Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σάιρους Μακ Κόρμικ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Σάιρους Μακ Κόρμικ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση15  Φεβρουαρίου 1809
Raphine
Θάνατος13  Μαΐου 1884
Σικάγο
Αιτία θανάτουεγκεφαλικό επεισόδιο
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο του Γκρέισλαντ
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταεφευρέτης
δημοσιογράφος
επιχειρηματίας
ακτιβιστής για την ειρήνη
καινοτόμος επιχειρηματίας
γεωργός
μηχανικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςNancy Fowler McCormick (1858–1884)
ΤέκναHarold Fowler McCormick, Cyrus Hall McCormick II, Stanley Robert McCormick
Anita McCormick Blaine
ΓονείςRobert McCormick
ΑδέλφιαWilliam Sanderson McCormick
Leander J. McCormick
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΑξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής
Εθνική Αίθουσα Δόξας Εφευρετών (1976)
Υπογραφή
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Σάιρους Χολ Μακ Κόρμικ (Αγγλικά: Cyrus Hall McCormick, 15 Φεβρουαρίου 1809 – 13 Μαΐου 1884) ήταν ένας Αμερικανός εφευρέτης και επιχειρηματίας που ίδρυσε την εταιρεία McCormick Harvesting Machine Company, η οποία έγινε μέρος της International Harvester Company το 1902. [1] Με καταγωγή από τα βουνά Μπλου Ριτζ της Βιρτζίνιας, αυτός και πολλά μέλη της οικογένειας Μακ Κόρμικ έγιναν εξέχοντες κάτοικοι της πόλης του Σικάγου.

Ο Μακ Κόρμικ διεκδικούσε πάντα τα εύσημα ως ο μοναδικός εφευρέτης του μηχανικού θεριστή. Ήταν, ωστόσο, ένας από τους πολλούς σχεδιαστές μηχανικούς που παρήγαγαν μοντέλα εργασίας τη δεκαετία του 1830. Οι προσπάθειές του βασίστηκαν σε δουλειάς περισσότερων από δύο δεκαετιών από τον πατέρα του, τον Ρόμπερτ Μακ Κόρμικ Τζούνιορ, με τη βοήθεια του Τζο Άντερσον, ενός Αφροαμερικανού σκλάβου που αποτελούσε ιδιοκτησία της οικογένειας Μακ Κόρμικ. [2] Επίσης, ο Μακ Κόρμικ ανέπτυξε με επιτυχία μια σύγχρονη εταιρεία, για την κατασκευή, το μάρκετινγκ και την εμπορία των προϊόντων του. [3]

Τα πρώτα χρόνια και η καριέρα του

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πορτρέτο του Σάιρους Μακ Κόρμικ, το οποίο βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων στην Ουάσιγκτον

Ο Σάιρους Μακ Κόρμικ γεννήθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1809 στο Ραφάιν της Βιρτζίνιας. Ήταν το μεγαλύτερο από τα οκτώ παιδιά που γεννήθηκαν από τον εφευρέτη Ρόμπερτ Μακ Κόρμικ Τζούνιορ και τη Μαίρη Αν (Πόλι) Χολ. Όταν ο πατέρας του Σάιρους κατάλαβε τις δυνατότητες του σχεδίου για μια θεριστική μηχανή, έκανε αίτηση για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για να την πατεντάρει ως δική του εφεύρεση. Εργάστηκε για 28 χρόνια για τα σχέδια μιας μηχανικής θεριστικής μηχανής με άλογα για τη συγκομιδή σιτηρών, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να δημιουργήσει μια αξιόπιστη πατέντα.

Βασιζόμενος στα χρόνια προσπάθειας του πατέρα του, ο Σάιρους ανέλαβε το έργο με τη βοήθεια του Τζο Άντερσον, ενός Αφροαμερικανού σκλάβου ο οποίος ανήκε στη φυτεία της οικογένειας Μακ Κόρμικ. [4] [5] Λίγα μηχανήματα, τα οποία ήταν βασισμένα σε ένα σχέδιο του Πάτρικ Μπελ από τη Σκωτία (και τα οποία δεν είχαν κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας), ήταν διαθέσιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες εκείνα τα χρόνια. Το μηχάνημα του Μπελ λειτουργούσε με άλογα. Το σχέδιο του Μακ Κόρμικ λειτουργούσε επίσης με άλογα και έκοβε το σιτάρι στη μία πλευρά.

