Σίερατζ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σίερατζ
Fara sieradz.jpg
POL Sieradz flag.svg POL Sieradz COA.svg
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Τοποθεσία στον χάρτη της χώρας
Χώρα Flag of Poland.svg Πολωνία
Περιφέρεια Βοϊβοδάτο του Λοτζ
Νομός Ποβιάτ του Σίερατζ
Διοίκηση
 • Δήμαρχος Γιάτσεκ Βάλτσακ
Έκταση 51.2 χλμ²
Ταχυδρομικός κώδικας 98-200 έως 98-225
Ιστοσελίδα Επίσημη ιστοσελίδα


Το Σίερατζ είναι πόλη της κεντρικής Πολωνίαε, η οποία βρίσκεται επί της Βάρτα. Αποτελεί έδρα ενός ποβιάτ, ενώ υπάγεται στο Βοϊβοδάτο του Λοτζ.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σίερατζ είναι μία από τις ιστορικότερες πόλεις της Πολωνίας. Οι αρχαιολογικές έρευνες που έγιναν στην περιοχή κατέδειξαν ότι υπάρχουν ίχνη κατοίκησης ήδη από τον 6ο/7ο αιώνα. Μια οχυρή θέση έκανε την εμφάνισή της κατά τον 11ο αιώνα. Ο Άραβας γεωγράφος Αλ Ιντρισί ανέφερε το Σίερατζ το 1136, ενώ το εξίσωνε με άλλες πόλεις της Πολωνίας, όπως το Γκνίεζνο, η Κρακοβία και το Βρότσλαβ.

Υπήρξε πρωτεύουσα ενός από τα δουκάτα της Πολωνίας κατά την εδαφική αποδόμηση της χώρας, στη διάρκεια του 13ου αιώνα, το Δουκάτο του Σίερατζ και του Λέτσικα (δείτε το λήμμα Βασίλειο της Πολωνίας (1138–1320))

Ο Κορράδος Α΄ της Μαζοβίας παραχώρησε στο Σίερατζ αστικά προνόμια κατά το 1250. Στα τέλη του 14ου αιώνα, ένα νέο κάστρο αντικατέστησε το παλιό φρούριο της πόλης. Η ανάπτυξη της πόλης σταμάτησε απότομα λόγω των επιθέσεων των Τατάρων και των Τσέχων, και κατά τον 14ο αιώνα, από τους Τεύτονες.

Από τον 13ο ως τον 15ο αιώνα, 15 γενικές συνελεύσεις των ευγενών έλαβαν χώρα στο Σίερατζ για την ανάδειξη ενός βασιλιά. Στις 26 Φεβρουαρίου 1383, ήταν στο Σίερατζ που διαβεβαιώθηκε στον πρέσβη της Ουγγαρίας ότι η βασίλισσα της Πολωνίας θα ήταν η Χεδβίγη του Ανζού, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ της Ουγγαρίας. Το 1432, η πολωνική αριστοκρατία, συνεδρειάζουσα στο Σίερατζ, αναγνώρισε το δικαίωμα στον γιο του βασιλιά Λαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν να τον διαδεχτεί. Το 1445, ήταν και πάλι στο Σίερατζ που οι ευγενείς επέλεξαν τον Καζίμηρο Δ΄ Γιαγκελόν ως βασιλιά.

Ήταν κατά την Αναγέννηση που η πόλη γνώρισε το απόγειό της. Στις αρχές του 16ου αιώνα, 162 καλλιτέχνες ήσαν εγκατεστημένοι, χωρισμένοι σε 12 συντεχνίες, κυρίως οι υφασματέμποροι, οι γουναράδες και οι ράφτες. Το εμπόριο ήταν ιδιαιτέρως ανεπτυγμένο. Οι εμποροπανήγυρεις τραβούσαν το ενδιαφέρον ξένων αγοραστών, οι οποίοι έρχονταν ορισμένες φορές ακόμη και από την Ισπανία ή την Πορτογαλία. Οι πόλεμοι με την Σουηδία, πυρκαγιές και επιδημίες λέπρας εξηγούν το γεγονός ότι η πόλη άρχισε να παρακμάζει μετά τον 17ο αιώνα, κάτι που συνεχίστηκε μέχρι και τα μέσα του 18ου αιώνα.

Στα τέλη του 18ου αιώνα, η πόλη άρχισε σταδιακά να ανοικοδομείται. Μετρούσε 1500 κατοίκους, 191 κατοικίες, 80 καλλιτέχνες που εκπροσωπούσαν 21 επαγγέλματα.

Μετά τον διαμελισμό και διαμοιρασμό της Πολωνίας, οι κάτοικοι συμμετείχαν ενεργά σε κάθε πολεμική σύγκρουση υπέρ της ανεξαρτησίας, ανεξαρτησία την οποία η Πολωνία ξαναβρήκε το Νοέμβριο του 1918. Ο μεσοπόλεμος ήταν μια χρυσή περίοδος για το Σίερατζ. Η βιομηχανία και η βιοτεχνία σε σύντομο διάστημα ξεπέρασαν την παραγωγικότητα της προπολεμικής περιόδου, ενώ η πολιτισμική ζωή αναπτύχθηκε.

Την 1η Σεπτεμβρίου 1939 ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Στις 9 Νοεμβρίου 1939, η πόλη προσαρτήθηκε από το Ράιχ. Οι Ναζί επιχείρησαν να σβήσουν οτιδήποτε είχε σχέση με το πολωνικό παρελθόν του Σίερατζ, καίγοντας όλα τα πολωνικά χειρόγραφα που βρήκαν, μετονομάζοντας τους δρόμους, καταστρέφοντας τα αγάλματα και τις πλάκες που μνημόνευαν ιστορικά γεγονότα. Ως απάντηση, αντιστασιακά κινήματα έκαναν την εμφάνισή τους στην περιοχή, τα οποία πολεμήθηκαν λυσσαλέα από την Γκεστάπο.

Στις 23 Ιανουαρίου 1945, ο Κόκκινος Στρατός απελευθέρωσε μία πόλη που είχε χάσει μεγάλο μέρος του πληθυσμού της και που ήταν μερικώς κατεστραμμένη. Το Σίερατζ επανοικήθηκε μετά τον πόλεμο, καθώς η αναγέννηση της πολωνικής υφαντοβιομηχανίας χρειαζόταν σημαντικό αριθμό εργατικών χεριών.

Τουρισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αξίζει να δείτε :

  • παλαιά οικία του 15ου αιώνα
  • το αρχαιολογικό και εθνογραφικό μουσείο
  • εκκλησία και μοναστήρι των Δομινικανών του 17ου αιώνα
  • την γοτθική ενοριακή εκκλησία με γλυπτά που χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα
  • στην θέση του ερηπωμένου, σήμερα, κάστρου του Καζίμιρου Γ΄ του Μέγα, μια κωμόπολη
  • στο Τούμπατζιν, σε κοντινή απόσταση του Σίερατζ, του μουσείο εσωτερικών διακοσμήσεων σε μια παλιά αγρέπαυλη

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικός Σύνδεσμος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα