Ραμόν ντε Πενιαφόρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Ραμόν ντε Πενιαφόρ
Raymon de Peñaforte.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1175 (περίπου)
Santa Margarida i els Monjos
Θάνατος 6  Ιανουαρίου 1275
Βαρκελώνη[1]
Τόπος ταφής Καθεδρικός της Βαρκελώνης
Χώρα πολιτογράφησης Βασίλειο της Αραγωνίας
Θρησκεία Χριστιανισμός
Eορτασμός αγίου 7 Ιανουαρίου
Θρησκευτικό τάγμα Τάγμα των Δομινικανών
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Καταλανική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα dominican friar
διδάσκων πανεπιστημίου
καθολικός ιερέας
ειδικός στο Κανονικό Δίκαιο
κληρικός
νομικός
Εργοδότης Πανεπιστήμιο της Μπολόνια
Αξιοσημείωτο έργο Decretals of Gregory IX
Smithfield Decretals
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα αρχιεπίσκοπος
Master of the Order of Preachers
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Ραμόν ντε Πενιαφόρ (Ramon και Raimon de Penyafort, Σάντα Μαργαρίδα ι ελς Μόνζος, Άνω Πενεδές, 1180 - Βαρκελώνη, 1275) ήταν κληρικός του τάγματος των Δομινικανών, ένας εκ των σημαντικότερων ειδικών στο κανονικό δίκαιο του Μεσαίωνα και άγιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Κύριο έργο του υπήρξε το Decretales Gregorii IX, μια σύνοψη των νομοθετημάτων της ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας της εποχής του ομώνυμου Πάπα. Θεωρείται επίσης ο υπεύθυνος της εισαγωγής της Ιεράς Εξέτασης στο Στέμμα της Αραγόνας.[2]

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ήταν γιος του ιππότη Πέρε Ραμόν ντε Πενιαφόρ, κυρίου του ομώνυμου κάστρου κοντά στην Μπιλαφράνκα δελ Πενεδές. Το 1204 εργάστηκε ως κληρικός στον καθεδρικό ναό της Βαρκελώνης. Σπούδασε κανονικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, όπου εργάστηκε και ως καθηγητής (1217-1222), ερχόμενος σε επαφή με το νεοπαγές τάγμα των Δομινικανών. Με την επιστροφή του στην Βαρκελώνη απασχολήθηκε για λίγο στον καθεδρικό της μέχρι που ενσωματώθηκε επίσημα στους Δομινικανούς. 

Ο τάφος του Ραμόν ντε Πενιαφόρ στον Καθεδρικό της Βαρκελώνης
Αρχικά συνέγραψε ορισμένες πραγματείες όπως το Summa de casibus poenitentiae και συνόδεψε τον Ζαν ντ' Αμπβίλ στην περιοδεία του στα ιβηρικά βασίλεια με σκοπό την προώθηση των μεταρρυθμίσεων της Δ΄ Συνόδου του Λατερανού. Έπειτα επέστρεψε στη Ρώμη όπου έγινε o εξομολογητής του πάπα Γρηγόριου Θ΄. Ο Πάπας του ανέθεσε την συγκέντρωση των λεγόμενων Διαταγμάτων του Γρηγορίου Θ΄, έργο που αποτέλεσε τον κώδικα κανονικού δικαίου της Καθολικής Εκκλησίας μέχρι την αναθεώρηση του Πίου Ι΄ τον 20ό αιώνα. Ο ίδιος τον όρισε Αρχιεπίσκοπο της Ταραγόνα 1235 αλλά ένα χρόνο αργότερα παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης.

Μεταξύ 1236 και 1238 συμμετείχε ενεργά στην πολιτική ζωή του Στέμματος της Αραγόνας. Όρισε τους επισκόπους των πρόσφατα κατεκτημένων Ουέσκα και Μαγιόρκα και ακύρωσε τον αφορισμό του Ιακώβου Α΄, ο οποίος ήταν στενός του φίλος. Το 1239 εκλέχθηκε τρίτος γενικός επίτροπος του Τάγματος αλλά παραιτήθηκε σε διάστημα ενός έτους. Για τα επόμενα τριάντα πέντε χρόνια εργάσθηκε ως σύμβουλος του μονάρχη κυριαρχώντας στην εκκλησιαστική ζωή της Καταλονίας, με τέσσερις επισκόπους (της Βαρκελώνης, της Λιέιδα, του Μπικ και της Ζιρόνα) να είναι Δομηνικανοί.

Εργάσθηκε επίσης ως ιεροεξεταστής και νομικός σύμβουλος. Ίδρυσε μια σχολή στην Τύνιδα το 1245 με σκοπό τον προσηλυτισμό Αράβων στον χριστιανισμό και ένα έτερο στη Μούρθια που απευθυνόταν στους Εβραίους.[2] Χάρις σε δική του προτροπή ο Θωμάς Ακινάτης έγραψε το απολογητικό εγχειρίδιο Summa contra gentiles. Πέθανε το 1275 ενώ του αποδίδονται πολλά θαύματα.[3]

Αγιοποίηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία τον αγιοποίησε το 1665 παρά την πρόταση που είχε καταθέσει η εκκλησιαστική σύνοδος της Ταραγόνα ήδη από το 1279.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  2. 2,0 2,1 www.dominicains.ca. «Saint Raymond de Penyafort († 1275)». www.dominicains.ca. Ανακτήθηκε στις 2015-10-06. 
  3. Michelle Garceau, "In order to keep the memory" στο Jansen et al. (2013) (επιμ.), Center and Periphery: Studies on Power in the Medieval World in Honor of William Chester Jordan. Brill, Λέιντεν-Βοστόνη.