Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ριμέικ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Το ριμέικ είναι μια ταινία, [1] τηλεοπτική σειρά, βιντεοπαιχνίδι, τραγούδι ή άλλη μορφή ψυχαγωγίας που βασίζεται και επαναλαμβάνει την ιστορία μιας προηγούμενης παραγωγής στο ίδιο μέσο - π.χ., μια νέα εκδοχή μιας παλιότερης ταινίας. [2] Το ριμέικ αφηγείται την ίδια ιστορία με το πρωτότυπο, αλλά χρησιμοποιεί διαφορετικούς ηθοποιούς, αν και ενίοτε μπορεί να χρησιμοποιήσει ηθοποιούς και από το πρωτότυπο έργο, να αλλάξει το θέμα ή να αλλάξει τη ροή και το σκηνικό της ιστορίας. Επιπλέον, δεδομένου ότι ένα ριμέικ κυκλοφορεί κάποια στιγμή μετά το πρωτότυπο έργο, μπορεί να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες, βελτιώσεις και τεχνικές που δεν υπήρχαν ή δεν χρησιμοποιούνταν την εποχή που δημιουργήθηκε το πρωτότυπο έργο. [3] [4] [5]

Κινηματογράφος

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ριμέικ του Μπεν Χουρ

Το ριμέικ μιας ταινίας χρησιμοποιεί ως κύρια πηγή μια προηγούμενη ταινία. Η ταινία του 2001 Η συμμορία των έντεκα είναι ριμέικ της ομότιτλης ταινίας του 1960, ενώ το Μπάτμαν του 1989 είναι μια επανερμηνεία του κόμικς που ενέπνευσε και την ομότιτλη ταινία του 1966. Το 1998, ο Αμερικανός Γκας Βαν Σαντ γύρισε ένα παρόμοιο ριμέικ της ταινίας Ψυχώ (1960) του Άλφρεντ Χίτσκοκ. Η ταινία ζωντανής δράσης Χιονάτη (2025 ) είναι ένα ριμέικ της ταινίας κινουμένων σχεδίων Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι του 1937.

Με εξαίρεση τα ριμέικ ταινίες σαν το Ψυχνώ που γυρίστηκαν πλάνο προς πλάνο με βάση την πρωτότυπη, τα περισσότερα ριμέικ κάνουν σημαντικές αλλαγές στους χαρακτήρες, την πλοκή, το είδος και το θέμα. [6] Για παράδειγμα, η ταινία Υπόθεση Τόμας Κράουν (1968) εστιάζει σε μια ληστεία τράπεζας, ενώ το ριμέικ του 1999 αφορά την κλοπή ενός πολύτιμου πίνακα. Το ριμέικ της Μούμιας (1999) θεωρήθηκε «επαναπροσδιορισμός» της πρωτότυπης ταινίας του 1932 σε ένα διαφορετικό είδος (περιπέτεια).

Ομοίως, όταν η βρετανική κωμωδία Ληστεία αλά ιταλικά (1969) ξαναγυρίζεται το 2003, λίγες πτυχές της μεταφέρθηκαν στο ριμέικ. Ένα ακόμη παράδειγμα είναι η ταινία του 1932 Σκάρφεϊς που κυκλοφορεί το 1983 με τον τίτλο Ο σημαδεμένος και με πρωταγωνιστή τον Αλ Πατσίνο. Η έκδοση του 1932 αφορά το παράνομο εμπόριο αλκοόλ, ενώ οι χαρακτήρες στην έκδοση του 1983 είναι λαθρέμποροι κοκαΐνης. [7]

H Αστέρω (1959) του Ντίνου Δημόπουλου, ριμέικ της ομότιτλης βωβής ταινίας (1929) του Δημήτρη Γαζιάδη

