Πινακίδα κατακόρυφης σήμανσης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πινακίδα με αποστάσεις προορισμών.

Ως πινακίδες οδικής σήμανσης ή πινακίδες κατακόρυφης σήμανσης, σήματα[1] ή ταμπέλες[1] εννοούνται οι πινακίδες, που τοποθετούνται σε καίρια σημεία του οδικού δικτύου και ρυθμίζουν την κυκλοφορία των πεζών και των οχημάτων.

Οι πρώτες πινακίδες ήταν μαρμάρινοι ή ξύλινοι οδοδείκτες (οι οποίοι χρησιμοποιούνταν και στην Ελλάδα της Αρχαιότητας). Αργότερα, δημιουργήθηκαν οι πρώτοι ξύλινοι οδοδείκτες στο Ηνωμένο Βασίλειο (fingerpost) και την Σαξονία. Μόλις την δεκαετία του 1930, κι ενώ το αυτοκίνητο έχει αρχίσει να μπαίνει σε ευρεία χρήση, κατασκευάστηκαν οι πρώτες πινακίδες, οι οποίες ήταν παρεμφερείς των σημερινών. Πολλές Ευρωπαϊκές χώρες (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα) θέσπισαν πινακίδες με σύμβολα (κυρίως σιλουέτες) αντί για κείμενο, έτσι ώστε να ξεπεραστούν τα γλωσσικά εμπόδια και να ενισχυθεί η ασφάλεια της κυκλοφορίας. Οι πινακίδες αυτές ακολουθούσαν διάφορα διεθνή πρωτόκολλα και συμβάσεις, που συνέβαλαν στην επίτευξη ενός βαθμού ομοιομορφίας στις πινακίδες της κυκλοφορίας σε διάφορες χώρες.[2]

Κατηγορίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνήθως, οι πινακίδες χωρίζονται σε ορισμένες κατηγορίες. Σύμφωνα με την Σύμβαση της Βιέννης, οι κατηγορίες μπορεί να είναι οι εξής:

  1. Αναγγελίας κινδύνου
  2. Προτεραιότητας
  3. Απαγορευτικές
  4. Υποχρεωτικές
  5. Ρυθμιστικές της κυκλοφορίας
  6. Πληροφοριακές
  7. Οδοδείκτες
  8. Πρόσθετες ταμπέλες

Όμως, σε μερικές άλλες χώρες που δεν ισχύει η σύμβαση (π.χ. στις ΗΠΑ, στην Ιρλανδία και στην Αυστραλία), οι κατηγορίες, μπορούν να έχουν ως εξής:

  1. Αναγγελίας κινδύνου
  2. Ρυθμιστικές της κυκλοφορίας
  3. Υποχρεωτικές
  4. Πληροφοριακές (π.χ. ονομασίας οδού, καλωσορίσματος σε κάποια κατοικημένη περιοχή, αυτοκινητοδρόμου και οδού ταχείας κυκλοφορίας, κλπ.)
  5. Πολιτικής προστασίας
  6. Προσωρινές (που τοποθετούνται κατά τη διάρκεια έργων)
  7. Σχολικές
  8. Σιδηροδρομικές
  9. Για ποδήλατα

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ρωμαϊκό ορόσημο

Τα πρώτα οδικά σήματα ήταν λίθινοι οδοδείκτες (milestones), που έδιναν πληροφορίες απόστασης ή κατεύθυνσης. Για παράδειγμα, οι Ρωμαίοι ανήγειραν πέτρινες στήλες σε όλη την αυτοκρατορία τους δίνοντας την απόσταση προς τη Ρώμη. Κατά τον Μεσαίωνα, τα σήματα πολλαπλής κατεύθυνσης σε διασταυρώσεις έγιναν συχνά.

Η ιστορική, πλέον, πινακίδα στην Αλφάμα.

Το 1686, ο Πέτρος Β' της Πορτογαλίας θεσπίζει τον πρώτο γνωστό νόμο για τη κυκλοφορία στην Ευρώπη. Αυτή η πράξη προέβλεπε την τοποθέτηση πινακίδων προτεραιότητας στους στενούς δρόμους της Λισαβόνας. Ένα από αυτά τα σήματα εξακολουθεί να υπάρχει στην Αλφάμα.

Οι πρώτες σύγχρονες οδικές πινακίδες που ανεγέρθηκαν σε μεγάλη κλίμακα σχεδιάστηκαν για τους ποδηλατιστές στα τέλη της δεκαετίας του 1870 και στις αρχές αυτής του 1880. Αυτά τα μηχανήματα ήταν γρήγορα, σιωπηλά και η φύση τους καθιστούσε δύσκολο τον έλεγχο τους. Επιπλέον, οι ποδηλατιστές ταξίδευαν σε μεγάλες αποστάσεις και συχνά προτιμούσαν να κινούνται σε άγνωστους δρόμους. Για την βοήθειά τους, οι ποδηλατικές οργανώσεις άρχισαν να τοποθετούν σήματα που προειδοποιούσαν για πιθανούς κινδύνους (ιδιαίτερα για απότομους λόφους) και όχι απλά να δίνουν πληροφορίες απόστασης ή κατεύθυνσης.

Η ανάπτυξη των αυτοκινήτων ενθάρρυνε την χρήση πιο περίπλοκων συστημάτων σήμανσης από απλές ανακοινώσεις με βάση το κείμενο. Ένα από τα πρώτα σύγχρονα συστήματα σηματοδότησης σχεδιάστηκε από μία Ιταλική λέσχη περιηγήσεων το 1895. Μέχρι το 1900, το συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Τουριστικών Οργανισμών στο Παρίσι εξέταζε προτάσεις για την τυποποίηση των οδικών σημάτων. Το 1903 η βρετανική κυβέρνηση εισήγαγε τέσσερα «εθνικά» σήματα βασισμένα στο σχήμα, αλλά τα βασικά πρότυπα των περισσότερων σημάτων κυκλοφορίας τέθηκαν στο Διεθνές Οδικό Συνέδριο του 1908 στο Παρίσι.[εκκρεμεί παραπομπή] Το 1909, εννιά ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συμφώνησαν στη χρήση τεσσάρων εικονογραφικών συμβόλων, που υποδείκνυαν το «σαμαράκι», την «καμπύλη», τη «διασταύρωση» και τη «σιδηροδρομική ισόπεδη διάβαση». Η εντατική εργασία σχετικά με τις διεθνείς οδικές πινακίδες που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1926 και 1949 οδήγησε τελικά στην ανάπτυξη του ευρωπαϊκού συστήματος πινακίδων. Τόσο η Βρετανία όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέπτυξαν τα δικά τους συστήματα οδικής σήμανσης, τα οποία υιοθετήθηκαν ή τροποποιήθηκαν από πολλά άλλα έθνη στις αντίστοιχες σφαίρες επιρροής τους. Στην δε Ελλάδα, αν και υπήρχαν ορόσημα από την αρχαιότητα (Οι λεγόμενες "Ερμαί"), μόλις προπολεμικά η ΕΛΠΑ τοποθέτησε την πρώτη σήμανση.[3]

