Ροβέρτος της Νεαπόλεως

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ροβέρτος της Νάπολης)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ροβέρτος της Νάπολης
Simone Martini 013 detail.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1277
Σάντα Μαρία Κάπουα Βέτερε
Θάνατος 20  Ιανουαρίου 1343
Νάπολη
Τόπος ταφής Santa Chiara
Οικογένεια
Σύζυγος Γιολάνδη της Αραγωνίας, Δούκισσα της Καλαβρίας
Sancha of Majorca
Τέκνα Κάρολος της Καλαβρίας
Γονείς Κάρολος Β΄ της Νάπολης και Μαρία της Ουγγαρίας
Αδέλφια Μαρία του Ανζού
Ελεονώρα του Ανζού
Λευκή του Ανζού
Μαργαρίτα του Ανζού
Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης
Πιέτρο Τεμπέστα
Κάρολος Μαρτέλος της Ουγγαρίας
Ραϋμόνδος Βερεγκάριος της Άντρια
Ιωάννης της Γραβίνας
Φίλιππος Α΄ του Τάραντα
Οικογένεια Οίκος των Καπέτων-Ανζού
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ροβέρτος Α΄ της Νεαπόλεως, παράσταση σε νόμισμα

Ο Ροβέρτος του Ανζού ή Ροβέρτος ο Σοφός (Roberto d'Angiò, 1277 - 16 Ιανουαρίου 1343) από τον Οίκο των Καπέτων-Ανζού ήταν βασιλιάς της Νεαπόλεως (1309 - 1343), δούκας της Καλαβρίας (1296 - 1309) και τιτουλάριος βασιλιάς των Ιεροσολύμων (1309 - 1343).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν ο τρίτος και μακροβιότερος γιος του Καρόλου B΄ του Χωλού της Νάπολης και της Μαρίας των Άρπαντ, κόρης του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας.

Κατά την διάρκεια της εξέγερσης των Σικελικών Εσπερινών, ήταν όμηρος του Πέτρου Γ΄ της Αραγωνίας. Μετά τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του, Καρόλου Μαρτέλου, κηρύχθηκε διάδοχος στο θρόνο του "βασιλείου της Σικελίας" (που περιλάμβανε και τη Νάπολη). Νυμφεύτηκε την Γιολάντα του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρη του Πέτρου Γ΄ της Αραγωνίας, σε αντάλλαγμα αποκήρυξης των δικαιωμάτων τού Πέτρου Γ΄ από τον θρόνο της Σικελίας(-Νάπολης). Οι Σικελοί βαρόνοι όμως τον αρνήθηκαν, εκλέγοντας βασιλιά τους τον Φρειδερίκο Γ΄, αδελφό του Πέτρου Γ΄. Ο πόλεμος συνεχίστηκε ως το 1302, όπου με την συνθήκη της Καλταμπελότα ο Ροβέρτος και ο Οίκος του των Καπέτων-Ανζού έχασαν οριστικά την νήσο Σικελία και η ηγεμονία τους περιορίστηκε μονάχα στην νότια ηπειρωτική Ιταλία με πρωτεύουσα τη Νάπολη.

Κυριαρχία του σε ολόκληρη την Ιταλία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επενέβη στον πόλεμο των φατριών στην Φλωρεντία, αποσκοπώντας την κυριότητα της πόλης, αλλά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την προσπάθεια αυτή, λόγω της αντίθεσης του πάπα Κλήμη Ζ΄. Έγινε ηγεμόνας στο "βασίλειο της Σικελίας" (που περιελάμβανε και τη Νάπολη) μετά τον θάνατο του πατέρα του ([1309]]) και ευλογήθηκε από τον πάπα Κλήμη Ζ΄, που τον κήρυξε αντιπρόσωπό του στη Ρωμανία.

Ο ανιψιός του Κάρολος-Ροβέρτος, ως γιος του Καρόλου-Μαρτέλου τιτουλάριου βασιλιά της Ουγγαρίας (πρωτότοκου αδελφού του Ροβέρτου), αποκήρυξε τα δικαιώματά του από την Νάπολη, επειδή ήθελε να ασχοληθεί αποκλειστικά με το Ουγγρικό στέμμα. Ο δευτερότοκος Λουδοβίκος ήταν απίσκοπος και απεβίωσε το 1297. Ώστε ο Ροβέρτος έγινε ο πιο κοντινός συγγενής εξ' αίματος και έτσι ο νόμιμος διάδοχος.

Ως αρχηγός των Γουέλφων, εναντιώθηκε στην παραμονή στην Ιταλία του Ερρίκου Ζ΄ της Γερμανίας (1311 - 1313) και την κατάληψη εκ μέρους του της Ρώμης το 1312. Μετά τον θάνατο του Ερρίκου Z΄, ο πόλεμος συνεχίστηκε στην Βόρεια Ιταλία ενάντια στους Γιβελίνους αρχηγούς Ματθαίο Βισκόντι και Κανγκράντε ντέλλα Σκάλα. Κατέχοντας σημαντικές εκτάσεις στο Πεδεμόντιο, είδε την δύναμή του να αυξάνεται ακόμα περισσότερο, όταν ο πάπας τον κήρυξε το 1317 Ρωμαίο γερουσιαστή και κύριο της Γένοβας (1318) & της Μπρέσια (1319).

