Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ρομπέρ Σαρά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Η Αυτού Εξοχότης
Ρομπέρ Σαρά
Επίτιμος Επίτροπος της Επιτροπής για τη Θεία Λατρεία και τη Tέλεση των Μυστηρίων
O Σαρά το 2015
ΕκκλησίαΚαθολική Εκκλησία
Από23 Νοεμβρίου 2014
Έως20 Φεβρουαρίου 2021
ΠροκάτοχοςΑντόνιο Καζάρες Λοβέρα
ΔιάδοχοςΑρθούρ Ροσέ
Άλλοι τίτλοιΚαρδινάλιος-ιερέας «pro hac vice» του Σαν Τζιοβάνι Μπόσκο στη Βία Τοσκολάνα (2021-σήμερα)
Ιεροσύνη
Χειροτονία20 Ιουλίου 1969
από Ρέιμον-Μαρία Τσιντίμπο
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση15 Ιουνίου 1945 (1945-06-15) (80 ετών)
Ούρους, Γαλλική Γουινέα
ΕθνικότηταΑπό τη Γουινέα
ΣπουδέςΠοντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο
ΡητόSuficit tibi gratia mea, Η χάρις μου σοι αρκεί [1]
Υπογραφή{{{υπογραφή_alt}}}
ΘυρεόςCoat of arms of Robert Sarah.svg
ΔόγμαΡωμαιοκαθολικός
Πρώην τίτλοςΑρχιεπίσκοπος του Κονακρί (1979-2001)

Αποστολικός Τοποτηρητής του Κανκάν (1979-1993)

Πρόεδρος της επισκοπικής συνέλευσης της Γουινέας (1985-2001)

Πρόεδρος της Επιτροπής για τη Διάδωση της Πίστης 2001-2010

Πρόεδρος του Ποντιφικού Συμβουλίου Cor Unum (2010-2014)

Ο Ρομπέρ Σαρά (γαλλικά: Robert Sarah‎‎, προφέρεται: [ʁɔbɛʁ saʁa], 15 Ιουνίου 1945 - ) είναι Καθολικός ιεράρχης με προέλευση από την Γουινέα, ο οποίος υπηρέτησε ως επίτροπος της Επιτροπής για τη Θεία Λατρεία και την Τέλεση των Μυστηρίων από τις 23 Νοεμβρίου 2014 έως τις 20 Φεβρουαρίου 2021. Προηγουμένως υπηρέτησε ως γραμματέας της Επιτροπής για την Προώθηση της Πίστης υπό τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ και ως πρόεδρος του Ποντιφικού Συμβουλίου Cor Unum υπό τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄. Ανακηρύχθηκε καρδινάλιος το 2010.

Μετά τον θάνατο του Πάπα Φραγκίσκου το 2025, ο Σαρά αναφέρθηκε ως papabile, δηλαδή ως κορυφαίος υποψήφιος για το παπικό αξίωμα κατά την περιόδο του παπικού κονκλάβιου, από διεθνή μέσα ενημέρωσης όπως η Le Monde και The Guardian, καθώς και από καθολικές εκδόσεις, συμπεριλαμβανομένων των Crux και Catholic Herald.

Ο Σαρά γεννήθηκε στο Ούρους, ένα αγροτικό χωριό στη τότε Γαλλική Γουινέα, στις 15 Ιουνίου 1945, γιος γεωργών και χριστιανών που προσηλυτίστηκαν από τον ανιμισμό. Ανήκει στην εθνοτική ομάδα Κονιαγκί της βόρειας Γουινέας.[2] Το 1957, σε ηλικία 12 ετών, εισήλθε στο Μικρό Σεμινάριο του Άγιου Αυγουστινού στη Μπίνγκερβιλ της Ακτής Ελεφαντοστού, όπου σπούδασε για τρία χρόνια.

Λόγω των τεταμένων σχέσεων μεταξύ της νεοσύστατης Γουινέας και της Ακτής Ελεφαντοστού το 1960, συνέχισε σύντομα τις σπουδές του στο Κονακρί της Γουινέας, στο Σεμινάριο της Αγίας Μαρίας της Ντιξίν, που διοικούνταν από τους Πατέρες του Αγίου Πνεύματος, μέχρι τον Αύγουστο του 1961, όταν η ριζοσπαστική κυβέρνηση της Γουινέας απαλλοτρίωσε περιουσία της Εκκλησίας.

Μετά από αυτοδιδασκαλία στην οικία του, η Εκκλησία διαπραγματεύτηκε χώρο για τον Σαρά και μερικούς συμφοιτητές του σε μια κυβερνητική σχολή στην Κίντια τον Μάρτιο του 1962 και στη συνέχεια κέρδισε το δικαίωμα να ανοίξει ένα σεμινάριο, από το οποίο ο Σαρά απέκτησε το απολυτήριο το 1964. Τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς στάλθηκε για σπουδές στο Μεγάλο Σεμινάριο της Νανσύ, στη Γαλλία.

Και πάλι, η επιδείνωση των διεθνών σχέσεων, αυτή τη φορά μεταξύ Γουινέας και Γαλλίας, τον ανάγκασε να διακόψει τις σπουδές του, και ολοκλήρωσε τις θεολογικές του σπουδές στο Σεμπικόταν, στη Σενεγάλη, μεταξύ Οκτωβρίου 1967 και Ιουνίου 1969.[3] Από το 1969 έως το 1974 σπούδασε στο Ποντιφικό Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο στη Ρώμη, όπου απέκτησε δίπλωμα (licentiate) στη θεολογία, εκτός από το έτος 1971, που πέρασε στο Studium Biblicum Franciscanum στα Ιεροσώλημα, όπου απέκτησε δίπλωμα στην Αγία Γραφή[4].