Στις ΗΠΑ, τα πρώτα οδικά σήματα ανεγέρθηκαν από τον Αμερικανικό Συνεταιρισμό Αυτοκινήτων (ΑΣΑ, αγγλικά: American Automobile Association - AAA). Ξεκινώντας το 1906, τα περιφερειακά σωματεία της ΑΣΑ άρχισαν να να εγκαθιστούν ξύλινες πινακίδες για να βοηθήσουν τους αυτοκινητιστές να βρουν το δρόμο τους. Το 1914, η ΑΣΑ ξεκίνησε ένα συνεκτικό έργο διαπολιτειακής σήμανσης, εγκαθιστώντας πάνω από 4.000 σήματα μόνο μεταξύ του Λος Άντζελες και του Κάνσας Σίτυ.[4]

Με τα χρόνια, η αλλαγή ήταν σταδιακή. Τα προβιομηχανικά σήματα ήταν πέτρινα ή ξύλινα, αλλά με την ανάπτυξη της μεθόδου του Ντάρμπι για την τήξη του σιδήρου χρησιμοποιώντας τον οπτάνθρακα, ο ζωγραφισμένος χυτοσίδηρος έγινε ευνοϊκός στα τέλη του 18ου και τον 19ο αιώνα. Ο χυτοσίδηρος συνέχισε να χρησιμοποιείται μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, αλλά σταδιακά αντικαταστάθηκε από το αλουμίνιο ή άλλα υλικά όπως ο υαλοπίνακας ή / και ο συμπιεσμένος σφυρηλατημένος σίδηρος ή (αργότερα) χάλυβας. Από το 1945 έχουν κατασκευαστεί πολλές πινακίδες από φύλλο αλουμινίου με επικολλητικές πλαστικές αντανακλαστικές επικαλύψεις για νυχτερινή και χαμηλή ορατότητα. Πριν από την ανάπτυξη ανακλαστικών πλαστικών, η ανακλαστικότητα παρεχόταν από τους ανακλαστήρες γυαλιού που τοποθετούνται στα γράμματα και τα σύμβολα.

Οι νέες γενιές σημάτων κυκλοφορίας που βασίζονται σε ηλεκτρονικές οθόνες μπορούν επίσης να αλλάξουν το κείμενό τους (ή, σε ορισμένες χώρες, σύμβολα) για την παροχή "έξυπνου ελέγχου" που συνδέεται με αυτοματοποιημένους αισθητήρες κυκλοφορίας ή απομακρυσμένες χειροκίνητες εισόδους. Σε περισσότερες από 20 χώρες, οι προειδοποιήσεις συμβάντων σε μηνύματα κυκλοφορίας σε πραγματικό χρόνο μεταφέρονται απευθείας σε συστήματα πλοήγησης οχημάτων χρησιμοποιώντας ακουστικά σήματα που μεταδίδονται μέσω ραδιοφώνου FM, κυψελοειδών δεδομένων 3G και δορυφορικών εκπομπών. Τέλος, τα αυτοκίνητα μπορούν να πληρώνουν διόδια και τα φορτηγά περνούν ελέγχους ασφαλείας με τη χρήση σάρωσης ψηφιακών πινακίδων βίντεο ή αναμεταδότες RFID σε παρμπρίζ που συνδέονται με κεραίες πάνω από το δρόμο, προς υποστήριξη σηματοδότησης επί του σκάφους, είσπραξης διοδίων και παρακολούθησης χρόνου ταξιδιού.

Ακόμη ένα άλλο "μέσο" για τη μεταφορά πληροφοριών που συνήθως συνδέονται με ορατά σημεία είναι το RIAS (Remote Infrared Audible Signage), π.χ. "ομιλητικά σήματα" για άτομα με προβλήματα όρασης (συμπεριλαμβανομένων των τυφλών ατόμων, των ατόμων με χαμηλή όραση και των αναλφάβητων). Αυτοί είναι υπέρυθροι πομποί που εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό όπως τα συνηθισμένα γραφικά σήματα όταν λαμβάνονται από μια κατάλληλη συσκευή, όπως ένας φορητός δέκτης ή ένας φορητός δέκτης ενσωματωμένος σε ένα κινητό τηλέφωνο.

Η πινακίδα κάμερας ταχύτητας χρησιμοποιείται σε πολλές χώρες του κόσμου (Μεταξύ των οποίων και η Κύπρος.)

Αφρική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πινακίδα διασταύρωσης στον Νίγηρα.

Μαυρίκιος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι οδικές πινακίδες στο Μαυρίκιο διέπονται από τους κανονισμούς περί σημάτων κυκλοφορίας του 1990. Σχεδιάζονται με βάσει τα βρετανικά οδικά σήματα, δεδομένου ότι ο Μαυρίκιος είναι μια πρώην βρετανική αποικία. Στο Μαυρίκιο, η οδήγηση γίνεται στην αριστερή πλευρά του δρόμου, όπως και στη Βρετανία.

Πινακίδα απαγόρευσης ζωήλατων οχημάτων στην Ερυθραία.