Ο Σάιρους Μακ Κόρμικ πραγματοποίησε μια από τις πρώτες του επιδείξεις της θεριστικής μηχανής στο κοντινό χωριό Στιλς Τάβερν της Βιρτζίνιας το 1831, δείχνοντας πώς ο θερμός μπορούσε να γίνει μια διαδικασία πέντε φορές γρηγορότερη. [6] Ο Μακ Κόρμικ ισχυρίστηκε ότι είχε αναπτύξει μια τελική έκδοση του θεριστή μέσα σε διάστημα 18 μηνών. Στον νεαρό Μακ Κόρμικ χορηγήθηκε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη θεριστική μηχανή στις 21 Ιουνίου 1834, [7] δύο χρόνια αφότου του χορηγήθηκε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για ένα αυτοακονιζόμενο άροτρο. [8] Ωστόσο, κανένα δεν πωλήθηκε, επειδή το μηχάνημα δεν μπορούσε να χειριστεί διαφορετικές συνθήκες.

Σκίτσο του μοντέλου της θεριστικής μηχανής από το 1845

Η οικογένεια Μακ Κόρμικ κατείχε επίσης μια επιχείρηση σιδηρουργίας / χυτήριο. Η οικονομική κρίση του 1837 παρά λίγο να φέρει την οικογένεια στη χρεοκοπία, όταν ένας εταίρος αποχώρησε. Το 1839 ο Μακ Κόρμικ άρχισε να κάνει περισσότερες δημόσιες επιδείξεις της θεριστικής του μηχανής, αλλά οι ντόπιοι αγρότες εξακολουθούσαν να πιστεύουν ότι το μηχάνημα ήταν αναξιόπιστο. Πούλησε ένα το 1840, αλλά κανένα όλο το 1841.

Λαμβάνοντας την έγκριση του πρώτου πελάτη του πατέρα του, Κέιν Χέιλ, για μια μηχανή που κατασκεύασε ο Μακ Φέτριχ, ο Σάιρους προσπαθούσε συνεχώς να βελτιώνει το σχέδιο της μηχανής. Στο τέλος, πούλησε επτά θεριστικές μηχανές το 1842, 29 μηχανές το 1843 και 50 μηχανές το 1844. Όλες τους κατασκευάστηκαν με χειροκίνητο τρόπο στο οικογενειακό αγροτικό κατάστημα. Έλαβε και ένα δεύτερο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για να επιφέρει βελτιώσεις στις θεριστικές μηχανές στις 31 Ιανουαρίου 1845. [7]

Καθώς η είδηση για τον θεριστή διαδόθηκε, ο Μακ Κόρμικ παρατήρησε έναν αριθμό από παραγγελίες που κατέφταναν από τις πιο Δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τα αγροκτήματα ήταν συνήθως μεγαλύτερα και η γη πιο επίπεδη. Ενώ βρισκόταν στην Ουάσιγκτον, για να πάρει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του 1845, έμαθε ότι ένα εργοστάσιο στο Μπρόκπορτ της Νέας Υόρκης συνήψε σύμβαση για τη μαζική παραγωγή των μηχανών του. Επίσης, έδωσε άδεια σε αρκετούς άλλους σε ολόκληρη τη χώρα για την κατασκευή της θεριστικής μηχανής, αλλά η ποιότητα των μηχανημάτων συχνά ήταν κακή, γεγονός που έπληξε τη φήμη του προϊόντος.

Μετακίνηση στο Σικάγο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1847, μετά το θάνατο του πατέρα τους, ο Σάιρους και ο αδελφός του Λέαντερ Τζ. Μακ Κόρμικ (1819–1900) μετακόμισαν στο Σικάγο, όπου και ίδρυσαν ένα εργοστάσιο για να κατασκευάζουν τις θεριστικές μηχανές τους. Εκείνη την εποχή, άλλες πόλεις στις μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, όπως το Κλίβελαντ του Οχάιο, το Σεντ Λούις στο Μιζούρι και το Μιλγουόκι στο Ουισκόνσιν ήταν πιο ανεπτυγμένες. Το Σικάγο είχε την καλύτερη υδάτινη μεταφορά από τα ανατολικά, η οποία περνούσε πάνω από τις Μεγάλες Λίμνες εξασφαλίζοντάς του τις πρώτες ύλες του, καθώς και σιδηροδρομικές συνδέσεις προς τα δυτικά, όπου και βρίσκονταν οι περισσότεροι πελάτες του. [9]

Όταν ο Μακ Κόρμικ προσπάθησε να ανανεώσει το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του το 1848, η Υπηρεσία Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας των ΗΠΑ σημείωσε ότι ένα παρόμοιο μηχάνημα είχε ήδη κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον Όμπεντ Χάσεϊ λίγους μήνες νωρίτερα. Ο Μακ Κόρμικ ισχυρίστηκε ότι είχε εφεύρει τη μηχανή του το 1831, αλλά του αρνήθηκαν την ανανέωση της πατέντας. [10] Ο Γουίλιαμ Μάνινγκ από το Πλέινφιλντ του Νιου Τζέρσεϊ είχε επίσης λάβει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για τη θεριστική του μηχανή τον Μάιο του 1831, αλλά εκείνη την εποχή, ο Μάνινγκ προφανώς δεν υπερασπιζόταν την πατέντα του. [7]

