Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ρόζαμουντ Πίλτσερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ρόζαμουντ Πίλτσερ
Γέννηση22 Σεπτεμβρίου 1924
Lelant
Θάνατος6 Φεβρουαρίου 2019
Longforgan
Επάγγελμα/
ιδιότητες		συγγραφέας[1], μυθιστοριογράφος, οικοκυρά[1] και γραμματέας[1]
ΥπηκοότηταΗνωμένο Βασίλειο
Σχολές φοίτησηςHowell's School
Αξιοσημείωτα έργαΨάχνοντας για κοχύλια, Σεπτέμβρης και Ο γυρισμός
ΤέκναRobin Pilcher
δεδομένα (π • σ • ε )

Η Ρόζαμουντ Πίλτσερ, OBE (Αγγλικά: Rosamunde Pilcher, τι γένος: Σκοτ (Scott), 22 Σεπτεμβρίου 1924 – 6 Φεβρουαρίου 2019) [2] ήταν Βρετανίδα μυθιστοριογράφος, που είναι περισσότερο γνωστή για τα μυθιστορήματά της που διαδραματίζονται στην Κορνουάλη. Τα βιβλία της έχουν πουλήσει πάνω από 60 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. [3] Στις αρχές της καριέρας της χρησιμοποιούσε το ψευδώνυμο Τζέιν Φρέιζερ (Jane Fraser). Το 2001, έλαβε το Βραβείο Λογοτεχνίας Corine's Weltbild's Readers' Prize για το έργο της Χειμερινό ηλιοστάσιο. [4]

Προσωπική ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Πίλτσερ γεννήθηκε με το όνομα Ρόζαμουντ Σκοτ στις 22 Σεπτεμβρίου 1924 στο Λίλαντ της Κορνουάλης. Οι γονείς της ήταν η Χέλεν (το γένος Χάρβεϊ) και ο Τσαρλς Σκοτ, Βρετανός δημόσιος υπάλληλος. [2] Λίγο πριν από τη γέννησή της, ο πατέρας της μετατέθηκε στη Βιρμανία, ενώ η μητέρα της παρέμεινε στην Αγγλία. [5] Η Ρόζαμουντ φοίτησε στο σχολείο Clare στην Πενζάνς, στο Howell's School Llandaff και στο Κολέγιο Γραμματέων Miss Kerr-Sanders. [6] Άρχισε να γράφει όταν ήταν επτά ετών και δημοσίευσε το πρώτο της διήγημα όταν ήταν 18 ετών. [7]

Από το 1943 έως το 1946, η Ρόζαμουντ υπηρέτησε στο Γυναικείο Βασιλικό Ναυτικό. Στις 7 Δεκεμβρίου 1946, παντρεύτηκε τον Γκράχαμ Χόουπ Πίλτσερ, [6] ήρωα πολέμου και βιομηχανικό στέλεχος ο οποίος πέθανε τον Μάρτιο του 2009. [8] Το ζευγάρι μετακόμισε στο Νταντί της Σκωτίας. Απέκτησαν δύο κόρες και δύο γιους. [9] Ο γιος της, Ρόμπιν Πίλτσερ, είναι επίσης μυθιστοριογράφος. [10]

Η Πίλτσερ πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου 2019, σε ηλικία 94 ετών, μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. [11]

Συγγραφική καριέρα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1949, εκδόθηκε το πρώτο βιβλίο της Πίλτσερ, ένα ρομαντικό μυθιστόρημα, από την εταιρεία Mills and Boon, με το ψευδώνυμο Τζέιν Φρέιζερ. Δημοσίευσε άλλα δέκα μυθιστορήματα με αυτό το όνομα. Το 1955, άρχισε επίσης να γράφει με το πραγματικό της όνομα με πρώτο βιβλίο το Secret to Tell. Μέχρι το 1965 είχε εγκαταλείψει το ψευδώνυμο και υπέγραφε όλα τα μυθιστορήματά της με το όνομά της. [6]