Σιέρα Λεόνε[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι οδικές πινακίδες στη Σιέρα Λεόνε είναι τυποποιημένες οδικές πινακίδες που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό από εκείνες που χρησιμοποιούνται στην Ιταλία με ορισμένες διαφορές. Είναι γραμμένες στα αγγλικά.

Ασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οδοδείκτης στο Κουβέιτ.

Κίνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Οι προειδοποιητικές πινακίδες στην Κίνα είναι τριγωνικές με μαύρο περίγραμμα, κίτρινο φόντο και μαύρο σύμβολο.
  • Τα υποχρεωτικά σήματα ακολουθούν γενικά τις ευρωπαϊκές συμβάσεις (κυκλικά με κόκκινο περίγραμμα / μπλε κύκλο) με ορισμένες τοπικές παραλλαγές.

Οι οδοδείκτες έχουν τα εξής χρώματα:

  • Πράσινο, στις οδούς ταχείας κυκλοφορίας.
  • Καφέ, για οδοδείκτες που κατευθύνουν προς προορισμούς τουριστικού ενδιαφέροντος.
  • Και μπλε στις λοιπές οδούς.
  • Ενίοτε, για κατευθύνσεις στις τοπικές εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται λευκοί οδοδείκτες με μεγάλα γράμματα.
Οδοδείκτες στο Χοννγκ-Κονγκ
Προειδοποιητικό σήμα για διέλευση καμηλών.

Χονγκ Κονγκ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πινακίδες κυκλοφορίας του Χονγκ Κονγκ ακολουθούν τις συμβάσεις των βρετανικών πινακίδων και είναι διγλωσσικές στην Αγγλική και την Κινεζική (Η Αγγλική τοποθετείται στην κορυφή, ενώ στο κάτω μέρος τοποθετούνται παραδοσιακοί κινέζικοι χαρακτήρες).

Ιαπωνική πινακίδα ΣΤΟΠ με την λέξη Τομάρε (止まれ)

Ινδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα οδικά σήματα στη Δημοκρατία της Ινδίας είναι παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούνται σε ορισμένα μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου, με τη διαφορά ότι είναι πολυγλωσσικά. Οι περισσότεροι αστικοί δρόμοι και κρατικοί αυτοκινητόδρομοι έχουν σήματα στην γλώσσα του εκάστοτε κρατιδίου (π.χ. στο Παντζάμπ χρησιμοποιούνται τα παντζάμπι) και στα αγγλικά.

Ιράν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα οδικά σήματα στο Ιράν ακολουθούν κυρίως τη Σύμβαση της Βιέννης. Τα σήματα είναι στην Περσική και την Αγγλική.

Δρόμος με καμπύλες, Φιλιππίνες.

Ισραήλ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα οδικά σήματα στο Ισραήλ ακολουθούν κυρίως τη Σύμβαση της Βιέννης, αλλά έχουν μερικές παραλλαγές. Συνήθως είναι στα εβραϊκά, τα αραβικά και τα αγγλικά.

Οδοδείκτης στην Σαουδική Αραβία.

Ιαπωνία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι οδικές πινακίδες στην Ιαπωνία είτε ελέγχονται από τις τοπικές αστυνομικές αρχές στο πλαίσιο του νόμου περί οδικής κυκλοφορίας είτε από άλλες οντότητες που ελέγχουν το οδικό δίκτυο, όπως το Υπουργείο Χωροταξίας, Μεταφορών και Τουρισμού, οι τοπικοί δήμοι, οι NEXCO (εταιρείες που ελέγχουν τις οδούς ταχείας κυκλοφορίας), στο πλαίσιο του νόμου περί οδών (道路 法, Dōrohō). Το μεγαλύτερο μέρος του σχεδιασμού των οδικών σημάτων στην Ιαπωνία είναι παρόμοιο με τα σήματα της Σύμβασης της Βιέννης, εκτός από μερικές σημαντικές παραλλαγές, όπως η πινακίδα στοπ της οποίας το σχήμα είναι ένα κόκκινο αντεστραμμένο τρίγωνο. Τα κύρια σήματα κατηγοριοποιούνται σε τέσσερις τύπους:

  1. Οδοδείκτες (Λευκοί χαρακτήρες σε μπλε φόντο στις περισσότερες οδούς, εκτός των αυτοκινητοδρόμων όπου είναι πράσινο.)
  2. Αναγγελίας κινδύνου (μαύροι χαρακτήρες και σύμβολα σε κίτρινο ρόμβο.)
  3. Ρυθμιστικές (Κόκκινοι ή μπλε κύκλοι, ανάλογα με την απαγόρευση.)
  4. Πληροφοριακές (Κυρίως λευκοί χαρακτήρες σε μπλε φόντο.)

Μακάο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα οδικά σήματα στο Μακάο είναι βασισμένα σε πορτογαλικές πινακίδες κυκλοφορίας πριν του 1998. Είναι γραμμένα στην Κινεζική και την Πορτογαλική.

Φιλιππίνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα οδικά σήματα στις Φιλιππίνες είναι τυποποιημένα στο Εγχειρίδιο σημάτων οδικής σήμανσης και οδοστρώματος, που δημοσιεύεται από το Τμήμα Δημοσίων Έργων και Αυτοκινητοδρόμων. Η πρακτική οδικών πινακίδων των Φιλιππίνων ακολουθεί στενά εκείνα που χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη, αλλά με τοπικές προσαρμογές και μερικές δευτερεύουσες επιρροές από τις οδικές πινακίδες του Εγχειριδίου για τις Τυποποιημένες Συσκευές Ελέγχου της Κυκλοφορίας (MUTCD) των ΗΠΑ και της Αυστραλίας. Ωστόσο, ορισμένα οδικά σήματα ενδέχεται να διαφέρουν από τις τοπικές ρυθμίσεις και, κυρίως, αποκλίνουν από το εθνικό πρότυπο. Για παράδειγμα, η Μητροπολιτική Αναπτυξιακή Αρχή της Μανίλα (MMDA) χρησιμοποίησε ροζ και ανοιχτό μπλε στην σήμανση για την οποία έχει επικριθεί έντονα.[5][6]

Οι πινακίδες κατηγοριοποιούνται ως εξής:

  1. Ρυθμιστικές της Κυκλοφορίας
  2. Αναγγελίας Κινδύνου
  3. Οδοδείκτες
  4. Για οδούς ταχείας κυκλοφορίας
  5. Με οδηγίες της κυκλοφορίας

Οι ρυθμιστικές οδικές πινακίδες - εκτός από το στοπ και την πινακίδα προτεραιότητας - είναι γενικά κυκλικές, με (για απαγορεύσεις) ένα μαύρο σύμβολο σε λευκό φόντο μέσα σε κόκκινο περίγραμμα ή (για υποχρεωτικές οδηγίες) ένα λευκό σύμβολο σε μπλε φόντο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, κυκλικά ρυθμιστικά σήματα τοποθετούνται σε λευκούς ορθογώνιους πίνακες μαζί με κείμενο που συμπληρώνει τις έννοιές τους.