Ο αδελφός του Μακ Κόρμικ Γουίλιαμ Σάντερσον Μακ Κόρμικ (1815 – 1865) μετακόμισε στο Σικάγο το 1849 και εντάχθηκε επίσης στην εταιρεία με σκοπό να αναλάβει τις οικονομικές υποθέσεις. Η θεριστική μηχανή McCormick πουλούσε καλά, εν μέρει ως αποτέλεσμα έξυπνων και καινοτόμων επιχειρηματικών πρακτικών. [4] Τα προϊόντα τηε εταιρείας βγήκαν στην αγορά ακριβώς τη στιγμή που η εκρηκτική επέκταση των σιδηροδρόμων πρόσφερε φθηνή και ευρεία διανομή. Ο Μακ Κόρμικ ανέπτυξε τεχνικές μάρκετινγκ και πωλήσεων, διαμορφώνοντας ένα ευρύ δίκτυο πωλητών εκπαιδευμένων για να επιδεικνύουν τη λειτουργία των μηχανών του απευθείας στο χωράφι, καθώς και για να παίρνουν γρήγορα ανταλλακτικά και να επισκευάζουν τις μηχανές στο χωράφι, εάν αυτό ήταν απαραίτητο, κατά τις κρίσιμες περιόδους του αγροτικού έτους.

Με αφορμή μια εταιρική διαφήμιση, δημιουργήθηκε η τοιχογραφία του Εμάνιουελ Λέουτσε Westward the Course of Empire Takes Its Way. [11]

Το 1851, ο Μακ Κόρμικ πήγε στο Λονδίνο για να παρουσιάσει τη θεριστική του μηχανή στην έκθεση Crystal Palace. Όταν η μηχανή του συγκέντρωσε επιτυχώς τη συγκομιδή από ένα χωράφι με σιτάρι ενώ παράλληλα η μηχανή του Χάσεϊ απέτυχε, ο Μακ Κόρμικ κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο και έγινε δεκτός στη Λεγεώνα της Τιμής. Ο εορτασμός του όμως δεν κράτησε πολύ, αφού έμαθε ότι είχε χάσει τη δικαστική υπόθεση για την πατέντα του Χάσεϊ. [12]

Νομικές αντιπαραθέσεις και επιτυχία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένας άλλος ανταγωνιστής της εταιρείας του Μακ Κόρμικ ήταν ο Τζον Χένρι Μάνυ από το Ρόκφορντ του Ιλινόι. Αφού η μηχανή του Μάνι αυτήν του Μακ Κόρμικ στην Έκθεση των Παρισίων του 1855, ο Μακ Κόρμικ υπέβαλε αγωγή κατά του Μάνι για παραβίαση του διπλώματος ευρεσιτεχνίας του. [13] Ο Μακ Κόρμικ απαίτησε από τον Μάνι να σταματήσει να παράγει θεριστικές μηχανές και να καταβάλει στον Μακ Κόρμικ 400.000 δολάρια ΗΠΑ. Η δίκη, η οποία είχε αρχικά προγραμματιστεί να λάβει χώρα στο Σικάγο τον Σεπτέμβριο του 1855, είχε εξέχοντες δικηγόρους και από τις δύο πλευρές. Ο Μακ Κόρμικ προσέλαβε τον πρώην Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών Ρέβερνταϊ Τζόνσον και τον ειδικό δικηγόρο επί των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της Νέας Υόρκης Έντουαρντ Νίκολ Ντίκερσον. Ο Μάνι, με τη σειρά του, προσέλαβε τους Τζορτζ Χάρντινγκ και Έντουιν Στάντον. Επειδή η δίκη είχε οριστεί να λάβει χώρα στο Ιλινόι, ο Χάρντινγκ προσέλαβε τον τοπικό δικηγόρο του Ιλινόι Αβραάμ Λίνκολν. Ο Μάνι κέρδισε τελικά την υπόθεση μετά από έφεση την οποία άσκησε στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών. [14]

Η θεριστική μηχανή του Μακ Κόρμικ το 1884

Το 1856, το εργοστάσιο του Μακ Κόρμικ παρήγε περισσότερες από 4.000 θεριστικές μηχανές κάθε χρόνο, οι οποίες πωλούνταν κυρίως στις Μεσοδυτικές και τις Δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1861, ωστόσο, το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας του Χάσεϊ ανανεώθηκε, αλλά του Μακ Κόρμικ όχι. Η έντονη αντιπαράθεση του Μακ Κόρμικ με τον Αβραάμ Λίνκολν και το ρεπουμπλικανικό κόμμα κατά της δουλείας μπορεί να μη βοήθησε τον σκοπό του. Ο Μακ Κόρμικ αποφάσισε τότε να ζητήσει βοήθεια από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών με στόχο να προστατεύσει την πατέντα του. [15]

