Πρόγραμμα Φόβος

Το Πρόγραμμα Φόβος (ρωσ. Фобос ) ήταν μη επανδρωμένη διαστημική αποστολή που αποτελούνταν από δύο διαστημόπλοια που εκτοξεύτηκαν από τη Σοβιετική Ένωση για να μελετήσουν τον Άρη και τους δορυφόρους του Φόβο και Δείμο. Ο Φόβος 1 εκτοξεύτηκε στις 7 Ιουλίου 1988 και ο Φόβος 2 στις 12 Ιουλίου 1988, ο καθένας με έναν πύραυλο Proton-K.[1]
Ο Ο Φόβος 1 υπέστη μια τελική βλάβη καθ' οδόν προς τον Άρη. [1] Ο Φόβος 2 έφτασε σε τροχιά γύρω από τον Άρη, αλλά η επαφή χάθηκε πριν από την τελική φάση, πριν από την ανάπτυξη των σχεδιαζόμενων προσεδαφισεων του. [1] Τα Φόβος 1 και 2 ήταν νέου σχεδιασμού διαστημόπλοιων, διαδεχόμενοι τον τύπο 4MV που χρησιμοποιήθηκε στις πλανητικές αποστολές Βενέρα του 1975-1985, και τον σχεδιασμό 5VK που χρησιμοποιήθηκε τελευταία φορά κατά τη διάρκεια των αποστολών Βέγκα 1 και Βέγκα 2 στον Κομήτη του Χάλεϋ. Το κάθε διαστημόπλοιο είχε μάζα 2600 κιλά (6,220 kg με προσαρτημένο υλικό τροχιακής εισαγωγής).
Το πρόγραμμα περιελάμβανε τη συνεργασία 14 άλλων εθνών, συμπεριλαμβανομένων της Σουηδίας, της Ελβετίας, της Αυστρίας, της Γαλλίας, της Δυτικής Γερμανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών (οι οποίες συνέβαλαν στη χρήση του Δικτύου Βαθέος Διαστήματος της NASA για την παρακολούθηση των δυο διαστημοπλοίων).