Ο Σαρά μιλάει γαλλικά, αγγλικά, ισπανικά και ιταλικά.[4]

Πρεσβυτεριακό και επισκοπικό αξίωμα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο καρδινάλιος Ρομπέρ Σαρά με τον πρόεδρο Μπενίνιο Ακίνο Γ´ των Φιλιππίνων κατά τη διάρκεια ενός καλέσματος στο προεδρικό παλάτι

Ο Σαρά χειροτονήθηκε ιερέας στις 20 Ιουλίου 1969 και εντάχθηκε επισήμως στην επισκοπή του Κονακρί. Στις 13 Αυγούστου 1979, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ τον διόρισε Μητροπολίτη του Κονακρί. Χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 8 Δεκεμβρίου 1979 από τον καρδινάλιο Τζιοβάνι Μπενέλι. Υπηρέτησε ως επίσκοπος της Κονακρί για πάνω από είκοσι χρόνια και κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας υπηρέτησε ως πρόεδρος της Επιτροπής Επισκόπων της Γουινέας και της Επισκοπικής Επιτροπής της Δυτικής Αφρικής.[4]

Αρχιεπίσκοπος κατά την δικτατορία του Σεκού Τουρέ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σαρά υπηρέτησε ως αρχιεπίσκοπος κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Αχμέντ Σεκού Τουρέ, ο οποίος πρόσθεσε τον Σαρά σε λίστα θανάτου πριν πεθάνει το 1984. Ωστόσο, παρά την καταδίωξη ιερέων και λαϊκών, ο Σαρά προσπάθησε να διατηρήσει την εκκλησία ως τη μοναδική ανεξάρτητη δύναμη από τη δικτατορία. Στο βιβλίο του God or Nothing (Θεός ή Τίποτα), ο Σαρά καταδίκασε τη μαρξιστική δικτατορία ως μια ουτοπιακή κατασκευή η οποία το μόνο που κατάφερει είναι να προκάλεσε μιζέρια και θάνατο.[5]

Η Γαλλική καθημερινή εφημερίδα Le Figaro αναφέρει ότι ο Σαρά «δεν δίστασε να αντισταθεί στον παντοδύναμο Σεκού Τουρέ, τότε ΄ανώτατος ηγέτης της επανάστασης΄ καθώς και διοικητή βίαιων καταστολών. Έκανε την περίφημη δημόσια δήλωση: «η εξουσία κουράζει τον άνθρωπο (le pouvoir use l'homme!)»[6]

Το ιστορικό λεξικό της Γουινέας αναφέρει τον ρόλο του Σαρά στην αντίσταση της δικτατορίας του Σεκού Τουρέ, γράφοντας πως η εκκλησία «κατάφερε να παίξει συμαντικό ρόλο υπό την ηγεσία του πρώην αρχιεπίσκοπου Ρομπέρ Σαρά στην δημόσια ζωη της Γουινέας [...] Ο μονσενιόρ Ρομπέρ Σαρά είναι ένας από τους πιο σεβαστούς ηγέτες ανάμεσα στους κάτοικους της Γουινέας, οι οποίοι δήλωσαν την ισχυρή επιθυμία τους να τον δουν να ηγείται την πολιτική μετάβαση της χώρας σε διάφορες περιπτώσεις μεταξύ το 2006 και το 2010. Ενδεχομένως κέρδισε μεγάλο μέρος αυτής της λαϊκής εμπιστοσύνης εκφράζοντας την αλήθεια στην εξουσία την περίοδο των πιο δύσκολων χρόνων της προεδρίας του Αχμέντ Σεκού Τουρέ, την ώρα όπου άλλοι πνευματικοί ηγέτες προσπαθούσαν να εξυπηρετήσουν το καθεστώς.»[7]

Στις 20 Νοεμβρίου του 2010, ο πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ τον ανέδειξε Καρδινάλιο-Διάκονο του Σαν Τζιοβάνι Μπόσκο στη Βία Τοσκολάνα.[8] Στις 3 Μαΐου 2021 επέλεξε τον τίτλο του καρδιναλίου-πρεσβυτέρου της ίδιας τιτουλαρικής εκκλησίας. Είχε το δικαίωμα συμμετοχής σε παπικές εκλογές μέχρι τη συμπλήρωση του 80ού έτους της ηλικίας του, στις 15 Ιουνίου 2025. Συμμετείχε ως καρδινάλιος-εκλέκτορας στο παπικό κονκλάβιο του 2013, το οποίο εξέλεξε τον πάπα Φραγκίσκο,[9] καθώς και στο κονκλάβιο του 2025, το οποίο εξέλεξε τον πάπα Λέων ΙΔ΄.[10]

Αναφέρθηκε στα μέσα ενημέρωσης ως papabile, δηλάδη υποψήφιος για το αξίωμα του πάπα, τόσο στο κονκλάβιο του 2013 όσο και το κονκλάβιο του 2025.[11][12][13][14]

Ο Σαρά κατά την Λιτανεία του Αγίου Αίματος στη Μπρυζ του Βελγίουτο 2009

Την 1η Οκτωβρίου 2001, ο πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ τον διόρισε γραμματέα της Επιτροπής για την Προώθηση της Πίστης, θέση την οποία διατήρησε για δέκα χρόνια. Με την ευκαιρία της αναχώρησής του από τη Γουινέα, όταν τιμήθηκε με τη μεγαλύτερη διάκριση της χώρας, καταδίκασε την κυβέρνηση του Λανσάνα Κοντέ. Δήλωσε ότι η κοινωνία της Γουινέας ήταν «χτισμένη πάνω στην καταπίεση των ασήμαντων από τους ισχυρούς, στην περιφρόνηση για τους φτωχούς και τους αδύναμους, στην πονηριά κακών διαχειριστών του δημόσιου αγαθού, στη δωροδοκία και τη διαφθορά της διοίκησης και των θεσμών της δημοκρατίας».[15]

Τον Οκτώβριο του 2010 διορίστηκε προέδρορς του Ποντιφικού Συμβούλιου Cor Unum, το οποίο έχει την ευθύνη για την οργάνωση των καθολικών ανθρωπιστικών προσπάθειων σε παγκόσμια κλίμακα. Ήταν ο δεύτερος αφρικανός διορισμένος από τον πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ ως επικεφαλής σε βικαριανή δικαστορία. Ο πρώτος ήταν ο καρδινάλιος Πίτερ Τούρκσον της Γκάνας, ο οποίος διορίστηκε πρόεδρος της Ποντιφικής Επιτροπής για την Δικαιοσύνη και την Ειρήνη το 2009.[16]

Στις 23 Νοεμβρίου του 2014, ο Πάπας Φραγκίσκος διόρισε τον Σαρά προφύλακα (προστάτη) της Επιτροπής για τη Θεία Λατρεία και την Πειθαρχία των Μυστηρίων.[17]

Στις 21 Ιανουαρίου του 2016, ο Σαρά ανακοίνωσε ότι η συμμετοχή στην τελετή του Ιερού Νιπτήρα της Μεγάλης Πέμπτης (mandatum) δεν περιορίζεται πλέον μόνο σε άνδρες, ακολουθώντας τις οδηγίες του πάπα Φραγκίσκου, ο οποίος από την αρχή της παποσύνης του είχε συμπεριλάβει και γυναίκες.[18][α] Ωστόσο, τον Μάρτιο δήλωσε ότι δεν υπήρχε υποχρέωση να περιλαμβάνονται γυναίκες στην τελετή.[22]

Καθολική Θεία Λειτουργία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 27 Μαΐου 2015, μνήμη του Αυγουστινού Καντουαρίας, προωθήθηκε με την υπογραφή του μια νέα μορφή Καθολικής Λειτουργίας στη γλώσσα του Βιβλίου της Κοινής Προσευχής, με τίτλο Divine Worship: The Missal.[23]

Στα τέλη Μαΐου 2016, σε συνέντευξή του, ο Σαρά δήλωσε ότι η Δεύτερη Σύνοδος του Βατικανού δεν απαιτούσε από τους ιερείς να τελούν τη Θεία Λειτουργία versus populum, δηλαδή στραμμένοι προς τους λαΐκούς. Αυτός ο τρόπος, είπε, είναι «δυνατότητα αλλά όχι υποχρέωση». Οι αναγνώστες και οι πιστοί, σημείωσε, πρέπει να αντικρίζονται κατά τη Λειτουργία του Λόγου· «αλλά από τη στιγμή που φθάνουμε στο σημείο όπου απευθυνόμαστε στον Θεό – από την Προσκομιδή και έπειτα – είναι ουσιώδες ο ιερέας και οι πιστοί να κοιτούν όλοι μαζί προς την Ανατολή. Αυτό αντιστοιχεί ακριβώς σε αυτό που ήθελαν οι Πατέρες της Συνόδου». Απέρριψε το επιχείρημα ότι η τέλεση της Λειτουργίας στραμμένη προς την Ανατολή (ad orientem) σημαίνει ότι ο ιερέας «γυρίζει την πλάτη» στους πιστούς ή ότι λειτουργεί «εναντίον τους».[24][25]

Μιλώντας σε συνέδριο στο Λονδίνο στις 5 Ιουλίου 2016, ο Σαρά κάλεσε όλους τους επισκόπους και ιερείς να αρχίσουν να τελούν τη Λειτουργία ad orientem «όπου είναι δυνατόν», «ίσως» από τις 27 Νοεμβρίου 2016, αρχή της περιόδου της Δευτέρας Έλευσης. Ενθάρρυνε τους καθολικούς να λαμβάνουν τη Θεία Κοινωνία γονατιστοί και είπε ότι ο πάπας Φραγκίσκος του είχε ζητήσει να «συνεχίσει το λειτουργικό έργο που άρχισε ο πάπας Βενέδικτος».[26] Στη συνέχεια συναντήθηκε κατ’ ιδίαν με τον Φραγκίσκο, και στις 11 Ιουλίου το Γραφείο Τύπου της Αγίας Έδρας εξέδωσε ανακοίνωση ότι οι δηλώσεις του Σαρά στο Λονδίνο είχαν «παρερμηνευθεί, σαν να σκόπευαν να ανακοινώσουν νέες οδηγίες διαφορετικές από αυτές που έχουν δοθεί μέχρι τώρα στους λειτουργικούς κανόνες και στα λόγια του Πάπα για την τέλεση στραμμένη προς τον λαό και για τη συνήθη μορφή της Λειτουργίας», και ότι η τέλεση στραμμένη προς τους λαΐκούς (versus populum) είναι «επιθυμητή όπου είναι δυνατόν» και δεν πρέπει να αντικαθίσταται από την ad orientem. Η ανακοίνωση ανέφερε ότι ο Πάπας και ο Καρδινάλιος βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία ως προς αυτά τα σημεία.[27][28][29]

Ο ίδιος έγραψε κάποτε: «Αρνούμαι να σπαταλήσω τον χρόνο μας αντιπαραθέτοντας μια λειτουργία με μιαν άλλη ή τη λειτουργία του Αγίου Πίου Ε΄ με εκείνη του Μακαρίου Παύλου ΣΤ΄».[30] Τον Ιούλιο του 2017 έγραψε στο γαλλικό περιοδικό La Nef ότι επιθυμούσε οι δύο μορφές της ρωμαιοκαθολικής λειτουργίας, των οποίων η χρήση επιτράπηκε με το παπικό έγγραφο Summorum Pontificum (2007), να έχουν το ίδιο εορτολόγιο και τις ίδιες αναγνώσεις της Αγίας Γραφής· όμως το έργο της επιτροπής που είχε σχηματιστεί προς τούτο δεν είχε αποδώσει καρπούς. Πρότεινε, πάντως, η νεότερη μορφή να επαναφέρει ορισμένες πρακτικές που είχαν εγκαταλειφθεί: να λαμβάνουν οι πιστοί τη Θεία Κοινωνία μόνο στο στόμα και γονατιστοί, να περιλαμβάνονται οι προσευχές στους πρόποδες της Αγίας Τράπεζας, και από τη στιγμή του καθαγιασμού έως τις καθάρσεις στο τέλος της Λειτουργίας, ο ιερέας να κρατά ενωμένους τον αντίχειρα και τον δείκτη και των δύο χεριών. Για την παλαιότερη μορφή, στην οποία η χρήση της καθομιλουμένης στις αναγνώσεις της Αγίας Γραφής αντί της λατινικής ήταν μόνο προαιρετική, εξέφρασε την επιθυμία να κατανοούνται οι αναγνώσεις από τον λαό. Νωρίτερα εκείνη τη χρονιά, ο εκπρόσωπος Τύπου του Βατικανού Φεντερίκο Λομπάρντι είχε επικρίνει τον όρο «μεταρρύθμιση της μεταρρύθμισης», τον οποίο είχε χρησιμοποιήσει ο Σαρά τον προηγούμενο χρόνο· στο άρθρο του στη La Nef ο Σαρά ανέφερε ότι η έκφραση καλό είναι να αποφεύγεται και προτιμούσε να μιλά για «λειτουργική συμφιλίωση».[31][32][33]

