Πλατεία Κοτζιά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Η Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (πρώην Κοτζιά) στην Αθήνα

Η Πλατεία Κοτζιά ή επίσημα Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Πράξη υπ’ αριθμ. 724/1977 του Δημοτικού Συμβουλίου Αθηναίων), για να τιμηθεί η αντίσταση του ελληνικού λαού κατά την περίοδο της Κατοχής (1941-1944), είναι κεντρική πλατεία της Αθήνας. Βρίσκεται στην πρώτη δημοτική ενότητα της πόλης, επί της οδού Αθηνάς, έναντι του Δημαρχιακού Μεγάρου και σε κοντινή απόσταση από τη Βαρβάκειο αγορά. Οφείλει την ονομασία της στον δήμαρχο Αθηναίων Κωνσταντίνο Κοτζιά.

Η περιοχή άρχισε να διαμορφώνεται σε πλατεία μετά το 1850, με αρχικό όνομα Πλατεία Λουδοβίκου, από το όνομα του πατέρα του Όθωνα. Στη δεκαετία του 1870 άρχισε να κατασκευάζεται εκεί το Δημοτικό Θέατρο και έκτοτε η πλατεία πήρε και το όνομά του. Το θέατρο κατεδαφίστηκε το 1939 επί δημαρχίας Κοτζιά, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες. Μεταπολεμικά, πήρε το όνομα του Κοτζιά, με το οποίο είναι και σήμερα γνωστή, ενώ το 1977 ονομάστηκε Εθνικής Αντίστασης.[1]

Γύρω από την πλατεία βρίσκονται κτίρια υπηρεσιών και γραφείων, όπως τα νέα κεντρικά γραφεία της Εθνικής Τράπεζας, καθώς και ιστορικά κτήρια όπως το μέγαρο Μελά, το μέγαρο Σταύρου (το παλαιό κτίριο όπου και στεγάζεται η Εθνική Τράπεζα), κ.α. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται οι οδοί Αιόλου και Σοφοκλέους όπου βρίσκεται το παλαιό κτίριο του Χρηματιστηρίου των Αθηνών.

Στην πλατεία έχει κατασκευαστεί υπόγειος σταθμός αυτοκινήτων. Κατά την κατασκευή του εντοπίστηκε τμήμα του αρχαίου δρόμου από την Αθήνα προς τις Αχαρνές, νεκροταφείο και εργαστήρια. Από όλα αυτά διατηρούνται ορατά σε μέρος της πλατείας ένα τμήμα του δρόμου και υπολείμματα από τάφους και εργαστήρια.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γιοχάλας, Θανάσης. Καφετζάκη, Τόνια (2014). Αθήνα, ιχνηλατώντας την πόλη με οδηγό την ιστορία και την αρχαιολογία. Αθήνα: Βιβλιοπωλείο της Εστίας, σελ. 201-202. ISBN 978-960-05-1559-6.