Το 1871, το εργοστάσιο κάηκε στη Μεγάλη Πυρκαγιά του Σικάγος, αλλά ο Μακ Κόρμικ το ξανάχτισε και το εργοστάσιο άνοιξε ξανά το 1873. Το 1879, ο αδελφός του, ο Λέαντερ, άλλαξε το όνομα της εταιρείας από "Cyrus H. McCormick and Brothers" σε "McCormick Harvesting Machine Company". [16] Προς μεγάλη ενόχληση του Σάιρους, ο Λέαντερ προσπάθησε να τονίσει τη συμβολή των άλλων στην οικογένεια στην εφεύρεση της θεριστικής μηχανής, και ειδικά του πατέρα τους. [5]

Οικογενειακές σχέσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 26 Ιανουαρίου 1858, ο 49χρονος Cyrus McCormick παντρεύτηκε τη Nancy "Nettie" Fowler . Ήταν μια ορφανή από τη Νέα Υόρκη που είχε αποφοιτήσει από το Σεμινάριο της Τροίας και είχε μετακομίσει στο Σικάγο. Είχαν συναντηθεί έξι μήνες νωρίτερα και είχαν μοιραστεί απόψεις για τις επιχειρήσεις, τη θρησκεία και την πολιτική του Δημοκρατικού κόμματος. [17] Είχαν επτά παιδιά:

  1. Τον Σάιρους Χολ Μακ Κόρμικ Τζούνιορ, ο οποίος γεννήθηκε στις 16 Μαΐου 1859.
  2. Τη Μαίρη Βιρτζίνια Μακ Κόρμικ, η οποία γεννήθηκε στις 5 Μαΐου 1861.
  3. Τον Ρόμπερτ Μακ Κόρμικ Γ΄, ο οποίος γεννήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 1863 και πέθανε στις 6 Ιανουαρίου 1865.
  4. Την Ανίτα Μακ Κόρμικ, η οποία γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου 1866, παντρεύτηκε τον Ίμονς Μπλέιν στις 26 Σεπτεμβρίου 1889 και πέθανε στις 12 Φεβρουαρίου 1954. Ο Ίμονς ήταν γιος του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζέιμς Τζ. Μπλέιν. [18]
  5. Την Άλις Μακ Κόρμικ, η οποία γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1870 και πέθανε λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα, στις 25 Ιανουαρίου 1871.
  6. Τον Χάρολντ Φάουλερ Μακ Κόρμικ, ο οποίος γεννήθηκε στις 2 Μαΐου 1872, παντρεύτηκε την Ίντιθ Ροκφέλερ και πέθανε το 1941. Η Ίντιθ ήταν η μικρότερη κόρη του συνιδρυτή της πετρελαϊκής εταιρείας Standard Oil Τζον Ντ. Ροκφέλερ και της δασκάλας Λόρα Σελέστια (Σέτι) Σπέλμαν.
  7. Τον Στάνλεϊ Ρόμπερτ Μακ Κόρμικ, ο οποίος γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1874, παντρεύτηκε την Κάθριν Ντέξτερ (1875–1967) και πέθανε στις 19 Ιανουαρίου 1947. [19]

Δύο από τα παιδιά τους, η Μαίρη και ο Στάνλεϊ, έπασχαν από σχιζοφρένεια. [20] Η ζωή του Στάνλεϊ Μακ Κόρμικ, οποίος ζούσε απομονωμένος στον δεύτερο όροφο μιας έπαυλης επί τέσσερις δεκαετίες, [21] αποτέλεσε την έμπνευση για να γραφτεί το μυθιστόρημα του 1998 Riven Rock από τον Τ. Κοράγκεσαν Μπόιλ. [22]

Ο Σάιρους Μακ Κόρμικ ήταν θείος του Ρόμπερτ Σάντερσον Μακ Κόρμικ (γαμπρού του Τζόζεφ Μεντίλ), θείος του πατέρα Τζόζεφ Μεντίλ Μακ Κόρμικ και του Ρόμπερτ Ράδερφορντ Μακ Κόρμικ και θείος του παππού του Γουίλιαμ Μακ Κόρμικ Μπλέιν Τζούνιορ. [19]

Ακτιβισμός

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μακ Κόρμικ ήταν πάντα ένας πιστός πρεσβυτεριανός, καθώς και υπέρμαχος της χριστιανικής ενότητας. Εκτιμούσε επίσης, και αυτό φαινόταν έμπρακτα στη ζωή του, τις καλβινιστικές αρχές της αυταπάρνησης, της νηφαλιότητας, της οικονομίας, της αποτελεσματικότητας και της ηθικής. Πίστευε ότι το να παρέχει τον κόσμο τροφή, κάτι το οποίο γινόταν ακόμη πιο εύκολο μέσω στης θεριστικής μηχανής, ήταν ένα μέρος της θρησκευτικής του αποστολής την οποία είχε στη ζωή.