Σχετικά, στις 24 Αυγούστου 2017, ο πάπας Φραγκίσκος υπογράμμισε ότι οι λειτουργικές μεταρρυθμίσεις μετά τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού είναι «μη αναστρέψιμες». Ορισμένοι το θεώρησαν μέρος μιας διακήρυξης με επίκληση της «διδασκαλικής του αυθεντίας». Σχετικά, στις 24 Αυγούστου 2017, ο πάπας Φραγκίσκος υπογράμμισε ότι οι λειτουργικές μεταρρυθμίσεις μετά τη Β΄ Σύνοδο του Βατικανού είναι «μη αναστρέψιμες». Ορισμένοι το θεώρησαν μέρος μιας διακήρυξης με επίκληση της «διδασκαλικής του αυθεντίας».[34]

Τον Σεπτέμβριο του 2017, ο πάπας Φραγκίσκος μετέφερε την κύρια ευθύνη για την «πιστή προετοιμασία [...] έγκριση και δημοσίευση» των μεταφράσεων των λειτουργικών βιβλίων στις εθνικές διασκέψεις επισκόπων, δίνοντας εντολή στην Επιτροπή για τη Θεία Λατρεία και την Πειθαρχία των Μυστηρίων να «βοηθά τις Επισκοπικές Διασκέψεις να εκπληρώνουν την αποστολή τους».[35] Σύντομα εμφανίστηκε επεξηγηματική σημείωση, που αποδόθηκε στον Σαρά, σύμφωνα με την οποία η έγκριση της Επιτρπής δεν θα ήταν απλή τυπικότητα, αλλά θα περιλάμβανε λεπτομερή έλεγχο, ο οποίος θα μπορούσε να οδηγήσει σε δεσμευτικές απορρίψεις ανεπαρκών μεταφράσεων.[36] Στις 22 Οκτωβρίου 2017, η Αγία Έδρα δημοσίευσε επιστολή του πάπα Φραγκίσκου προς τον Σαρά, διευκρινίζοντας ότι η Αγία Έδρα και οι υπηρεσίες της θα είχαν μόνο περιορισμένη αρμοδιότητα να επικυρώνουν μεταφράσεις λειτουργικών κειμένων που αναγνώριζε μια τοπική επισκοπική διάσκεψη.[37]

Τοποθετήσεις σε δίαφορα θέματα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
O Σαρά κατά τη διάρκεια μιας λειτουργίας στο Μινσκ

Ο Σαρά υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της παραδοσιακής καθολικής διδασκαλίας σε ζητήματα σεξουαλικής ηθικής και του δικαιώματος στη ζωή, καθώς και επικριτής του ισλαμιστικού φονταμενταλισμού. Έχει χαρακτηρίσει τη «θεωρία του φύλου» και το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) ως τις «δύο ριζοσπαστικοποιήσεις» που απειλούν την οικογένεια: η πρώτη μέσω του διαζύγιου, του γάμου ατόμων του ίδιου φύλου και της άμβλωσης· η δεύτερη μέσω του παιδικού γάμου, της πολυγαμίας και της υποδούλωσης των γυναικών. Ο Σαρά επίσης αντιτίθεται στην ευθανασία.[38][39]

Έχει περιγραφεί ως κατ’ αρχήν συμπαθών στις λειτουργικές πρακτικές πριν από τη Δεύτερη Σύνοδο του Βατικανού, αλλά έχει προτείνει να μάθουν οι υποστηρικτές των διαφορετικών λειτουργικών μορφών ο ένας από τον άλλον και να επιδιώξουν έναν συμβιβασμό.

Ο Σαρά μεγάλωσε και άρχισε να σπουδάζει για να γίνει ιερέας σε χώρες οι οποίες είναι στη πλειοψηφία τους μουσουλμανικές. Εντυπωσιάστηκε από το βάθος της ισλαμικής θρησκευτικής τήρησης στη Γουινέα και έχει επαινέσει τις σχέσεις χριστιανών και μουσουλμάνων εκεί – «το Ισλάμ στη χώρα μου είναι μια αδελφική, ειρηνική θρησκεία». Έχει καταδικάσει τις στρατιωτικές επεμβάσεις δυτικών δυνάμεων στο Ιράκ και στη Συρία: «Λέω με έμφαση ότι ορισμένες δυτικές δυνάμεις θα έχουν διαπράξει, άμεσα ή συμβολικά, έγκλημα κατά της ανθρωπότητας». Πιστεύει ότι υπάρχουν ελάχιστες πιθανότητες θεολογικού διαλόγου χριστιανών και μουσουλμάνων λόγω ουσιωδών διαφορών (Αγία Τριάδα, Ανάσταση του Χριστού, Θεία Ευχαριστία), αλλά αναμένει συνεργασία σε εθνικό ή διεθνές επίπεδο στην αντίσταση απέναντι στην άμβλωση, την ευθανασία και τη «νέα θεωρία του φύλου».[40]

Έχει επικρίνει την «ψευδο-οικογένεια του ιδεολογικοποιημένου Ισλάμ, που νομιμοποιεί την πολυγαμία, την υποταγή της γυναίκας, τη σεξουαλική δουλεία και τον παιδικό γάμο».[38]

