Ρουπέν Α΄

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ρουπέν Α΄ της Αρμενίας
Rupoohye.GIF
Γέννηση 1025
Αρμενία
Θάνατος 1095
Τέκνα Κωνσταντίνος Α΄ της Αρμενίας

Ο Ρουπέν Α' (1025 - 1095) ήταν πρώτος πρίγκηπας της Αρμενικής Κιλικίας (1080 - 1095). Κήρυξε την ανεξαρτησία της Κιλικίας από την Βυζαντινή αυτοκρατορία. Γόνος της βασιλικής οικογένειας των Βαγρατιδών. Οι απόγονοι του κυβέρνησαν την Κιλικία ώς το 1219 αρχικά ως πρίγκιπες και στη συνέχεια οι Σταυροφόροι μετά τις υπηρεσίες που τους πρόσφεραν τους αναγνώρισαν ως βασιλείς με πρώτο βασιλιά τον πρίγκηπα Λεό Α' (1198) δισέγγονο του Ρουμπέν. Η οικογένεια των Βαγρατιδών κυβερνούσε την Αρμενία ως το 1045, ο Ρουμπέν ήταν επικεφαλής φυγάδων Αρμενίων οι οποίοι εγκαταστάθηκαν μετά την εκδίωξη τους από τον Κωνσταντίνο Θ' τον μονομάχο (1000 - 1055) αυτοκράτορα του Βυζαντίου (1042 - 1055) αρχικά στην Καισάρεια (1045) και μετά τον φόνο του τελευταίου βασιλιά Γαζίκ Β' από ανθρώπους του δολοφονημένου επισκόπου Μάρκου στην πόλη Κοζάν/Σίς της Κιλικίας στον νομό Αδάνων 50 χλμ. βόρεια από τα Άδανα. Ο Κωνσταντίνος Θ' ο μονομάχος αναλυτικά προσκάλεσε τον ίδιο τον Γαζίκ στην Κωνσταντινούπολη απαιτώντας του να φύγει από την Αρμενία ως αντάλλαγμα του παραχώρησε μια περιοχή στην Καισάρεια και ένα κάστρο στον Βόσπορο, ο πρώην Αρμένιος βασιλιάς πήγε μαζί με τους Αρμένιους οπαδούς του στην Καισάρεια αλλά αντιμετώπισε πολλά προβλήματα από τους Καππαδόκες λόγω της αιρετικής Αρμενικής θρησκείας η οποία είχε ασπαστεί από τον 6ο αιώνα τον μονοφυσιτισμό. Οι χριστιανοί της Καππαδοκίας τους ζήτησαν να προσχωρήσουν στην Ορθοδοξία εγκαταλείποντας την εκκλησία τους ενώ ο επίσκοπος της Καισάρειας Μάρκος ήταν με σκληρό τρόπο προσβλητικός απέναντι στον ίδιο τον Γκαζίκ αποτέλεσμα ο πρώην Αρμένιος βασιλιάς προκάλεσε την δολοφονία του επισκόπου Μάρκου και στην συνέχεια ο ίδιος ο Γκαζίκ δολοφονήθηκε από τους Βυζαντινούς (1079).

Η δημιουργία του πριγκιπάτου της Κιλικιακής Αρμενίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι φυγάδες πολλαπλασιάστηκαν μετά την εισβολή του Σελτζούκου σουλτάνου Αλπ Αρσλάν στην Αρμενία (1064) την εποχή που η χώρα βρισκόταν υπό την κατοχή των Βυζαντινών, την ισοπέδωση της χώρας και στην συνέχεια την ήττα των Βυζαντινών του Ρωμανού Διογένη (1030 -1072) αυτοκράτορα του Βυζαντίου (1068 - 1071) από τους Σελτζούκους του Αλπ Αρσλάν στην Μάχη του Μαντζικέρτ (1071). Οι προσβεβλημένοι Αρμένιοι δεν μπορούσαν να ανεχθούν άλλο την συγκατοίκηση με τους Καππαδόκες, με αρχηγό τον Ρουμπέν μέλος της πρώην βασιλικής δυναστείας της Αρμενίας συγγενή του Γκαζίκ προχώρησαν νοτιότερα στην πόλη Κοζάν της Κιλικίας εκεί κατέλαβαν την περιοχή απο το Βυζάντιο το οποίο είχε ανακαταλάβει την Κιλικία μαζί με την Καππαδοκία από τους Άραβες τον προηγούμενο αιώνα με τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά (963-969). Την επόμενη χρονιά (1080) ο Ρουπέν Α' κήρυξε την ανεξαρτησία του από το Βυζάντιο σύντομα στην περιοχή του συγκεντρώθηκαν όλοι οι φυγάδες Αρμένιοι οπαδοί του προηγούμενου βασιλιά Γκαζίκ Β' με πολλές επιχειρήσεις εναντίον του Βυζαντίου κατόρθωσε σύντομα να επεκτείνει την περιοχή του σε ολόκληρη την πεδιάδα της Κιλικίας το 1090 ηλικιωμένος και άρρωστος παραχώρησε την συγκυβέρνηση στον γιο του Κωνσταντίνο.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ghazarian, Jacob G: The Armenian Kingdom in Cilicia during the Crusades: The Integration of Cilician Armenians with the Latins (1080–1393); RoutledgeCurzon (Taylor & Francis Group), 2000, Abingdon;
  • Runciman, Steven: A History of the Crusades – Volume I.: The First Crusade and the Foundation of the Kingdom of Jerusalem; Cambridge University Press, 1988, Cambridge;


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ruben I, Prince of Armenia της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).