Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πυραυλικό σύστημα S-400

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Όχημα εκτόξευσης S-400

Το S-400 Triumf (ρωσικά: C-400 Триумф, Θρίαμβος · όνομα αναφοράς του ΝΑΤΟ: SA-21 Growler), παλαιότερα γνωστό ως S-300PMU-3,[1] είναι αντιαεροπορικό οπλικό σύστημα που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1990 από το ρωσικό κεντρικό γραφείο σχεδιασμού Almaz ως διάδοχος της οικογενείας S-300. Βρίσκεται σε χρήση από τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις από το 2007. Η ανάπτυξη του συστήματος S-400 ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και η Ρωσική Πολεμική Αεροπορία ανακοίνωσε το σύστημα τον Ιανουάριο του 1993.[2] Στις 12 Φεβρουαρίου 1999, αναφέρθηκαν επιτυχημένες δοκιμές στο Kapustin Yar στο Αστραχάν. Οι S-400 είχαν προγραμματιστεί για ανάπτυξη από τον ρωσικό στρατό το 2001. Ο Δρ Alexander Lemanskiy του Almaz-Antey ήταν ο αρχιμηχανικός του έργου.

Η Κίνα ήταν ο πρώτος ξένος αγοραστής που έκανε συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και κυβέρνησης με τη Ρωσία το 2014, ενώ η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία, η Ινδία και η Λευκορωσία απέκτησαν, ή εξέφρασαν ενδιαφέρον, για το σύστημα από τότε.[3]

Το 2017, οι S-400 περιεγράφησαν από τον Economist ως "ένα από τα καλύτερα συστήματα αεράμυνας που κατασκευάζονται αυτήν τη στιγμή".[4]

  1. Bryen, Stephen (17 Οκτωβρίου 2017). «Russia's S-400 Is a Game Changer in the Middle East (and America Should Worry)». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 19 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2017.
  2. Land Based Air Defence, Jane's, 2010–2011.
  3. «Why China wants Russian S-400 missile defence system?». International Insider. 24 Μαρτίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 2021.
  4. «Turkey and Russia cosy up over missiles». The Economist. 4 May 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 May 2017. https://web.archive.org/web/20170506221010/http://www.economist.com/news/europe/21721665-their-friendship-should-worry-nato-turkey-and-russia-cosy-up-over-missiles. Ανακτήθηκε στις 7 May 2017.