Ο Σαρά έχει εκφραστεί επανειλημμένα κατά προσπαθειών νομικής αναγνώρισης των ομοφυλόφιλων, παρουσιάζοντας τις θέσεις του ως υπεράσπιση των παραδοσιακών καθολικών και αφρικανικών αξιών έναντι της σύγχρονης κοσμικής δυτικής νοοτροπίας. Στις 28 Ιανουαρίου 2012, όταν ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν κάλεσε τις αφρικανικές χώρες να καταργήσουν τους νόμους που επιβάλλουν κυρώσεις σε ομοφυλοφιλικές πράξεις, ο Σαρά χαρακτήρισε την ομιλία «ανόητη». Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου αν ο Μπαν Κι-Μουν υπερέβη τις αρμοδιότητές του, είπε: «Φυσικά, δεν μπορείς να επιβάλλεις κάτι τόσο ανόητο. Οι φτωχές χώρες όπως αυτές τις Αφρικής το αποδέχονται απλώς επειδή τους επιβάλλεται μέσω της χρηματικής και ανθρωπιστικής βοήθειας». Πρόσθεσε ότι «δεν είναι δυνατόν να επιβληθεί στους φτωχούς αυτού του είδους η ευρωπαΪκή νοοτροπία» και κάλεσε τους Αφρικανούς επισκόπους να αντιδράσουν σε αυτό που θεώρησε επίθεση στον αφρικανικό πολιτισμό.[41]

Σε συνέντευξη τον Σεπτέμβριο του 2015, χαρακτήρισε τις ενώσεις μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου «οπισθοδρόμηση για τον πολιτισμό και τον ανθρώπινο πολιτισμό» και «πρόβλημα για όλη την ανθρωπότητα». Ανέφερε ότι, αν και τέτοιες ενώσεις αναγνωρίζονταν όλο και περισσότερο στην Ευρώπη, δεν είχαν έγκριση στην Αφρική. Κατηγόρησε τον «δυτικό ιδεολογικό αποικιοκρατισμό» για την προώθηση του γάμου μεταξύ ομοφύλων, τον οποίο θεώρησε απειλή για την καθολική διδασκαλία.[42][43] Σύμφωνα με την Daily Telegraph, οι «ανοικτές δηλώσεις» του Σαρά ανέδειξαν τις βαθιές διαφορές εντός της Εκκλησίας σχετικά με την πιο «συμπονετική στάση» του Πάπα απέναντι στην ομοφυλοφιλία.[44]

Μετά την πρώτη συνεδρία της Επιτροπής για την Οικογένεια τον Οκτώβριο του 2014, ο Σαρά αντέδρασε στην κάλυψη του Τύπου για τις συζητήσεις της Επιτροπής, δηλώνοντας ότι «όσα δημοσιεύθηκαν για τις ομοφυλοφιλικές ενώσεις αποτελούν προσπάθεια να πιεστεί η Εκκλησία [να αλλάξει] τη διδασκαλία της». Είπε ότι η ενδιάμεση έκθεση της Επιτροπής (relatio) σωστά αντιτάχθηκε σε διεθνείς οργανισμούς και κυβερνήσεις που συνέδεαν την ξένη βοήθεια με «την εισαγωγή κανονισμών βασισμένων στη θεωρία του φύλου», αλλά έπρεπε να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στην αντίθεση προς τον γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Πρόσθεσε ότι η υπεράσπιση των ομοφυλοφιλικών ενώσεων αποτελεί «μέρος μιας νέας ιδεολογίας του κακού».[45]

Τον Οκτώβριο του 2015, διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στην απόρριψη των προσπαθειών να υιοθετηθεί πιο φιλική γλώσσα απέναντι σε ομοφυλόφιλους ή σε άτομα που είχαν χωρίσει και ξαναπαντρευτεί.[46] Μιλώντας στην Επιτροπή για τις απειλές που αντιλαμβανόταν κατά του γάμου και της οικογένειας, είπε: «Πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και φιλόξενοι σε ό,τι είναι ανθρώπινο· αλλά αυτό που προέρχεται από τον Εχθρό δεν μπορεί ούτε πρέπει να αφομοιωθεί. Δεν μπορείς να ενώσεις τον Χριστό με τον Βελίαλ (σατανά)! Ό,τι ήταν ο Ναζισμός και ο κομμουνισμός στον 20ό αιώνα, είναι σήμερα οι δυτικές ιδεολογίες περί ομοφυλοφιλίας και αμβλώσεων και ο ισλαμικός φανατισμός».[38][47][48][49] Ο Σαρά δήλωσε ότι οι «δυτικές ιδεολογίες περί ομοφυλοφιλίας και αμβλώσεων» και ο «ισλαμικός φανατισμός» θα μπορούσαν να θεωρηθούν «σχεδόν σαν δύο αποκαλυπτικά θηρία» με δαιμονική προέλευση, κάνοντας παραλληλισμούς με τον ναζισμό και τον κομμουνισμό. Σημείωσε επίσης ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Γαλλία και την Τυνησία έγιναν την ίδια ημέρα που το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών νομιμοποίησε τον γάμο μεταξύ ομοφύλων σε εθνικό επίπεδο (υπόθεση Obergefell v. Hodges).[38]

Ο Γιόχαν Μπόνι, επίσκοπος της Αμβέρσας, παραπονέθηκε ότι ο Σαρά προσπάθησε να φιμώσει κάθε συζήτηση για την ποιμαντική φροντίδα των ομοφυλόφιλων καθολικών στην ομάδα που συντόνιζε στη Σύνοδία: «Δεν υπήρχε τρόπος να το συζητήσουμε ειρηνικά». Ο Μπόνι ανέφερε ότι οι Βέλγοι συμμετέχοντες θεώρησαν πως η αυξανόμενη επιρροή των Αφρικανών επισκόπων εμπόδισε να ακουστούν οι ποιμαντικές λύσεις που προτιμούσαν.[50] Ο Κρζίστοφ Χαράμσα, θεολόγος που έχασε τη θέση του στην Επιτροπή της Πίστης όταν αποκάλυψε ότι διατηρούσε ομοφυλοφιλική σχέση στη παραμονή της Επιτροπής,[β] αξιολογώντας το έργο της, επέκρινε ιδιαιτέρως τη γλώσσα του Σαρά για να προκαλέσει όλους τους συμμετέχοντες: «Κανείς δεν είπε δημόσια λέξη ενάντια σε αυτές τις συκοφαντικές φράσεις. Τι είδους σεβασμό δείχνει αυτό σε όλους μας;»[54]

