Σιρακάμι-Σάντσι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°28′12″N 140°7′48″E / 40.47000°N 140.13000°E / 40.47000; 140.13000

Σιρακάμι-Σάντσι
Sirakami santi.JPG
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Σιρακάμι-Σάντσι
40°28′12″N 140°7′48″E
LocMap of WH Shirakami-Sanchi.png
ΧώραΙαπωνία[1]
Διοικητική υπαγωγήΑομόρι και Επαρχία Άκιτα
Καθεστώς προστασίαςΜνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Έκταση16 971 Εκτάριο
Υψόμετρο766 μέτρο
Υψηλότερο σημείοΌρος Μουκαϊσιρακάμι
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Σιρακάμι-Σάντσι (Shirakami-Sanchi) (白神山地) είναι δάσος το οποίο βρίσκεται στην Ιαπωνία και έχει χαρακτηρισθεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 1993.[2] Περιλαμβάνει μία γεωγραφική έκταση στα βόρεια του νησιού Χονσού στους νομούς Ακίτα και Αομόρι.[3][4] Διαθέτει μία πλούσια πανίδα και χλωρίδα. Άδεια από τη διοίκηση του Δάσους είναι απαραίτητη, για να εισέλθει κάποιος στο δάσος Σιρακάμι-Σάντσι.

Περισσότερες πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χλωρίδα και πανίδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Παρθένο Δάσος Σιρακάμι-Σάντσι περιλαμβάνει το τελευταίο παρθένο δάσος της Ιαπωνικής οξιάς (Siebold's beech) (Fagus crenata), που παλιότερα κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος των βουνών της βόρειας Ιαπωνίας.[5][6][7] Το δάσος με τις οξιές άρχισε να σχηματίζεται σταδιακά πριν από 8000 χρόνια. Εκτός από οξιές στην περιοχή υπάρχουν επίσης μπαμπού και 500 άλλα είδη φυτών μεταξύ των οποίων και ορχιδέες.[4] Η περιοχή Σιρακάμι-Σάντσι περιλαμβάνει μεγάλες εκτάσεις δάσους, που δεν είναι ενταγμένες στη λίστα μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς και δεν λαμβάνονται εκεί αυστηρά μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος. Τα βουνά Σιρακάμι έχουν έκταση 1300 τετραγωνικά χιλιόμετρα εκ των οποίων τα 170 τετραγωνικά χιλιόμετρα έχουν αναγνωριστεί ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Αρκετοί ορμητικοί ποταμοί διασχίζουν την περιοχή μεταξύ των οποίων είναι ο Ακαΐσι, ο Ιβάκι, ο Οϊράσε, ο Σασανάι και ο Κασούκε, οι οποίοι εκβάλουν στην θάλασσα της Ιαπωνίας.[8] Οι κορυφές των βουνών φθάνουν έως 1200 μέτρα ύψος. Η περιοχή περιλαμβάνει βαθιές κοιλάδες και απότομες πλαγιές βουνών, που είναι εξαιρετικά δυσπρόσιτα. Το κλίμα είναι δροσερό και υγρό και το χειμώνα σημειώνονται σφοδρές χιονοπτώσεις. Έχουν καταγραφεί στην περιοχή αυτή 2212 είδη εντόμων.[7] Ανάμεσα στα ζώα, που ζουν στην περιοχή αυτή συγκαταλέγονται η ιαπωνική μαύρη αρκούδα, η ιαπωνική αντιλόπη, ο ιαπωνικός μακάκος και 87 είδη πουλιών μεταξύ των οποίων ο χρυσαετός, που ο πληθυσμός του έχει μειωθεί σημαντικά και κινδυνεύει να εξαφανιστεί στην Ιαπωνία. Στην προστατευόμενη περιοχή συναντάται και ο μαύρος τρυποκάρυδος, ένα είδος που επίσης κινδυνεύει.[6]

Ματάγκι (matagi)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην ευρύτερη περιοχή του παρθένου δάσους Σιρακάμι-Σάντσι ζουν κάποιοι άνθρωποι, που ονομάζονται ματάγκι, και που για αιώνες ζουν αρμονικά με τη φύση. Επιβιώνουν ως κυνηγοί και δευτερευόντως ως γεωργοί και υλοτόμοι. Στις μέρες μας έχει ελαττωθεί ο αριθμός τους για διάφορους λόγους, όπως λήψη μέτρων κατά του κυνηγιού, δύσκολος τρόπος ζωής, έλλειψη ενδιαφέροντος από τους νέους να ακολουθήσουν αυτόν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής.[9][2]

Σημεία ενδιαφέροντος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην ευρύτερη περιοχή του παρθένου δάσους Σιρακάμι-Σάντσι υπάρχουν μονοπάτια για πεζοπορία. Σχηματίζονται αρκετές λίμνες και καταρράκτες, που αξίζει κανείς να δει. Στο βορειοανατολικό μέρος του Σιρακάμι-Σάντσι βρίσκονται οι τρεις καταρράκτες Άνμον (Anmon-no-taki). Στα βορειοδυτικά του Σιρακάμι-Σάντσι υπάρχουν 33 μικρές λίμνες, που ονομάζονται Juniko (κατά λέξη «12 λίμνες»).[10][3]Αυτές οι μικρές λίμνες θεωρείται ότι δημιουργήθηκαν ύστερα από έναν μεγάλο σεισμό στην περίοδο Έντο.[11]

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. GEOnet Names Server. 11  Ιουνίου 2018. -243823.
  2. 2,0 2,1 «About The World Natural Heritage Site Shirakami Sanchi». Shirakami sanchi Life and Activities (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2021. 
  3. 3,0 3,1 «Shirakami Sanchi». www.japan-guide.com (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2021. 
  4. 4,0 4,1 None (2007). 501 must-visit natural wonders. London : Bounty Books. ISBN 978-0-7537-1591-8. 
  5. «Siebold's beech | tree». Encyclopedia Britannica (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2021. 
  6. 6,0 6,1 Internet Archive (2011). World heritage sites : a complete guide to 911 UNESCO world heritage sites. Richmond Hill, Ont. : Firefly Books. ISBN 978-1-55407-827-1. 
  7. 7,0 7,1 IUCN· managing editor, Mark Swadling (1995). Paradise on earth. Columbus, Ohio : Harper-MacRae. ISBN 978-0-646-19397-7. 
  8. Chakraborty, Abhik· Mokudai, Kuniyasu (27 Οκτωβρίου 2017). Natural Heritage of Japan: Geological, Geomorphological, and Ecological Aspects. Springer. ISBN 978-3-319-61896-8. 
  9. «Matagi hunters in danger of extinction». Equal Times (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2021. 
  10. Organization, Japan National Tourism. «Juniko Twelve Lakes | Aomori Attractions | Travel Japan | JNTO». Japan Travel (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2021. 
  11. «Lake Juniko (Twelve Lakes) /Aoike Pond aptinet Aomori Sightseeing Guide». aptinet Aomori Sightseeing Guide (στα Αγγλικά). 16 Μαρτίου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2021.