Πρώτη Σουηδική Σταυροφορία
Η Πρώτη Σουηδική Σταυροφορία ήταν μια πιθανώς μυθική στρατιωτική εκστρατεία στη δεκαετία του 1150 στη Νοτιοδυτική Φινλανδία από τον Σουηδό βασιλιά Ερρίκο Θ΄ και τον Άγγλο επίσκοπο Ερρίκο της Ουψάλα.
Οι πρώτες γραπτές πηγές της σταυροφορίας ανάγονται στα τέλη του 13ου αιώνα. Οι κύριες πηγές της σταυροφορίας, ο θρύλος του Αγίου Ερρίκου και ο θρύλος του επισκόπου Ερρίκου, περιγράφουν τη σταυροφορία ως προκληθείσα από τις πολλαπλές επιδρομές παγανιστών Φινλανδών στη Σουηδία[1].
Η σταυροφορία παραδοσιακά θεωρείται ως η αρχή της σουηδικής κυριαρχίας στη Φινλανδία και η πρώτη προσπάθεια της Καθολικής Εκκλησίας και της Σουηδίας να προσηλυτίσουν Φινλανδούς ειδωλολάτρες στον Χριστιανισμό. Ωστόσο, ο εκχριστιανισμός της Νοτιοδυτικής Φινλανδίας είναι γνωστό ότι ξεκίνησε ήδη τον 10ο αιώνα και τον 12ο αιώνα η περιοχή ήταν πιθανώς σχεδόν εξ ολοκλήρου χριστιανική[2]. Σύμφωνα με τους θρύλους, μετά τη σταυροφορία, ο επίσκοπος Ερρίκος σκοτώθηκε στη λίμνη Κέιλιε από τον Λάλι.
Ο Ερρίκος αργότερα έγινε κεντρική προσωπικότητα της Καθολικής Εκκλησίας στη Φινλανδία[3].
Ιστορικότητα της σταυροφορίας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι ακαδημαϊκοί συζητούν αν αυτή η σταυροφορία έλαβε χώρα πράγματι. Δεν υπάρχουν αρχαιολογικά δεδομένα που να το υποστηρίζουν και οι πρώτες γραπτές πηγές είναι πολύ μεταγενέστερες. Καμία σωζόμενη γραπτή πηγή δεν περιγράφει τη Φινλανδία υπό σουηδική κυριαρχία πριν από το τέλος της δεκαετίας του 1240. Επιπλέον, η επισκοπή και ο επίσκοπος της Φινλανδίας δεν αναφέρονται μεταξύ των Σουηδών ομολόγων τους πριν από τη δεκαετία του 1250. Επίσης, ο εκχριστιανισμός της νοτιοδυτικής Φινλανδίας είναι γνωστό ότι είχε ήδη ξεκινήσει τον 10ο αιώνα και τον 12ο αιώνα η περιοχή ήταν πιθανώς σχεδόν εξ ολοκλήρου χριστιανική[2].
Το Πρώτο Χρονικό του Νόβγκοροντ αναφέρει ότι το 1142 ένας Σουηδός «πρίγκιπας» και επίσκοπος, συνοδευόμενος από έναν στόλο 60 πλοίων, λεηλάτησε μόλις τρία εμπορικά πλοία του Νόβγκοροντ κάπου «στην άλλη πλευρά της θάλασσας»[4].
Χρονική τοποθέτηση της σταυροφορίας
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σχεδόν κάθε έτος της δεκαετίας του 1150 έχει προταθεί ως το έτος που πιθανώς έλαβε χώρα η σταυροφορία. Τα πιο ευρέως υποστηριζόμενα έτη είναι τα 1150, 1155, 1157 και 1158. Άλλα υποψήφια είναι τα 1153, 1154 και 1156[5].
Εκείνη την εποχή, η ηγεσία της στρατολόγησης ήταν ευθύνη του γιαρλ. Αυτό οδήγησε σε μια θεωρία ότι ο Έρικ είχε διευθύνει την αποστολή πριν γίνει βασιλιάς ή διεκδικητής του θρόνου. Οι θρύλοι δεν αναφέρουν το έτος της αποστολής, αλλά όλες οι προσπάθειες να χρονολογηθεί σε ένα ακριβές έτος, τη δεκαετία του 1150, ήταν πολύ μεταγενέστερες εικασίες.
Δείτε επίσης
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Heikkilä, Tuomas (2006). Pyhän Henrikin Legenda. Helsinki: Suomalaisen kirjallisuuden seuran toimituksia 1039. σσ. 138–139.
- 1 2 Georg Haggren, Petri Halinen, Mika Lavento, Sami Raninen ja Anna Wessman (2015). Muinaisuutemme jäljet. Gaudeamus. σελ. 343.Georg Haggren, Petri Halinen, Mika Lavento, Sami Raninen ja Anna Wessman (2015). Muinaisuutemme jäljet. Gaudeamus. p. 343.
{{cite book}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link) - ↑ Heikkilä, Tuomas (2006). Pyhän Henrikin Legenda. Helsinki: Suomalaisen kirjallisuuden seuran toimituksia 1039. σελίδες 138–139.
- ↑ «Hakutulos/Sökresultat». 193.184.161.234. Ανακτήθηκε στις 1 Φεβρουαρίου 2026.
- ↑ Heikkilä, Tuomas (2006). Pyhän Henrikin Legenda. Helsinki: Suomalaisen kirjallisuuden seuran toimituksia 1039. σσ. 55–56.