Μιλώντας στο National Catholic Prayer Breakfast στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 17 Μαΐου 2016, ο Σαρά υποστήριξε ότι «ο Θεός διαβρώνεται, εκλείπει, (και) ρευστοποιείται» στις ΗΠΑ λόγω των νομικών αλλαγών που υιοθετούνται «στο όνομα της 'ανεκτικότητας'». Ανέφερε «τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ομοφύλων, την υποχρέωση αποδοχής της αντισύλληψης στα προγράμματα υγειονομικής περίθαλψης και ακόμη και τους νόμους για τις τουαλέτες, που επιτρέπουν σε άνδρες να χρησιμοποιούν τους χώρους των γυναικών». Αναρωτήθηκε: «Δεν θα έπρεπε ένας βιολογικός άνδρας να χρησιμοποιεί την ανδρική τουαλέτα;»[55]

Απόψεις για τη σεξουαλική κακοποίηση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε απάντηση των «Σημειώσεων» του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄ σχετικά με την κρίση της σεξουαλικής κακοποίησης στην Εκκλησία, ο καρδινάλιος Σαρά έδωσε ομιλία που δημοσιεύθηκε στο L'Espresso, στην οποία ανέφερε ότι οι σημειώσεις «αποδείχθηκαν αληθινή πηγή φωτός στη νύχτα της πίστης που αγγίζει ολόκληρη την Εκκλησία [...] Ο τρομακτικός πολλαπλασιασμός των κακοποιήσεων έχει μία και μόνη έσχατη αιτία: την απουσία του Θεού».[56]

Ο Σαρά έχει εκφραστεί επικριτικά για τη μαζική μετανάστευση. Σε συνέντευξή του τον Μάρτιο του 2019 δήλωσε: «Είναι καλύτερο να βοηθάμε τους ανθρώπους να αναπτυχθούν στον πολιτισμό τους, παρά να τους ενθαρρύνουμε να έρθουν σε μια Ευρώπη σε πλήρη παρακμή. Είναι ψευδής ερμηνεία της Αγίας Γραφής να χρησιμοποιείται ο λόγος του Θεού για να προωθηθεί η μετανάστευση». Στην ίδια συνέντευξη υποστήριξε ότι οι μετανάστες στην Ευρώπη συχνά ζούσαν σε κακές συνθήκες και «χωρίς εργασία ή αξιοπρέπεια».[57]