Οι περισσότερες προειδοποιητικές πινακίδες εμφανίζουν ένα μαύρο σύμβολο σε λευκό φόντο μέσα σε ένα ισόπλευρο τρίγωνο με κόκκινο περίγραμμα. Ωστόσο, από το 2012 και μετά, έχει υιοθετηθεί ένα πιο ξεκάθαρα χαρακτηριστικό σχέδιο (βασισμένο σε αυτό που χρησιμοποιείται για σχολικές πινακίδες στις ΗΠΑ) για σήματα που σχετίζονται με τους πεζούς: αυτά αποτελούνται από ένα φθορίζον κιτρινοπράσινο πεντάγωνο με μαύρο περίγραμμα και σύμβολο. Επίσης μπορούν να τοποθετηθούν πρόσθετα πλαίσια κάτω από τις πινακίδες για να συμπληρώσουν τις έννοιές τους.

Οι πληροφοριακές πινακίδες χωρίζονται σε οδοδείκτες, πινακίδες εξυπηρέτησης και σήματα που σχετίζονται με τουρισμό, με επιρροή τόσο από την αμερικανική όσο και από την αυστραλιανή πρακτική. Οι οδοδείκτες χρησιμοποιούν ένα πράσινο φόντο με λευκά γράμματα και βέλη. Οι ενδείξεις περιοχής υπηρεσίας χρησιμοποιούν μπλε φόντο με λευκά γράμματα, βέλη και σύμβολα. Τα σήματα που σχετίζονται με τον τουρισμό χρησιμοποιούν καφέ φόντο με λευκά γράμματα, βέλη και σύμβολα.

Ο σχεδιασμός των σημάτων στις οδούς ταχείας κυκλοφορίας βασίζεται κατά κύριο λόγο στον σχεδιασμό των σημάτων των αυστραλιανών αυτοκινητοδρόμων. Τα σήματα εξόδου, οι πινακίδες λανθασμένης διαδρομής και η πινακίδες που σηματοδοτούν την έναρξη / λήξη των σημάτων ταχείας κυκλοφορίας είναι πολύ παρόμοια με τις σημάνσεις αυτοκινητοδρόμων της Αυστραλίας.

Σαουδική Αραβία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα οδικά σήματα στη Σαουδική Αραβία δείχνουν συχνά το κείμενό τους τόσο στην Αραβική όσο και στην Αγγλική. Τα οδικά σήματα δείχνουν επίσης ποιο τμήμα του δρόμου προορίζεται για τους μουσουλμάνους και ποιο μέρος προορίζεται για τους μη μουσουλμάνους. Αυτό το σύστημα ακολουθείται για παράδειγμα σε περιοχές κοντά στη Μέκκα, το ιερό μέρος του Ισλάμ.[7]

Σιγκαπούρη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πινακίδες κυκλοφορίας της Σιγκαπούρης ακολουθούν στενά τις βρετανικές συμβάσεις οδικής σήμανσης, παρόλο που η κυβέρνηση εισήγαγε ορισμένες αλλαγές σε αυτές. Συνήθως είναι στην αγγλική. Οι άλλες επίσημες γλώσσες της χώρας, τα μαλαϊκά, τα κινεζικά και τα ταμίλ χρησιμοποιούνται σε πινακίδες που σχετίζονται με αξιοθέατα, αεροδρόμια και σημεία ελέγχου μετανάστευσης.

Σρι Λάνκα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα οδικά σήματα στη Σρι Λάνκα είναι τυποποιημένες οδικές πινακίδες που ακολουθούν στενά εκείνες που χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη με ορισμένες διακρίσεις και ορισμένες αλλαγές έχουν εισαγάγει οδικά σήματα που ταιριάζουν με τον τοπικό δρόμο και το σύστημα.

Από τις πρώτες πινακίδες σήμανσης που θεσπίστηκαν στην Τσεχοσλοβακία.

Ευρώπη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πινακίδα "μείνετε δεξιά" στην Πορτογαλία

Η τυποποίηση των σημάτων κυκλοφορίας στην Ευρώπη ξεκίνησε με την υπογραφή της Σύμβασης της Γενεύης του 1931 για την ενοποίηση των οδικών σημάτων από διάφορες χώρες. Οι κανόνες της σύμβασης του 1931 αναπτύχθηκαν στο Πρωτόκολλο της Γενεύης του 1949 για την Οδική Σήμανση.

Πινακίδα στον οικισμό Beussent στην Γαλλία

Το 1968, οι ευρωπαϊκές χώρες υπέγραψαν τη Σύμβαση της Βιέννης για τη Συνθήκη Οδικής Κυκλοφορίας, με στόχο την τυποποίηση των κανόνων κυκλοφορίας στις συμμετέχουσες χώρες προκειμένου να διευκολυνθεί η διεθνής οδική κυκλοφορία και να αυξηθεί η οδική ασφάλεια. Μέρος της συνθήκης ήταν η Σύμβαση της Βιέννης για την Οδική Σήμανση, η οποία όριζε τα σήματα κυκλοφορίας. Ως αποτέλεσμα, στη Δυτική Ευρώπη τα σήματα κυκλοφορίας είναι καλά τυποποιημένα, αν και εξακολουθούν να υπάρχουν κάποιες εξατομικευμένες εξαιρέσεις, κυρίως από την εποχή πριν από το 1968.

