Πωλ Βιντάλ
| Πωλ Βιντάλ | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Paul Vidal (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 16 Ιουνίου 1863[1][2][3] Τουλούζη[4] |
| Θάνατος | 9 Απριλίου 1931[5][2][3] rue Ballu[5] |
| Τόπος ταφής | νεκροταφείο Μπατινιόλ |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Σπουδές | Κονσερβατόριο του Παρισιού Toulouse Regional Conservatory |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | διευθυντής ορχήστρας συνθέτης μουσικολόγος μουσικός παιδαγωγός διδάσκων πανεπιστημίου πιανίστας |
| Εργοδότης | Κονσερβατόριο του Παρισιού (από 1910) |
| Οικογένεια | |
| Αδέλφια | Joseph Vidal (αδελφός) |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | πρόεδρος |
| Βραβεύσεις | βραβείο της Ρώμης (1883) Οικότροφος της Βίλλας των Μεδίκων[6] Αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής (7 Σεπτεμβρίου 1927)[7] Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής (20 Ιανουαρίου 1899)[7] |
| Υπογραφή | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Πωλ Αντονέν Βιντάλ (γαλλ. Paul Antonin Vidal, 16 Ιουνίου 1863 – 9 Απριλίου 1931) ήταν Γάλλος συνθέτης του ρομαντισμού, που συνέθεσε κυρίως όπερες. Υπήρξε επίσης διευθυντής ορχήστρας, μουσικοδιδάσκαλος και πιανίστας, και έζησε κυρίως στο Παρίσι.[8]
Βίος και σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Πωλ Βιντάλ γεννήθηκε στην Τουλούζη και σπούδασε στο εκεί ωδείο και στο Κονσερβατόριο του Παρισιού, όπου είχε καθηγητή τον Ζυλ Μασνέ. Κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης το 1883 και, μαζί με τον Κλωντ Ντεμπυσύ που το κέρδισε το επόμενο έτος, ερμήνευσαν σε δύο πιάνα στις 8 Ιανουαρίου 1886 στη Ρώμη τη Συμφωνία του Φάουστ του Λιστ με ακροατή τον ίδιο τον γηραιό Λιστ, ο οποίος αποκοιμήθηκε ακούγοντας τη μουσική του!
Ο Βιντάλ διεύθυνε την ορχήστρα στην Εθνική Όπερα του Παρισιού, με πρώτη του εμφάνιση στην όπερα Γκουεντολέν του Εμμανυέλ Σαμπριέ[9]) το 1894, ενώ αργότερα διεύθυνε την πρώτη παράσταση της όπερας Αριάδνη και την πρεμιέρα στο Παρίσι της όπερας Ρόμα, αμφότερα έργα του Μασνέ, καθιστάμενος ο επίσημος διευθυντής ορχήστρας της Εθνικής Όπερας το 1906. Μαζί με τον Ζωρζ Μαρτύ ίδρυσαν τον θεσμό των «Concerts de l’Opera».[8] Ως μουσικός διευθυντής της Οπερά-κομίκ από το 1914 μέχρι το 1919, διεύθυνε παραστάσεις της `Αλκηστης, της Ιφιγενείας εν Ταύροις, και των L'irato, Le Rêve και Τερέζα.[10]
Ο συνθέτης δίδαξε στο Κονσερβατόριο του Παρισιού, όπου μεταξύ των μαθητών του συγκαταλέγονταν οι συνθέτες Λιλί Μπουλανζέ, Μαρκ Ντελμά, Ζακ Ιμπέρ και Βλαντιμίρ Φεντορόφ. Ο Πωλ Βιντάλ πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 67 ετών.
Ο αδελφός του Πωλ, ο Ζοζέφ Μπερνάρ Βιντάλ (1859-1924), ήταν επίσης συνθέτης.[8]
Συνθέσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι συνθέσεις του Πωλ Βιντάλ έχουν σχεδόν λησμονηθεί σήμερα. Περιλαμβάνουν τις όπερες Eros (1892), Το μυστήριο του Αγίου Ανδρέου (1894), Guernica (1895), La Burgonde (1898), Βάλτερ της Ακουιτανίας (1898), Αττίλας (1898) και Ραμσής (1900). Επίσης, τα μπαλέτα La Maladetta (1893), Fête russe (1893 η ενορχήστρωση), αμφότερα χορογραφημένα από τον Βέλγο Joseph Hansen της Όπερας των Παρισίων, και αρκετά άλλα μπαλέτα, μία καντάτα (Ecce Sacerdos magnus) και τη μελοποίηση της ποιητικής συλλογής του Τεοντόρ ντε Μπανβίλ Le Baiser (1888). Σε συνεργασία με τον Αντρέ Μεσσαζέ ενορχήστρωσαν μουσική για πιάνο του Φρεντερίκ Σοπέν, μετατρέποντάς την σε μια Suite de danses (1913).
Ο συνθέτης είναι ίσως περισσότερο γνωστός σήμερα για τις ασκήσεις αρμονίας του για πιάνο, τις Recueil de basses et chants donnés, που απετέλεσαν αγαπημένο εργαλείο διδασκαλίας της μαθήτριάς του και θρυλικής μουσικοδιδασκάλου Νάντια Μπουλανζέ, και μετέπειτα πολλών εκ των μαθητών εκείνης. Μεταξύ των τελευταίων ήταν και ο Ναρσίς Μπονέ (Narcis Bonet), ο οποίος επανεξέδωσε μια συλλογή τους υπό τον τίτλο Paul Vidal, Nadia Boulanger: Une collection de basses et chants donnés.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2014.
- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 13949089q. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015.
- 1 2 (Αγγλικά) SNAC. w64j0rwb. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2014.
- 1 2 Δήμος του Παρισιού: Vital records of Paris. archives
.paris ..fr /archives-numerisees /etat-civil-de-paris /etat-civil-a-partir-de-1860 /consulter-les-actes-detat-civil?arko _default _64ca19f9b29b5--ficheFocus=&arko _default _64ca19f9b29b5--contenuIds%5B%5D=10841876&arko _default _64ca19f9b29b5--modeRestit=arko _default _64ca1b2347e81 # / _recherche-api /visionneuse-infos /arko _default _64ca19f9b29b5 /arko _fiche _6703cfbcae1ff /arko _default _64ca1b1754490 /image /290662 - ↑ www
.villamedici ..it /fr /r%C3%A9sidences /pensionnaires-depuis-1666 /v /vidal-paul-antonin / - 1 2 (Γαλλικά) Βάση δεδομένων Léonore. Υπουργείο Πολιτισμού της Γαλλίας.
- 1 2 3 Charlton D.: το λήμμα «Paul Vidal» στο The New Grove Dictionary of Opera, εκδ. Macmillan, Λονδίνο και Νέα Υόρκη 1997
- ↑ Chabrier E.: Correspondance, επιμ. Delage R., Durif F. Klincksieck, 1994, σσ. 93-36n
- ↑ Wolff, Stéphane: Un demi-siècle d'Opéra-Comique (1900-1950), εκδ. André Bonne, Παρίσι 1953
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το λήμμα «Βιντάλ Παύλος Αντώνιος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 527