Ενίοτε, το ριμέικ γυρίζεται από τον ίδιο σκηνοθέτη. Για παράδειγμα, η ασπρόμαυρη ιαπωνική ταινία Ukigusa monogatari (1934) του Γιασουτζίρο Όζου μετατράπηκε σε έγχρωμη ταινία με τίτλο Ukigusa (1959). Αντίστοιχα, ο Χίτσκοκ μεταμόρφωσε την ασπρόμαυρη ταινία του Ο άνθρωπος που ήξερε πολλά (1934) σε έγχρωμη μορφή με τον τίτλο Ο άνθρωπος που γνώριζε πολλά (1956). [8] Η μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων Tick Tock Tuckered (1944) ήταν ένα έγχρωμο ριμέικ της Porky's Badtime Story (1937) με τον Daffy Duck. Το 1956, ο Σέσιλ Ντε Μιλ κατάφερε κάτι αντίστοιχο με το ριμέικ της βωβής ταινίας Αι δέκα εντολαί (1923 ). Ο Σαμ Ρέιμι σκηνοθέτησε Νεκρός την αυγή (1987), ένα χαλαρό ριμέικ της ταινίας Το καταραμένο άσμα (1981), συνδυάζοντας πρωτότυπα στοιχεία με έμφαση στην κωμωδία. [9] Το 2007, η ταινία Funny Games του Μίκαελ Χάνεκε ήταν ένα αγγλόφωνο ριμέικ του αρχικού γερμανόφωνου Παράξενα παιχνίδια του 1997(το οποίο αποτελεί επίσης παράδειγμα ριμέικ πλάνου προς πλάνο).

Δεν έχουν όλα τα ριμέικ τον ίδιο τίτλο με την προηγούμενη έκδοση. Η ταινία του 1966 Περπάτα... μη τρέχεις..., για παράδειγμα, είναι ένα ριμέικ της κωμωδίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Άστεγοι ερωτευμένοι. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για ριμέικ ταινιών που έχουν γυριστεί σε άλλη γλώσσα, όπως τα Κωδικό όνομα: Νίνα (1993, από το γαλλικό Νικίτα του 1990), Vanilla Sky (από το ισπανικό Άνοιξε τα μάτια του 1997), Και οι επτά ήταν υπέροχοι (1960, από το ιαπωνικό Οι επτά σαμουράι του 1954), Για μια χούφτα δολάρια (1964, από το ιαπωνικό Γιοζίμπο του 1961), Ο πληροφοριοδότης (2006, από το χονγκχονγκέζικο Σατανικές υποθέσεις του 2002), Το μυστικό στα μάτια τους (2015, από το αργεντίνικο Το μυστικό στα μάτια της του 2009), Άσε το κακό να μπει (από τη σουηδική ομότιτλη ταινία του 2008), και Σήμα κινδύνου (από το ιαπωνικό Ringu του 1998). [10]

Τα ριμέικ σπάνια είναι σίκουελ της αρχικής ταινίας. Σε αυτήν την περίπτωση, ουσιαστικά το ριμέικ επαναλαμβάνει την ίδια βασική ιστορία της αρχικής ταινίας και μπορεί να χρησιμοποιεί ακόμη και τον ίδιο τίτλο, αλλά περιέχει επίσης αξιοσημείωτα στοιχεία πλοκής και ιστορίας που υποδεικνύουν ότι οι δύο ταινίες διαδραματίζονται στο «ίδιο σύμπαν». Ένα παράδειγμα αυτού του τύπου remake είναι η κινηματογραφική έκδοση Shaft, ο μαύρος πάνθηρας του 2000, η οποία ήταν η δεύτερη κινηματογραφική μεταφορά του αρχικού μυθιστορήματος, αλλά και σίκουελ της αρχικής κινηματογραφικής μεταφοράς του 1971 με τον ελληνικό τίτλο Ο μάυρος πάνθηρας. [11]

Η ιταλική ταινία Οι τέλειοι ξένοι (2016) συμπεριλήφθηκε στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες, καθώς έγινε η ταινία με τις περισσότερες διασκευές στην ιστορία του κινηματογράφου, με συνολικά 18 εκδοχές. [12]

Ελλάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Από τα γνωστά ριμέικ του ελληνικού κινηματογράφου είναι η Αστέρω (1959) του Ντίνου Δημόπουλου με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, βασισμένη στην ομότιτλη βωβή ταινία του 1929 του Δημήτρη Γαζιάδη με την Αλίκη Θεοδωρίδου-Νορ. [13] Αρκετές επιτυχημένες παραγωγές του παλιότερου ελληνικού κινηματογράφου, συχνά με τη σκηνοθετική υπογραφή του Αλέκου Σακελλάριου, αποτέλεσαν τη βάση για αντίστοιχα ριμέι κατά τη δεκαετί του 1960. Ανάμεσά τους, κάποιες ταινίες με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Λογοθετίδη, όπως οι Σάντα Τσικίτα (1953) που ξαναγυρίστηκε το 1964 από τον Κώστα Καραγιάννη ως Ο παράς κι ο φουκαράς με τον Κώστα Χατζηχρήστο στον πρωταγωνιστικό ρόλο, [14] Ένα βότσαλο στη λίμνη (1952), ξαναγυρισμένη το 1967 ως Ο σπαγγοραμμένος [15] και Δελησταύρου και υιός (1957) που ξαναγυρίστηκε το 1965 από τον Γρηγόρη Γρηγορίου ως Υιέ μου... Υιέ μου... [16] Οι δύο τελευταίες ταινίες ξαναγυρίστηκαν με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. [15] [16]

Πιο πρόσφατα, Ο Ηλίας του 16ου (2008) του Νίκου Ζαπατίνα αποτελεί ριμέικ της μεγάλης επιτυχίας με τον ίδιο τίτλο (1959) του Αλέκου Σακελλάριου, [17] ενώ και οι δύο ταινίες βασίστηκαν στο ομότιτλο θεατρικό έργο του Σακελλάριου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου. [18] Αντίστοιχα, η ταινία Ρόδα, τσάντα και κοπάνα (2010) έγινε το ριμέικ της ομότιτλης επιτυχίας του 1982. Και οι δύο ταινίες γυρίστηκαν από τον Όμηρο Ευστρατιάδη, ενώ στη δεύτερη, τον ρόλο των καθηγητών έχουν αναλάβει οι πάλαι ποτέ μαθητές του λυκείου της πρώτης ταινίας. [19]

Πέντε χρόνια αργότερα, το 2015, κυκλοφόρησαν, σε σκηνοθεσία του Στράτου Μαρκίδη, δύο ριμέικ αγαπημένων ταινιών με πρωταγωνίστρια τη Γεωργία Βασιλειάδου: Το πρώτο, Οι γαμπροί της Ευτυχίας, αποτελεί ριμέικ της ομότιτλης κωμωδίας (1962) του Σωκράτη Καψάσκη, [20] ενώ το δεύτερο είναι ριμέικ της κωμωδίας του 1961 Ο Κλέαρχος, η Μαρίνα και ο κοντός του Νίκου Τσιφόρου, βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό Ντου ίδιου και του Πολύβιου Βασιλειάδη. [21]

Εκτός, όμως, από τις παλιές ελληνικές ταινίες, ο νεότερος ελληνικός κινηματογράφος έχει εμπνευστεί και από ξένες παραγωγές. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η ρομαντική κομεντί Τέλειοι ξένοι (2016) του Θοδωρή Αθερίδη, η οποία αποτελεί ριμέικ της ιταλικής ταινίας Οι τέλειοι ξένοι του Πάολο Τζενοβέζε, που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά. [22]

Τηλεόραση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα ριμέικ εμφανίζονται λιγότερο συχνά στην τηλεόραση από ό,τι στον κινηματογράφο, επειδή η τηλεόραση ευνοεί κυρίως την έννοια της «αναβίωσης» μιας σειράς, αλλά κατά καιρούς έχουν γυριστεί κάποια ριμέικ, ειδικά στις αρχές του 21ου αι. Παραδείγματα είναι τα Γκαλάκτικα (2003), He-Man and the Masters of the Universe (2002), Νικίτα (2010), V (2009), Χαβάη Πέντε-0 (2010) και Charlie's Angels (2011).