  1. ↑ Ο πάπας Φραγκίσκος είχε διατάξει την αλλαγή σε επιστολή προς τον Σαρά, 13 μήνες νωρίτερα, στις 20 Δεκεμβρίου 2014, στην οποία ανέφερε ότι είχαν ήδη συζητήσει το ζήτημα.[19][20] Ο Φραγκίσκος έπλυνε τα πόδια δύο γυναικών στην πρώτη του λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης ως πάπας στις 28 Μαρτίου του 2013. [21]
  2. ↑ Ο Χαράμσα επίσης αφαιρέθηκε αμέσως από τη θέση του στη Παγκόσμια Θεολογική Σύνοδο και Ο Χαράμσα απομακρύνθηκε αμέσως από τη θέση του στην Διεθνής Θεολογική Επιτροπή καθώς και από δύο διδακτικές θέσεις σε ποντιφικά πανεπιστήμια.[51] Στις 21 Οκτωβρίου 2015 τέθηκε σε αναστολή από την ιερατική του διακονία.[52][53]
  1. ↑ Δεύτερη Επιστολή προς Κορίνθιους 12:9
  2. ↑ Frymann Rouch, Abigail (24 November 2014). «Robert Sarah to lead Congregation for Worship». The Tablet. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 December 2017. https://web.archive.org/web/20171204114613/http://www.thetablet.co.uk/news/1424/4/robert-sarah-to-lead-congregation-for-worship-. Ανακτήθηκε στις 3 December 2017.
  3. ↑ Sarah, Robert (2015). God or Nothing: A Conversation on Faith with Nicolas Diat. San Francisco: Ignatius Press. σελίδες 17–18, 31–34, 40, 44. ISBN 978-1621640509. Ανακτήθηκε στις 2 Αυγούστου 2017.
  4. 1 2 3 McElwee, Joshua J. (24 November 2014). «Francis appoints Guinean Cardinal Robert Sarah to lead Vatican liturgical congregation». National Catholic Reporter. http://ncronline.org/news/vatican/francis-appoints-guinean-cardinal-robert-sarah-lead-vatican-liturgical-congregation. Ανακτήθηκε στις 16 May 2016.
  5. ↑ «Cardinal Kasper Could Learn from This African Bishop». Crisis Magazine. 13 Απριλίου 2015. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2019.
  6. ↑ Guénois, Jean-Marie (7 Μαρτίου 2013). «Robert Sarah, ennemi numéro un des dictateurs guinéens». Le Figaro.fr (στα Γαλλικά). Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2019.
  7. ↑ Camara, Mohamed Saliou· O'Toole, Thomas· Baker, Janice E. (7 Νοεμβρίου 2013). Historical Dictionary of Guinea. Scarecrow Press. σελίδες 75, 263. ISBN 978-0810879690.
  8. ↑ «Concistoro Ordinario Pubblico del 20 Novembre 2010, Assegnazione dei Titoli e delle Daiconie ai Nuovi Cardinali» (στα it). 20 November 2010. https://www.vatican.va/news_services/liturgy/2010/documents/ns_lit_doc_20101120_titoli_it.html. Ανακτήθηκε στις 20 July 2016.
  9. ↑ «List of Cardinal Electors». Zenit. 12 March 2013. https://www.ncronline.org/news/vatican/francis-appoints-guinean-cardinal-robert-sarah-lead-vatican-liturgical-congregation. Ανακτήθηκε στις 2 August 2017.
  10. ↑ «Cardinal Electors» (στα Αγγλικά). Catholic-Hierarchy.org. 6 Μαΐου 2025. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Μαΐου 2025. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2025.
  11. ↑ Le Bars, Stéphanie (12 March 2013). «Portraits de "papabili"» (στα γαλλικά). Le Monde. http://www.lemonde.fr/europe/article/2013/03/12/portraits-de-papabili_1839649_3214.html. Ανακτήθηκε στις 21 August 2017.
  12. ↑ Allen Jr., John L. (1 March 2013). «Papabile of the Day: The Men Who Could Be Pope». National Catholic Reporter. https://www.ncronline.org/blogs/ncr-today/papabile-day-men-who-could-be-pope-10. Ανακτήθηκε στις 21 August 2017.
  13. ↑ «The unstoppable rise of Cardinal Sarah». Catholic Herald. 10 March 2016. http://www.catholicherald.co.uk/issues/march-11th-2016/the-unstoppable-rise-of-cardinal-sarah/. Ανακτήθηκε στις 21 August 2017.
  14. ↑ Sherwood, Harriet (21 Απριλίου 2025). «Who will be the next pope? Some potential candidates to succeed Francis». The Guardian. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2025.
  15. ↑ Sarah, Robert (2015). God or Nothing: A Conversation on Faith with Nicolas Diat. San Francisco: Ignatius Press. σελ. 73. ISBN 978-1621640509. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2017.
  16. ↑ Allen Jr., John L. (7 October 2010). «In two key appointments, Benedict opts for insiders». National Catholic Reporter. https://www.ncronline.org/blogs/ncr-today/two-key-appointments-benedict-opts-insiders. Ανακτήθηκε στις 19 July 2016.
  17. ↑ «Card Sarah named Prefect for Congregation for Divine Worship». News.va. 25 Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Φεβρουαρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
  18. ↑ «Pope Francis opens Holy Thursday foot-washing rite to women». Catholic Herald. 21 January 2016. http://www.catholicherald.co.uk/news/2016/01/21/pope-francis-opens-holy-thursday-foot-washing-rite-to-women/. Ανακτήθηκε στις 8 November 2016.
  19. ↑ «Lettera del Santo Padre Francesco al Prefetto della Congregazione per il Culto Divino e la Disciplina dei Sacramenti sul Rito Della "Lavanda dei Piedi" nella Liturgia della Messa in Coena Domini». The Holy See (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 7 Αυγούστου 2017.
  20. ↑ «Riti. Lavanda dei piedi: potranno essere scelte anche le donne» (στα it). Avvenire. 21 January 2016. https://www.avvenire.it/chiesa/pagine/lavanda-piedi-papa-cambia-anche-le-donne. Ανακτήθηκε στις 7 August 2017.
  21. ↑ Glatz, Carol (28 March 2013). «Pope washes young offenders' feet at Holy Thursday Mass». Catholic Herald. http://www.catholicherald.co.uk/news/2013/03/28/pope-washes-young-offenders-feet-at-holy-thursday-mass/. Ανακτήθηκε στις 7 August 2017.
  22. ↑ Montagna, Diane (15 March 2016). «Cardinal Sarah: Priests Don't Have to Wash Women's Feet on Holy Thursday». Aleteia. http://aleteia.org/2016/03/15/cardinal-sarah-catholic-priests-dont-have-to-wash-womens-feet-on-holy-thursday/. Ανακτήθηκε στις 8 November 2016.
  23. ↑ Divine Worship: The Missal, p.5
  24. ↑ Pourbaix, Aymeric (23 May 2016). «Cardinal Sarah: comment remettre Dieu au cœur de la liturgie» (στα γαλλικά). Famille Chrétienne. http://www.famillechretienne.fr/vie-chretienne/liturgie/cardinal-sarah-comment-remettre-dieu-au-caeur-de-la-liturgie-194987. Ανακτήθηκε στις 19 July 2016.
  25. ↑ «Vatican liturgy chief urges priests to celebrate Mass facing east». Catholic Herald. 26 May 2016. http://www.catholicherald.co.uk/news/2016/05/26/vatican-liturgy-chief-urges-priests-to-celebrate-mass-facing-east/. Ανακτήθηκε στις 1 June 2016.
  26. ↑ Hitchens, Dan (5 July 2016). «Cardinal Sarah asks priests to start celebrating Mass facing east this Advent». The Catholic Herald. https://catholicherald.co.uk/cardinal-sarah-asks-priests-to-start-celebrating-mass-facing-east-this-advent/.
  27. ↑ Holy See Press Office (11 July 2016). Holy See Press Office Communiqué: Some clarifications on the celebration of Mass. Δελτίο τύπου.
  28. ↑ San Martín, Inés (11 July 2016). «Vatican squelches rumors of new rules on Mass facing east». Crux. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 August 2016. https://web.archive.org/web/20160819132845/https://cruxnow.com/vatican/2016/07/11/vatican-says-no-new-rules-coming-mass-facing-east/. Ανακτήθηκε στις 2 August 2016.
  29. ↑ Dulle, Colleen (12 July 2016). «Vatican says no changes foreseen in direction priests face during Mass». National Catholic Reporter. Catholic News Service. https://www.ncronline.org/news/vatican/vatican-says-no-changes-foreseen-direction-priests-face-during-mass. Ανακτήθηκε στις 8 November 2016.
