Πυροκροτητής (σιδηρόδρομος)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πυροκροτητής πάνω σε ράγα

Ο σιδηροδρομικός πυροκροτητής (αγγλικά: detonator) είναι ένας εκρηκτικός μηχανισμός που έχει το μέγεθος ενός νομίσματος και χρησιμοποιείται για να προειδοποιεί τους μηχανοδηγούς για πιθανούς κινδύνους. Τοποθετείται πάνω στης γραμμές και συνήθως ασφαλίζεται με ένα λουρί. Όταν ο τροχός του τρένου περνάει από πάνω του, εκρήγνυται και παράγει ένα δυνατό κρότο. Εφευρέθηκε το 1841 από τον Άγγλο εφευρέτη Edward Alfred Cowpe.[1][2]

Χρήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πυροκροτητής πάνω σε ράγα στο Βέλγιο
Πυροκροτητής στην Νότια Αφρική

Οι τυπικές χρήσεις των πυροκροτητών περιλαμβάνουν:

  • Για να δηλώσουν μια προειδοποίηση ή κάποιον κίνδυνο στους μηχανοδηγούς, όταν είναι δύσκολο να γίνουν αντιληπτές οι σηματοδοτήσεις όπως π.χ. λόγω ομίχλης.
  • Για να δηλώσουν ότι κάποιο τρένο είναι σταματημένο στην γραμμή λόγω κάποιου περιστατικού ή ατυχήματος. Συνήθως το πλήρωμα του σταματημένου τραίνου είναι υπεύθυνο για την τοποθέτηση των πυροκροτητών.
  • Για να προειδοποιήσουν για εν εξελίξει έργα που γίνονται στην γραμμή.
  • Όταν οι φύλακες ή άλλοι εργαζόμενοι χρειάζεται να σταματήσουν προσερχόμενα τρένα.
  • Για να προειδοποιήσουν το προσωπικό που εργάζεται στης γραμμές για την έλευση κάποιου πιθανώς ανεξέλεγκτου τρένου.

Σε γραμμές υψηλών ταχυτήτων, οι πυροκροτητές μπορεί να χρειάζεται να τοποθετούνται και στης δυο ράγες.

Όπως με όλα τα εκρηκτικά, οι πυροκροτητές με το χρόνο μπορεί να γίνουν ασταθείς και για αυτό πρέπει να αντικαθίστανται συχνά.

Πυροδοτούνται με την πίεση και όχι με την πρόσκρουση, αυτό τους καθιστά ασφαλείς κατά την μεταφορά τους καθώς δεν εκρήγνυνται μέσα σε στο κουτί μεταφοράς τους.

Σύνθεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με το Military and Civilian Pyrotechnics, σελίδα 376, FORMULA 155 – Railroad Torpedo, η σύνθεση τους κατά μάζα είναι:[3]

  • Χλωρικό κάλιο – 40%
  • Θείο – 16%
  • Άμμος(—60 mesh) – 37%
  • Συγκολλητική ουσία– 5%
  • Εξουδετερώτης– 2%

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Romanenko, A. G. (1978). «Hot-blast stoves — 120 years». Metallurgist 22 (2): 134–136. doi:10.1007/BF01087865. 
  2. Britain), Institution of Civil Engineers (Great (1848). Minutes of Proceedings of the Institution of Civil Engineers, Volume 1. 
  3. «Αρχειοθετημένο αντίγραφο» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 7 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2020. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]