Η αρχή του ευρωπαϊκού προτύπου σημάτων κυκλοφορίας είναι ότι ορισμένα σχήματα και χρώματα πρέπει να χρησιμοποιούνται με συνεπείς έννοιες:

  1. Τα τριγωνικά σήματα (μαύρα σύμβολα σε λευκό ή κίτρινο φόντο) προειδοποιούν για κινδύνους. Η Σύμβαση της Βιέννης επιτρέπει επιπλέον ένα εναλλακτικό σχήμα για τέτοια σήματα, δηλαδή τον ρόμβο - αν και στην Ευρώπη το σχήμα αυτό χρησιμοποιείται τακτικά μόνο στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας.
  2. Τα ρυθμιστικά σήματα είναι στρογγυλά: αυτά που υποδηλώνουν απαγόρευση ή όριο είναι μαύρα σε λευκό (ή κίτρινο) με κόκκινο περίγραμμα. εκείνα που δίνουν μια υποχρεωτική εντολή είναι λευκά σε μπλε χρώμα.
  3. Τα πληροφοριακά και διάφορα άλλα δευτερεύοντα σήματα έχουν ορθογώνιο σχήμα.
  4. Τα ζώα που μπορεί να απεικονίζονται με προειδοποιητικά σήματα περιλαμβάνουν βοοειδή, ελάφια, ταράνδους, πάπιες, βατράχια, άλογα, πρόβατα, μαϊμούδες (στο Γιβραλτάρ) και πολικές αρκούδες (στο Σβάλμπαρντ). Η σύμβαση επιτρέπει τη χρήση οποιασδήποτε εικόνας ζώων.

Οι οδοδείκτες δεν έχουν εναρμονιστεί με τη Σύμβαση, τουλάχιστον όχι σε συνηθισμένους δρόμους. Ως αποτέλεσμα, υπάρχουν σημαντικές διαφορές στην κατεύθυνση σήμανσης σε όλη την Ευρώπη. Οι διαφορές ισχύουν για την επιλογή της γραμματοσειράς, των βελών και, κυρίως, των χρωμάτων. Ωστόσο, η σύμβαση διευκρινίζει ότι ο τύπος σήμανσης που χρησιμοποιείται πρέπει, για κάθε χώρα, να διακρίνει τους δρόμους περιορισμένης πρόσβασης («αυτοκινητόδρομους») από τους απλούς οδικούς άξονες.

Οι οδοδείκτες σε αυτοκινητοδρόμους έχουν ως εξής:

  1. Λευκά γράμματα σε πράσινο φόντο, όπως στην Αλβανία, την Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Βουλγαρία, την Κροατία, την Κύπρο, την Τσεχική Δημοκρατία, την Δανία, την Φινλανδία, την Ελλάδα, την Ιταλία, την Βόρεια Μακεδονία, την Ρουμανία, την Σερβία, την Σλοβακία, την Σλοβενία, την Σουηδία, την Ελβετία και την Τουρκία.
  2. Λευκά γράμματα σε μπλε φόντο, όπως στην Αυστρία, τη Λευκορωσία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία, το Λουξεμβούργο, τις Κάτω Χώρες, τη Νορβηγία, την Πολωνία, την Πορτογαλία, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ενώ για το υπόλοιπο οδικό δίκτυο:

  1. Λευκά γράμματα σε μπλε φόντο στην Ιταλία, την Ελβετία, τη Σουηδία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Ελλάδα, την Κύπρο, τη Σλοβακία, τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, τη Λετονία, την Εσθονία, τη Φινλανδία, την Τουρκία και τις Κάτω Χώρες (στην προκειμένη περίπτωση οι αυτοκινητόδρομοι).
  2. Λευκά γράμματα σε πράσινο φόντο στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, την Πολωνία, τη Γαλλία, την Ουγγαρία και την Πορτογαλία (μόνο σε λίγους κύριους δρόμους που δεν έχουν ακόμη μετατραπεί σε αυτοκινητοδρόμους),
  3. Μαύρα γράμματα σε κίτρινο φόντο στην Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Γερμανία, το Λουξεμβούργο, την Νορβηγία, την Σλοβενία, την Σερβία και την Κροατία.
  4. Κόκκινα γράμματα σε λευκό στη Δανία (σε εξόδους αυτοκινητοδρόμων χρησιμοποιούνται άσπρα γράμματα σε μπλε φόντο)
  5. Μαύρα γράμματα σε λευκό φόντο στην Ισπανία

Οι ασπρόμαυρες πινακίδες δευτερευόντων δρόμων τους διακρίνουν από τους κύριους δρόμους στη Φινλανδία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, την Ελβετία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στη Γερμανία, την Ουγγαρία, την Ιταλία, τη Ρουμανία και τη Σουηδία σε ασπρόμαυρα δείχνουν δρόμους μόνο για αστικούς δρόμους ή αστικούς προορισμούς.

Η σήμανση των οδικών αριθμών διαφέρει επίσης πολύ, εκτός από το ότι οι αριθμοί ευρωπαϊκής διαδρομής, εάν εμφανίζονται, υποδεικνύονται πάντα με λευκούς χαρακτήρες σε πράσινο ορθογώνιο. Ωστόσο, οι αριθμοί ευρωπαϊκών διαδρομών δεν χρησιμοποιούνται καθόλου στο Ηνωμένο Βασίλειο.[8]

Η Σύμβαση συνιστά ορισμένες ενδείξεις - όπως "STOP", "ZONE", κλπ. - να είναι στα αγγλικά. Ωστόσο, επιτρέπεται επίσης η χρήση της τοπικής γλώσσας. Εάν μια γλώσσα χρησιμοποιεί μη λατινικούς χαρακτήρες, θα πρέπει επίσης να δοθεί μια μετάφραση με λατινική γραφή των ονομάτων των πόλεων και άλλων σημαντικών θέσεων. Τα οδικά σήματα στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας είναι δίγλωσσα, χρησιμοποιώντας ιρλανδικά και αγγλικά. Η Ουαλία χρησιμοποιεί ομοίως δίγλωσσα ουαλικά-αγγλικά σήματα ενώ ορισμένα μέρη της Σκωτίας έχουν δίγλωσσες σκωτικές γαελικές-αγγλικές πινακίδες. Η Φινλανδία χρησιμοποιεί επίσης δίγλωσσα σήματα, στα φινλανδικά και τα σουηδικά. Τα σήματα στο Βέλγιο είναι στα γαλλικά, τα ολλανδικά ή τα γερμανικά ανάλογα με την περιοχή. Στην περιοχή της πρωτεύουσας (των Βρυξελλών), τα οδικά σήματα είναι στα γαλλικά και στα ολλανδικά. Τα σήματα στην Ελβετία μπορεί να είναι στα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ιταλικά, ή τα ραιτορομανικά ανάλογα με το καντόνι.

