Ραχήλ Μεσερέρ
| Ραχήλ Μεσερέρ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 4 Μαρτίου 1902 Βίλνιους |
| Θάνατος | 20 Μαρτίου 1993 (91 ετών) Μόσχα |
| Τόπος ταφής | Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ρωσική Αυτοκρατορία Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών Ρωσία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ρωσικά |
| Σπουδές | Ινστιτούτο κινηματογράφου Γερασίμωφ (έως 1925) |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ηθοποιός |
| Περίοδος ακμής | 1925 |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Μιχαήλ Πλισέτσκι |
| Τέκνα | Μάγια Πλισέτσκαγια, Alexander Plisetski Azari Plisetski |
| Γονείς | d:Q114203241 |
| Αδέλφια | Sulamith Messerer Assaf Messerer |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Η Ραχήλ Μιχάηλοβνα Μεσερέρ-Πλισέτσκαγια (ρωσικά: Рахиль Михайловна Мессерер-Плисецкая, 4 Μαρτίου 1902 – 20 Μαρτίου 1993), επίσης γνωστή με το καλλιτεχνικό της όνομα Ρα Μεσερέρ, ήταν Ρωσίδα ηθοποιός του βωβού κινηματογράφου και του θεάτρου.
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Ραχήλ Μεσερέρ γεννήθηκε στη Βίλνα στην λιθουανική εβραϊκή οικογένεια του οδοντιάτρου Μιχαήλ Μεσερέρ και της συζύγου του, Σίμα Σαμπάντ[1][2]. Ήταν ένα από τα εννέα παιδιά της οικογένειας, σε κάθε ένα εκ των οποίων δόθηκε ένα βιβλικό όνομα: Πνίνα, Αζαρία, Ματάνι, Ραχήλ, Ασ(σ)άφ, Ελισέβα, Σουλαμίθ (ή Σουλαμίτ), Εμμανουήλ, Αβιναδάμπ και Ερέλλα[1]. Η Ραχήλ, ο Αζάρι Αζαρίν (ηθοποιός), η Σουλαμίθ Μεσερέρ (μπαλαρίνα) και ο Ασάφ Μεσερέρ (χορευτής μπαλέτου και χορογράφος) έγιναν διάσημοι και ξεκίνησαν μια δυναστεία εξαιρετικών χορευτών μπαλέτου.
Παντρεύτηκε τον γνωστό Ρώσο διπλωμάτη Μιχαήλ Πλισέτσκι (1899–1938) και απέκτησαν τρία παιδιά: τη διάσημη μπαλαρίνα Μάγια Πλισέτσκαγια (1925–2015)[3][4], τον ταλαντούχο χορευτή Αλεξάντερ Πλισέτσκι (1931–1985) και τον κορυφαίο χορευτή Αζάρι Πλισέτσκι (γεν. 1937). Η εγγονή της, Άννα Πλισέτσκαγια (γεν. 1971), είναι επίσης μπαλαρίνα.
Καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Μεσερέρ αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Κινηματογράφου το 1925 (τάξη του Λεβ Κουλέσωφ). Κατά τα πρώτα χρόνια του σοβιετικού συστήματος, η Μεσερέρ πρωταγωνίστησε στα στούντιο Μπούχινο και Το Αστέρι και η Ανατολή. Η κινηματογραφική καριέρα της ήταν μάλλον σύντομη, επειδή λίγο μετά τον γάμο της αφιερώθηκε στην οικογένεια και τον σύζυγό της, ο οποίος εκπροσώπησε τη σοβιετική κυβέρνηση στη Σπιτσβέργη, το μεγαλύτερο νησί στο Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ, ως Γενικός Πρόξενος της Σοβιετικής Ένωσης στο Μπάρεντσμπουργκ και επικεφαλής των ανθρακωρυχείων. Στις 30 Απριλίου 1937, ο σύζυγός της καθαιρέθηκε, κατηγορήθηκε για κατασκοπεία και εκτελέστηκε στις 8 Ιανουαρίου 1938[5].
Στις αρχές Μαρτίου του 1938, η Μεσερέρ συνελήφθη. Οι πράκτορες της μυστικής αστυνομίας απαίτησαν από την Μεσερέρ να επιβεβαιώσει ότι ο σύζυγός της ήταν «κατάσκοπος, προδότης, σαμποτέρ, εγκληματίας και συμμετέχων στη συνωμοσία κατά του Στάλιν». Με αρκετή γενναιότητα για εκείνα τα χρόνια, αρνήθηκε και καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια φυλάκισης. Η κόρη της, Μάγια, αντιμετώπισε την απειλή του ορφανοτροφείου. Υιοθετήθηκε από τη θεία της, Σουλαμίθ. Ο γιος της, Αλεξάντερ, ανατράφηκε από την οικογένεια του αδελφού της Ραχήλ, Ασάφ. Αυτά τα γεγονότα προκάλεσαν πολλά προβλήματα στον Ασάφ και τη Σουλαμίθ. Το καλοκαίρι του 1939, η Ραχήλ μεταφέρθηκε στο Στρατόπεδο Ακμολίνσκ για Συζύγους Προδοτών της Πατρίδας στο Καζακστάν.
Η Μεσερέρ αφέθηκε ελεύθερη το 1941, μόλις δύο μήνες πριν από την έναρξη του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Μετά την απελευθέρωσή της, δεν ξαναξεκίνησε ποτέ την καριέρα της ως ηθοποιός. Εκείνη την εποχή, κανένας σκηνοθέτης δεν θα ρίσκαρε την καριέρα του προσφέροντάς της δουλειά. Παρ' όλα αυτά, πίστευε ότι ο σύζυγός της ήταν ζωντανός και θα επέστρεφε κάποια μέρα. Στις 3 Μαρτίου 1956, έμαθε την αλήθεια: στα έγγραφα για την αποκατάσταση του Μιχαήλ Πλισέτσκι, αποκαλύφθηκε η ημερομηνία πραγματοποίησης της εκτέλεσής του: 8 Ιανουαρίου 1938[6].
Φιλμογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ντοκυμαντέρ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 2007, γυρίστηκε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο «Το Αστέρι από έξω»[9] για την Μεσερέρ[10]. Για την παραγωγή χρησιμοποιήθηκαν οι κασέτες του ρωσικού αρχείου ταινιών Gosfilmofond RF. Αφηγήτρια ήταν η Ιρίνα Απεξίμοβα. Την παραγωγή ανέλαβε το ρωσικό τηλεοπτικό κανάλι «Russia-K».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 I'm Maya Plisetskaya. 490 σελ. Moscow: AST Moscow, 2008.
- ↑ Sulamif Messerer: "I want to live!"
- ↑ Εφη, Φαλίδα (3 Μαΐου 2015). «Μάγια Πλισέτσκαγια: Η επαναστάτρια που θα γινόταν μπαλαρίνα». ΤΑ ΝΕΑ. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2026.
- ↑ Επτακοίλη, Τασούλα (18 Μαΐου 2015). «Maya Plisetskaya (1925-2015)». Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (στα greek). Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2026.
- ↑ «Республика Коми». stalin.memo.ru (στα Ρωσικά). Мемориал. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2025.
- ↑ «Maya Plisetskaya's Spirit Dances On». The Forward (στα Αγγλικά). 12 Μαρτίου 2016.
- ↑ Documentary films on history of Altai
- ↑ «Gosfilmofond». Gosfilmofond (στα Ρωσικά). Ανακτήθηκε στις 6 Ιουνίου 2025.
- ↑ "Culture", "The Star from outside" Documentary
- ↑ «Documentary film The Star from outside 2007». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2010.