Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ριχάρδος Μπωσάμπ, 13ος κόμης του Γουόρικ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ριχάρδος Μπωσάμπ, 13ος κόμης του Γουόρικ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα		Richard de Beauchamp (Αγγλικά)
Γέννηση28  Ιανουαρίου 1382
Θάνατος30  Απριλίου 1439
Ρουέν
Τόπος ταφήςΓουόρικ
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταστρατιωτικός
Οικογένεια
ΣύζυγοςIsabel le Despenser, Countess of Worcester (από 1423)
Elizabeth Beauchamp, Countess of Warwick
ΤέκναΆννα Μπωσάμπ, 16η κόμισσα του Γουόρικ, Ερρίκος Μπωσάμπ, δούκας του Γουόρικ, Ελεονώρα Μπωσάμπ, δούκισσα του Σόμερσετ, Μαργαρίτα Μπωσάμπ, κόμισσα του Σριούσμπερι
Lady Elizabeth Beauchamp
ΓονείςΘωμάς Μπωσάμπ, 12ος κόμης του Γουόρικ και Margaret de Ferrers, Countess of Warwick
ΟικογένειαΟικογένεια ντε Μπωσάμπ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Πόλεμοι/μάχεςΕκατονταετής Πόλεμος
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΙππότης του Τάγματος της Περικνημίδας (1400)
Θυρεός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα
Βιτρώ απεικόνιση τού Ριχάρδου Μπωσάμπ, 13ου κόμη τού Γουόρικ (τα αρχικά χέρια και το κεφάλι να λείπουν, έχουν αντικατασταθεί από το κεφάλι μίας γυναίκας), Εκκλησία τής Σαντ Μαίρυ, Γουόρικ. Οικόσημο στη χλαμύδα του: ο Μπωσάμπ στρατοπεδεύει το Nιούμπουργκ με έναν θυρεό διεκδίκησης του Ντεσπένσερ. Θραύσματα σχεδίου από την ταινία τής Αρκούδας και τής Ριγωτής Ράβδου των κομήτων τού Γουόρικ είναι ορατά.

Ο Ριχάρδος Α΄ Μπωσάμπ, 13ος κόμης τού Γουόρικ, Ιππότης τής Περικνημίδος (25 ή 28 Ιανουαρίου 1382 – 30 Απριλίου 1439) ήταν Άγγλος ευγενής τού Μεσαίωνα και στρατιωτικός διοικητής.

Πρώιμη ζωή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπωσάμπ γεννήθηκε στο Σάλγουορπ Κορτ στο Σάλγουορπ τού Γούστερσιρ, γιος τού Θωμά ντε Μπωσάμπ 12ου κόμη τού Γουόρικ και τής Μαργαρίτας Φέρερς, κόρης τού Γουίλιαμ Φέρερς, 3ου βαρόνου Φέρερς τού Γκρόμπυ. Ο ανάδοχός του ήταν ο βασιλιάς Ριχάρδος Β' τής Αγγλίας. [1] Χρίστηκε ιππότης κατά τη στέψη τού βασιλιά Ερρίκου Δ΄ και ανέλαβε ως κόμης τού Γουόρικ το 1401.

Ουαλική εξέγερση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λίγο μετά την ενηλικίωσή του και την ανάληψη τής ευθύνης για την κομητεία, συμμετείχε σε στρατιωτική δράση στην Ουαλία, αμυνόμενος ενάντια σε μία ουαλική επανάσταση, με επικεφαλής τον Όουεν Γκλίντουρ . Στις 22 Ιουλίου 1403, την επόμενη ημέρα τής Μάχης τού Σρούσμπερυ, χρίστηκε Ιππότης τής Περικνημίδος.