Η σημαντική στροφή στην καριέρα της Πίλτσερ έγινε το 1987, όταν έγραψε το οικογενειακό έπος Ψάχνοντας για κοχύλια, [12] το δέκατο τέταρτο μυθιστόρημά της με το όνομά της. [11] Το βιβλίο εστιάζει σε μια ηλικιωμένη Βρετανίδα, την Πενέλοπε Κίλινγκ, η οποία ξαναζεί τη ζωή της μέσα από αναδρομές και από τη σχέση της με τα ενήλικα παιδιά της. Η ζωή της Κίλινγκ δεν ήταν ασυνήθιστη, αλλά καλύπτει «μια εποχή τεράστιας σημασίας και αλλαγών στον κόσμο». [7] Το μυθιστόρημα περιγράφει τις καθημερινές λεπτομέρειες για τη ζωή στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου για μερικούς όσους που ζούσαν στη Μεγάλη Βρετανία. [7] Το Ψάχνοντας για κοχύλια πούλησε περίπου δέκα εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράστηκε σε περισσότερες από σαράντα γλώσσες. [2] Διασκευάστηκε για το θέατρο από τους Τέρενς Μπρέιντι και Σάρλοτ Μπίνγξαμ. [9] Εικάζεται ότι η Πίλτσερ ότι ήταν από τις γυναίκες με τα υψηλότερα εισοδήματα στη Μεγάλη Βρετανία μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990. [13]

Άλλα σημαντικά μυθιστορήματά της είναι Σεπτέμβρης (1990), Ο γυρισμός (1995) και Χειμερινό ηλιοστάσιο (2000). [11] [14] [15] Ο γυρισμός κέρδισε το Βραβείο Αισθηματικού Μυθιστορήματος της Χρονιάς από την Romantic Novelists' Association το 1996. [16] Η πρόεδρος του συλλόγου το 2019, συγγραφέας Κέιτι Φορντ, θεωρεί την Πίλτσερ «πρωτοποριακή, καθώς ήταν η πρώτη που έφερε τις οικογενειακές ιστορίες στο ευρύτερο κοινό». [11] Η Φελίσιτι Μπράιαν, στη νεκρολογία της στην εφημερίδα The Guardian, γράφει ότι η Πίλτσερ οδήγησε το αισθηματικό είδος σε "ένα τελείως υψηλότερο, ευφυέστερο επίπεδο". Επαινεί το έργο της Πίλτσερ για την «ατρόμητη παρατηρητικότητά του» σχολιάζοντα ότι είναι συχνά περισσότερο πεζό παρά ρομαντικό. [2]

Η Πίλτσερ αποσύρθηκε από τη συγγραφή το 2000. [6] Δύο χρόνια αργότερα, στις την Πρωτοχρονιά του 2002, χρίστηκε αξιωματικός του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (OBE) για της υπηρεσίες της στη λογοτεχνία. [17] [18]

Τηλεοπτικές προσαρμογές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα βιβλία της Πίλτσερ είναι ιδιαίτερα δημοφιλή στη Γερμανία, επειδή ο κρατικός τηλεοπτικός σταθμός ZDF (Zweites Deutsches Fernsehen) έχει γυρίσει περισσότερες από εκατό ιστορίες της ως τηλεταινίες, ξεκινώντας από τη Μέρα της καταιγίδας [19] το 1993. Αυτές οι ταινίες είναι από τα πιο δημοφιλή προγράμματα του ZDF. [13] [20] Η Πίλτσερ τιμήθηκε με το Βρετανικό Βραβείο Τουρισμού το 2002 για τη θετική επίδραση που είχαν τα βιβλία και οι προσαρμογές τους στον τουρισμό της Κορνουάλης. [13] Κάποιες από τις προσαρμογές αυτές είναι οι εξής:

Βιβλιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι ελληνικές μεταφράσεις αντιστοιχούν στις πρώτες εκδόσεις των έργων στα Ελληνικά.

Μυθιστορήματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως Τζέιν Φρέιζερ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Half-Way to the Moon (1949) [21]
  • The Brown Fields (1951) [21]
  • Dangerous Intruder (1951) [21]
  • Young Bar (1952) [21]
  • A Day Like Spring (1953) [21]
  • Αγαπητέ Τομ (1954) [21]
  • Bridge of Corvie (1956) [21]
  • A Family Affair (1958) [21]
  • A Long Way from Home (1963) [21]
  • The Keeper's House (1963) [21]