Ιδιαίτερα συνηθισμένα είναι τα ριμέικ βρετανικών σειρών για την αμερικανική αγορά ή, λιγότερο συχνά, αμερικανικών σειρών για τη βρετανική αγορά. Για παράδειγμα, Three's Company (1976–1984) είναι ένα αμερικανικό ριμέικ του βρετανικού Man About the House (1973–1976). Εξάλλου, και οι δύο σειρές είχαν spin-off: George and Mildred (1976–1979) στο Ηνωμένο Βασίλειο και The Ropers (1979) στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ένα ακόμη παράδειγμα είναι η μακροχρόνια αμερικανική κωμωδία καταστάσεων The Office (2005–2013), η οποία αποτελούσε ριμέικ της ομώνυμης κωμικής σειράς του BBC του 2001. Το πιλοτικό επεισόδιο της αμερικανικής έκδοσης ακολούθησε το βρετανικό αντίστοιχο επεισόδιο σχεδόν κατά γράμμα. [23]

Ελλάδα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα πασίγνωστο και ιδιαίτερα επιτυχημένο ριμέικ στην ελληνική τηλεόραση είναι η σειρά Μαντάμ Σουσού (1986) της ΕΡΤ2 [24] με την Άννα Παναγιωτοπούλου, που βασίστηκε στην ομότιτλο ασπρόμαυρη τηλεοπτική σειρά του 1972 από την ΥΕΝΕΔ με την Άννα Παϊταζή. Και οι δύο σειρές μεταφέρθηκαν στη μικρή οθόνη από το πρωτότυπο μυθιστόρημα (1941) του Δημήτρη Ψαθά. [25] Μία δεκαετία αργότερα, προβλήθηκε από τον ΑΝΤ1 η κωμική σειρά Εκείνες κι εγώ (1996–1998) με τον Γιάννη Μπέζο, που αποτελούσε ριμέικ της ομότιτλης σειράς (1976–1977) με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα. [26]

Για την ελληνική τηλεόραση έχουν γυριστεί πολλά ριμέικ ξένων τηλεοπτικών σειρών που γνώρισαν επιτυχία στις χώρες της αρχικής τους παραγωγής. Ανάμεσα σε αυτά είναι και η κωμική σειρά Η νταντά (2003–2005) του Mega Channel, η οποία αποτελεί ριμέικ της αμερικανικής σειράς Νταντά αμέσου δράσεως (1993–1999). [27] Αντίστοιχα, η σουηδική/δανέζικη συμπαραγωγή Bron/Broen του 2011 κυκλοφόρησε το 2022 σε ριμέικ με τον τίτλο Η γέφυρα από την πλατφόρμα ANT1+. [28]

Βιντεοπαιχνίδια

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μόνο τα μοντέλα και τα περιβάλλοντα των βιντεοπαιχνιδιών αναδιαμορφώνονται, διατηρώντας παράλληλα τον αρχικό κώδικα του παιχνιδιού. Τα ριμέικ παράγονται με σκοπό τον εκσυγχρονισμό ενός παιχνιδιού για νέο κοινό. Συνήθως, έχουν τον ίδιο τίτλο και τα ίδια βασικά στοιχεία της ιστορίας με το πρωτότυπο παιχνίδι. Με την έλευση αξιοσημείωτων ριμέικ βιντεοπαιχνιδιών όπως το Resident Evil 2 το 2019 (ακολουθούμενο από το Resident Evil 3 το 2020) και το Final Fantasy VII Remake το 2020, αυτές οι αυστηρές έννοιες αμφισβητούνται και τίθενται σε μια ευρύτερη προοπτική.

