Σιμπίρακ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο σιμπίρακ (πολωνικά: sybirak, προφέρεται: [sɨˈbirak], πληθυντικός: sybiracy [σιμπιράτσι]) είναι πολωνικός όρος που αναφέρεται σε ένα άτομο που επανεγκαθίσταται στην Σιβηρία. Όπως η ρωσική λέξη σιμπιριάκ η λέξη μπορεί να αναφέρεται στον κάτοικο της Σιβηρίας γενικά, αλλά πιο συγκεκριμένα αναφέρεται στους Πολωνούς φυλακισμένους ή εξόριστους στη Σιβηρία[1] ή ακόμη και σε αυτούς που εστάλησαν στην Ρωσική Αρκτική ή το Καζακστάν[2] στη δεκαετία του 1940.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σιβηρικό κτίριο στρατώνων που μεταφέρθηκε στην Πολωνία, το οποίο χρονολογείται πάνω από 240 χρόνια.
Ασπρόμαυρη αναπςράσταση του πίνακα Εξορία των φοιτητών (πολωνικά: Zesłanie Studentów, Ζεσουάνιε στουντέντουφ) του Γιάτσεκ Μαλτσέφσκι το 1891
Οι Κρατούμενοι, Γιάτσεκ Μαλτσέφσκι, 1883

Οι ρωσικές και σοβιετικές αρχές απέλασαν πολλούς Πολωνούς στη Σιβηρία, ξεκινώντας από τους αντιπάλους της αυξανόμενης ρωσικής επιρροής στην Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία (με πιο σημαντική περίπτωση τα μέλη της συνομοσπονδίας του Μπαρ το 1768-1772).[3] Ο Μαυρίκιος, κόμης του Μπενιόφσκι απελάθηκε και μετανάστευσε στη Μαδαγασκάρη.

Μετά την αλλαγή του ρωσικού ποινικού δικαίου το 1847, η εξορία και η καταναγκαστική εργασία έγιναν συχνές τιμωρίες για συμμετέχοντες εθνικών εξεγέρσεων στην Ρωσική Αυτοκρατορία. Αυτό οδήγησε σε μια αυξανόμενη αποστολή Πολωνών στα κάτεργα, τα ρώσικα κάτοργκα, της Σιβηρίας, όπου έγιναν γνωστοί ως Σιμπίρακ. Κάποιοι παρέμειναν εκεί δημιουργώντας μια πολωνική μειονότητα στη Σιβηρία. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν συμμετέχοντες και υποστηρικτές της Νοεμβριανής Εξέγερσης (1830-1831) και της Ιανουαριανής Εξέγερσης (1863-1864),[4][5] και συμμετέχοντες της αναταραχής του 1905-1907, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες άτομα απελάθηκαν λόγω της Σοβιετική εισβολή στην Πολωνία το 1939.

Γύρω στα τέλη του 19ου αιώνα ένας περιορισμένος αριθμός Πολωνών μετανάστευσε εθελοντικά στην Σιβηρία, προσελκυόμενοι από την οικονομική ανάπτυξη στην περιοχή.[5] Οι Πολωνοί μετανάστες και εξόριστοι, πολλοί εκ των οποίων δεν είχαν δικαίωμα να φύγουν από την περιοχή εξορίας του, ακόμη και αν είχαν ολοκληρώσει την ποινή τους, έκαναν τις περιοχές εξορίας τους τις νέες πατρίδες τους δημιουργώντας μια ζωντανή πολωνική κοινότητα εκεί. Εκατοντάδες Πολωνοί έλαβαν μέρος στην κατασκευή του υπερσιβηρικού σιδηροδρόμου. Αξιοσημείωτοι Πολωνοί μελετητές μελέτησαν τη Σιβηρία, όπως οι παρακάτω: Αλεξάντερ Τσεκανόφσκι, Γιαν Τσέρσκι, Μπενέντικτ Ντιμπόφσκι, Βίκτορ Γκοντλέφσκι, Σέργκιους Γιαστζένμπσκι, Έντβαρντ Πιεκάρσκι, Μπρονίσουαφ Πιουσούτσκι, Βάτσουαφ Σιεροσέφσκι, Μικοουάι Βιτκόφσκι και άλλοι.

Ο όρος Σιμπιράτσι αναφέρεται και σε πρώην εξόριστους, όπως αυτούς που τους επετράπη να γυρίσουν στην ρωσοκρατούμενη Πολωνία μετά την αμνηστία του 1857. Η ομάδα αυτή, δημοφιλής μεταξύ της πολωνικής νεολαίας πριν το ξέσπασμα της Εξέγερσης του Ιανουαρίου, υποστήριζαν την ιδέα της οργανικής εργασίας. Ωστόσο, κατά την εξέγερση του Ιανουαρίου έπαψε να υπάρχει καθώς κάποια μέλη της υποστήριζαν τους Κόκκινους και άλλοι τους Λευκούς. Μεταξύ των Κόκκινων, οπαδών των ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων, ήταν οι Αγκατόν Γκίλερ, Χένρικ Κραγιέφσκι, Κάρολ Ρούπρεχτ και Σιμόν Τοκαζέφσκι.

