Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ρίτσαρντ Μπρουκς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ρίτσαρντ Μπρουκς
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Richard Brooks (Αγγλικά)
Γέννηση18  Μαΐου 1912
Φιλαδέλφεια
Θάνατος11  Μαρτίου 1992
Studio City
Αιτία θανάτουκαρδιακή ανεπάρκεια
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Τόπος ταφήςHillside Memorial Park
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΑμερικανικά αγγλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο Τεμπλ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασεναριογράφος
παραγωγός ταινιών
σκηνοθέτης κινηματογράφου
μυθιστοριογράφος
σκηνοθέτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςJean Brooks (1941–1944)
Τζιν Σίμονς (1960–1977)
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςΣώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΌσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου (17  Απριλίου 1961)
Αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Ρίτσαρντ Μπρουκς (γεννημένος ως Ρούμπεν Σαξ, 18 Μαΐου 1912 - 11 Μαρτίου 1992) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, δημοσιογράφος και μυθιστοριογράφος. Σκηνοθέτησε 24 ταινίες μεγάλου μήκους μεταξύ 1950 και 1985 και ήταν γνωστός για τις απεικονίσεις δύσκολων θεμάτων, ψυχολογικά πολύπλοκων χαρακτήρων και την ανεξάρτητη, αυτοσχεδιαστική του προσέγγιση στην κινηματογράφηση. [1] [2] [3]

Στα αξιοσημείωτα έργα του περιλαμβάνονται: Η ζούγκλα του μαυροπίνακα (1955), Something of Value (1957), The Brothers Karamazov (1958), Λυσσασμένη γάτα (επίσης 1958), Είμαστε Διεφθαρμένοι; (1960), Γλυκό πουλί της νιότης (1962), Οι επαγγελματίες (1966), Εν ψυχρώ (1967) και Αναζητώντας τον κύριο Γκούντμπαρ (1977). [3] Είναι επίσης γνωστός για το σενάριο των ταινιών νουάρ Οι δολοφόνοι (1946), Ο δήμιος των κολασμένων (1947) και Στη βοή της καταιγίδος (1948).

Ο Μπρουκς ήταν οκτώ φορές υποψήφιος για το βραβείο Όσκαρ, τρεις φορές για καλύτερη σκηνοθεσία και πέντε για καλύτερο διασκευασμένο σενάριο, κερδίζοντας μία φορά για το τελευταίο για την ταινία Είμαστε Διεφθαρμένοι;. Ήταν επίσης δύο φορές υποψήφιος τις Χρυσές Σφαίρες, έξι φορές για το βραβείο της Ένωσης Σκηνοθετών Αμερικής και για το βραβείο BAFTA.

Για την προσφορά του στην κινηματογραφική βιομηχανία, ο Μπρουκς έχει ένα αστέρι στη Λεωφόρος της Δόξας στο Χόλιγουντ.

  1. Thomson, David (2010). «Iconoclast/Robert Aldrich: Going for Broke». DGA Quarterly (Spring): 56. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις October 24, 2013. https://web.archive.org/web/20131024151848/http://www.dga.org/Craft/DGAQ/All-Articles/1001-Spring-2010/Profile-Robert-Aldrich.aspx. Ανακτήθηκε στις July 15, 2013.
  2. «Richard Brooks' films to be spotlighted at Billy Wilder Theater». Daily Bruin. Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2025.
  3. 1 2 «TSPDT - Richard Brooks». TSPDT (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2025.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]