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «ριμέικ». Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας. Ακαδημία Αθηνών. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  2. ↑ Larke-Walsh, George S. (12 Νοεμβρίου 2018). A Companion to the Gangster Film (στα Αγγλικά). Hoboken, New Jersey: John Wiley & Sons. σελ. 449. ISBN 9781119041733. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
  3. ↑ Porter, Lynnette (4 Σεπτεμβρίου 2012). The Doctor Who Franchise: American Influence, Fan Culture and the Spinoffs (στα Αγγλικά). McFarland & Company. σελ. 61. ISBN 9780786465569. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
  4. ↑ The International Journal of Indian Psychology, Volume 3, Issue 4, No. 56 (στα Αγγλικά). REDSHINE Publication. 25 Ιουλίου 2016. σελ. 199. ISBN 9781365239922. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
  5. ↑ Smith, Iain Robert (8 Μαρτίου 2017). Transnational Film Remakes (στα Αγγλικά). Edinburgh: Edinburgh University Press. σελ. 180. ISBN 9781474407250. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
  6. ↑ Haygood, Ashley (1 Μαΐου 2007). The Climb of Controversial Film Content. Liberty University. Master of Arts Dissertation, Mass Communication; This study looks at the change in controversial content in films during the 20th century. Original films made prior to 1968 and their remakes produced after were compared in the content areas of profanity, nudity, sexual content, alcohol and drug use, and violence.
  7. ↑ Lehman, Peter· Luhr, William (1 Οκτωβρίου 2018). Thinking about Movies: Watching, Questioning, Enjoying (στα Αγγλικά). John Wiley & Sons. σελ. 24. ISBN 9781118337561. Ανακτήθηκε στις 22 Ιουλίου 2021.
  8. ↑ «The Man Who Knew Too Much». Turner Classic Movies (στα Αγγλικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Αυγούστου 2011.
  9. ↑ «The 10 Best Horror Movie Remakes of All Time». Nightmare on Film Street (στα Αγγλικά). 27 Ιανουαρίου 2024.
  10. ↑ Laemmerhirt, Iris-Aya (31 Μαρτίου 2014). Embracing Differences: Transnational Cultural Flows between Japan and the United States (στα Αγγλικά). Bielefeld. σελ. 149. ISBN 9783839426005. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2021.
  11. ↑ «Ο Μάυρος Πάνθηρας (1971)». DVD Trailers. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  12. ↑ «'Perfetti Sconosciuti' da Guinness, la commedia di Genovese è il film con più remake di sempre». Repubblica Tv - la Repubblica.it (στα Ιταλικά). 15 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2019.
  13. ↑ ««Χώρα, σε Βλέπω»: Δωρεάν προβολές σημαντικών ελληνικών ταινιών του 20ού αιώνα στην Ταινιοθήκη». LiFO. 14 Ιανουαρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  14. ↑ «Παράς και ο Φουκαράς (Ο)». www.karagiannis-karatzopoulos.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2026.
  15. 1 2 «ΣΠΑΓΓΟΡΑΜΕΝΟΣ (Ο)». www.tainiothiki.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2026.
  16. 1 2 «Υιε μου... Yιε μου...». www.karagiannis-karatzopoulos.gr. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2026.
  17. ↑ «Ο Ηλίας του 16ου πληροφορίες για την ταινία». www.athinorama.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  18. ↑ «Ο Ηλίας του 16ου – Φιλιππίδης». ΠΟΛΥ ΓΕΛΙΟ. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  19. ↑ «ΡΟΔΑ, ΤΣΑΝΤΑ ΚΑΙ ΚΟΠΑΝΑ - Χανιώτικα Νέα». 6 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  20. ↑ Κρανάκης, Μανώλης (9 Ιανουαρίου 2015). «Οι Γαμπροί της Ευτυχίας - FLIX». flix.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  21. ↑ «Ο Κλέαρχος η Μαρίνα κι ο Κοντός». flix.gr. 20 Οκτωβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  22. ↑ «FilmBoy: Τέλειοι Ξένοι του Θοδωρή Αθερίδη». FilmBoy. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  23. ↑ Goodman, Tim (24 Μαρτίου 2005). «Miracle time -- Americanized 'Office' is good». San Francisco Chronicle. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2020.
  24. ↑ Δημητρίου, Ζωή (17 Αυγούστου 2024). «5 ελληνικές σειρές στο ERTFLIX για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι». Ladylike.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  25. ↑ «Μαντάμ Σουσού, μια επιτυχημένη σειρά της ασπρόμαυρης τηλεόρασης από την οποία δεν σώζεται ούτε ένα επεισόδιο». HELLAS SPECIAL. 1 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
  26. ↑ Λοβέρδου, Μυρτώ (24 Νοεμβρίου 2008). «Η επιτυχία του ριμέικ». Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2026.
  27. ↑ Αικατερίνη, Γαβρά (2022) (στα αγγλικά). Humor in the TV series ‘The Nanny’: A Cross-cultural perspective. National and Kapodistrian University of Athens. https://pergamos.lib.uoa.gr/item/uoadl:2975238.
  28. ↑ «Η σουηδική σειρά "The Bridge" αποκτά ελληνικό remake». www.moveitmag.gr. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2026.
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Ριμέικ&oldid=11704623"