Ευρωπαϊκές χώρες - με την αξιοσημείωτη εξαίρεση του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου οι αποστάσεις και τα μήκη αναφέρονται σε μίλια, γιάρδες, πόδια και ίντσες και τα όρια ταχύτητας εκφράζονται σε μίλια ανά ώρα - χρησιμοποιούν το μετρικό σύστημα σε οδικά σήματα.

Για τις χώρες που οδηγούν στην αριστερή πλευρά του δρόμου, η σύμβαση ορίζει ότι τα σήματα κυκλοφορίας πρέπει να είναι καθρεφτισμένες εικόνες αυτών που χρησιμοποιούνται στις χώρες που οδηγούν στα δεξιά. Η πρακτική αυτή, ωστόσο, δεν ακολουθείται συστηματικά στις τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες που κινούνται στα αριστερά, την Κύπρο, τη Μάλτα, τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η σύμβαση επιτρέπει τη χρήση δύο χρωμάτων φόντου για σήματα κινδύνου και απαγόρευσης: λευκό ή κίτρινο. Οι περισσότερες χώρες χρησιμοποιούν λευκό, με λίγες - όπως η Φινλανδία, η Ισλανδία, η Πολωνία και η Σουηδία - να επιλέγουν το κίτρινο, καθώς αυτό τείνει να βελτιώνει την χειμερινή προβολή σημάτων σε περιοχές όπου επικρατεί το χιόνι. Για άγνωστο λόγο, το κίτρινο φόντο χρησιμοποιείται και στην Ελλάδα, αλλά μόνο στις πινακίδες αναγγελίας κινδύνου[9] και ποτέ στις υπόλοιπες. Σε ορισμένες χώρες, όπως η Γαλλία ή η Ιταλία, το λευκό είναι το κανονικό χρώμα φόντου για τις πινακίδες, αλλά το κίτρινο χρησιμοποιείται για προσωρινή σήμανση (όπως για παράδειγμα σε οδικά έργα).

Κροατία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Κροατικά οδικά σήματα ακολουθούν τη σύμβαση της Βιέννης (Αρχικά την σύμβαση είχε υπογράψει η Γιουγκοσλαβία). Τα πιο κοινά σήματα είναι:

  1. Κιτρινόμαυρες πινακίδες για κατευθύνσεις
  2. Κυανόλευκες για πληροφορίες
  3. Πρασινόλευκες σε αυτοκινητοδρόμους

Στα πρώτα χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Κροατίας, τα σήματα κυκλοφορίας της ήταν τα ίδια με αυτά της υπόλοιπης πρώην Γιουγκοσλαβίας. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, άρχισε η αντικατάσταση του κίτρινου φόντου προειδοποιητικών σημάτων και τα νέα σήματα χρησιμοποιούν τώρα λευκό φόντο.

Η γραμματοσειρά της σήμανσης είναι η SNV, όπως και με τις άλλες χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Ισλανδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι οδικές πινακίδες στην Ισλανδία ακολουθούν κυρίως τη Σύμβαση της Βιέννης, αλλά χρησιμοποιούν μια παραλλαγή του συνδυασμού χρωμάτων και μικρές αλλαγές σχεδιασμού παρόμοιες με τις πινακίδες στη Σουηδία.

Πινακίδα πριν από κυκλικό κόμβο στην Ιρλανδία
Ιρλανδική πινακίδα ισόπεδης σιδηροδρομικής διάβασης

Ιρλανδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μέχρι την κατάτμηση της Ιρλανδίας το 1922 και την ανεξαρτησία του Ιρλανδικού Ελεύθερου Κράτους (Σήμερα γνωστό ως Δημοκρατία της Ιρλανδίας) εφαρμόζονταν τα βρετανικά πρότυπα σε όλο το νησί. Το 1926 υιοθετήθηκαν πρότυπα πινακίδων παρόμοια με εκείνα που χρησιμοποιούνταν στη Μεγάλη Βρετανία την εποχή εκείνη.[10] Σύμφωνα με το νόμο, τα σήματα πρέπει να είναι γραμμένα τόσο στην Ιρλανδική όσο και στην Αγγλική.

Το 1956, οι οδικές πινακίδες στη Δημοκρατία άλλαξαν από το βρετανικό πρότυπο με την υιοθέτηση σημάτων σε σχήμα ρόμβου όπως και στις ΗΠΑ για πολλές προειδοποιήσεις κινδύνου οδών (διασταυρώσεις, στροφές, σιδηροδρομικές διαβάσεις, φανάρια).[11] Ορισμένα εγχώρια σήματα επινοήθηκαν επίσης, όπως το σήμα "keep-left" (μείνετε αριστερά) (ένα μαύρο καμπύλο βέλος που δείχνει προς τα επάνω αριστερά, αν και μερικά είναι παρόμοια με τα σήματα του ευρωπαϊκού "λευκού βέλους σε μπλε δίσκο"), ενώ κάποια άλλα σήματα δεν είναι ευρέως υιοθετημένα εκτός Ιρλανδίας, όπως το σήμα μη εισόδου (ένα μαύρο βέλος που δείχνει προς τα εμπρός σε έναν λευκό κύκλο με κόκκινο περίγραμμα).