Παραμένοντας οπαδός του Δημοκρατικού Κόμματος σε όλη του τη ζωή, πριν από τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, ο Μακ Κόρμικ είχε δημοσιεύσει άρθρα στις εφημερίδες του, The Chicago Times και Chicago Herald. Μέσω αυτών των άρθρων καλούσε τις διάφορες πλευρές της χώρας σε συμφιλίωση. Οι απόψεις του, ωστόσο, δεν ήταν δημοφιλείς στην πόλη της νέας κατοικίας του. Αν και η εφεύρεσή του βοήθησε να τροφοδοτήσει τα στρατεύματα της Ένωσης, ο Μακ Κόρμικ πίστευε ότι δεν θα ηττηθεί η Συνομοσπονδία και, μαζί με τη σύζυγό του, έκαναν εκτενή ταξίδια στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ο Μακ Κόρμικ έθεσε ανεπιτυχώς υποψηφιότητα για το Κογκρέσο ως Δημοκρατικός στη 2η περιφέρεια του Κογκρέσου του Ιλινόις προβάλλοντας ένα πλάνο για άμεση ειρήνη το 1864 και ηττήθηκε παταγωδώς από τον Ρεπουμπλικανό Τζον Γουέντγουορθ. [23] [24] Πρότεινε επίσης ένα ειρηνευτικό σχέδιο που θα περιελάμβανε ένα Συμβούλιο Διαιτησίας. [24] Μετά τον πόλεμο, ο Μακ Κόρμικ βοήθησε στην ίδρυση της Mississippi Valley Society, η οποία έχει αποστολή της να ενισχύσει τα λιμάνια της Νέας Ορλεάνης και του Μισισιπή για να εξυπηρετούν το εμπόριο με την Ευρώπη. Υποστήριξε επίσης τις προσπάθειες για την προσάρτηση της Δομινικανής Δημοκρατίας ως εδάφους των Ηνωμένων Πολιτειών. Από το 1872, ο Μακ Κόρμικ υπηρέτησε μια τετραετή θητεία στην Κεντρική Επιτροπή του Δημοκρατικού Κόμματος του Ιλινόις. Ο Μακ Κόρμικ πρότεινε αργότερα έναν διεθνή μηχανισμό για τον έλεγχο της παραγωγής και της διανομής τροφίμων.

Ο Μακ Κόρμικ έγινε επίσης ο κύριος ευεργέτης και διαχειριστής του εκπαιδευτικού ιδρύματος που κάποτε ήταν γνωστό ως Theological Seminary of the Northwest, το οποίο μετακόμισε στη γειτονιά Λίνκολν Παρκ του Σικάγου το 1859, έτος κατά το οποίο ο Μακ Κόρμικ άνοιξε τέσσερις θέσεις καθηγητών. Το ίδρυμα μετονομάστηκε σε McCormick Theological Seminary το 1886, μετά τον θάνατό του, αν και μετακόμισε στη γειτονιά Χάιντ Παρκ του Σικάγου το 1975 και άρχισε να μοιράζεται τις εγκαταστάσεις με τη Λουθηρανική Σχολή Θεολογίας του Σικάγου.

Το 1869, ο Μακ Κόρμικ δώρισε 10.000 δολάρια για να βοηθήσει τον Ντουάιτ Λ. Μούντι να ιδρύσει την οργάνωση Χριστιανική Αδελφότητα Νέων και ο γιος του, Σάιρους Τζούνιορ, θα γινόταν αργότερα ο πρώτος πρόεδρος του θρησκευτικού ινστιτούτου Moody Bible Institute. [17]

