Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σκήτη του Προφήτη Ηλία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Συντεταγμένες: 40°16′51.73″N 24°15′09.57″E / 40.2810361°N 24.2526583°E / 40.2810361; 24.2526583

Σκήτη Προφήτη Ηλία
Σκήτη του Προφήτη Ηλία
Χάρτης
Είδοςμοναστήρι και σκήτη
Γεωγραφικές συντεταγμένες40°17′1″N 24°16′0″E
ΘρήσκευμαΑνατολικός Ορθόδοξος Χριστιανισμός
Διοικητική υπαγωγήΑυτόνομη Μοναστική Πολιτεία Αγἰου Όρους
ΧώραΕλλάδα
Έναρξη κατασκευής1757

Η Ιερά Παντοκρατορινή Κοινοβιακή Σκήτη Του Προφήτου Ηλίου βρίσκεται μισή ώρα από τη Μονή Παντοκράτορος στην οποία ανήκει, σε αμφιθετρική και επικλινή τοποθεσία.

Αρχικά στη θέση της σκήτης ήταν Κελί το οποίο παραχωρήθηκε το 1757, στον Ουκρανό πνευματικό μοναχό Παΐσιο Βελισκόφσκυ. Η προσέλκυση Ελλήνων, Ουκρανών και Μολδαβών μοναχών επέφερε την κτιριολογική επέκταση του Κελιού και την μετατροπή του σε Σκήτη που λειτούργησε για πρώτη φορά κοινοβιακά.

Στη Σκήτη του Προφήτη Ηλία λειτούργησε συστηματική μετάφραση Πατερικών κειμένων στη ρωσική γλώσσα. Αναγνωρίστηκε σαν κοινοβιακή Σκήτη το έτος 1839. Στις αρχές του 20ου αιώνα αριθμούσε τριακόσιους μοναχούς, Ρώσους κυρίως, οι οποίοι και προσπάθησαν να αναλάβουν και τη Μονή Παντοκράτορος, στα πλαίσια του εκρωσισμού του Αγίου Όρους. Όμως λόγω της Οκτωβριανής Επανάστασης άρχισε να φθίνει, πολλά κειμήλια εξαφανίστηκαν κατά την παρακμή της ρωσικής διοίκησης της Σκήτης και τελικά ερήμωσε. [1]

Στις 22/05/1992 αναβίωσε από συνοδεία Ελλήνων μοναχών υπό τον Δικαίο Αρχιμανδρίτη Γέροντα Ιωακείμ Καραχρήστο.

Στο Κυριακό της Σκήτης φυλάσσεται η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας Δακρυρροούσας.

Η Σκήτη σήμερα (Αύγουστος 2020) έχει 9 μοναχούς.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]