Η κατευθυντική σήμανση είναι παρόμοια με τα ισχύοντα πρότυπα του Ηνωμένου Βασιλείου. Τα ίδια χρώματα χρησιμοποιούνται για τους οδοδείκτες στην Ιρλανδία όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο και χρησιμοποιούνται οι γραμματοσειρές του Ηνωμένου Βασιλείου για την σήμανση ("UK Transport" και "Motorway").

Τον Ιανουάριο του 2005 η Ιρλανδία υιοθέτησε μετρικά όρια ταχύτητας. Περίπου 35.000 υπάρχοντα σήματα αντικαταστάθηκαν και άλλα 23.000 νέα σήματα ανεγέρθηκαν φέρνοντας το όριο ταχύτητας σε χιλιόμετρα ανά ώρα. Για να αποφευχθεί η σύγχυση με τα παλιά σήματα, κάθε σήμα ορίου ταχύτητας έχει τώρα "km / h" κάτω από τους αριθμούς. Παρόλο που οι αλλαγές ήταν εκτεταμένες, σε πολλούς επαρχιακούς δρόμους εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται τα μίλια.

Λετονία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα οδικά σήματα στη Λετονία συμμορφώνονται σε μεγάλο βαθμό με τις οδηγίες της σύμβασης της Βιέννης. Στο λεπτομερές σχέδιο, μοιάζουν πολύ με τα σήματα που χρησιμοποιούνται στη Γερμανία.

Ολλανδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα οδικά σήματα στις Κάτω Χώρες ακολουθούν τη Σύμβαση της Βιέννης. Οι κατευθυντήριες πινακίδες (οι οποίες δεν έχουν εναρμονιστεί σύμφωνα με τη Σύμβαση) χρησιμοποιούν πάντα μπλε χρώμα ως φόντο. Οι προορισμοί στο σημείο εκτυπώνονται με λευκό χρώμα. Εάν ο προορισμός δεν είναι πόλη (αλλά περιοχή μέσα στην πόλη ή κάποιο άλλο είδος έλξης), αυτός ο προορισμός θα εκτυπωθεί με μαύρο χρώμα σε ξεχωριστό λευκό φόντο μέσα στο κατά τα άλλα μπλε σύμβολο.

Στις Κάτω Χώρε οι αριθμοί Ευρωπαϊκών δρόμων πάντα σημαίνονται όπου υπάρχουν. Οι ολλανδικοί αριθμοί εθνικών οδών τοποθετούνται σε ορθογώνιο, οι αυτοκινητόδρομοι σηματοδοτούνται με λευκή σήμανση σε κόκκινο ορθογώνιο (ως Axx) και πρωτεύοντες δρόμους με μαύρο χρώμα σε κίτρινο ορθογώνιο (ως Nxx). Όταν ένας αυτοκινητόδρομος αλλάζει σε έναν κύριο δρόμο, ο αριθμός του παραμένει ο ίδιος, αλλά ο Α αντικαθίσταται από το Ν. Έτσι σε ένα συγκεκριμένο σημείο το Α2 γίνεται Ν2 και όταν αλλάξει πάλι σε αυτοκινητόδρομο, ξαναγίνεται Α2.

Τα σήματα που προορίζονται για τους ποδηλάτες πάνε πάντα σε λευκές πινακίδες με κόκκινα ή πράσινα γράμματα.

Η Ολλανδική γραμματοσειρά, γνωστή ως ANWB-Ee, βασίζεται στην αμερικανική γραφή. Μια νέα γραμματοσειρά, που ονομάζεται ANWB-Uu (γνωστή και ως Redesign), αναπτύχθηκε το 1997 και εμφανίζεται σε πολλές πρόσφατες ολλανδικές πινακίδες. Στους δε αυτοκινητόδρομους όμως η γραμματοσειρά παραμένει η ANWB-Ee ή παρόμοια γραμματοσειρά. Η γλώσσα των σημάτων είναι συνήθως η ολλανδική, παρόλο που τα διγλωσσικά σήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν, όταν οι πληροφορίες αφορούν τους τουρίστες.

Νορβηγία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα σήματα στη Νορβηγία ακολουθούν κυρίως τη Σύμβαση της Βιέννης, εκτός από την προειδοποιητική πινακίδα της πολικής αρκούδας, η οποία είναι μια λευκή αρκούδα σε μαύρο φόντο και κόκκινο περίγραμμα. Τα σήματα κατεύθυνσης έχουν ως εξής:

  1. Λευκό κείμενο σε μπλε φόντο στους αυτοκινητόδρομους
  2. Μαύρα γράμματα σε κίτρινο φόντο στο υπόλοιπο οδικό δίκτυο
  3. Μαύρα γράμματα σε λευκό φόντο στις βιομηχανικές ζώνες και εμπορικές εγκαταστάσεις
  4. Λευκά γράμματα σε καφετί φόντο στις οδούς που οδηγούν σε τουριστικές ζώνες, εθνικούς δρυμούς και μουσεία

Οι πινακίδες αρίθμησης οδών έχουν ως εξής:

  1. Λευκά γράμματα σε πράσινο φόντο στις Ευρωπαϊκές οδούς και το εθνικό οδικό δίκτυο.
  2. Μαύρα γράμματα σε λευκό φόντο στο επαρχιακό και δημοτικό[12] δίκτυο

Σουηδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πινακίδα διέλευσης ταράνδου.

Τα οδικά σήματα στη Σουηδία ακολουθούν κυρίως τη Σύμβαση της Βιέννης με λίγες προσαρμογές, ωστόσο, οι οποίες επιτρέπονται στο πλαίσιο της σύμβασης:

  1. Οι προειδοποιητικές πινακίδες έχουν κίτρινο φόντο
  2. Υπάρχουν πινακίδες διέλευσης ταράνδων και λοιπών παρεμφερών ζώων.
  3. Οι οδοδείκτες έχουν λευκά γράμματα σε μπλε φόντο.
  4. Οι πινακίδες αυτοκινητοδρόμων έχουν λευκά γράμματα σε πράσινο φόντο.
  5. Όπου είναι εφικτό, οι πινακίδες είναι στην Σουηδική.