Το καλοκαίρι τού 1404 εισέβαλε στην περιοχή που σήμερα ονομάζεται Μονμάουθσιρ, ως επικεφαλής μίας αγγλικής δύναμης. Ο Γουόρικ αντιμετώπισε τις Ουαλικές δυνάμεις στη μάχη τού Μίνυντ Κούμντου, κοντά στο κάστρο Τρέτοουερ, λίγα μίλια βορειοδυτικά του Κρικχάουελ, σχεδόν αιχμαλωτίζοντας τον ίδιο τον Όουεν Γκλίντουρ, παίρνοντας το λάβαρο τού Όουεν, και αναγκάζοντας τούς Ουαλούς να τραπούν σε φυγή. Οι Ουαλοί καταδιώχθηκαν στην κοιλάδα τού ποταμού Ουσκ, όπου ανασυντάχθηκαν, και ανέτρεψαν τα δεδομένα στην καταδιωκτική αγγλική δύναμη, επιχειρώντας ενέδρα. Καταδίωξαν με τη σειρά τους τούς Άγγλους μέχρι τα τείχη τής πόλης Μόνμαουθ, μετά από μία αψιμαχία στο Κρεγκ-υ-Ντορθ, έναν κωνικό λόφο κοντά στο Μίτσελ Τρόι.

Ιπποσύνη και Προσκύνημα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Σφραγίδα τού Ριχάρδου Μπωσάμπ, κόμη τού Γουόρικ.

Ο Γουόρικ απέκτησε μεγάλη φήμη για την ιπποσύνη του, όταν το 1408 πήγε για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους, και προκλήθηκε πολλές φορές να αγωνιστεί σε αθλητικές μάχες, που ήταν τότε δημοφιλείς. Στο ταξίδι τής επιστροφής, πέρασε από τη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη. Το 1410 προσπάθησε να ενταχθεί στο Τευτονικό Τάγμα μετά τη μάχη τού Γκρούνβαλντ, επιστρέφοντας στην Αγγλία αργότερα το ίδιο έτος. [2]

Στρατιωτικός στην υπηρεσία του βασιλιά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1410 διορίστηκε μέλος τού βασιλικού συμβουλίου, και δύο χρόνια αργότερα πολέμησε ως διοικητής στο Καλαί. Μέχρι τότε, η σταδιοδρομία τού Γουόρικ ήταν αυτή τού τυπικού περιπλανώμενου ιππότη, αλλά το 1413 ήταν λόρδος υψηλός επιμελητής στη στέψη τού πρίγκιπα που έγινε ο Ερρίκος Ε΄ τής Αγγλίας, και έγινε έμπιστος σύμβουλος τού βασιλιά. [2] Την επόμενη χρονιά βοήθησε στην καταστολή τής εξέγερσης των Λόλαρντ. και στη συνέχεια πήγε στη Νορμανδία ως υποδιοικητής τού Καλαί, και εκπροσώπησε την Αγγλία στη στέψη τού Σιγισμούνδου ως βασιλιά τής Γερμανίας [2] και στο Συμβούλιο τής Κωνσταντίας.

Ο Γουόρικ πέρασε το μεγαλύτερο μέρος τής επόμενης δεκαετίας πολεμώντας τούς Γάλλους στον Εκατονταετή Πόλεμο. Έλαβε εξέχουσα θέση στις εκστρατείες τού 1417-18. Στη συνέχεια, ενώθηκε με τον βασιλιά πριν από τη Ρουέν, και τον Οκτώβριο τού 1418 ανέλαβε τις διαπραγματεύσεις με τον δελφίνο Λουδοβίκο και τον Ιωάννη δούκα τής Βουργουνδίας. Την επόμενη χρονιά ήταν και πάλι ο κύριος Άγγλος εκπρόσωπος στη διάσκεψη τού Μελάν και στη συνέχεια ήταν ο εκπρόσωπος τού Ερρίκου Ε΄ στη διευθέτηση τής Συνθήκης τής Τρουά. Διετέλεσε ανώτατος διοικητής σε πολιορκίες γαλλικών πόλεων, μεταξύ 1420 και 1422. [2]

Το 1419 διορίστηκε κόμης τού Ωμάλ, στο πλαίσιο τής πολιτικής τού βασιλιά να δίνει Νορμανδικούς τίτλους στους ευγενείς του. Διορίστηκε αρχηγός τού Ιππικού.

Ο Ριχάρδος Μπωσάμπ κρατά τον νήπιο Ερρίκο ΣΤ΄. Από το Rous Roll π. 1439.

Ευθύνες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η διαθήκη τού Ερρίκου Ε΄ έδωσε στον Γουόρικ την ευθύνη για την εκπαίδευση τού νήπιου Ερρίκου ΣΤ΄ τής Αγγλίας. Αυτό το καθήκον τον ανάγκαζε να ταξιδεύει πολλές φορές μεταξύ Αγγλίας και Νορμανδίας, και κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών, ενεργούσε ως επιθεωρητής τής δίκης τής Ιωάννας τής Λωραίνης. [2]

Το 1437, όταν έληξε η ανηλικιότητα τού βασιλιά, το Βασιλικό Συμβούλιο έκρινε το καθήκον του ολοκληρωμένο. Παρά την ηλικία του (τότε 55 ετών), δέχτηκε πιστά τον διορισμό του ως υποδιοικητή τής Γαλλίας και τής Νορμανδίας. Φθάνοντας στη Νορμανδία στις 8 Νοεμβρίου, κυβέρνησε με σθένος [2], και παρέμεινε στη Γαλλία για τα υπόλοιπα δύο χρόνια τής ζωής του.

Οικογένεια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γουόρικ νυμφεύτηκε για πρώτη φορά την Ελίζαμπεθ ντε Μπέρκλεϋ (π.1386 – 28 Δεκεμβρίου 1422), πριν από τις 5 Οκτωβρίου 1397, κόρη τού Τόμας ντε Μπέρκλεϋ 5ου βαρόνου τού Μπέρκλεϋ και τής Μαργαρίτας ντε Λισλ, 3ης βαρόνης ντε Λισλ. Μαζί απέκτησαν 3 κόρες:

  • λαίδη Μαργαρίτα (1404–1467), η οποία παντρεύτηκε τον Τζον Τάλμποτ 1ο κόμη τού Σρούσμπερυ, και τής οποίας ο δισεγγονός, Τζον Ντάντλεϋ, χρίστηκε κόμης τού Γουόρικ και στη συνέχεια δούκας τού Νορθάμπερλαντ.
  • λαίδη Ελεονώρα (1408–1467), η οποία παντρεύτηκε πρώτα τον Τόμας ντε Ρος, 8ο βαρόνο ντε Ρος, και στη συνέχεια τον Εδμόνδο Μπωφόρ 2ο δούκα τού Σόμερσετ.
  • λαίδη Ελισάβετ (1417–1480), η οποία παντρεύτηκε πρώτα τον Γεώργιο Νέβιλ 1ο βαρόνο Λάτιμερ, και στη συνέχεια παντρεύτηκε τον Θωμά ΣΤ΄ Γουέικ τού Μπλίσγουορθ (1435–1476).

Στη συνέχεια, ο Γουόρικ νυμφεύτηκε τη λαίδη Ιζαμπέλ λε Ντεσπένσερ (26 Ιουλίου 1400) – 1439), κόρη τού Τόμας λε Ντεσπένσερ 1ου κόμη τού Γκλόστερ και τής Κονσταντίας τής Υόρκης. Με την Ισαβέλλα, η οποία ήταν επίσης χήρα τού εξαδέλφου του, Ριχάρδου ντε Μπωσάμπ 1ου κόμη τού Γούστερ, τα παιδιά του ήταν:

  • Ερρίκος (1425–1446), ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης τού Γουόρικ, και αργότερα έγινε δούκας τού Γουόρικ.
  • λαίδη Άννα Α΄ (1426–1492), η οποία διαδέχθηκε ως 16η κόμισσα τού Γουόρικ μετά το τέλος τής ανιψιάς της. Παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Νέβιλ 16ο κόμη τού Γουόρικ, γνωστό ως «βασιλοποιό».

Το τέλος, η ταφή και η κληρονομιά

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ομοίωμα τού Ριχάρδου ντε Μπωσάμπ στο παρεκκλήσιο Μπωσάμπ τής εκκλησίας τής Σαιν Μαίρυ στο Γουόρικ. Το καλύτερο κομμάτι αγγλικής χάλκινης γλυπτικής τού 15ου αι., κατασκευασμένο και χυτευμένο από τον Γουίλιαμ Ώστεν τού Λονδίνου, και επιχρυσωμένο και χαραγμένο από τον Μπαρτόλομιου Λάμπεσπρινγκ, έναν Ολλανδό χρυσοχόο.

Η διαθήκη τού Ριχάρδου ντε Μπωσάμπ συντάχθηκε στο κάστρο Κάβερσαμ στο Όξφορντσιρ (τώρα στο Μπέρκσιρ), μία από τις αγαπημένες του κατοικίες, το 1437. Το μεγαλύτερο μέρος τής περιουσίας του περιήλθε σε εμπλοκή, αλλά με ένα μέρος τής υπόλοιπης, η διαθήκη δημιούργησε ένα σημαντικό καταπίστευμα. Αφού εξοφλήθηκαν τα χρέη του, το καταπίστευμα προίκισε την Κολεγιακή Εκκλησία τής Σαιν Μαίρυ στο Γουόργουικ, και προέβλεπε την κατασκευή ενός νέου παρεκκλησίου εκεί. Επίσης, διεύρυνε το κληροδότημα των μοναστηριών στο κάστρο Έλμελεϋ και στον Κρημνό τού Γκυ και έκανε δωρεά στο Αβαείο Tιούκσμπουρυ. [3] Ο Μπωσάμπ απεβίωσε στη Ρουέν τής Νορμανδίας δύο χρόνια αργότερα, στις 30 Απριλίου 1439. [4] Μετά την ολοκλήρωση τού παρεκκλησίου, η σορός του μεταφέρθηκε εκεί το 1475, [3] όπου μπορεί κανείς να δει το υπέροχο επιχρυσωμένο χάλκινο μνημειώδες ομοίωμά του.

Η ζωή τού Μπωσάμπ καταγράφηκε σε ένα σημαντικό χειρόγραφο τού 15ου αι., με τίτλο «οι παραστάσεις τής γέννησης, τής ζωής και τού θανάτου τού Ρίτσαρντ Μπωσάμπ, κόμη τού Γουόρικ», πιθανότατα παραγγελθέν από την κόρη του, Άννα Μπωσάμπ, σύζυγο τού Ρίτσαρντ Νέβιλ, τού διάσημου «βασιλοποιού».

Πρόγονοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γκυ ντε Μπωσάμπ, 10ος κόμης του Γουόρικ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Θωμάς Μπωσάμπ, 11ος κόμης του Γουόρικ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αλίκη ντε Τόενι, κόμισσα του Γουόρικ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Θωμάς Μπωσάμπ, 12ος κόμης του Γουόρικ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ρότζερ Μόρτιμερ, 1ος κόμης του Μαρς
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Αικατερίνη Μόρτιμερ, κόμισσα του Γουόρικ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ιωάννα του Ζενβίλ, 2η βαρόνη Ζενβίλ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ριχάρδος Μπωσάμπ, 13ος κόμης του Γουόρικ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ερρίκος Φέρερς, 2ος κύριος Φέρερς του Γκρόουμπυ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γουλιέλμος Φέρερς, 2ος κύριος Φέρερς
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ισαβέλλα ντε Βερντάν, κυρία Φέρερς του Γκρόουμπυ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαργαρίτα ντε Φέρερς, κόμισσα ντε Φέρερς
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ρόμπερτ ντε Ούφορντ, 1ος κόμης του Σάφολκ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαργαρίτα ντε Ούφορντ, κυρία Φέρερς
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μαργαρίτα ντε Νόργουιτς
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Σημειώσεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ Richard Gough, Description of the Beauchamp chapel, adjoining to the church of St. Mary, at Warwick. And the monuments of the earls of Warwick, in the said church and elsewhere (Warwick Town, St Mary, 1803), p. 17
  2. 1 2 3 4 5 6  Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Warwick, Richard Beauchamp, Earl of» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 28 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 339
  3. 1 2 Hicks, Michael (November 1981). «The Beauchamp Trust, 1439–87». Historical Research 54 (130): 135–149. doi:10.1111/j.1468-2281.1981.tb01223.x.
  4. ↑ Tompsett, Brian. «de Beauchamp, Richard of Warwick, Earl of Warwick 13th». Royal Genealogical Data. Ανακτήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2011.[νεκρός σύνδεσμος]

Αναφορές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Gairdner, J. (1885). "Beauchamp, Richard de, Earl of Warwick (1382–1439)" . In Stephen, Leslie (ed.). Dictionary of National Biography. Vol. 4. London: Smith, Elder & Co.
  • Hicks, Michael (1981). «The Beauchamp Trust, 1439–87». Historical Research 54 (130): 135–149. doi:10.1111/j.1468-2281.1981.tb01223.x.  reprinted in Richard III and His Rivals.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ριχάρδος_Μπωσάμπ,_13ος_κόμης_του_Γουόρικ&oldid=11554850"