  30. ↑ Sarah, Robert (2016). The Power of Silence: Against the Dictatorship of Noise. San Francisco: Ignatius Press.[Χρειάζεται σελίδα]
  31. ↑ Lamb, Christopher (13 July 2017). «Cardinal Sarah wants 'liturgical reconciliation' between old and new forms of Mass». The Tablet. http://www.thetablet.co.uk/news/7466/0/cardinal-sarah-wants-liturgical-reconciliation-between-old-and-new-forms-of-mass. Ανακτήθηκε στις 1 August 2017.
  32. ↑ Schiffer, Kathy (22 July 2017). «Could Cardinal Sarah Bring an End to the Liturgy Wars?». National Catholic Register. http://www.ncregister.com/blog/kschiffer/could-cardinal-sarah-bring-an-end-to-the-liturgy-wars. Ανακτήθηκε στις 1 August 2017.
  33. ↑ Sarah, Robert (July–August 2017). «Pour une réconciliation liturgique» (στα γαλλικά). La Nef (294). http://www.lanef.net/t_article/pour-une-reconciliation-liturgique-cardinal-robert-sarah-26370.asp. Ανακτήθηκε στις 1 August 2017.
  34. ↑ «Pope Francis says post-Vatican II liturgical reforms are irreversible». Catholic Herald. 24 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2019.
  35. ↑ Francis, Magnum Principium, Vatican City: Holy See Press Office, https://press.vatican.va/content/salastampa/en/bollettino/pubblico/2017/09/09/170909a.html
  36. ↑ «Cardinal Sarah Confirms Vatican Retains Last Word on Translations». National Catholic Register. 13 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2019.
  37. ↑ «In letter to Cardinal Sarah, pope clarifies new translation norms». 22 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 11 Αυγούστου 2019.
  38. 1 2 3 4 Pentin, Edward (12 Οκτωβρίου 2015). «Cardinal Sarah: ISIS and Gender Ideology Are Like 'Apocalyptic Beasts'». National Catholic Register. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιανουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
  39. ↑ Gettleman, Jeffrey; Goodstein, Laurie (25 November 2015). «A More Conservative Catholic Church Awaits Pope Francis in Africa». New York Times. https://www.nytimes.com/2015/11/25/world/africa/a-more-conservative-catholic-church-awaits-pope-francis-in-africa.html.
  40. ↑ Sarah, Robert (2015). God or Nothing: A Conversation on Faith with Nicolas Diat. San Francisco: Ignatius Press. σελίδες 137–139. ISBN 978-1621640509. Ανακτήθηκε στις 21 Αυγούστου 2017.
  41. ↑ «Cardinal responds to UN's criticism of Africa's Social Policies». National Catholic Register. 21 February 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 October 2015. https://web.archive.org/web/20151006222514/http://www.ncregister.com/daily-news/cardinals-responds-to-u.n.s-criticism-of-africas-social-policies/. Ανακτήθηκε στις 19 August 2015.
  42. ↑ Agnew, Paddy (30 September 2015). «'Homosexual unions' a problem for humanity, says cardinal». Irish Times. http://www.irishtimes.com/news/social-affairs/religion-and-beliefs/homosexual-unions-a-problem-for-humanity-says-cardinal-1.2373405. Ανακτήθηκε στις 1 June 2016.
  43. ↑ Rodari, Paolo (20 September 2015). «Robert Sarah: 'L'ostia ai divorzati tradisce il Vangelo, la Chiesa non può ribellarsi a Dio'» (στα it). La Repubblica. http://www.repubblica.it/esteri/2015/09/30/news/walter_kasper_l_ostia_ai_divorziati_tradisce_il_vangelo_la_chiesa_non_puo_ribellarsi_a_dio_-123996475/. Ανακτήθηκε στις 18 July 2016.
  44. ↑ Squires, Nick (3 October 2015). «Francis: the modest but radical Pope who is conscience of his era». Telegraph. https://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/the-pope/11909767/Francis-the-modest-but-radical-Pope-who-is-conscience-of-his-era.html. Ανακτήθηκε στις 1 June 2016.
  45. ↑ «African cardinal: Pressure groups behind push to change Church teaching». Catholic News Agency. 16 October 2014. https://www.catholicnewsagency.com/news/30738/african-cardinal-pressure-groups-behind-push-to-change-church-teaching. Ανακτήθηκε στις 19 July 2016.
  46. ↑ «Catholic bishops at Vatican summit seek elusive common ground». Religion News Service. 14 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
  47. ↑ «Cardinal Sarah says the Christian family counters both Islamic, Western extremism». Catholic News Agency. 14 October 2015. https://www.catholicnewsagency.com/news/32817/cardinal-sarah-says-the-christian-family-counters-both-islamic-western-extremism. Ανακτήθηκε στις 1 June 2016.
  48. ↑ «Synod Interventions . . . Concerns About Threats To The Families, Hopes For True Renewal». The Wanderer Newspaper. 21 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
  49. ↑ «Cardinal Sarah: efforts to 'soften' Christ's teaching ignore the Good News of mercy». Catholic News Agency. 23 Σεπτεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
  50. ↑ «Cardinal Sarah blocked discussion of gays, says bishop». The Tablet. 24 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2016.
  51. ↑ O'Connell, Gerard (3 October 2015). «Vatican theologian declares he's gay and has a partner». America. https://www.americamagazine.org/content/dispatches/vatican-dismisses-official-declaring-hes-gay-and-has-partner-eve-synod. Ανακτήθηκε στις 14 August 2017.
  52. ↑ «Ksiądz Krzysztof Charamsa zawieszony w czynnościach kapłańskich» (στα pl). Onet. 21 October 2015. http://wiadomosci.onet.pl/kraj/ksiadz-krzysztof-charamsa-zawieszony-w-czynnosciach-kaplanskich/11jgj0. Ανακτήθηκε στις 14 August 2017.
  53. ↑ Faiola, Anthony (11 November 2015). «Not all gay Catholics are pleased about how Vatican priest came out of the closet». Washington Post. https://www.washingtonpost.com/world/europe/not-all-gay-catholics-are-pleased-about-vatican-priests-coming-out/2015/11/11/50888b78-7c06-11e5-bfb6-65300a5ff562_story.html. Ανακτήθηκε στις 14 August 2017. «Technically, Charamsa said, he remains ordained. In a statement, his bishop left the door open for Charamsa's return to the practicing priesthood should he repent.»
  54. ↑ Pianigiani, Gaia (28 October 2015). «Gay Priest Who Lost Vatican Job Assails the Church in Letter to Pope Francis». New York Times. https://www.nytimes.com/2015/10/29/world/europe/gay-priest-who-lost-vatican-job-assails-the-church-in-letter-to-pope-francis.html. Ανακτήθηκε στις 14 August 2017.
  55. ↑ Dicker, Rachel (18 May 2016). «'God is Being Eroded, Eclipsed, Liquidated' in the United States, Cardinal Says». U.S. News & World Report. https://www.usnews.com/news/articles/2016-05-18/cardinal-robert-sarah-claims-god-is-being-eroded-eclipsed-liquidated-in-the-united-states. Ανακτήθηκε στις 20 July 2016.
  56. ↑ «Cardinal Sarah Praises Benedict's 'Notes' on Abuse Crisis». National Catholic Register. 20 Μαΐου 2019. Ανακτήθηκε στις 12 Οκτωβρίου 2019.
  57. ↑ Heneghan, Tom (1 April 2019). «Sarah says defending migrants is a 'false exegesis' of the Gospels». The Tablet. https://www.thetablet.co.uk/news/11541/sarah-says-defending-migrants-is-a-false-exegesis-of-the-gospels.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Robert Sarah στο Wikimedia Commons


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ρομπέρ_Σαρά&oldid=11400249"