Σαραφθία γυναίκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ο προφήτης Ηλίας και η χήρα της Σαρεπτά. Bernardo Strozzi, δεκαετία 1630, Μουσείο της Ιστορίας της Τέχνης (Kunsthistorisches Museum), Αυστρία.

Η Σαραφθία γυναίκα είναι ένα πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης το οποίο δεν κατονομάζεται, και στην οποία στάλθηκε ο προφήτης Ηλίας.

Διήγηση της Βίβλου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν χήρα και ζούσε στην πόλη Σαρεπτά (ή Σαρέπτα, ή Σαρεφθά, ή Ζαραφθά, ή Ζαρεφθά, το σύγχρονο Σαραφάντ) μαζί με το γιο της. Η ιστορία της αναφέρεται στο Βασιλέων Γ΄ 17. Ο προφήτης Ηλίας βρισκόταν στον χείμαρρο Χορράθ (Χερίθ) και από εκεί έλαβε εντολή από το θεό να πάει στη Σαρεπτά της Σιδωνίας, όπου θα τον διέτρεφε μία χήρα. Ο Ηλίας πηγαίνει όντως, και βρίσκει τη χήρα να μαζεύει ξύλα. Της ζητάει νερό, και πριν απομακρυνθεί, δεύτερη φορά της ζητάει και ψωμί. Η χήρα απαντάει ότι έχει απομείνει λίγο αλεύρι, και με τα ξύλα που μάζεψε θα κάνει λίγο ψωμί να φάει με το γιο της και να πεθάνουν (σε τέτοια ένδεια βρίσκονταν). Ο προφήτης της είπε ότι πρώτα θα δώσει σε αυτόν να φάει και να πιεί, και μετά θα φάει εκείνη και ο γιος της, και πως η υδρία για το λάδι και το αλεύρι δεν θα τελειώσουν. Έτσι και έκανε η χήρα, και κατά τη διήγηση, ο λόγος του Κυρίου εκπληρώθηκε και το λάδι και το αλεύρι δεν τελείωσαν.

Ανάσταση του γιου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ο Ηλίας αποδίδει τον αναστημένο γιο στη χήρα. Πίνακας του Λουί Ερσάν.

Το κείμενο κατόπιν περιγράφει ότι ο γιος τη χήρας αρρώστησε βαριά και …"η ασθένειά του ήταν πολύ βαριά και επίμονη, εωσότου δεν του απέμεινε πνεύμα"[1], το οποίο γενικά θεωρείται ότι ισοδυναμεί με την περιγραφή του θανάτου, αν και μπορεί να σταθεί επίσης εικασία ότι επρόκειτο για βαρύ κώμα[2].

Η χήρα είπε στον Ηλία για την αρρώστια του γιου της, "τι υπάρχει μεταξύ εμένα και εσένα (τι έχεις μαζί μου) άνθρωπε του θεού; Ήρθες σε εμένα για να μου θυμίσεις την αμαρτία μου και να θανατώσεις το γιο μου;". Ο Victor H. Matthews κάνει την υπόθεση ότι η γυναίκα "χρησιμοποιεί σαρκασμό που σκοπό έχει να κάνει τον προφήτη να αισθανθεί ντροπή, όντας η αιτία του θανάτου του γιου της.". Με το να τον αναστήσει, ο Ηλίας "κερδίζει ξανά την τιμή και το κύρος του."[3]. Στην ορθόδοξη παράδοση και σχολιασμό, αυτό το σχόλιο αντιμετωπίζεται περισσότερο σαν προτροπή προς τον προφήτη, παρά ως σκωπτικό[4][5].

Σε κάθε περίπτωση, το παιδί αναστήθηκε (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) αφού ο Ηλίας "ἐνεφύσησε τῷ παιδαρίῳ τρὶς καὶ ἐπεκαλέσατο τὸν Κύριον καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεός μου, ἐπιστραφήτω δὴ ἡ ψυχὴ τοῦ παιδαρίου τούτου εἰς αὐτόν", και το παρέδωσε στη μητέρα του, η οποία αναγνώρισε τον προφήτη λέγοντας "24..γνώρισα ότι είσαι άνθρωπος θεού και ο λόγος του Κυρίου στο στόμα σου είναι αληθινός".

Σχολιαστές έχουν παρατηρήσει φραστικούς παραλληλισμούς με την ανάσταση του γιου της χήρας του Ναΐν στο Ευαγγέλιο του Λουκά [6].

Μητέρα του Ιωνά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ιερώνυμος στο έργο του Σχολιασμοί για τον Προφήτη Ιωνά, αναφέρει την Εβραϊκή παράδοση ότι ο Ιωνάς ήταν ο γιος της χήρας της Σαρεπτά που ανέστησε ο προφήτης Ηλίας[7]. Η εξήγηση που δίνει είναι ότι το όνομα του πατέρα του Ιωνά που είναι Αμιττάι, μοιάζει με την εβραϊκή λέξη για την αλήθεια, και η χήρα μετά την ανάσταση του γιου της, λέει ότι " …ο λόγος του Κυρίου στο στόμα σου είναι αληθινός (είναι αλήθεια)". Αυτή η παράδοση βρίσκεται στο Midrash Tehillim 26, 220[8], το Ταλμούδ της Ιερουσαλήμ, Sukkah 5, και το Midrash Rabbah Γέννεσις 98[9].

Ο Λούθηρος επίσης αναφέρει αυτή την παράδοση, προσθέτοντας όμως ότι δεν την πιστεύει[10], και ότι ο Ιησούς αναφέρει ότι η Σαραφθία χήρα ήταν εθνική (μη Εβραία, παγανίστρια), ενώ ο προφήτης Ιωνάς λέει ότι είναι Εβραίος[11].

Εβραϊκή παράδοση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός του ότι η Σαραφθία γυναίκα ήταν η μητέρα του προφήτη Ιωνά, στην εβραϊκή παράδοση υπάρχουν και άλλες λεπτομέρειες σχετικά με το περιστατικό του Ηλία και της χήρας του Σαρεπτά. Συνοπτικά: ο Ηλίας στάλθηκε στη χήρα για να γνωρίσει την πείνα που μάστιζε το λαό λόγω του λιμού (BT Sanhedrin 113a), η φιλοξενία που έδειξε στον Ηλία άξιζε την ανάσταση του γιου της (Cant. Rabbah 2:5:3). Οι ραβίνοι αποδίδουν σε αυτή τη γυναίκα τη φράση από το εδάφιο Eshet Hayil (“Ενάρετη Γυναίκα”) (Παροιμίες. 31:20): “Ανοίγει το χέρι της στους φτωχούς, και απλώνει το χέρι της στους απόρους” καθώς έθρεψε τον Ηλία (Midrash Eshet Hayil, Batei Midrashot, vol. 2). Ο Ηλίας πραγματοποιεί το θαύμα με το ελάχιστο αλεύρι και το λάδι, το οποίο φτάνει και δεν εξαντλείται, στο οποίο ο ραβινικός σχολιασμός αντιστοιχεί το στίχο "Η ευλογία τού Κυρίου πλουτίζει, και λύπη δεν θα προστεθεί σ' αυτή" (Παρ. 10:22). Τέλος, όταν αρρωσταίνει ο γιος της η χήρα του λέει, "μέχρι να έρθεις σε εμένα, ο Θεός ζύγιζε τις πράξεις μου σε σχέση με τους ντόπιους, και βρισκόμουν άξια. Τώρα, που εσύ ο δίκαιος ήρθες σε εμένα, ο Θεός ζυγίζει τις πράξεις μου με τις δικές σου, και έτσι μου έχεις ανακαλέσει τις αμαρτίες μου, και [συνεπώς] ο γιος μου πέθανε" (Pesikta Rabbati κεφ. 3)[12].

Χριστιανισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σαραφθία γυναίκα τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία ως αγία (Δικαία Σαραφθία), και εορτάζει τη μνήμη της την Κυριακή προ της Χριστού γεννήσεως ή Κυριακή των Προπατόρων.

