Σίσες Ρεθύμνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 35°18′25″N 25°31′24″E / 35.30694°N 25.52333°E / 35.30694; 25.52333

Σίσαι Ρεθύμνης
Άποψη από ΝΑ
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Σίσαι Ρεθύμνης
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΚρήτης
ΔήμοςΜυλοποτάμου
ΚοινότηταΣισών
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΡεθύμνης
Έκταση32 τ χλμ2
Πληθυσμός584 (2011)

Οι Σίσες (επίσημο: αι Σίσαι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Η οικονομία του χωριού χαρακτηρίζεται αγροτική.

Κοινότητα Σισών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σισών περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αλμυρίδα και Καλό Χωράφι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:

  • Αλμυρίδα, η (56)
  • Καλό Χωράφι, το (33)
  • Σίσαι, αι (584)

Συνολικά η κοινότητα έχει 673 κατοίκους.

Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Νυκτάρη.

Κοινοτάρχες Σισών[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σισών.

Πρόεδροι Κοινότητος Σισών
περίοδος όνομα
1978–1982 Νυκτάρης Γεώργιος
1986–1990 Ρασούλης Μαρίνος
1990–1998 Ζερβός Ιωάννης
2010–2019 Πελεκός Χαρίτος
2019– Νυκτάρης Ιωάννης

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομα έχει μινωική προέλευση και διασώθηκε ακέραιο στο πέρασμα των αιώνων στο σημερινό χωριό. Το 1965 κατά την εκτέλεση έργων βόρεια του χωριού, βρέθηκε μια κυλινδρική στήλη ύψους 0,64 και διαμέτρου 0,45 μ. που χρησίμευε σαν βωμός ή οροθέσιο της περιοχής. Επάνω στην κυλινδρική επιφάνεια της είναι χαραγμένη με γράμματα του 2ου ή των αρχών του 1ου π.Χ. αιώνα η λέξη ΣΙΣΑΙΩΝ. Η στήλη αυτή με το όνομα Σισαίων, τα νομίσματα που έχουν βρεθεί σε τάφους, τα ερείπια που φαίνονται στο χώρο δείχνουν ότι στο μέρος αυτό υπήρχε αρχαία πόλη με το όνομα Σίσα ή Σίσαι και οι κάτοικοι Σισαίοι, αν και δεν αναφέρεται από τους αρχαίους συγγραφείς.[1]

Αναφέρεται στα κείμενα του Francesco Barozzi το 1577. Ο Καστροφύλακας (Κ183) αναφέρει ότι το χωριό έχει 370 οφειλόμενες αγγαρείες, αλλά δεν αναφέρει τον πληθυσμό του. Επίσης αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα (1630) και την τουρκική απογραφή του 1671 ως Sisses.[2]

Σε ανασκαφές που πραγματοποίησε ο Γερμανός καθηγητής Siegfried Ε. Kuss στην περιοχή το 1963, βρέθηκε πληθώρα απολιθωμένων οστών από ζώα που έζησαν στην Κρήτη και στο νότιο Αιγαίο των Μειοκαινικών και Πλειστοκαινικών θηλαστικών, τα οποία καλύπτουν μία περίοδο από 15 εκατομμύρια χρόνια μέχρι πριν 10.000 χρόνια.[3]

Εκκλησιαστική υπαγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Στ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης[4].

Άλλες πληροφορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην ευρύτερη περιοχή συλλέγεται - αποκλειστικά στον κόσμο[εκκρεμεί παραπομπή] - η κομμεορητίνη λάδανο “Το Μύρο της Βίβλου” από το φυτό Λαδανιά (Cistus Creticus). Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την κτηνοτροφία, την καλλιέργεια εσπεριδοειδών, κυρίως πορτοκάλια, κοντά στη θάλασσα και την μελισσοκομεία[2].

Προσωπικότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αντ. Θ. Βασιλάκης, Οι 147 πόλεις της Αρχαίας Κρήτης, εκδ. Καίρατος, 2000
  2. 2,0 2,1 Στέργιος Σπανάκης (1993). Πόλεις και χωριά της Κρήτης στο πέρασμα των αιώνων, τόμος Β. Ηράκλειο: Γραφικές Τέχνες Γ. Δετοράκης. σελ. 714. 
  3. Επιστρέφουν τα απολιθώματα στην Κρήτη[νεκρός σύνδεσμος], του Παναγιώτη Γεωργούδη, Ελευθεροτυπία, 10 Νοεμβρίου 2008, ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2008.
  4. «Ιερά Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Απριλίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2014. 
  5. Προτομή του Μανώλη Ρασούλη στο χωριό του