Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Ροβέρτος Β' της Γαλλίας)
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας
Robert II of France (coloured).jpg
Γέννηση
Ορλεάν
Θάνατος
Μελάν
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Γαλλία
Ιδιότητα πολιτικός
Σύζυγος Ροζάλα της Λομβαρδίας, Μπέρθα της Βουργουνδίας και Κωνσταντία της Αρλ
Τέκνα Hedwig of France, Countess of Nevers, Ούγος Μάγνος, Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας, Αδέλα της Φλάνδρας και Ροβέρτος Α΄ της Βουργουνδίας
Γονείς Ούγος Καπέτος και Αδέλα της Ακουιτανίας
Αδέλφια Hedwig of France, Countess of Mons και Ζιζέλ της Γαλλίας
Αξίωμα Βασιλέας των Φράγκων ( - )
Commons page Πολυμέσα

Ο Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας ή Ροβέρτος ο Ευλαβής (Robert II le Pieux, Ορλεάνη, 27 Μαρτίου 972 - 20 Ιουλίου 1031) βασιλιάς των Φράγκων (996 - 1031), δεύτερος βασιλιάς των Φράγκων απο τον Οίκο των Καπετιδών ήταν γιος και διάδοχος του Ούγου Καπέτου και της Αδελαίδας της Ακουιτανίας.

Συμβασιλέας του πατέρα του Ούγου Καπέτου[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αμέσως μετά την ενθρόνισή του ο πατέρας του Ούγος έστεψε συμβασιλέα τον γιο του Ροβέρτο, σύμφωνα με τον Μεσαιωνικό ιστορικό Άντριου Λιούις "Οι πρώτοι Καπέτοι βασιλείς για να εξασφαλίσουν την συνέχεια της δυναστείας του όταν ανέβαιναν στον θρόνο έστεφαν συμβασιλέα τον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο τους" [1]. Οι ισχυρισμοί του Ούγου Καπέτου ήταν ότι σχεδίασε εκστρατεία κατά των Μαυριτανών που παρενοχλούσαν τον βασιλιά Μπορέλ Β΄ της Βαρκελώνης γι'αυτό έπρεπε να εξασφαλίσει τον θρόνο στον διάδοχο σε περίπτωση που πέθαινε στην αποστολή, η εκστρατεία όμως δεν έγινε ποτέ. [2] O Ραλφ Γκλάμπερ αποδίδει την στέψη του γιου του στην μεγάλη ηλικία του Ούγου Καπέτου και στην αδυναμία του να ελέγξει την αριστοκρατία. [3] Οι σύγχρονοι ιστορικοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Ούγος Καπέτος ήθελε να εδραιώσει την δυναστεία του στο βασίλειο με αποκλεισμό της αριστοκρατίας ή οποιαδήποτε άλλης μορφής εκλογική διαδικασία, αυτό δεν είχε καμιά σχέση με την εκστρατεία του στην Ισπανία που την χρησιμοποίησε ως πρόφαση.[4] Ο Ροβέρτος στέφθηκε συμβασιλέας στις 25 Δεκεμβρίου 987, [5] ο Ούγος Καπέτος δικαιώθηκε για την πράξη του αυτή, όταν πέθανε (996) ο Ροβέρτος εξακολούθησε να κυβερνάει σαν μόνος βασιλιάς χωρίς να ξεσπάσει κανένα πρόβλημα διαδοχής.

Ο Ροβέρτος αμέσως ανέλαβε ισχυρά καθήκοντα στο πλευρό του πατέρα του, βοήθησε τον Ούγο Καπέτο να αποτρέψει τους Φράγκους επισκόπους να ταξιδέψουν μαζί τους σε μια σύνοδο στο Μουσσόν υπό τον πάπα Ιωάννη ΙΕ΄ με τον οποίο ο Ροβέρτος και ο πατέρας του ήταν σε προστριβή.

Γάμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο αφορισμός του Ροβέρτου Β΄ - έργο του Ζαν Πωλ Λοράν (1875)

Μετά την αποτυχία στην αναζήτηση μιας Βυζαντινής νύφης για τον Ροβέρτο, [6] ο Ούγος Καπέτος τακτοποίησε τον γάμο του γιου του με την Ροζάλα της Λομβαρδίας κόρη του Βερεγκάριου Β΄ της Ιταλίας και χήρα του Αρνούλφου Β΄ της Φλάνδρας (989). [7] Ο γάμος ήταν αποτυχημένος, ο Ροβέρτος χώρισε την Ροζάλα αμέσως μετά τον θάνατο του πατέρα του (996). O Ροβέρτος προχώρησε σε δεύτερο γάμο με την Μπέρθα της Βουργουνδίας κόρη του Κορράδου της Βουργουνδίας και χήρα του Εύδη Α΄ του Μπλουά που ήταν και ξαδέλφη του, ο πάπας Γρηγόριος Ε΄ αρνήθηκε να δεχτεί τον γάμο και αφόρισε τον Ροβέρτο. [8] Οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν με τον επόμενο πάπα διάδοχο του Γρηγορίου Σιλβέστρο Β΄ και ο γάμος τελικά ακυρώθηκε. Ο Ροβέρτος στην συνέχεια προχώρησε στον τρίτο του γάμο με την Κωνσταντία του Αρλ (1001) κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Προβηγκίας, η βασιλική αυλή ήταν καχύποπτη μαζί της λόγω των Μεσογειακών της εθίμων, ο σύντροφος της Ούγος του Μπωβέ προσπάθησε να πείσει τον βασιλιά να την χωρίσει αλλά ευγενείς του κόμητος του Ανζού Φούλκων του Μελανού δολοφόνησαν τον Ούγο. Ο Ροβέρτος και η δεύτερη σύζυγος του Μπέρθα ταξίδευσαν στην Ρώμη σε μια τελευταία προσπάθεια τους να πείσουν τον νέο πάπα Σέργιο Δ΄ να τους επιτρέψει να ξαναπαντρευτούν. [9] Μετά την οριστική αποτυχία και της τελευταίας προσπάθειας ο Ροβέρτος παρέμεινε με την τρίτη σύζυγο του Κωνσταντία μέχρι το τέλος της ζωής του (1031).

Θρησκευτική πολιτική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Ροβέρτος παρά τα μεγάλα προβλήματα που είχε στις σχέσεις του με τους πάπες ήταν πολύ πιστός στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία γι' αυτό απέκτησε το προσωνύμιο «Ροβέρτος ο Ευλαβής». Είχε κλίση στην ποίηση και την μουσική, έγινε και ο ίδιος μουσουργός και ενορχηστρωτής ιδιαίτερα σε θρησκευτικά άσματα, μετέτρεψε τα ανάκτορα του σε τόπο θρησκευτικής απομόνωσης εκεί όπου δημιούργησε τα ανέκδοτα για τους Εβραίους και τα ενδύματα τους. Το προσωνύμιο "Ευλαβής" το πήρε όχι τόσο για την προσωπική του πίστη αλλά περισσότερο χάρη στην σκληρή τιμωρία των αιρετικών ιδιαίτερα των Ιουδαίων, έφτασε στο σημείο να επαναφέρει ακόμα και τον θάνατο δια πυρός των αιρετικών. [10] Υποστήριξε τις ταραχές που ξέσπασαν εναντίον των Ιουδαίων στην Ορλεάνη οι οποίοι κατηγορήθηκαν για την καταστροφή της εκκλησίας του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ. Το βασίλειο του ήταν ακόμα αρκετά μικρό και ο ίδιος όχι και τόσο ισχυρό, γι'αυτό προσπάθησε με κάθε μέσο να επεκτείνει τα εδάφη του με την προσάρτηση νέων από άκληρους φεουδάρχες, σχεδίαζε επίθεση εναντίον του δουκάτου της Βουργουνδίας (1003) η οποία τελικά πραγματοποιήθηκε μετά από πολλά χρόνια όταν πήρε την άδεια από τον πάπα (1016).