Ο Μακ Κόρμικ και αργότερα η χήρα του, η Νέτι Ντέι Μακ Κόρμικ, δώρησαν επίσης σημαντικά ποσά στο Tusculum College, ένα πρεσβυτεριανό εκπαιδευτικό ίδρυμα στο Τενεσί, καθώς και για να ιδρυθούν εκκλησίες και κατηχητικά σχολεία στις Νότιες Ηνωμένες Πολιτείες μετά τον εμφύλιο πόλεμο, παρόλο που η περιοχή άργησε να δεχτεί τα αγροτικά του μηχανήματα και άλλες βελτιωμένες πρακτικές. Επίσης, το 1872, ο Μακ Κόρμικ αγόρασε μια θρησκευτική εφημερίδα, η οποία είχε τον τίτλο Interior και την οποία μετονόμασε σε Continent. Η Continent εξελίχθηκε σε ένα κορυφαίο πρεσβυτεριανό περιοδικό.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων 20 χρόνων της ζωής του, ο Μακ Κόρμικ ήταν ευεργέτης και μέλος του διοικητικού συμβουλίου στο Πανεπιστήμιο Ουάσιγκτον και Λι στη γενέτειρά του, τη Βιρτζίνια. [25] Ο αδερφός του, ο Λέαντερ, χορήγησε επίσης κεφάλαια για την κατασκευή ενός αστεροσκοπείου στο όρος Τζέφερσον, το οποίο διαχειρίζεται το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνιας και έχει ονομαστεί Αστεροσκοπείο Μακ Κόρμικ. [26]

Τα τελευταία χρόνια και ο θάνατος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων τεσσάρων ετών της ζωής του, ο Μακ Κόρμικ έμεινε ανάπηρος, μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο το οποίο παρέλυσε τα πόδια του. Ως αποτέλεσμα, δεν μπορούσε να περπατήσει τα τελευταία δύο χρόνια της ζωής του. Τελικά, πέθανε στο σπίτι του στο Σικάγο στις 13 Μαΐου 1884 [27] και κηδεύτηκε στο νεκροταφείο Γκρέισλαντ. [28] Άφησε πίσω τη χήρα του, Νέτι Ντέι Μακ Κόρμικ, η οποία συνέχισε τις χριστιανικές και φιλανθρωπικές δραστηριότητές του, εντός και εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, από το 1890 έως τον θάνατό της το 1923, δωρίζοντας 8 εκατομμύρια δολάρια (τα οποία ισοδυναμούν με πάνω από 160 εκατομμύρια δολάρια με τα σημερινά δεδομένα) σε νοσοκομεία, οργανισμούς παροχής βοήθειας, εκκλησίες, δραστηριότητες νεολαίας και εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η Νέτι Ντέι Μακ Κόρμικ έγινε επίσης κορυφαία χορηγός των δραστηριοτήτων της Πρεσβυτεριανής Εκκλησίας κατά την εποχή εκείνη. [17]

Η επίσημη ηγεσία της εταιρείας πέρασε στον μεγαλύτερο γιο του Μακ Κόρμικ, τον Σάιρους Χολ Μακ Κόρμικ Τζούνιορ, αλλά ο εγγονός του, ο Σάιρους Μακ Κόρμικ Γ΄ ήταν εκείνος ο οποίος διηύθυνε την εταιρεία. Τέσσερα χρόνια αργότερα, οι εργασιακές πρακτικές της εταιρείας (ο οποία πλήρωνε τους εργαζομένους 9 δολάρια την εβδομάδα) οδήγησαν στα γεγονότα που έμειναν γνωστά ως η εξέγερση του Χέιμαρκετ. Τελικά ο Σάιρους Τζούνιορ συνεργάστηκε με την τράπεζα JP Morgan για να δημιουργήσει την εταιρεία International Harvester Corporation το 1902. Μετά τον Cyrus Χολ Μακ Κόρμικ Τζούνιορ, η διοίκηση της International Harvester πέρασε στα χέρια του Χάρολντ Φάουλερ Μακ Κόρμικ. Διάφορα μέλη της οικογένειας Μακ Κόρμικ συνέχισαν να ασχολούνται με την εταιρεία με τελευταίο τον Μπρουκς Μακ Κόρμικ, ο οποίος πέθανε το 2006.

Κληρονομιά και διακρίσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Το ταχυδρομείο των ΗΠΑ εξέδωσε ένα αναμνηστικό γραμματόσημο προς τιμήν του Μακ Κόρμικ το 1940

Πολλά βραβεία και μετάλλια απονεμήθηκαν στον Σάιρους Μακ Κόρμικ για τη θεριστική του μηχανή, η οποία μείωσε τον όγκο της ανθρώπινης εργασίας στα αγροκτήματα και αύξησε παράλληλα την παραγωγικότητα. Έτσι, η μηχανή αυτή συνέβαλε στην εκβιομηχάνιση της γεωργίας καθώς και στη μετανάστευση εργατικού δυναμικού στις πόλεις πολλών χωρών που καλλιεργούσαν σιτάρι (36 μέχρι τη στιγμή του θανάτου του Μακ Κόρμικ). Η Κυβέρνηση της Γαλλικής Δημοκρατίας ονόμασε τον Μακ Κόρμικ αξιωματικό της Λεγεώνας της Τιμής το 1851. Ο Μακ Κόρμικ εξελέγη επίσης αντεπιστέλλον μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών το 1878 «καθώς έκανε περισσότερα για την υπόθεση της γεωργίας από οποιονδήποτε άλλο εν ζωή άνθρωπο». [8]

Η Ιστορική Εταιρεία του Ουισκόνσιν έχει στην κατοχή της τα επίσημα έγγραφα του Σάιρους Μακ Κόρμικ. [1]

  • Το αγρόκτημα Cyrus McCormick Farm, το οποίο διηύθυναν άλλα μέλη της οικογένειας Μακ Κόρμικ μετά τη μετακόμιση του Σάιρους και του Λέαντερ στο Σικάγο, δωρήθηκε τελικά στο πανεπιστήμιο Virginia Tech, το οποίο διευθύνει τον πυρήνα του ακινήτου ως δωρεάν μουσείο και άλλα τμήματά του ως πειραματική φάρμα. Μια πλακέτα η οποία μνημονεύει τη συμβολή του Σάιρους Μακ Κόρμικστη γεωργία είναι τοποθετημένη κοντά στην κύρια κατοικία από το 1928.
  • Το 1999, η πόλη του Σικάγο τοποθέτησε μια ιστορική πλακέτα προς τιμήν του Μακ Κόρμικ κοντά στην τοποθεσία του σπιτιού του στο νούμερο 675 της οδού N. Rush St., μεταξύ των οδών Έρι και Χιούρον. Το αρχικό του σπίτι στη θέση αυτή καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Πυρκαγιάς του Σικάγου του 1871, ενώ το σπίτι το οποίο χτίστηκε στη θέση του κατεδαφίστηκε με τη σειρά του κατά τη δεκαετία του 1950. [29]
  • Ένα άγαλμα του Μακ Κόρμικ ανεγέρθηκε στην μπροστινή πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον και Λι, στο Λέξινγκτον της Βιρτζίνιας, φιλοτεχνημένο από τον Σερβοαμερικανό καλλιτέχνη Τζον Ντέιβιντ Μπρτσίν.
  • Η πόλη Μακ Κόρμικ στη Νότια Καρολίνα καθώς και η κομητεία Μακ Κόρμικ στην ίδια πολιτεία ονομάστηκαν έτσι προς τιμής του Σάιρους Μακ Κόρμικ, όταν αγόρασε ένα χρυσωρυχείο στην πόλη, η οποία ήταν ως τότε γνωστή ως Ντόρνσβιλ. [30]
  • 1975, ο Σάιρους Μακ Κόρμικ εισήχθη στο Junior Achievement US Business Hall of Fame. [31]
  • Τα γραμματόσημα των 3 σεντς των ΗΠΑ εκδόθηκαν το 1940 για να τιμήσουν τη μνήμη του Σάιρους Μακ Κόρμικ.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 «Cyrus Hall McCormick». Wisconsin Historical Society. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Σεπτεμβρίου 2007.
  2. ↑ «Jo Anderson». Richmond Times-Dispatch. 5 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2015.
  3. ↑ McCormick, Cyrus (1931). The Century of the Reaper : an Account of Cyrus Hall McCormick, the Inventor of the Reaper; of the McCormick Harvesting Machine Company, the Business He Created; and of the International Harvester Company, His Heir and Chief Memorial. Houghton Mifflin Company.
  4. 1 2 Daniel Gross· Forbes Magazine Staff (Αυγούστου 1997). Greatest Business Stories of All Time (First έκδοση). New York: John Wiley & Sons. σελίδες 24–32. ISBN 0-471-19653-3.
  5. 1 2 Patricia Carter Sluby (2004). The Inventive Spirit of African Americans: Patented Ingenuity. Greenwood Publishing Group. σελ. 282. ISBN 978-0-275-96674-4.
  6. ↑ «Πώς Έχει Αλλάξει τον Κόσμο η Σύγχρονη Γεωργία». JW.ORG. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2025.
  7. 1 2 3 George Iles (1912). «Cyrus H. McCormick». Leading American Inventors (2nd έκδοση). New York: Henry Holt and Company. σελίδες 276–314.
  8. 1 2 «Cyrus Hall Mccormick». Encyclopedia.com. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.
  9. ↑ Casson, Herbert Newton (1909), Cyrus Hall McCormick: His Life and Work, Chicago: A. C. McClurg & Company, https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.12822/page/n2/mode/2up
  10. ↑ Follet L. Greeno, επιμ. (1912). Obed Hussey: Who, of All Inventors, Made Bread Cheap. The Rochester Herald publishing Company.
  11. ↑ Michael Adas (2006). Dominance by design: technological imperatives and America's civilizing mission. Harvard University Press. σελ. 79. ISBN 978-0-674-01867-9.
  12. ↑ «England: Closing of the Great Exhibition—The Ballon Hoax—Egyptian Railroad—Mr. McCormick's Reaping Machine» (PDF). The New York Times. 5 Νοεμβρίου 1851. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2011.
  13. ↑ Sarah-Eva Carlson (February 1995). «Lincoln and the McCormick-Manny Case». Illinois History Magazine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις March 16, 2011. https://web.archive.org/web/20110316021114/http://www.lib.niu.edu/1995/ihy950230.html. Ανακτήθηκε στις December 26, 2010.
  14. ↑ Doris Kearns Goodwin, Team of Rivals: The Political Genius of Abraham Lincoln (2005) pp. 173–179. online
  15. ↑ «The McCormick Reaper Patent». The New York Times. 6 Ιουλίου 1861. Ανακτήθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2011.
  16. ↑ «The McCormick Family and their Mechanical Reaper». Leander McCormick Observatory Museum. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 2010.
  17. 1 2 3 «Virtue, Liberty, and Independence: Cyrus and Nettie McCormick». Liberty-virtue-independence.blogspot.com. 22 Νοεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2021.
  18. ↑ «Emmons Blaine Married; His Wedding with Miss Anita M'Cormick; Many Distinguished Guests Witnessed the Ceremony at Richfield Springs Yesterday» (PDF). The New York Times. 27 Σεπτεμβρίου 1889. Ανακτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 2011.
  19. 1 2 McCormick, Leander J. (1896). Family record and biography. L.J. McCormick. σελίδες 303–304.
  20. ↑ Kleiman, Miriam (Summer 2007). «Rich, famous, and questionably sane: when a wealthy heir's family sought help from a hospital for the insane». Prologue: Quarterly of the National Archives and Records Administration 39: 38–47. https://www.archives.gov/publications/prologue/2007/summer/mccormick.html.
  21. ↑ «Η ανατριχιαστική ιστορία που στοιχειώνει το νέο σπίτι του πρίγκιπα Χάρι και της Μέγκαν Μαρκλ». Cyprus Times. 18 Αυγούστου 2020. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2025.
  22. ↑ Boyle, T. Coraghessan. «Riven Rock». author's web page. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2010.
  23. ↑ Ostewig, Kinnie A. (1907). The sage of Sinnissippi: Being a brief sketch of the life of Congressman Frank Orren Lowden, of Oregon, Illinois, brief sketches of his rivals in political battles, a short article relating to his availability as a presidential candidate for 1908, and an official and authentic account of state elections in Illinois, statistically, combined with a roll of honor of the nation, the state, the county, and the village, the home of the author ... (στα Αγγλικά). Press of J.A. Nolen. σελ. 211. Ανακτήθηκε στις 17 Μαΐου 2020.
  24. 1 2 Casson, Herbert Newton (2005). Cyrus Hall McCormick His Life and Work (στα Αγγλικά). Cosimo, Inc. σελ. 167. ISBN 9781596051201. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2018.
  25. ↑ «Historical Benefactions Support Washington and Lee University». Washington and Lee University. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2012.
  26. ↑ Scientific American (στα Αγγλικά). Munn & Company. 24 Μαΐου 1884. σελ. 321.
  27. ↑ «Cyrus H. McCormick Dead» (PDF). The New York Times. 14 Μαΐου 1884. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2007.
  28. ↑ Hutchinson, William Thomas (1935), Cyrus Hall McCormick: Harvest, 1856-1884, 2, New York: D. Appleton, The Century Company, https://archive.org/details/cyrushallmccormi000264mbp
  29. ↑ «Cyrus Hall McCormick Historical Marker». www.hmdb.org (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 2025.
  30. ↑ «History of Education in McCormick County». McCormick County School District. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2010.
  31. ↑ «Cyrus H. McCormick». Junior Achievement. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Δεκεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2010.

Περαιτέρω ανάγνωση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Aldrich, Lisa A. (2002), Cyrus McCormick and the Mechanical Reaper, Morgan Reynolds Publishing, ISBN 978-1883846916 , for middle schools
  • Lyons, Norbert (1955), The McCormick Reaper Legend: The True Story of a Great Invention, New York: Exposition Press 
  • Rosenberg, Chaim M. The International Harvester Company: A History of the Founding Families and Their Machines (McFarland, 2019). online; popular history focused on family ties.

Πρωτογενείς πηγές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Iles, George (1912). «Cyrus H. McCormick». Leading American Inventors (2nd έκδοση). New York: Henry Holt. σελίδες 276–314. , with long quotes from primary sources.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Improvement in Machines for Reaping Small Grain: Cyrus H. McCormick, June 21, 1834


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Σάιρους_Μακ_Κόρμικ&oldid=11500177"