Περίπου 20.000 Πολωνοί ζούσαν στη Σιβηρία τη δεκαετία του 1860.[5] Το 1866 ξέσπασε μια αποτυχημένη εξέγερση Πολωνών πολιτικών εξόριστων στην Σιβηρία.

Σοβιετική Εποχή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι Σοβιετικοί εκτόπισαν εκατοντάδες χιλιάδες Πολωνούς πολίτες, οι περισσότεροι από αυτούς απελάθηκαν σε τέσσερα μαζικά κύματα. Σύμφωνα με τα πιο αποδεκτά στοιχεία απελάθηκαν πάνω από 1.5 εκατομμύριο άτομα.[6][7][8][9][10][11][12] Η πιο συντηρητική εκτίμηση[13][14] με βάση προσφάτως ανακαλυφθέντα έγγραφα της Εν Κα Βε Ντε δείχνει ότι απελάθηκαν 309.000[15][16][17] με 381.220 Πολωνοί.[18]

Οι Σοβιετικοί δεν αναγνώριζαν τις εθνικές μειονότητες ως Πολωνούς υπηκόους,[16][19] ενώ μερικά από τα στοιχεία βασίζονται στο αριθμό των ατόμων που τους δόθηκε αμνηστία και δεν απελάθηκαν[7] ενώ δεν ήταν όλοι επιλέξιμοι για την αμνηστία[20] και συνεπώς, τα νέα στοιχεία θεωρούνται ιδιαίτερα χαμηλά.[14][21][22]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενικά λήμματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Siberia and sybirak
  2. «Sybir i Sybiracy» [ΣΙβηρία και οι Σιμπιράτσοι]. www.emazury.com (στα Πολωνικά). Związek Sybiraków - Oddział w Elblągu. Ανακτήθηκε στις 8 Μαρτίου 2018. Nazwa Sybiracy ma swój inny wymiar także dlatego, iż spora część zesłańców trafiła w inne rejony Rosji, które w żaden sposób Syberią nazwać nie można, nσελ. do Kazachstanu. [...] The name "Sybiracy" has also it's different dimension because a considerable number of deportees landed in different parts of Russia, which in no way can be named "Siberia", for example in Kazakhstan. 
  3. Νόρμαν Ντέιβις, Europe: A History, Oxford University Press, 1996, (ISBN 0-19-820171-0), Google Print, σελ.664
  4. Ντένις Τ. Νταν (2004). The Catholic Church and Russia: Popes, Patriarchs, Tsars, and Commissars. Λονδίνο: Ashgate Publishing. σελ. 57. ISBN 0-7546-3610-0. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Γέζι Γιαν Λέσκι, Πιότρ Βρούμπελ, Ρίσαρντ Γ. Κοζίτσκι, Historical Dictionary of Poland, 966-1945, Greenwood Publishing Group, 1996, (ISBN 0-313-26007-9), Google Print, 538
  6. Ντέιβις (1986), σελ. 451.
  7. 7,0 7,1 Πόλιαν (2004), σελ. 119.
  8. Χόουπ (2005), σελ. 29.
  9. «Holocaust: Five Million Forgotten: Non Jewish Victims of the Shoah». remember.org. 
  10. Μάλχερ (1993), σελ. 8-9.
  11. Πιεσακόφσκι (1990), σελ. 50-51.
  12. Μικοουάιτσικ (1948).
  13. 14,0 14,1 Πιοτρόφσκι (2004).
  14. Γκρος (2002), σελ. xiv.
  15. 16,0 16,1 Τσιεντσιάλα (2007), σελ. 139.
  16. Πόλιαν (2004), σελ. 118.
  17. http://people.brandeis.edu/~nika/schoolwork/Poland%20Lectures/Lecture%252017.pdf
  18. Άπλμπομ (2004), σελ. 407.
  19. Κρούπα (2004).
  20. Ρις (2008), σελ. 64.
  21. Γιόλουτσκ (2002), σελ. 10-11.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • M. Γιάνικ, Dzieje Polaków na Syberii, 1928
  • Β. Γεφσιεβίτσκι, Na Syberyjskim Zesłaniu, 1959
  • Ρ. Λισακόφσκι, Siberian Odyssey: A Song of the Cornucopia, Vantage Press, 1990, (ISBN 0-533-08386-9)