Ως Ρόζαμουντ Πίλτσερ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • A Secret to Tell (1955) [21]
  • On My Own (1965) [21]
  • Sleeping Tiger (1967), [21] Το μοναχικό λιοντάρι (1999), μτφρ. Μαρίας Σακκή, εκδόσεις Ωκεανίδα [22]
  • Another View (1969), [21] Η άλλη όψη (2004), μτφρ. Πόλυς Μοσχοπούλου, εκδόσεις Ωκεανίδα [23]
  • The End of Summer (1971), [21] Το τέλος του καλοκαιριού (2002) μτφρ. Πόλυς Μοσχοπούλου, εκδόσεις Ωκεανίδα [24]
  • Snow in April(1972), [21] Χιόνι τον Απρίλη (2017), μτφρ. Χλόη Θεοδωροπούλου, εκδόσεις Ωκεανίδα [25]
  • The Empty House (1973), [21] Το έρημο σπίτι (2000), μτφρ. Μπελίκας Κουμπαρέλη, εκδόσεις Ωκεανίδα [26]
  • The Day of the Storm (1975), [21] Η μέρα της καταιγίδας (2003), μτφρ. Πόλυς Μοσχοπούλου, εκδόσεις Ωκεανίδα [27]
  • Under Gemini (1977), [21] Στον αστερισμό των Διδύμων (1998), μτφρ. Καίτης Οικονόμου, εκδόσεις Ωκεανίδα [28]
  • Wild Mountain Thyme (1979), [21] Το άγριο θυμάρι (2001) μτφρ. Μαρία Σακκή, εκδόσεις Ωκεανίδα [29]
  • The Carousel (1982), [30] Το καρουζέλ (2007), μτφρ. Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη, εκδόσεις Ωκεανίδα [31]
  • Voices in Summer (1984), [32] Φωνές το καλοκαίρι (2009), μτφρ. Μαντώς Φλώρου, εκδόσεις Ωκεανίδα [33]
  • The Shell Seekers (1987), [14] Ψάχνοντας για κοχύλια (2014), μτφρ. Έρης Κανδρή, εκδόσεις Ωκεανίδα [34]
  • September (1990), [14] Σεπτέμβρης (2014), μτφρ. Γιάννη Σπανδωνή, εκδόσεις Ωκεανίδα [35]
  • Coming Home (1995), [14] Ο γυρισμός (1999), μτφρ. Έρης Κανδρή, εκδόσεις Ωκεανίδα [36]
  • Winter Solstice (2000), [14] Χειμερινόκα ηλιοστάσιο (2014), μτφρ. Πόλυς Μοσχοπούλου, εκδόσεις Ωκεανίδα [37]

Συλλογές διηγημάτων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • The Blue Bedroom and Other Stories (1985), [38] Το γαλάζιο δωμάτιο (2006), μτφρ. Ρένα Χατχούτ, εκδόσεις Ωκεανίδα [39]
  • Flowers in the Rain: And Other Stories (1991), [40] Λουλούδια στη βροχή (2005), μτφρ. Ρένα Χατχούτ, εκδόσεις Ωκεανίδα [41]
  • The Key (1996) [42]
  • A Place Like Home (2021) [43]

