Σάμιουελ Κλαρκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σάμιουελ Κλαρκ
Rev Samuel Clarke.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση11  Οκτωβρίου 1675[1][2][3][4][5]
Νόργουιτς
Θάνατος17  Μαΐου 1729[1][2][3][4][5]
Λονδίνο
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας
Ηνωμένο Βασίλειο[6]
ΘρησκείαΑγγλικανική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[7]
ΣπουδέςΚολλέγιο Γκόνβιλ και Κης
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταφιλόσοφος
φυσικός
μαθηματικός[8]
θεολόγος[9]
Οικογένεια
ΤέκναSamuel Clarke
ΓονείςΈντουαρντ Κλαρκ
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Σάμιουελ Κλαρκ (Samuel Clarke, 11 Οκτωβρίου 1675 – 17 Μαϊου 1729) ήταν ιερέας και φιλόσοφος που προσπάθησε να συμφιλιώσει την λογική με τη θρησκεία.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Νόργουιτς, γιος κλωστοϋφαντουργού ο οποίος διετέλεσε βουλευτής. Σπούδασε στο Κέμπριτζ[10] και χειροτονήθηκε ιερέας της Αγγλικανικής εκκλησίας. Το 1709 τοποθετήθηκε στην επίζηλη θέση του εφημέριου στο ναό του Αγίου Ιακώβου στο Λονδίνο που διέθετε πλούσια ενορία. Ταυτοχρόνως διορίστηκε και ιερέας της βασίλισσας Άννας και έτσι απέκτησε τα μέσα για να ολοκληρώσει τις σπουδές του και να λάβει διδακτορικό τίτλο. Η μελέτη που εξέδωσε περί Αγίας Τριάδος κρίθηκε ετερόδοξη και τον υποχρέωσαν να ζητήσει συγγνώμη. Ανάλογα προβλήματα αντιμετώπισε το 1718 όταν άλλαξε με πρωτοβουλία του τους ύμνους στο ναό του Αγίου Ιακώβου ενέργεια πού ο επίσκοπος χαρακτήρισε ως αιρετική. Το 1724 διορίστηκε διευθυντής στο νοσοκομείο του Γουίστινγκστον στο Λέστερ. Ήταν φίλος του Ισαάκ Νεύτωνα. Πέθανε αιφνιδίως στο Λονδίνο.[11]

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κλαρκ επιδόθηκε καταρχάς στη φιλοσοφία και τη θεολογία αλλά έγινε γνωστός και για τα τρία έργα του στη φυσική. Το πρώτο σημαντικό έργο του ήταν θεολογικό και είχε τίτλο "Τρία δοκίμια επί της πράξεως για το βάπτισμα την εισδοχή στην εκκλησία και τη μετάνοια". Από το 1701 μέχρι το 1704 εξέδωσε σχολιασμούς των ευαγγελίων. Το 1705 εξέδωσε την "Πραγματεία περί της υπάρξεώς του Θεού των καθηκόντων της της φυσικής θρησκείας και περί της αλήθειας και της Χριστιανικής αποκαλύψεως" το οποίο είχε μεικτό φιλοσοφικό και θρησκευτικό χαρακτήρα. Η βασική θέση του Κλαρκ ήταν ότι δεν υπήρχε κανένα βιβλικό κείμενο του χριστιανισμού που να έρχεται σε αντίθεση με τη λογική. Μεγάλα προβλήματα του δημιούργησε το έργο "Το κατά τη Βίβλο δόγμα περί Αγίας Τριάδος" (The Scripture Doctrine of the Trinity)[12] το οποίο κατηγορήθηκε ως αναβίωση της αίρεσης του αρειανισμού αμφισβήτηση της θείας φύσης του Χριστού

Κατά τη διετία 1715-1716 ο Κλαρκ είχε διάλογο διάλογο δι’αλληλογραφίας με τον Λάιμπνιτς. Οι επιστολές εκδόθηκαν το επόμενο έτος, στην αγγλική και γαλλική γλώσσα.[13] Μετά το θάνατο του ολοκληρώθηκε από τον γιο του που έφερε και εκείνος το όνομα Σάμουελ Κλαρκ η πολύτομη έκδοση της Ιλιάδας του Ομήρου, ενώ τον επόμενο χρόνο ο αδελφός του, ο ιερέας Τζον Κλαρκ, εξέδωσε δύο ακόμη έργα του, την "Έκθεση εκκλησιαστικής κατήχησης" και το δεκάτομο "Κηρύγματα".[14]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119299734. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 MacTutor History of Mathematics archive. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Samuel-Clarke. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) SNAC. w60z77zk. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 Indiana Philosophy Ontology Project. 2820. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. LIBRIS. 2  Οκτωβρίου 2012. libris.kb.se/katalogisering/tr5774hc36x0vk1. Ανακτήθηκε στις 24  Αυγούστου 2018.
  7. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb119299734. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  8. Ανακτήθηκε στις 14  Ιουνίου 2019.
  9. Ανακτήθηκε στις 20  Ιουνίου 2019.
  10. Πρότυπο:Acad
  11.  Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Clarke, Samuel» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 6 (11η έκδοση) Cambridge University Press 
  12. The Scripture-Doctrine of the Trinity; London: Printed for James Knapton, at the Crown in St. Paul's Church-Yard, 1712.
  13. Georg Victor Leroy, Die philosophischen Probleme in dem Briefwechsel Leibniz und Clarke, Giessen, 1893.
  14.  Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Clarke, Samuel» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 6 (11η έκδοση) Cambridge University Press