Η χήρα της Σαρεπτά εμφανίζεται και στην Καινή Διαθήκη, στο Κατά Λουκάν, 4:26[13]. Ο Ιησούς αναφέρει ότι μετά τρία χρόνια και έξι μήνες ξηρασίας και λιμού που ακολούθησε, ο Ηλίας στάλθηκε από τόσες χήρες που υπήρχαν, σε αυτήν της Σαρεπτά. Το εδάφιο αυτό αναγιγνώσκεται τη Δευτέρα της 3ης Εβδομάδας της Τεσσαρακοστής[14].

Επίσης, στην Προς Εβραίους επιστολή 11:35, ο Απόστολος Παύλος αναφέρεται στους προφήτες, όπου το "…Έλαβον γυναίκες εξ αναστάσεως τους νεκρούς αυτών" σχολιάζεται ότι αναφέρεται στο γιο της Σουμανίτιδας και στο γιο της Σαραφθίας γυναίκας[15][16].

Πατερικοί και άλλοι σχολιασμοί και αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το περιστατικό Σαραθφίας γυναίκας εξ’ αιτίας του διδακτικού και ηθικολογικού του περιεχομένου και μορφής, και της αναφοράς του στο Ευαγγέλιο του Λουκά, έχει τύχει σχολιασμού από πατέρες και αγίους της Ορθόδοξης, αλλά και της Καθολικής Εκκλησίας.

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος στο Λόγον εἰς Πέτρον τὸν Ἀπόστολον καὶ Ἡλίαν τὸν προφήτην (Migne, P.G. 50, § B΄Δ΄, 728-735) εγκωμιάζει τη χήρα της Σαρεπτά, και εξαίρει τη φιλοξενία, την εγκαρτέρηση, και την αρετή της. Αναφέρει επίσης και αυτός ότι ο Ηλίας στάλθηκε στη χήρα γιατί λόγω της απομόνωσής του στο Χορράθ δεν γνώριζε ότι ο κόσμος υπέφερε από το λιμό[17][18].

Ο Γρηγόριος Παλαμάς στην Ομιλία του για τη Γ΄ Κυριακή του Λουκά αναφέρεται στη Σαραφθία, και λέει ότι ήταν αλλόφυλος (όχι Εβραία), και ότι έγινε με αυτήν αρχή στους εθνικούς, δεχόμενος και ο Κύριος το γιο της ανασταίνοντάς τον. Επίσης, ότι παρόλο που έδωσε την τελευταία τροφή της στον προφήτη, δεν τον κατηγόρησε ούτε αυτόν ούτε κανένα για το θάνατο του γιου της, παρά μόνο κατηγόρησε τον εαυτό της και τις αμαρτίες τις[16].

Ο Άγιος Αμβρόσιος στο έργο Περί Χηρών (Οι χήρες, PL, Λατινική Πατρολογία 16, 247-276) αναφέρεται στη χήρα της Σαρεπτά, εξαίροντας την πίστη της, και αποδίδοντας σε αυτήν χαρακτηρισμούς από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη που κάλλιστα μπορεί να της αποδοθούν[19][20].

Τέλος, γίνεται αναφορά στη Σαραφθία σε δύο σημεία στο Μιχαήλ Ακομινάτου του Χωνιάτου : τα σωζόμενα, του Σπυρίδωνος Π. Λαμπρου, μία σε μια ομιλία του για τον Όσιο Μαρτιανό, όπου προβάλει τη Σαραφθία γυναίκα ως πρότυπο χηρείας, και θεωρεί ότι ο έντιμος έγγαμος βίος της χήρας είχε και σαν συνέπεια να λάβει αναστημένο το γιο της στη χηρεία[21], και μία σε μια επιστολή του Μιχαήλ Ακομινάτου προς ένα μοναχό ονόματι Λουκά στο Τόμο Β΄[22].

Υμνολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Σαραφθία γυναίκα είναι ένα από τα πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης που αναφέρεται στον Μεγάλο Κανόνα, και είναι το πρότυπο της έμπρακτης αγάπης και φιλανθρωπίας[23]:

Ἐκλείσθη σοι οὐρανός, ψυχή, καὶ λιμὸς Θεοῦ κατέλαβέ σε, ὅτε τοῖς Ἠλιοὺ τοῦ Θεσβίτου
ὡς ὁ Ἀχαὰβ ἠπείθησας λόγοις ποτέ. Ἀλλὰ τὴν Σαραφθίαν μιμουμένη θρέψον Προφήτου ψυχήν.

