Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ρενέ Β'
St Epvre Square.jpg
Δούκας της Λωρραίνης
Περίοδος1473 - 1508
ΠροκάτοχοςΓιολάντα του Ανζού
ΔιάδοχοςΑντώνιος της Λωρραίνης
Γέννηση2 Μαΐου 1451
Ανζέρ, Γαλλία
Θάνατος10 Δεκεμβρίου 1508 (57 ετών)
Φαν-Βεέλ, Γαλλία
ΣύζυγοςΙωάννα του Αρκούρ
Φιλίππη του Γκέλντερ
ΕπίγονοιΚάρολος
Φραγκίσκος
Αντώνιος της Λωρραίνης
Άννα
Νικόλαος
Ισαβέλλα
Κλαύδιος της Λωρραίνης
Ιωάννης Γ' της Λωρραίνης
Λουδοβίκος του Βοντεμόν
Κλαύδιος
Κατερίνα
Φραγκίσκος της Λωρραίνης
ΟίκοςΟίκος της Λωρραίνης
ΠατέραςΦρειδερίκος Β΄ του Βοντεμόν
ΜητέραΓιολάντα του Ανζού
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π  σ  ε )

Ο Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης (Ανζέ, 2 Μαΐου 1451 - 10 Δεκεμβρίου 1508) ήταν κόμης του Βοντεμόν (1470-1508), Δούκας της Λωρραίνης (1473 - 1508) και δούκας του Μπαρ (1503 - 1508).[1] Διεκδίκησε τον θρόνο της Νάπολης, της Ιερουσαλήμ και το δουκάτο της Καλαβρίας. Ο Ρενέ Β΄ ήταν γιος του Φρειδερίκου Β΄ του Βοντεμόν μέλος του κλάδου του Βοντεμόν από τον Οίκο της Λωρραίνης και της Γιολάντας της Λωρραίνης κόρης του Ρενέ Α΄ της Νάπολης.[2] Διεκδίκησε την Προβηγκία και το Δουκάτο της Καλαβρίας (1480 - 1493), το Βασίλειο της Νεαπόλεως και το Βασίλειο της Ιερουσαλήμ (1493 - 1508). Διαδέχθηκε τον θείο του Ιωάννη του Αρκούρ στην Κομητεία του Αρκούρ (1473) την οποία αντάλλαξε με την Κομητεία του Ωμάλ (1495), κληρονόμησε τέλος την Κομητεία του Γκιζ (1504)

Δούκας της Λωρραίνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης

Ο Ρενέ Β΄ πέρασε τα νεανικά του χρόνια στην αυλή του παππού του Ρενέ Α΄ ανάμεσα στο Ανζέ και την Προβηγκία, διαδέχτηκε τον πατέρα του στο Βοντεμόν (1470), σε τρία χρόνια διαδέχτηκε τον ξάδελφο του Νικόλαο Α΄ στην Λωρραίνη που πέθανε πρόωρα και άτεκνος (1473). Με την άνοδο του δέχτηκε πιέσεις από τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο ΙΑ΄ και τον Κάρολο της Βουργουνδίας, όταν ο Κάρολος τοποθέτησε φρουρές στην Λωρραίνη ο Ρενέ Β΄ συμμάχησε μυστικά με τον Λουδοβίκο (1474).

Η μάχη του Νανσύ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Κάρολος επιτέθηκε στο δουκάτο και ο Ρενέ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Νανσύ (30 Νοεμβρίου 1475), ανέκτησε την πόλη (5 Οκτωβρίου 1476) και μετακινήθηκε στην Ελβετία για να συγκροτήσει στρατό με Ελβετούς μισθοφόρους. Με τον στρατό που δημιούργησε νίκησε και σκότωσε τον Κάρολο στην μάχη της Νανσύ (5 Ιανουαρίου 1477) τερματίζοντας τους Βουργουνδιακούς πολέμους.[3] Με τον θάνατο της γιαγιάς του (1476) έγινε κόμης του Χαρκούρτ και βαρόνος του Ελμπέφ. Ο Ρενέ Β΄ ήρθε σε σύγκρουση με τον Λουδοβίκο ΙΑ΄ που έκανε κατάσχεση στο μεγαλύτερο μέρος της πατρικής του κληρονομιάς όπως στο Ανζού και την Προβηγκία. Ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ έδωσε σαν αποζημίωση τον Ιούνιο του 1478 τα κληρονομικά δικαιώματα στο δουκάτο του Λουξεμβούργου και την κομητεία της Προβηγκίας στον Ρενέ Β΄ και τους απογόνους του.[4]

Δούκας του Μπαρ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Κομητεία της Βουργουνδίας μεταφέρθηκε στην Γαλλία με την Συνθήκη του Αράς (1482), αυτό έδωσε ελπίδες στον Ρενέ αλλά με την Συνθήκη του Σανλίς (1493) επέστρεψε στους Αψβούργους ακυρώνοντας τα σχέδια του.[5] Η εξουσία που είχε στο Λουξεμβούργο ήταν επίσης ανύπαρκτη για τον Ρενέ, εκτός από την κατάκτηση του Βιρτόν το δουκάτο παρέμεινε όσο ζούσε στην κατοχή των Αψβούργων. Ο Ρενέ Β΄ διαδέχθηκε τον παππού του στο δουκάτο του Μπαρ ενώ η μητέρα του ζούσε (1480), κατέκτησε το Βιρτόν από το Λουξεμβούργο και το προσάρτησε στο Μπαρ (1482). Ο Πέτρος Β΄ του Μπουρμπόν αντιβασιλιάς και κηδεμόνας του ανήλικου βασιλιά Καρόλου Η΄ τον όρισε επίσημα δούκα του Μπαρ (1484).[6]

Διεκδικητής της Νάπολης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τάφος του Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης.

Όταν πέθανε η μητέρα του Γιολάντα (1483) κληρονόμησε τα δικαιώματα της για τα βασίλεια της Νεαπόλεως και της Ιερουσαλήμ. Ταξίδευσε στην Ιταλία (1482) και νίκησε στην μάχη του Αντριά τον δούκα της Φερράρα σαν σύμμαχος με την Δημοκρατία της Βενετίας. Ο Ρενέ Β΄ συμμετείχε στην πρώτη φάση του "Κακού πολέμου" (1485) αλλά αποσύρθηκε γρήγορα. Οι Ναπολιτσιάνοι του πρόσφεραν το στέμμα της πόλης τους, ο Ρενέ Β΄ επιχείρησε εκστρατεία να την κατακτήσει αλλά τις προσπάθειες του σταμάτησε ο Κάρολος Η΄ της Γαλλίας που διεκδικούσε το βασίλειο για τον εαυτό του. Συγκρούστηκε με τον δεύτερο ξάδελφο του Ιωάννη Δ΄ του Ριέ για την κληρονομιά των γιαγιάδων τους, του παραχώρησε την κομητεία του Χαρκούρτ, διατήρησε την Ελμπέφ και την Μπριόν και δέχτηκε την κομητεία του Ωμάλ.[7] Ο Ρενέ Β΄ αρρώστησε σε ένα κυνήγι στο Φάινς και πέθανε σε ηλικία 57 ετών (10 Δεκεμβρίου 1508).

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1471 την Ιωάννα τού Αρκούρ, κόμισσα τού Τανκαρβίλλ· το 1485 ο γάμος ακυρώθηκε.

Έκανε δεύτερο γάμο το 1485 στην Ορλεάνη με τη Φιλίππα των Έγκμοντ, κόρη τού Αδόλφου δούκα τού Γκέλντερ και παιδιά του ήταν:[8]

  • Αντώνιος 1489-1544, δούκας της Λωρραίνης[9]
  • Κλαύδιος 1496-1550, δούκας τού Γκιζ.[10]
  • Ιωάννης 1498-1550, καρδινάλιος, αρχιεπίσκοπος Ρενς, Λυών & Ναρμπόνν.
  • Λουδοβίκος 1500-1528, κόμης τού Βωντεμόν.
  • Φραγκίσκος 1506-1525, κόμης του Λαμπέσκ[11]
  • Ισαβέλλα 1494-1508, απεβ. 14 ετών.
  • άλλα έξι τέκνα, απεβ. μικρά.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Carroll 1998, σσ. 14-15
  2. Carroll 2011, σ. 310
  3. Carroll 1998, σ. 15
  4. de Laurière 1828, σσ. 406-406
  5. Gillespie 2017, σ. 29
  6. Monter 2007, σσ. 23–24
  7. Carroll 1998, σσ. 17–19
  8. Bogdan 2013, σ. 100
  9. Wellman 2013, σ. 236
  10. Wellman 2013, σ. 236
  11. Carroll 2011, σ. 310

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Bogdan, Henry (2013). La Lorraine des ducs (in French). Tempus.
  • Carroll, Stuart (1998). Noble Power During the French Wars of Religion: The Guise Affinity and the Catholic Cause in Normandy. Cambridge University Press.
  • Carroll, Stuart (2011). Martyrs and Murderers: The Guise Family and the Making of Europe. Oxford University Press.
  • Gillespie, Alexander (2017). The Causes of War: Volume III: 1400 CE to 1650 CE. III. Hart Publishing.
  • de Laurière, Eusèbe (1968). Ordonnances des roys de France de la troisième race: recueillies pur ordre chronologique dix-huitième volume. Farnborough, Hampshire: Gregg Press Limited.
  • Lepage, Henri (1884). "La guerre de Sedan: Episode du règne de René II (1493–1496)". Mémoires de la Société d'archéologie lorraine. 3. 34: 183–224.
  • Monter, E. William (2007). A Bewitched Duchy: Lorraine and Its Dukes, 1477–1736. Paris: Librairie Droz.
  • Wellman, Kathleen (2013). Queens and Mistresses of Renaissance France. Yale University Press.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα René II, Duke of Lorraine της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).
Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης
Γέννηση: 2 Μαΐου 1451 Θάνατος: 10 Δεκεμβρίου 1508
Προκάτοχος
Νικόλαος Α΄ του Ανζού
Δούκας της Λωρραίνης
BlasonLorraine.svg
1473 - 1508
Διάδοχος
Αντώνιος της Λωρραίνης