Πουρνάρι Φθιώτιδας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°09′24″N 22°18′24″E / 39.15667°N 22.30667°E / 39.15667; 22.30667

Πουρνάρι
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Πουρνάρι
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΠεριφέρειαΣτερεάς Ελλάδας
Περιφερειακή ΕνότηταΦθιώτιδας
ΔήμοςΔομοκού
Δημοτική ΕνότηταΔομοκού
Γεωγραφία και στατιστική
Υψόμετρο208
Πληθυσμός280 (2011)
Άλλα
Ταχ. κωδ.35010
Τηλ. κωδ.+30 22320
https://poyrnari.wordpress.com/

Το Πουρνάρι είναι ημιορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας[1][2] σε υψόμετρο 208 μέτρα[3].

Γεωγραφία - Αξιοθέατα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Πουρνάρι βρίσκεται προς τα βόρεια όρια του νομού με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας σε απόσταση 8 χλμ. Β. από τον Δομοκό (έδρα του δήμου), 47 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα και 25 χλμ. Ν.-ΝΔ. από τα Φάρσαλα. Είναι κτισμένη στη νοτιοανατολικά άκρη του κάμπου της Καρδίτσας ενώ στην δυτική άκρη του χωριού περνάει η ΕΟ Λαμίας - Λάρισας. Στα βορειοδυτικά, σε απόσταση 3,5 με κατεύθυνση προς Σοφιάδα και ενώ παρεμβάλλεται η ΕΟ Λαμίας - Λάρισας είναι ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Δομοκού.

Αξιοθέατα είναι η παλιά εκκλησία του Αγίου Σεραφείμ[4] και η χαρακτηρισμένη ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο εκκλησία της Αγίας Παρασκευής η οποία "χρονολογείται στο τελευταίο τέταρτο του 11ου αιώνα ή αρχές 12ου αιώνα και ως ζώνη προστασίας του ναού ορίζονται τα 150 μ. γύρω του"[5]. Στην τοποθεσία "Βαθύρεμα" υπάρχει Μαγούλα με λείψανα προϊστορικού οικισμού για αυτό και η περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος.[6] Στα βορειοανατολικά βρίσκεται το φυσικό πάρκο "Γαλάτα - Κακάρα (Πουρναρίου - Γερακλίου - Δομοκού)".[7]

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με αναφορές που υπάρχουν, το Πουρνάρι ιδρύθηκε πριν το 1800 από βοσκούς του γειτονικού κτηνοτροφικού κτήματος "Κουζλοπα". Σύμφωνα με μια άποψη το όνομά του προέρχεται από το θάμνο πουρνάρι (πρίνος) που αφθονεί στα υψώματα του διπλανού βουνού Φουρνά, ενώ με μια άλλη από το ρήμα "περνάω", επειδή τα παλιά χρόνια ήταν οδικό πέρασμα προς Λαμία - Δομοκό - Λάρισα και αντίστροφα. Υπήρχαν μάλιστα στη σημερινή τοποθεσία "Χάνια" (δυτικά του χωριού) αρκετά χάνια.[2] Αρκετές τοποθεσίες γύρω από το χωριό (λόφος Αγίου Γεωργίου, Περιστεριά, Χάνι) υπήρξαν μέρος του μετώπου της Μάχης του Δομοκού στις 5 Μαΐου 1897 η οποία ήταν το τελευταίο επεισόδιο του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 στο μέτωπο της Θεσσαλίας.[8]

Διοικητικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Πουρνάρι αναφέρεται επίσημα, μετά την παραχώρηση περιοχών της Θεσσαλίας στο τότε Ελληνικό Βασίλειο (με βάση την συμφωνία της Κωνσταντινούπολης -1881), το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θαυμακών. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας.[9] Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον ακατοίκητο Σταθμό Δομοκού αποτελούν την τοπική κοινότητα Πουρναρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δομοκού του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 280 κατοίκους.[10]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Εγκυκλοπαίδεια Νέα Δομή. Αθήνα: Τεγόπουλος - Μανιατέας. 1996. σελ. 27, τομ. 29. 
  2. 2,0 2,1 «Σύντομο Ιστορικό Πουρναρίου | Δήμος Δομοκού». www.domokos.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 
  3. «ΠΟΥΡΝΑΡΙ (Χωριό) ΔΟΜΟΚΟΣ - GTP». www.gtp.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 
  4. «Δομοκός – Φθιώτιδα – TravelMagic». Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 
  5. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 
  6. «ΔΙΑΡΚΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΚΗΡΥΓΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΩΝ». listedmonuments.culture.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 
  7. «Best Hiking Trails in Γαλάτα-Κακάρα (Πουρναρίου-Γερακλίου-Δομοκού)». GaiaGPS.com. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 
  8. «Ο «ατυχής» Ελληνοτουρκικός πόλεμος και η μάχη του Δομοκού, 5 Μαΐου 1897». Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 
  9. «Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών». ΕΕΤΑΑ. Ανακτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 2020. 
  10. «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10633 (σελ. 159 του pdf)