Σεργκέι Γκριγκόριεβιτς Στρόγκανοφ


Ο Κόμης Σεργκέι Γκριγκόριεβιτς Στρόγκανοφ (ρωσικά: Граф Сергей Григорьевич Строганов, 8 Νοεμβρίου 1794 – 22 Μαρτίου 1882) ήταν Ρώσος ευγενής, πολιτικός, ιστορικός τέχνης, αρχαιολόγος, συλλέκτης και φιλάνθρωπος[1]. Ήταν μέλος της εξαιρετικά επιτυχημένης και εξέχουσας οικογένειας Στρόγκανοφ[1]. Ίδρυσε επίσης την Κρατική Ακαδημία Τεχνών και Βιομηχανίας Στρόγκανοφ της Μόσχας.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη, την πρωτεύουσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, το 1794, από τον Βαρόνο Γκριγκόρι Στρόγκανοφ (1770–1857) και την Πριγκίπισσα Άννα Τρουμπέτσκαγια (1765–1824)[2].
Ως έφηβος και νεαρός, πολέμησε για τη Ρωσία στους Ναπολεόντειους Πολέμους και διακρίθηκε στη Μάχη του Μποροντίνο και στη Μάχη της Λειψίας.
Το 1815, παντρεύτηκε τη Ναταλία Πάβλοβνα Στρογκάνοβα (1796–1872), κόρη της Σοφίας Γκολίτσιν, με την οποία απέκτησε τέσσερις γιους και τρεις κόρες. Στη συνέχεια, συμμετείχε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828–1829 και στον Κριμαϊκό πόλεμο[1].
Ο Κόμης Στρόγκανοφ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της ρωσικής εκπαίδευσης και του πολιτισμού κατά τον 19ο αιώνα. Το 1825, ίδρυσε την πρώτη ιδιωτική ακαδημία τέχνης στη Ρωσία (στη Μόσχα) χρησιμοποιώντας δικά του χρήματα. Αυτή η ακαδημία τέχνης δίδαξε τέχνες και χειροτεχνίες σε 360 άτομα, συμπεριλαμβανομένων παιδιών και δουλοπάροικων. Από το 1835 έως το 1847, ήταν ο επιμελητής της Εκπαιδευτικής Περιφέρειας της Μόσχας, η οποία περιελάμβανε το Πανεπιστήμιο της Μόσχας (γνωστό σήμερα ως Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας), το οποίο στη συνέχεια άκμασε ως σημαντικό κέντρο της ρωσικής πνευματικής ζωής. Το 1860, αυτή η ακαδημία τέχνης μετονομάστηκε σε Σχολή Στρόγκανοφ (γνωστή σήμερα ως Κρατικό Πανεπιστήμιο Στρόγκανοφ Τεχνών και Βιομηχανίας της Μόσχας) και ανέδειξε πολλούς εξέχοντες αρχιτέκτονες και καλλιτέχνες[1][2].
Από τις 17 Απριλίου 1859 έως τις 8 Σεπτεμβρίου 1859, διετέλεσε Γενικός Κυβερνήτης της Μόσχας[1]. Από το 1860, ήταν δάσκαλος του τσεσαρέβιτς Νικολάου Αλεξάντροβιτς, του μεγαλύτερου γιου του Αυτοκράτορα Αλέξανδρου Β', καθώς και των νεότερων γιων του Αλέξανδρου Β'[1]. Ο Στρόγκανοφ υπηρέτησε επίσης στο Κρατικό Συμβούλιο της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και ήταν Πρόεδρος της Εταιρείας Ρωσικής Ιστορίας και Αρχαιοτήτων μεταξύ 1837 και 1874, καθώς και ο ιδρυτής της Αρχαιολογικής Επιτροπής, η οποία διεξήγαγε ανασκαφές σε παλιές ρωσικές πόλεις[1][2].
Ως γαιοκτήμονας, ο Στρόγκανοφ αντιτάχθηκε στην απελευθέρωση των Ρώσων δουλοπάροικων από τον Τσάρο Αλέξανδρο Β΄ το 1861. Μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Β΄ το 1881, ο Στρόγκανοφ, μαζί με τον Κονσταντίν Πομπεντόνοστσεφ και μερικούς άλλους, κατάφεραν να πείσουν τον νέο Ρώσο Τσάρο, Αλέξανδρο Γ΄, να απορρίψει την πρόταση του Κόμη Μιχαήλ Λόρις-Μελίκοφ για Ρωσική Δούμα και σύνταγμα[1].
