Πριγκίπισσα Ελένη της Σερβίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πριγκίπισσα Ελένη της Σερβίας
Elena2.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Јелена Карађорђевић (Σερβικά)
Γέννηση4  Νοεμβρίου 1884
Ριέκα
Θάνατος16  Οκτωβρίου 1962[1][2]
Νίκαια
Τόπος ταφήςOplenac
ΕθνικότηταΣέρβοι
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Σερβίας
Ρωσική Αυτοκρατορία
Σερβία
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααριστοκράτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςΙβάν Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας (από 1911)[3]
ΤέκναΒσέβολοντ Ιβάνοβιτς της Ρωσίας[4]
Αικατερίνη Ιβάνοβνα της Ρωσίας (1915-2007)[4]
ΓονείςΠέτρος Α' της Σερβίας και Πριγκίπισσα Ζάρκα του Μαυροβουνίου
ΑδέλφιαΓεώργιος, Πρίγκιπας της Σερβίας
Αλέξανδρος Α' της Γιουγκοσλαβίας
ΟικογένειαΔυναστεία των Καρατζόρτζεβιτς
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΤάγμα της Αγίας Αικατερίνης
Medal of St. George
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Πριγκίπισσα Ελένη της Σερβίας και Γιουγκοσλαβίας (4 Νοεμβρίου 1884 - 16 Οκτωβρίου 1962) ήταν η κόρη του Βασιλιά Πέτρου Α΄ της Σερβίας και της συζύγου του Ζόρκας των Πετρόβιτς-Νιέγκος, κόρης του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου. Ήταν η μεγάλη αδελφή του Γεωργίου πρίγκιπα της Σερβίας και του Αλεξάνδρου Α΄ της Γιουγκοσλαβίας. Θείες της ήταν: η Αναστασία πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου, σύζυγος τού Νικολάου Νικολάγιεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και η Μιλίτσα πριγκίπισσα του Μαυροβουνίου, σύζυγος τού Πέτρου Νικολάγιεβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας. Η Μιλίτσα ήταν αυτή, που είχε γνωρίσει στην Τσαρίνα Αλεξάνδρα τον Γκριγκόρι Ρασπούτιν.[5]

Η Ελένη της Σερβίας, γεννήθηκε ως Γέλενα Καρατζόρτζεβιτς (σερβικά: Јелена Карађорђевић) στο Τσέτινιε, του Πριγκιπάτου του Μαυροβουνίου. Έχασε σε πολύ νεαρή ηλικία τη μητέρα της και ουσιαστικά τη μεγάλωσαν οι θείες της Αναστασία και Μιλίκα. Σπούδασε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, στο Smol'niy institut, ένα σχολείο θηλέων της υψηλής κοινωνίας, στην Αγία Πετρούπολη. Η Μαργκαρέτα Ίγκαρ, που ήταν νταντά των παιδιών του Τσάρου Νικολάου ΙΙ, έγραψε ότι ήταν μία πολύ όμορφη κοπέλα, με ωραίο πρόσωπο και ωραία σκούρα μαλλιά, ενώ και οι τρόποι της ήταν κι αυτοί εξαίσιοι. Η Ίγκαρ, έγραψε, επίσης, ότι η Ελένη, πήγε και συναντούσε τη θεία της Βέρα και τα ξαδέλφια της για τσάι. Η Μεγάλη Δούκισσα Όλγα Νικολάγιεβνα της Ρωσίας, της έτρεφε μεγάλη συμπάθεια.[6]

Μία άλλη θεία της, η Ελένη του Μαυροβουνίου, και Βασίλισσα της Ιταλίας, την προσκάλεσε για να γνωρίσει τον Πρίγκιπα Ιβάν Κωνσταντίνοβιτς της Ρωσίας, με τον οποίον παντρεύτηκε στις 21 Αυγούστου του 1911, στην Αγία Πετρούπολη. Αργότερα, η Ελένη, σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης. Μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού της, όμως, αναγκάστηκε να αφήσει την ιατρική καριέρα.[7] Τελικά το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά τον Βσέβελοντ και την Κατερίνα. Μετά τη Ρωσική Επανάσταση ακολούθησε τον άντρα της στην εξορία, ο οποίος εκτελέστηκε από τους Μπολσεβίκους, το 1918. Η Ελένη αφού πέρασε κάποιο καιρό στη φυλακή, κατάφερε να αφεθεί ελεύθερη και να σμίξει με τα παιδιά της που ήταν στη Σουηδία.[8] Αργότερα, εγκαταστάθηκε στη Νίκαια, της Γαλλίας, μέχρι και τη μέρα που πέθανε, ενώ δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage. p10333.htm#i103326. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Leo van de Pas: (Αγγλικά) Genealogics. 2003. I00006875.
  3. p10333.htm#i103326. Ανακτήθηκε στις 7  Αυγούστου 2020.
  4. 4,0 4,1 Darryl Roger Lundy: (Αγγλικά) The Peerage.
  5. Robert K. Massie, Nicholas and Alexandra, 1967, p. 198
  6. Eagar, Margaret (1906). «Six Years at the Russian Court». alexanderpalace.org. Ανακτήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2007. 
  7. Zeepvat, p. 56.
  8. Charlotte Zeepvat, The Camera and the Tsars: A Romanov Family Album, 2004, p. 213.

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]