-ζ΄ ωδή, τροπάριο 15

Ο Μεγάλος Κανών ψάλλεται τμηματικά στα απόδειπνα των τεσσάρων πρώτων ημερών της Α΄ Εβδομάδας των Νηστειών, και ολόκληρός στην ακολουθία του Όρθρου της Πέμπτης της Ε΄ Εβδομάδας των Νηστειών. Για τη διευκόλυνση των πιστών συνήθως ψάλλεται μαζί με το Απόδειπνο, το εσπέρας της Τετάρτης[24]. Έτσι, το όνομα της Σαραφθίας απαντάται την Τετάρτη της Α΄ Νηστειών στο Απόδειπνο, και ξανά την Τετάρτη της Ε΄ Νηστειών στο Απόδειπνο[25].

Ο στίχος επί τη μνήμη της Σαραφθίας την Κυριακή των Προπατόρων είναι ο:

Ἄσπαρτον εἶχε τὴν τροφὴν Σαραφθία, Kαινὸν λαχοῦσα λήϊνον τὸν Ἠλίαν.

Εκτός από τα παραπάνω το όνομα της Σαραφθίας γυναίκας απαντάται σε δύο βίους κάποιων Συναξαρίων από Μηνιαία. Μία στο βίο του Οσίου Μαϋσιμά του Σύρου, ο οποίος εορτάζει στις 23 Ιανουαρίου. Αυτός αναφέρεται ότι κατά το παράδειγμα της Σαραφθίας γυναίκας είχε δύο πιθάρια, ένα με σιτάρι και ένα με λάδι, και έδινε σε όλους όσους ζητούσαν απ’ αυτόν[26]. Η δεύτερη είναι στο βίο του προφήτη Ηλία, ο οποίος εορτάζει στις 20 Ιουλίου, και εκεί αναφέρεται η ανάσταση του γιου της Σαραφθίας γυναίκας[27]

Απεικονίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αναπαράσταση της ανάστασης του γιου της χήρας στην Συναγωγή της Δούρα Ευρωπός.

Οι απεικονίσεις της χήρας της Σαρεπτά στην τέχνη είναι πολλές. Συνήθως αναπαριστάται η ανάσταση του γιου της από Ηλία, αλλά επίσης και η συνάντηση, φιλοξενία και προσκομιδή τροφής, ενώ οι μορφές περιλαμβάνουν σχέδια, χαρακτικά, πίνακες, καθώς και μία χαρακτηριστική νωπογραφία στην Συναγωγή της Δούρα Ευρωπός και ένα γλυπτό από τη Notre-Dame-en-Vaux.

Ο Ηλίας στέλνεται στη χήρα της Σαρεπτά (αριστερά), και ανασταίνει το γιο της (δεξιά). Λεπτομέρεια από τον πίνακα του Θεόδωρου Πουλάκη, 2ο μισό του 17ου αιώνα.

Στη βυζαντινή εικονογραφία δεν υπάρχουν απεικονίσεις της Σαραφθίας γυναίκας, ίσως παρά μιας σπάνιας. Αυτή περιέχεται στον πίνακα του Θεόδωρου Πουλάκη της ανάληψης του Ηλία, με σκηνές από το βίο του. Η γυναίκα απεικονίζεται απάνω στο πρώτο διάχωρο, αριστερά να δέχεται τον προφήτη, και δεξιά αυτός ανασταίνει το γιο της[28]. Ο πίνακας κλάπηκε το 1976 από την εκκλησία στην οποία βρισκόταν, και κόπηκε από τους αρχαιοκάπηλους σε εννέα κομμάτια για την εύκολη μεταφορά του. Ανακτήθηκε λίγα χρόνια μετά, αποκαταστάθηκε το 1984 και το 2010, και τώρα βρίσκεται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο [29].

Τέλος, υπάρχουν εικόνες του Ηλία ή της ανάληψής του της βυζαντινής εικονογραφίας που απεικονίζουν την ανάσταση του γιου της χήρας της Σαρεπτά ως επεισόδιο από τη ζωή του.

Εικόνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Raising of the son of the widow of Zarephath της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 17 καὶ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἠρρώστησεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς τῆς κυρίας τοῦ οἴκου, καὶ ἦν ἡ ἀρρωστία αὐτοῦ κραταιὰ σφόδρα, ἕως οὐχ ὑπελείφθη ἐν αὐτῷ πνεῦμα 17:17
  2. Αυτό ίσως έχει στήριξη και στη συνέχεια της διήγησης, όπου αναφέρεται ότι "19…τον ανέβασε στο ανώγι όπου κοιμόταν ο ίδιος, και τον κοίμισε πάνω στο κρεβάτι" (καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης) και μετά παρακάλεσε το θεό λέγοντας "20…εσύ του προξένησες κακό ώστε να τον θανατώσεις" (σὺ κεκάκωκας τοῦ θανατῶσαι τὸν υἱὸν αὐτῆς) 17:17-24
  3. Matthews, Victor H. (1994). «Female Voices: Upholding the Honor of the Household». Biblical Theology Bulletin 24: 10–11. http://btb.sagepub.com/content/24/1/8.full.pdf. Ανακτήθηκε στις 12 August 2015. 
  4. [1]
  5. …λέγουσα πρὸς αὐτὸν προτρεπτικῶς μᾶλλον ἤ σκωπτικῶς Κυριακή Γ΄Λουκᾶ. Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ (Ομιλία μβ΄)
  6. The People's New Testament Commentary - M. Eugene Boring, Fred B. Craddock - 2004 Page 204 "7:11-17 RAISING THE WIDOW'S SON Η ιστορία βρίσκεται μόνο στο Λουκά, αλλά έχει πολλά κοινά σημεία με την ιστορία της ανάστασης του γιου στης χήρας του Σαρεπτά, περιλαμβανομένου και κατά λέξη παραλληλισμούς όπως "τον έδωσε στη μητέρα του" ..."
  7. Jerome’s commentary on Jonah: Translation with introduction and critical notes. Σελ. 67
  8. The Legends of the Jews: From Moses to Esther: Notes for Volumes 3 and 4
  9. Σελ. 74
  10. Lange's Commentary on the Holy Scriptures, Volume 5: Ezekiel to Malachi
  11. 9 καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· δοῦλος Κυρίου εἰμὶ ἐγὼ καὶ τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐγὼ σέβομαι, ὃς ἐποίησε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν Ιωνάς 1:9
  12. Widow of Zarephath: Midrash and Aggadah
  13. Λουκάς 4:26
  14. Το Ευαγγέλιο κάθε μέρα
  15. Σχολιασμός στο Προς Εβραίους, 11:24-26, 32-40
  16. 16,0 16,1 Κυριακή Γ΄Λουκᾶ. Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ (Ομιλία μβ΄)
  17. Λόγον εἰς Πέτρον τὸν Ἀπόστολον καὶ Ἡλίαν τὸν προφήτην
  18. Blog Προφήτης Ηλίας
  19. De viduis, Κεφάλαιο 3, 14-16
  20. Απόσπασμα του Περί Χηρών Αμβροσίου
  21. Μιχαήλ Ακομινάτου του Χωνιάτου: τα σωζόμενα, Τόμος A΄, σελ. 343
  22. Μιχαήλ Ακομινάτου του Χωνιάτου : τα σωζόμενα, Τόμος Β΄, σελ. 161
  23. Τα πρόσωπα της Παλαιάς διαθήκης, που αναφέρονται στον Μεγάλο Κανόνα και οι συμβολισμοί τους
  24. Ο Μεγάλος Κανών
  25. Τριώδιον, σελ. 118 και 330
  26. Μηνιαίον μηνός Ιανουαρίου, Βενετία, 1863. σελ. 178
  27. Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἑνιαυτοῦ Ἁγίου Νικοδήμου, Ἀθήνησι 1868. Τόμος B΄ Μήνας Ιούλιος σελ. 269
  28. Βυζαντινό και Θρησκευτικό Μουσείο
  29. Ο «ενωμένος» Προφήτης Ηλίας , Τα Νέα

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εικόνες: