Ριχάρδος Β΄ της Καπούης

Ριχάρδος Β΄ της Καπούης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	1078 (περίπου)
Θάνατος	1105 ή 1106
Χώρα πολιτογράφησης	Πριγκιπάτο της Καπούης County of Aversa
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Old Norman
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	στρατιωτικός
Οικογένεια
Γονείς	Ιορδάνης Α΄ της Καπούης και Γκαϊτελγκρίμα του Σαλέρνο
Αδέλφια	Ιορδάνης Β΄ της Καπούης Ροβέρτος Α΄ της Καπούης
Συγγενείς	Ριχάρδος Α΄ της Καπούης (παππούς), Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνου (παππούς) και Ροβέρτος του Καϊάτσο (θείος)
Οικογένεια	Οικογένεια Καρέλ-Ντρενγκώ
Σχετικά πολυμέσα

Ο Ριχάρδος Β΄ πρίγκιπας της Κάπουα σε νόμισμα. Επιγρ.: + SECUNDUS RICHARDUS PRINCEPS / + CAPUANA CIVITATES PECIOSA.

Ο Ριχάρδος Β΄ ο αποκαλούμενος Φαλακρός, γαλλ.: Richard II d' Aversa, ιταλ.: Riccardo II di Capua, (απεβ. το 1105/06) από τον Οίκο των Ντρένγκοτ ήταν κόμης της Αβέρσα και πρίγκιπας τής Κάπουα από το 1090 ή το 1091. Ήταν υπό την κηδεμονία τού Ροβέρτου κόμη τού Καγιάτσο μέχρι την ενηλικίωσή του το 1093.

Βιογραφία

Ήταν ο πρωτότοκος γιος και διάδοχος τού Ιορδάνη Α΄ πρίγκιπα τής Κάπουα και τής Γκαϊτελγκρίμα, κόρης τού πρίγκιπα Γουαϊμάρου Δ΄ πρίγκιπα τού Σαλέρνο. Πήρε το όνομά του από τον πάππο του Ριχάρδο Α΄ πρίγκιπα τής Κάπουα. Μετά την αναφορά σε αυτή την εντυπωσιακή καταγωγή, ο χρονικογράφος Γουλιέλμος της Απουλίας στο έργο του Οι πράξεις του Ροβέρτου Γυισκάρδου λέει, ότι «αν και τώρα είναι μόνο νεαρός άνδρας, δείχνει ήδη θάρρος αντάξιο ενός ενήλικα».

Διαδέχτηκε τον πατέρα του στις κτήσεις εκείνου σε πολύ νεαρή ηλικία, και αμέσως αυτός και η οικογένειά του εκδιώχθηκαν από την πόλη τους από τούς ιδιότροπους Καπουανούς. Οι κόμητες τού Ακίνο ξεσηκώθηκαν, και επιτέθηκαν στη Σόρια, που υπερασπιζόταν ο θείος τού Ριχάρδου Β΄, Ιωνάθαν κόμης τής Καρινόλα.

Ο Ριχάρδος Β΄ ήταν εξόριστος για τα επόμενα επτά χρόνια (κατά τη διάρκεια των οποίων εξουσίασε ένας Λομβαρδός ονόματι Λάντο Δ΄) έως ότου, όταν έφθασε στην ενηλικίωσή του, ζήτησε τη βοήθεια τού Ρογήρου Α΄ κόμη τής Σικελίας (μεγάλου θείου του) και τού Ρογήρου Μπόρσα δούκα τής Απουλίας (εξαδέλφου τού πατέρα του). Ο Ρογήρος Α΄ και ο ανιψιός του Ρογήρος Μπόρσα ήλθαν -ο πρώτος σε αντάλλαγμα για την πόλη τής Νάπολης και ο δεύτερος για την αναγνώριση από τον Ριχάρδο τής επικυριαρχίας τής Απουλίας- τον Μάιο του 1098 και πολιόρκησαν την Κάπουα για σαράντα ημέρες.

Ήταν μία ενδιαφέρουσα πολιορκία, διότι ο πάπας Ουρβανός Β΄, που είχε εμπλακεί σε μία διαμάχη με τον κόμη Ρογήρο Α΄, κατέβηκε για να συζητήσει τη νόμιμη εξουσία στη Σικελία. Ο Άνσελμος της Αόστα, αρχιεπίσκοπος τού Καντέρμπουρυ, αυτοεξόριστος από τον βασιλιά Γουλιέλμο Β΄ τής Αγγλίας, ήρθε να συναντήσει τον πάπα. Με τη βοήθεια των Σαρακηνών τής Σικελίας η πόλη έπεσε, και ο πρίγκιπας αποκαταστάθηκε· η επικυριαρχία τής Απουλίας αναγνωρίστηκε, και ο πάπας και ο κόμης αποχώρησαν στο Σαλέρνο.

Τα τελευταία οκτώ χρόνια τής βασιλείας του ήταν χωρίς γεγονότα· δεν άφησε κληρονόμο. Όταν απεβίωσε (το 1105 ή, πιο πιθανό, το 1106) τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Ροβέρτος Α΄. Αν και είχε δεχτεί να δηλώσει υποτέλεια στον δούκα των Ωβίλ της Απουλίας, οι διάδοχοί του δεν το έκαναν, και ο πρίγκιπας τής Κάπουα επέστρεψε στην de facto ανεξαρτησία υπό αυτούς. Ο εξομολογητής τού Ριχάρδου Β΄ ήταν ο Βερνάρδος επίσκοπος τής Καρινόλα.

Πηγές

• William of Apulia, The Deeds of Robert Guiscard Books One Αρχειοθετήθηκε 2009-09-14 στο Wayback Machine. (pdf)
• Νόριτς, Τζον Τζούλιους . Οι Νορμανδοί στο Νότο 1016-1130 . Longmans: Λονδίνο, 1967.