Πρωτοαστέρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ένας πρωτοαστέρας είναι ένα πολύ νεαρό αστέρι που συγκεντρώνει ακόμη μάζα από το μητρικό μοριακό νέφος του. Η πρωτοαστρική φάση είναι η αρχαιότερη στη διαδικασία της αστρικής εξέλιξης.[1] Για ένα αστέρι μίας ηλιακής μάζας διαρκεί περίπου 1.000.000 χρόνια. Η φάση αρχίζει όταν ένα μοριακό νέφος καταρρέει πρώτα κάτω από τη δύναμη της αυτο-βαρύτητας. Τελειώνει όταν ο πρωτοαστέρας ανατινάξει το αέριο και αποκαλυφθεί ως ένας οπτικά ορατός αστέρας προ-κύριας ακολουθίας, ο οποίος αργότερα συστέλλεται για να γίνει αστέρας κύριας ακολουθίας.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σύγχρονη εικόνα των πρωτοαστέρων, που συνοψίζεται παραπάνω, προτάθηκε αρχικά από τον Τσουσίρο Χαγιάσι το 1966.[2] Στα πρώτα υποδείγματα, το μέγεθος των πρωτοαστέρων υπερεκτιμήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Οι επακόλουθοι αριθμητικοί υπολογισμοί[3][4][5] διευκρίνισαν το ζήτημα και έδειξαν ότι οι πρωτοαστέρες είναι μόνο μέτρια μεγαλύτεροι από τους αστέρες κύριας ακολουθίας της ίδιας μάζας. Αυτό το βασικό θεωρητικό αποτέλεσμα επιβεβαιώθηκε από τις παρατηρήσεις, οι οποίες βρίσκουν ότι οι μεγαλύτεροι αστέρες προ-κύριας ακολουθίας έχουν επίσης μέτριο μέγεθος.

Συλλογή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βίντεο σχετικά με τον πρωτοαστέρα V1647 Ωρίωνα και η εκπομπή ακτίνων Χ του (2004).
Έκρηξη πρωτοαστέρα - HOPS 383 (2015).
Πρωτοαστέρας μέσα σε ένα σφαιρίδιο Μποκ (Εικόνα καλλιτέχνη).
Η αστρική συστάδα RCW 38, γύρω από το νεαρό αστέρα IRS2, ένα σύστημα από δύο τεράστιους αστέρες και πρωτοαστέρες.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Stahler, S. W. & Palla, F. (2004). The Formation of Stars. Weinheim: Wiley-VCH. ISBN 3-527-40559-3. 
  2. Hayashi, C. (1966). «The Evolution of Protostars». Annual Review of Astronomy and Astrophysics 4: 171. doi:10.1146/annurev.aa.04.090166.001131. Bibcode1966ARA&A...4..171H. 
  3. Larson, R. B. (1969). «Numerical Calculations of the Dynamics of a Collapsing Protostar». Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 145: 271. doi:10.1093/mnras/145.3.271. Bibcode1969MNRAS.145..271L. 
  4. Winkler, K.-H. A.; Newman, M. J. (1980). «Formation of Solar-Type Stars in Spherical Symmetry: I. The Key Role of the Accretion Shock». Astrophysical Journal 236: 201. doi:10.1086/157734. Bibcode1980ApJ...236..201W. 
  5. Stahler, S. W., Shu, F. H., and Taam, R. E. (1980). «The Evolution of Protostars: I. Global Formulation and Results». Astrophysical Journal 241: 637. doi:10.1086/158377. Bibcode1980ApJ...241..637S. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]