Σύγκρουση με τους γιους του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο σκληρός χαρακτήρας του Ροβέρτου είχε σαν αποτέλεσμα να έχει περισσότερους εχθρούς παρά φίλους, τα τελευταία χρόνια της ζωής του και οι τρεις γιοι του στράφηκαν εναντίον του πατέρα τους. O μεγαλύτερος γιος του Ούγος πέθανε πέφτοντας από το άλογο του (1025), η σύγκρουση του Ροβέρτου συνεχίστηκε με τους μικρότερους γιους του Ερρίκο και Ροβέρτο, ο βασιλικός στρατός ηττήθηκε και οπισθοχώρησε στο Μπωγενσί λίγο έξω από την πρωτεύουσα Παρίσι. Ο Ροβέρτος πέθανε στις 20 Ιουλίου 1031 στο Μελάν όταν βρισκόταν στο αποκορύφωμα της σύγκρουσης με τους γιους του, τάφηκε με την τρίτη σύζυγο του Κωνσταντία στην Βασιλική Σαιν-Ντενί, τον διαδέχθηκε ο δεύτερος γιος του Ερρίκος στο βασίλειο των Φράγκων και στην Βουργουνδία.

Κληρονόμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την τρίτη σύζυγο του Κωνσταντία του Άρλ απέκτησε:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Andrew W. Lewis, "Anticipatory Association of the Heir in Early Capetian France" The American Historical Review 83.4 (October 1978:906–927) p. 907; the last co-king was Philip Augustus, who was co-king to the ailing Louis VII.
  2. Lewis, 908.
  3. Lewis, 914.
  4. Lewis, passim.
  5. Robert Fawtier, The Capetian Kings of France, transl. Lionel Butler and R.J. Adam, (Macmillan, 1989), 48.
  6. The letter composed by Gerbert survives, though no Byzantine response is recorded: Constance B. Bouchard, 'Consanguinity and Noble Marriages in the Tenth and Eleventh Centuries" Speculum 56.2 (April 1981:268–287) pp 274, 276.
  7. The most complete account of the marriages of Robert II remains that of Charles Pfister, Etudes sur le règne de Robert le Pieux (Paris 1885:41–69); see Constance Bouchard 1981:273ff.
  8. James Palmer, The Apocalypse in the Early Middle Ages, (Cambridge University Press, 2014), 215.
  9. Nolan. Capetian Women. p. 13.
  10. MacCulloch, Diarmaid. A History of Christianity. Penguin Books, 2010, p. 396.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Andrew W. Lewis, "Anticipatory Association of the Heir in Early Capetian France" The American Historical Review 83.4 (October 1978:906–927)
  • Constance Brittain Bourchard, Sword, Miter, and Cloister: Nobility and the Church in Burgundy, 980-1188, (Cornell University Press, 1987)
  • Lewis, Andrew W. "Anticipatory Association of the Heir in Early Capetian France." The American Historical Review, Vol. 83, No. 4. (Oct., 1978), pp 906–927.
  • James Palmer, The Apocalypse in the Early Middle Ages, (Cambridge University Press, 2014)
  • Jessee, W. Scott. "A missing Capetian princess: Advisa, daughter of King Robert II of France". Medieval Prosopography, 1990.
  • Nolan, Kathleen D. Capetian Women, 2003.
  • Robert Fawtier, The Capetian Kings of France, transl. Lionel Butler and R.J. Adam, (Macmillan, 1989)
Ροβέρτος Β΄ της Γαλλίας
Γέννηση: 27 Μαρτίου 972 Θάνατος: 20 Ιουλίου 1031
Βασιλικοί τίτλοι
Προκάτοχος
Ούγος Καπέτος
Βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων
Royal Standard of the King of France.svg

24 Οκτωβρίου 996 – 20 Ιουλίου 1031
Διάδοχος
Ερρίκος Α΄ της Γαλλίας
Προκάτοχος
Εύδης-Γουλιέλμος
Δούκας της Βουργουνδίας
Old Arms of the Dukes of Burgundy.svg

1004 - 1016
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Robert II of France της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).