Το 1882, ο Στρόγκανοφ πέθανε στο σπίτι του στην Αγία Πετρούπολη, σε ηλικία 87 ετών[1].
Πρόγονοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| 16. Γκριγκόρι Ντμίτριεβιτς Στρόγκανοφ | ||||||||||||||||
| 8. Βαρώνος Νικόλαος Γκριγκόριεβιτς Στρόγκανοφ | ||||||||||||||||
| 17. Πριγκίπισσα Μαρία Γιακόβλεβνα Νοβοσίλτσεβα | ||||||||||||||||
| 4. Βαρώνος Αλέξανδρος Νικολάεβιτς Στρόγκανοφ | ||||||||||||||||
| 18. Ιβάν Ιβάνοβιτς Μπουτούρλιν | ||||||||||||||||
| 9. Πρασκόβια Ιβάνοβνα Μπουτούρλινα | ||||||||||||||||
| 19. | ||||||||||||||||
| 2. Βαρώνος Γκριγκόρι Αλεξάντροβιτς Στρόγκανοφ | ||||||||||||||||
| 20. Αρτέμι Γκριγκόριεβιτς Ζαγριάζκι | ||||||||||||||||
| 10. Αλέξανδρος Αρτέμιεβιτς Ζαγριάζκι | ||||||||||||||||
| 21. Πριγκίπισσα Αναστασία Μπορίσοβνα Μπαγκρατίνσκαγια | ||||||||||||||||
| 5. Ελισαβέτα Αλεξάντροβνα Ζαγριάζκαγια | ||||||||||||||||
| 22. Πέτρος Ντοροσένκο | ||||||||||||||||
| 11. Αικατερίνη Αλεξάντροβνα Ντοροσένκο | ||||||||||||||||
| 23. Αγκάφια Μπορίσοβνα Ερόπκινα | ||||||||||||||||
| 1. Κόμης Σεργκέι Γκριγκόριεβιτς Στρόγκανοφ | ||||||||||||||||
| 24. Πρίγκιπας Γιούρι Γιούριεβιτς Τρουμπέτσκοϊ | ||||||||||||||||
| 12. Πρίγκιπας Αλεξέι Γιούριεβιτς Τρουμπέτσκοϊ | ||||||||||||||||
| 25. Έλενα Γκριγκόριεβνα Τσερκάσκαγια | ||||||||||||||||
| 6. Πρίγκιπας Σεργκέι Αλεξέεβιτς Τρουμπέτσκοϊ | ||||||||||||||||
| 26. Λεβ Κιρίλοβιτς Ναρίσκιν | ||||||||||||||||
| 13. Άννα Λβόβνα Ναρίσκινα | ||||||||||||||||
| 27. Άννα Πέτροβνα Σαλτίκοβα | ||||||||||||||||
| 3. Πριγκίπισσα Άννα Σεργκέεβνα Τρουμπέτσκαγια | ||||||||||||||||
| 28. Πρίγκιπας Φιόντορ Ιβάνοβιτς Νεσβίτσκι | ||||||||||||||||
| 14. Πρίγκιπας Βασίλι Φιοντόροβιτς Νεσβίτσκι | ||||||||||||||||
| 29. | ||||||||||||||||
| 7. Πριγκίπισσα Έλενα Βασίλιεβνα Νεσβίτσκαγια | ||||||||||||||||
| 30. Ιβάν Ουσάκοφ | ||||||||||||||||
| 15. Μπογντάνα Ιβάνοβνα Ουσάκοβα | ||||||||||||||||
| 31. | ||||||||||||||||
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 «СТРОГАНОВ Сергей Григорьевич». Hist.msu.ru. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2014.
- 1 2 3 «Count Sergei Stroganov – Stroganov – Russian Aristocrats – Biographies». RusArtNet.com. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2014."Count Sergei Stroganov – Stroganov – Russian Aristocrats – Biographies". RusArtNet.com. Retrieved 2014-05-25.