Σβάνγκαου
Συντεταγμένες: 47°34′47″N 10°36′28″E / 47.5798337°N 10.6076968°E
| Σβάνγκαου | |
|---|---|
 |   |
| Βασικές πληροφορίες | |
| Χώρα: | Γερμανία |
| Κρατίδιο: | Βαυαρία |
| Περιφέρεια: | Σουαβία |
| Νομός: | Όσταλγκοϊ |
| Δήμαρχος: | Stefan Rinke |
| Δημοτικά διαμερ: | 8 |
| Πληθυσμός: | 3263 κάτοικοι |
| Πυκνότητα: | 43 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο |
| Έκταση: | 76 km² |
| Υψόμετρο: | 796μ. |
| Τηλ. κωδικός: | 08362 |
| Ταχ. κώδικας: | 87643–87645 |
| Πιν. κυκλοφορίας: | OAL, FÜS, MOD |
| Ιστότοπος | Επίσημος ιστότοπος |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Το Σβάνγκαου (γερμανικά: Schwangau) είναι ένας δήμος της Γερμανίας στο κρατίδιο της Βαυαρίας. Το χωριό απέχει 4 χλμ. από τη μεγαλύτερη πόλη Φύσεν και μόλις 1,5 χλμ. από τα σημαντικά κάστρα Νόισβανσταϊν και Χόενσβανγκαου. Περιστοιχίζεται από φυσικές λίμνες και την τεχνητή λίμνη Φόργκενζεε.
Ιστορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γύρω στο έτος 600 μ.Χ. Αλαμανοί εγκαταστάθηκαν και καλλιέργησαν την περιοχή του Σβάνγκαου κατά μήκος του ποταμού Λεχ. Περίπου 130 τάφοι από αυτή την περίοδο έχουν διατηρηθεί μέχρι σήμερα στο βόρειο άκρο του Σβάνγκαου.
Η πρώτη τεκμηριωμένη αναφορά του Σβάνγκαου ως Castrum Swangowe χρονολογείται από το 1090. Αυτό αναφερόταν στα δίδυμα κάστρα του Φόρντερσβανγκαου και του Χίντερσβανγκαου, που βρίσκονταν στο βράχο του σημερινού κάστρου Νόισβανσταϊν. Ανήκαν στους άρχοντες του Σβάνγκαου που υπηρετούσαν πρώτα τον Οίκο των Γουέλφων, στη συνέχεια τον Οίκο των Χοενστάουφεν και από το 1268 την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι γαίες και τα φέουδα του Σβάνγκαου πουλήθηκαν το 1535 για 35.000 φιορίνια στον Αυτοκρατορικό Σύμβουλο και πατρίκιο Γιόχαν Πάουμγκαρτνερ από το Άουγκσμπουργκ, ο οποίος ανοικοδόμησε το ερειπωμένο κάστρο Σβάνσταϊν (σήμερα κάστρο Χόενσβανγκαου), ενώ το Φόρντερσβανγκαου και το Χίντερσβανγκαου συνέχισαν να ερειπώνονται.[1]
Μεσούντος του Τριακονταετούς Πολέμου, ξέσπασε επιδημία πανώλης το 1635/1636 και αποδεκάτισε τον πληθυσμό του Σβάνγκαου. Το χωριό ξανακατοικήθηκε με πρόσφυγες από το Τιρόλο και την Ένγκαντιν. Το τυπικό στυλ των σπιτιών του Σβάνγκαου, γνωστό ως die Schupfe, δηλαδή με βεράντα/υπόστεγο, στυλ που δεν υπάρχει στην υπόλοιπη Βαυαρία, πιθανότατα προέρχεται από αυτούς τους πρόσφυγες.
19ος αιώνας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1832, ο Πρίγκιπας Μαξιμιλιανός, ο μελλοντικός Βασιλιάς Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας[σημ. 1], απέκτησε το ερειπωμένο πλέον Χόενσβανγκαου, το ξαναέχτισε σε νεογοτθικό ρυθμό και το χρησιμοποιούσε για θερινή κατοικία. Ο μεγαλύτερος γιος του Μαξιμιλιανού και διάδοχός του στον βαυαρικό θρόνο, Λουδοβίκος Β΄ της Βαυαρίας, ανέθεσε την κατασκευή του κάστρου Νόισβανσταϊν στη θέση των πρώην κάστρων Φόρντερσβανγκαου και Χίντερσβανγκαου. Ο θεμέλιος λίθος τέθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1869. Η κατασκευή σταμάτησε το 1886 με το θάνατο του βασιλιά, επομένως το κάστρο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ πλήρως.
Σύγχρονη εποχή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Λίγο πριν από τις αρχές του 20ου αιώνα, ο τουρισμός λόγω της ύπαρξης των δυο καλοδιατηρημένων κάστρων του Νόισβανσταϊν και του Χόενσβανγκαου άρχισε να εδραιώνεται στο Σβάνγκαου και χτίστηκαν τα πρώτα ξενοδοχεία.
Η ιδρυτική συνάντηση της γνωστής Ομάδας 47 γερμανών συγγραφέων πραγματοποιήθηκε στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1947, στη λίμνη Bannwaldsee κοντά στο Σβάνγκαου.[2]
Η κατασκευή του φράγματος στον ποταμό Λεχ, που δημιούργησε την τεχνητή λίμνη Φόργκενζεε, το 1953/1954 επέφερε μια σημαντική διαρθρωτική αλλαγή στον δήμο, ο οποίος έχασε το ένα τέταρτο της προηγούμενης έκτασής του. Τα χωριά Deutenhausen, Forggen και τμήματα του Brunnen βυθίστηκαν.