Το 1328 πολέμησε τον Λουδοβίκο Δ΄ της Γερμανίας και πίεσε (1330) τον Ιωάννη της Βοημίας να εγκαταλείψει την βόρεια Ιταλία. Το κύρος του στην Ιταλική χερσόνησο μόνο ο κίνδυνος της Αραγωνικής Σικελίας μπορούσε να το μειώσει. Όταν η διαδοχή στην ηγεμονία του Σαλούτζο ήταν διαφιλονικούμενη ανάμεσα στον Μανφρέδο Ε΄ και τον ανιψιό του Θωμά Β΄ (1336), ο Ροβέρτος επενέβη προς υποστήριξη του Μανφρέδου, αφού ο Θωμάς είχε νυμφευτεί γυναίκα που ανήκε σε οικογένεια Γιβελίνων. Ο Ροβέρτος προήλασε και πολιόρκησε το Σαλούτζο. Κυρίευσε, λεηλάτησε την πόλη και αιχμαλώτισε τον Θωμά, που αναγκάστηκε να πληρώσει λύτρα για την απελευθέρωσή του. Το δραματικό περιστατικό περιγράφεται από τον Σίλβιο Πελλίκο.

Όταν ο αντιβασιλιάς του Ρεφόρτζα του Ανγκούλτ ηττήθηκε στην μάχη του Γκαμενάριο, η δύναμή του στο Πεδεμόντιο άρχισε να φθίνει. Τον Ροβέρτο, επειδή ο μόνος γιος του Κάρολος είχε αποβιώσει πριν από αυτόν, τον διαδέχθηκε το 1343 η 16χρονη εγγονή του Ιωάννα Α΄ της Νάπολης, που παντρεύτηκε τον 15χρονο Ανδρέα της Καλαβρίας, γιο του ανιψιού του Καρόλου-Ροβέρτου, απαιτώντας να είναι ο διάδοχός του. Όταν η Ιωάννα Α΄ στέφθηκε μόνη της, προκλήθηκε μια βίαιη σύγκρουση μεταξύ Ανδρέα και Ιωάννας, με αποτέλεσμα την εξόντωση του Ανδρέα, μάλλον από την σύζυγό του. Η κυριαρχία του κλάδου της Νάπολης (του Οίκου των Καπέτων-Ανζού) στη νότια Ιταλία είχε πλέον τελειώσει.

Συμπεράσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο βασιλιάς Ροβέρτος ονομάστηκε ο "ειρηνοποιός της Ιταλίας". Πλούσιοι έμποροι έκτισαν πολυτελή μνημεία, οικίες και εμπορικά κέντρα. Η Νάπολη μετατράπηκε από ένα βρώμικο λιμάνι σε ένα κοσμοπολίτικο μεσαιωνικό κέντρο. Η μεγάλη αίγλη, που έδωσε στην πόλη, διατηρήθηκε πολλούς αιώνες αργότερα, μέχρι τις ημέρες μας. Υμνήθηκε από τους Πετράρχη και Βοκκάκιο ως άνθρωπος των γραμμάτων και των τεχνών.

Το 1328, ο διάσημος ζωγράφος Τζιότο (1267 - 1337) βρίσκεται στη Νάπολη στην υπηρεσία του Ροβέρτου και έζησε εκεί την τελευταία δεκαετία της ζωής του· από τη δραστηριότητά του αυτή δεν έχει διασωθεί αρκετό υλικό. Στη Νεάπολη παρέμεινε ως καλλιτέχνης φορτωμένος τιμές, ωσότου του ανέθεσαν στις 12 Απριλίου 1334 τα έργα του καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας. Άρχισε αμέσως στις 19 Ιουλίου τις εργασίες για το κωδωνοστάσιο, αλλά απεβίωσε στις 8 Ιανουαρίου του 1337.

Το Λατινικό έπος του Πετράρχη Άφρικα είναι αφιερωμένο στον Ροβέρτο και τέθηκε στη διάθεση του αναγνωστικού κοινού το 1397.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε πρώτα τη Γιολάντα του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρη του Πέτρου Γ΄ της Αραγωνίας και είχε τέκνα:

  • Κάρολος 1298-1328, δούκας της Καλαβρίας. Τα παιδιά του ήταν:

Δεύτερη σύζυγός του ήταν η Σάντσα του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρη του Ιακώβου Β΄ βασιλιά της Μαγιόρκας, με την οποία δεν αναφέρονται απόγονοι.

Από μη νόμιμη σχέση είχε φυσικά τέκνα:

  • (νόθος) Κάρολος π. 1300-1346, καγκελάριος της Νάπολης.
  • (νόθη) Μαρία του Ακουίνο. Είναι η Φλαμμέττα του Βοκκάκιου.
  • (νόθη) Ελένη, παντρεύτηκε τον Ανδρέα Τόπια κύριο του Ματίγια. Γιος τους ήταν ο:

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Προκάτοχος:
Κάρολος Β΄ της Νεαπόλεως
Βασιλιάς της Νεαπόλεως
13091343
Διάδοχος:
Ιωάννα Α΄ της Νάπολης
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Charles II of Naples της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Armorial de la maison d'Anjou-Sicile της Γαλλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).