Ρέουτοφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Ρέουτοφ
Реутовский горсовет.JPG
Flag of Reutov (Moscow oblast).png
Σημαία
Coat of Arms of Reutov (Moscow oblast).png
Έμβλημα
Τοποθεσία στο χάρτη
Τοποθεσία στο χάρτη
Ρέουτοφ
55°46′0″N 37°52′0″E
ΧώραΡωσία[1]
Διοικητική υπαγωγήReutov Urban Okrug[1]
Γεωγραφική υπαγωγήΠεδιάδα της Ανατολικής Ευρώπης και Κεντρικό Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα
Ίδρυση1492
Διοίκηση
 • ΔήμαρχοςStanislav Anatolyevich Katorov (από 2017)
Έκτασηkm²
Υψόμετρο166 μέτρο
Ταχ. κωδ.143960–143969
Τηλ. κωδ.495 και 498
Ζώνη ώραςώρα Μόσχας
UTC+03:00
ΙστότοποςΕπίσημος ιστότοπος
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Το Ρέουτοφ (ρωσικά: Ре́утов‎) είναι πόλη στην Περιφέρεια Μόσχας της Ρωσίας. Βρίσκεται ανατολικά της Μόσχας. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 87.314 κατοίκων, σημαντικά αυξημένος σε σύγκριση με την απογραφή του 2002 όπου είχε 76.805 κατοίκους. Το 1989 είχε 68.326 κατοίκους και το 1970 είχε 50.200 κατοίκους.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ακριβής ημερομηνία ίδρυσης του Ρέουτοφ είναι άγνωστη, ωστόσο οι περισσότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι ιδρύθηκε μεταξύ του 1492 και του 1495. Τον 17ο-18ο αιώνα, το χωριό Ρεούτοβο ανήκε στις δυναστείες του Πρίγκιπα Τουρένιν και του Πρίγκιπα Βασιλείου Ντολγκορούκοφ. Στις αρχές του 18ου αιώνα, το Ρεούτοβο έγινε χωριό. Το βιβλίο της απογραφής του 1709 περιέχει πληροφορίες για το χωριό Ρεούτοβο, το οποίο ανήκει στον πρίγκιπα Ντολγκορούκοφ.

Το 1787, το χωριό αποκτήθηκε από τον Πρίγκιπα Ν. Ι. Μάσλοφ. Στην εποχή του το Ρεούτοβο έγινε πολυτελές κτήμα. Στις αρχές του 19ου αιώνα ο Πρίγκιπας Μάσλοφ πτώχευσε και το χωριό έγινε ιδιοκτησία του αντισυνταγματάρχη Α. Μ. Ποχβίστνιεφ, ο οποίος έχτισε ένα κλωστήριο το 1824. Το νήμα του εργοστασίου ήταν μεταξύ των καλύτερων στη Ρωσία και κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο στην πανρωσική επίδειξη το 1831. Λίγο μετά από αυτό ο Ποχβίστνιεφ πούλησε τη γη και τον μύλο.

Το 1843, η γη και το εργοστάσιο βαμβακιού αγοράστηκε από τον μοσχοβίτη έμπορο Σ. Α. Μαζούριν. Έχτισε ένα εργοστάσιο τούβλων, κοιτώνες και αναδιοργάνωσε τον μύλο βαμβακιού χτίζοντας σταδιακά ένα βιομηχανικό κέντρο.

Από το 1955, στο Ρέουτοφ εδρεύει η ΝΠΟ Μασινοστροένιγια, πρώην γνωστή ως 52ο Γραφείο Πειραματικού Σχεδιασμού της ΕΣΣΔ, όπου αναπτύσσονταο διάφοροι ρομποτικοί και επανδρωμένοι διαστημικοί δορυφόροι, διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι, πύραυλοι κρουζ. Πρώην διευθυντής ήταν ο Βλαντιμίρ Τσελομέι.[2]

Η πόλη χωρίζεται από την Μόσχα με τον περιφερειακό αυτοκινητόδρομο Μόσχας, καθώς και τον αυτοκινητόδρομο Νοσοβιχίνσκογιε. Έχει καθεστώς επιστημονικής πόλης (ναουκογκράντ) και γιορτάζει την επέτειό της το τελευταίο Σάββατο του Σεπτεμβρίου.

Διοικητικό-δημοτικό καθεστώς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, υπάγεται στην πόλη υπό περιφερειακή δικαιοδοσία του Ρέουτοφ—έχοντας καθεστώς επαρχίας.[3] Ως δημοτική διαίρεση, το Ρέουτοφ υπάγεται στον αστικό θύλακα του Ρέουτοφ.[4]

Μεταφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Λεωφορεία και διαδρομές ταξί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε αντίθεση με άλλες πόλεις και κωμοπόλεις της περιφέρειας Μόσχας, οι δημόσιες μεταφορές εξυπηρετούνται πλήρως από την Μοσγκοστράνς (κρατική ενιαία επιχείριηση "αστικές μεταφορές Μόσχας"), αλλά πάντα χωρίς προαστιακό ναύλο. Το μόνο λεωφορείο 28 ξεκινά το δρομολόγιο από τη Μπαλασίχα. Οι λεωφορειακές συνδέσεις του Ρέουτοφ περιλαμβάνουν:

  • Προς τα δυτικά: σταθμός του μετρού Νοβογκιρέγιεβο
  • Προς το νότο: με τις επαρχίες Νοβοκόσινο, Κόσινο, Λιούμπερτσι, και τον σιδηρόδρομο Καζάνσκι.
  • Προς τα βόρεια: σταθμός του μετρό Περβομαΐσκι (σημαίνει "της πρώτης Μαΐου")

Σιδηροδρομικές μεταφορές και σύνδεση με σταθμούς του μετρό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σιδηροδρομικές συνδέσεις: Ρεούτοβο, 5 στάσεις (περίπου 20 λεπτά)[5] από τον προαστιακό (ελεκτρίτσκα) από τον σιδηροδρομικό τερματικό σταθμό της Μόσχας "Κούρσκι".

Σταθμοί μετρό: Νοβοκόσινο. Περίπου 7 σταθμοί από το κέντρο της πόλης της Μόσχας.

Αδελφοποιημένες πόλεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ρέουτοφ είναι αδελφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις:

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 OKTMO. 179/2016.. www.gks.ru/free_doc/2016/oktmo/tom1_oktmo.rar. Ανακτήθηκε στις 23  Οκτωβρίου 2016.
  2. «NPO Mashinostroyenia: Vladimir Nikolayevich Chelomey» (στα Ρωσικά). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2019. 
  3. Law #11/2013-OZ
  4. Law #134/2004-OZ
  5. «Commuter train to Reutov (stantsiya Reutovo)».