Το οικόσημό, που αντιπροσώπευε του Άρχοντες του Σβάνγκαου, ο λευκός κύκνος σε κόκκινο πεδίο, υιοθετήθηκε από το Δήμο το 1953. Ο κύκνος του οικόσημου είχε δώσει το όνομα στο μεσαιωνικό κάστρο Σβάνσταϊν και στο Σβάνγκαου (στα γερμανικά Schwan= Κύκνος) [3]
Αξιοθέατα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Το κάστρο Χόενσβανγκαου είναι ένα νεογοτθικό κτίσμα του 1832, που προέκυψε από την ανακάινιση του μεσαιωνικού κάστρου των αρχόντων του Σβάνγκαου, του Σβάνσταϊν, που βρίσκεται ανάμεσα στις λίμνες Άλπζεε και Σβάνζεε.
Ο Δήμος χωρίζεται σε 8 συνοικίες.[4] Η συνοικία με το όνομα Χόενσβανγκαου, που βρίσκεται στα πόδια του κάστρου, έχει καθαρά τουριστικό χαρακτήρα, αποτελείται από πανδοχεία, εστιατόρια, καταστήματα τουριστικών ειδών, το Μουσείο Βαυαρών Βασιλιάδων[5] και το κέντρο επισκεπτών των κάστρων Νόισβανσταϊν και Χόενσβανγκαου. Τα λεωφορεία που έρχονται από τις γύρω πόλεις και το Μόναχο σταματούν εδώ και η υπόλοιπη διαδρομή για το Νόισβανσταιν μπορεί να γίνει με τα πόδια, με το τοπικό λεωφορείο ή ιππήλατες άμαξες.
- Το κάστρο Νόισβανσταϊν είναι το πιο δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο της Βαυαρίας, το 2024, προσέλκυσε πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες.[6] Το 2025, αυτό το κάστρο καθώς και άλλα παλάτια που έχτισε ο Λουδοβίκος Β' της Βαυαρίας, χαρακτηρίστηκαν Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Αρχικά, το Νόισβανσταϊν ονομαζόταν Νέο Κάστρο Χόενσβανγκαου, από το 1886 φέρει το σημερινό του όνομα, δηλαδή Νέο Σβάνσταϊν (Νέο κάστρο του κύκνου.
- Το Τέγκελμπεργκ είναι ένας ορεινός όγκος που υψώνεται απότομα από τους πρόποδες των Άλπεων κοντά στο Σβάνγκαου, στις Άλπεις Άμεργκαου. Το υψηλότερο σημείο του είναι στα 1881 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το Τέγκελμπεργκ είναι προσβάσιμο μέσω τελεφερίκ[7] και μέσω σηματοδοτημένων μονοπατιών πεζοπορίας. Διαθέτει πίστες σκι και μια περιοχή απογείωσης και προσγείωσης για αιωρόπτερα και αλεξίπτωτα πλαγιάς. Δίπλα στον ορεινό σταθμό, στα 1720 μ., βρίσκεται ένα πανοραμικό εστιατόριο. Όχι πολύ μακριά από εκεί βρίσκεται το Tegelberghaus, πρώην βασιλικό κυνηγετικό καταφύγιο του Μαξιμιλιανού Β'.
Το Σβάνγκαου δεν διαθέτει σιδηροδρομικό σταθμό, αλλά εξυπηρετείται από λεωφορεία που το συνδέουν με το Φύσεν, το Χόενσβανγκάου και άλλες κοντινές πόλεις των Άλπεων.
Πληθυσμιακή ανάπτυξη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1840, το Σβάνγκαου είχε 700 κατοίκους. Σχεδόν 100 χρόνια αργότερα, ο αριθμός είχε υπερδιπλασιαστεί. Το 1970 έφτασε τους 2.859, ενώ το 2024 καταγράφηκαν 3.263 κάτοικοι.[8] Αυτή η πληθυσμιακή ανάπτυξη οφείλεται κυρίως στην τουριστική ανάπτυξη.
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ αδελφός του βασιλιά Όθωνα της Ελλάδας
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Wilhelm Liebhart. «Herren von Schwangau». Historisches Lexikon Bayerns. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ Τίνα Μανδηλαρά (21 Απριλίου 2018). «Πώς γράφουν οι Γερμανοί ιστορίες μετά τον Β' Παγκόσμιο;». Lifo. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Gemeinde Schwangau». Haus der Bayerischen Geschichte. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Gemeinde Schwangau». bayernportal. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Museum der bayerischen Könige». Επίσημος ιστότοπος Hohenschwangau. Ανακτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Besucherrekorde bei Bayerns Sehenswürdigkeiten im Jahr 2024: Höchste Zahlen aller Zeiten an zwei Orten in München». Hallo München. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Tegelbergbahn». Επίσημος ιστότοπος του τελεφερίκ. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2026.
- ↑ «Στοιχεία πληθυσμού στις 31 Δεκεμβρίου 2024 στη Βαυαρία» (PDF). Bayerisches Landesamt für Statistik. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2026.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Επίσημος ιστότοπος του Δήμου Σβάνγκαου
- Tourist Information Schwangau und Neuschwanstein, στο YouTube
- Οδικός χάρτης του Σβάνγκαου