Μη μυθοπλαστικά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) 119183064. Ανακτήθηκε στις 20  Απριλίου 2026.
  2. 1 2 3 4 Bryan, Felicity (7 Φεβρουαρίου 2019). «Rosamunde Pilcher obituary». The Guardian (στα Αγγλικά). ISSN 0261-3077. Ανακτήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2023.
  3. ↑ «Rosamunde Pilcher obituary». 7 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2019 – μέσω www.thetimes.co.uk.
  4. ↑ Στεργιόπουλος, Βαγγέλης (8 Φεβρουαρίου 2019). «Ρόζαμουντ Πίλτσερ: Ο αποχαιρετισμός». in.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  5. ↑ Vineta Colby (1995), World authors, 1985-1990, H.W. Wilson, σελ. 970
  6. 1 2 3 4 Bruns, Ann (11 Αυγούστου 2000). «Biography: Rosamunde Pilcher». Bookreporter.com. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2012.
  7. 1 2 3 Binchy, Maeve (7 Φεβρουαρίου 1988). «War and Change Come to Temple Pudley». New York Times. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2012.
  8. ↑ «Army Obituaries: Graham Pilcher». The Daily Telegraph. 3 Μαΐου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2012.
  9. 1 2 Butt, Riaza (25 Φεβρουαρίου 2004). «Pilcher's winning formula». Manchester Evening News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2012.
  10. ↑ «Talking with Robin Pilcher». AudioFile. Απριλίου–Μαΐου 2004. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2012.
  11. 1 2 3 4 Flood, Alison (7 Φεβρουαρίου 2019). «Rosamunde Pilcher, author of The Shell Seekers, dies aged 94». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2019.
  12. ↑ Volchenko, Svitlana (2022). Sidiropoulou, Maria, επιμ. Constructing Relational Dynamics in Translating Fiction. Singapore: Springer. σελίδες 57–72. ISBN 978-981-19-0440-0.
  13. 1 2 3 4 «Rosamunde Pilcher, author of The Shell Seekers, dies at 94». BBC. 7 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2019.
  14. 1 2 3 4 5 Musumeci, Robin (2010). «Pilcher, Rosamunde (1924– )». Στο: Geoff Hamilton, επιμ. Encyclopedia of American Popular Fiction. Infobase Publishing. σελίδες 266–67. ISBN 9781438116945.
  15. ↑ «PILCHER ROSAMUNDE». www.politeianet.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  16. ↑ Romantic Novel of the Year, 12 July 2012, http://www.romanticnovelistsassociation.org/index.php/awards/romantic_novel_of_the_year, ανακτήθηκε στις 2025-04-27
  17. ↑ «Honours in the arts world». BBC News. 31 Δεκεμβρίου 2001. Ανακτήθηκε στις 1 Σεπτεμβρίου 2012.
  18. ↑ HM Government (31 Δεκεμβρίου 2001). «New Year's Honours List — United Kingdom». The London Gazette. Ανακτήθηκε στις 4 Απριλίου 2023.
  19. ↑ «Πέθανε η συγγραφέας Ρόζαμουντ Πίλτσερ». CultureNow.gr. 8 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  20. ↑ Jakat, Lena (4 Οκτωβρίου 2013). «The Rosamunde Pilcher trail: why German tourists flock to Cornwall». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2019.
  21. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 The Writers Directory 1980–82. Springer/Macmillan. 2016 [1979]. σελ. 981. ISBN 9781349036509.
  22. ↑ «Το μοναχικό λιοντάρι». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  23. ↑ «Η άλλη όψη - Culhub». 23 Νοεμβρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  24. ↑ «Το τέλος του καλοκαιριού». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  25. ↑ «Χιόνι τον Απρίλη – Culhub». Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  26. ↑ «Το έρημο σπίτι». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  27. ↑ «Η μέρα της καταιγίδας». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  28. ↑ «Έφυγε από τη ζωή η συγγραφέας Ρόζαμουντ Πίλτσερ (1924-2019)». diastixo.gr. 8 Φεβρουαρίου 2019.
  29. ↑ Pilcher, Rosamunde (2002). Το άγριο θυμάρι. Αθήνα: Ωκεανίδα. ISBN 978-960-410-206-8.
  30. ↑ The carousel. WorldCat.
  31. ↑ «Το καρουζέλ». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  32. ↑ Voices in summer. WorldCat.
  33. ↑ «Φωνές το καλοκαίρι». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  34. ↑ Δελλή, Χαρά (28 Φεβρουαρίου 2019). «Ψάχνοντας για κοχύλια - Rosamunde Pilcher». Θεματοφύλακες Λόγω Τεχνών. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  35. ↑ Pilcher, Rosamunde (1992). Σεπτέμβρης /. Ωκεανίδα,. ISBN 978-960-7213-36-5.
  36. ↑ «Εικόνες για: Ο γυρισμός | Τόμος Α΄ | Ρόζαμουντ Πίλτσερ | μετάφραση Έρη Κανδρή › Δημοτική Βιβλιοθήκη Καλυβίων Δήμου Σαρωνικού κατάλογος». opac.kalivialibrary.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  37. ↑ «Χειμερινό ηλιοστάσιο». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  38. ↑ The blue bedroom and other stories. WorldCat.
  39. ↑ «Το γαλάζιο δωμάτιο». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  40. ↑ Flowers in the rain & other stories. WorldCat.
  41. ↑ «Λουλούδια στη βροχή». www.biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2025.
  42. ↑ The key. WorldCat.
  43. ↑ «A Place Like Home». Macmillan Publishers. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2021.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ρόζαμουντ_Πίλτσερ&oldid=11195303"