Η χρησιμοποιούμενη γραμματοσειρά είναι η Tratex.[13]

Ελβετία και Λιχτενστάιν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παρόλο που η Ελβετία δεν είναι μέλος της ΕΕ, οι πινακίδες κυκλοφορίας ακολουθούν ως επί το πλείστον τη Σύμβαση της Βιέννης με λίγες προσαρμογές και εξαιρέσεις. Τα οδικά σήματα κατηγοριοποιούνται ως εξής:

  1. Αναγγελίας κινδύνου
  2. Απαγορευτικά
  3. Υποχρεωτικά
  4. Προτεραιότητας
  5. Ενδείξεων
  6. Πληροφοριακά
  7. Πρόσθετα
  8. Διαγραμμίσεις οδοστρώματος
  9. Φωτεινοί σηματοδότες
  10. Οδηγίες των Αστυνομικών

Οι αποστάσεις και άλλες μετρήσεις εμφανίζονται σε μετρικές μονάδες. Από το 2003, η ASTRA-Frutiger είναι η γραμματοσειρά που χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση της SNV, η οποία χρησιμοποιείται ακόμα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Σημαντικές εξαιρέσεις από τον κανόνα είναι:

Πινακίδα ορεινής ταχυδρομικής οδού
  1. Ανάλογα με την περιοχή, χρησιμοποιείται μία από τις 4 επίσημες γλώσσες
  2. Οι προορισμοί γράφονται ανάλογα με την τοπική γλώσσα (π.χ. η Γενεύη ως Genève)
  3. Οι πινακίδες στους αυτοκινητοδρόμους και τις οδούς ταχείας κυκλοφορίας είναι πράσινες με λευκά γράμματα
  4. Στο υπόλοιπο δίκτυο, οι πινακίδες είναι πράσινες με λευκά γράμματα.
  5. Στο τοπικό δίκτυο, οι πινακίδες είναι λευκές με μαύρα γράμματα.
  6. Οι παρακαμπτήριες οδοί έχουν πορτοκαλί πινακίδες με μαύρο κείμενο.
  7. Οι δρόμοι για ποδήλατα (κανονικά και ποδήλατα βουνού) και οχήματα μεταφοράς έχουν σκούρες κόκκινες πινακίδες με λευκό κείμενο
  8. Οι δρόμοι εμπορικών κατευθύνσεων έχουν γκρίζες πινακίδες με μαύρο κείμενο και έχουν μια κόκκινη κουκκίδα επάνω τους.
  9. Σε όλες τις πυκνοκατοικημένες κατοικημένες περιοχές, το όριο ταχύτητας είναι περίπου 50 χλμ/ω.
  10. Στους ορεινούς δρόμους, η προτεραιότητα δίνεται κατά πρώτον στα βαρέα οχήματα και κατά δεύτερον στα οχήματα της αντίθετης κατεύθυνσης
  11. Υπάρχει η ασυνήθιστη (για τον υπόλοιπο κόσμο) πινακίδα ορεινής ταχυδρομικής οδού, η οποία υποδηλώνει προτεραιότητα στις δημόσιες συγκοινωνίες.
  12. Υπάρχουν περισσότερες από τις συνηθισμένες πινακίδες περί προτεραιότητας
Πινακίδα στον κυκλικό κόμβο "Magic Roundabout"
Δίγλωσση πινακίδα μονόδρομου στην Ουαλία.

Ηνωμένο Βασίλειο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η σήμανση της κυκλοφορίας στο Ηνωμένο Βασίλειο συμμορφώνεται ευρέως με τους ευρωπαϊκούς κανόνες, παρόλο που ορισμένα σήματα είναι μοναδικά για τη Βρετανία και τα σήματα κατεύθυνσης παραλείπουν τους αριθμούς ευρωπαϊκών οδών. Το σημερινό σύστημα σημάτων, που εισήχθη την 1η Ιανουαρίου 1965, αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 από την επιτροπή Άντερσον, η οποία δημιούργησε το σύστημα σήμανσης αυτοκινητοδρόμων, και από την επιτροπή Ουόρμποϊς, η οποία αναμόρφωσε την σήμανση για υπάρχοντες δρόμους πολλών χρήσεων.

Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η μόνη χώρα της Κοινοπολιτείας που χρησιμοποιεί μη μετρικές μετρήσεις (δηλαδή χρησιμοποιεί τα μίλια) για τις αποστάσεις και τις επιτρεπόμενες ταχύτητες, αν και τα σήματα "επιτρεπόμενου βάρους" έχουν μετρικούς τόνους από το 1981 και σήμερα υπάρχουν δύο μονάδες μέτρησης.

Οι χρωματισμοί των οδοδεικτών έχουν ως εξής:

  1. Μπλε με λευκά γράμματα στους Αυτοκινητοδρόμους
  2. Πράσινο με λευκά γράμματα και κίτρινους αριθμούς στο πρωτεύον οδικό δίκτυο
  3. Λευκό με μαύρα γράμματα στο μη-πρωτεύον οδικό δίκτυο
  4. Κίτρινο με μαύρα γράμματα σε προσωρινές πινακίδες που τοποθετούνται σε περιοχές που γίνονται έργα

Δύο γραμματοσειρές χρησιμοποιούνται: Η Motorway (Μόνο στους αυτοκινητοδρόμους) και η Transport (Heavy ή Medium, στο υπόλοιπο δίκτυο)

Τα σήματα είναι γενικά διγλωσσικά σε όλα τα μέρη της Ουαλίας (Αγγλική / Ουαλική ή Ουαλική / Αγγλική) και παρόμοια σήματα αρχίζουν να παρατηρούνται σε τμήματα της Σκωτίας (Αγγλική / Σκωτική Γαελική).

Όλα τα σήματα και οι συναφείς κανονισμοί τους μπορούν να βρεθούν στον σύνδεσμο της παραπομπής: [14]

Βόρειος Αμερική και Ωκεανία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πινακίδα για ΑμεΑ

Χρωματισμοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. κόκκινο με λευκό σε ΣΤΟΠ, πινακίδες παραχώρησης προτεραιότητας και απαγορευτικές πινακίδες (π.χ. στάθμευσης)
  2. πράσινο με λευκά γράμματα στους οδοδείκτες
  3. καφέ με λευκά γράμματα στις περιοχές τουριστικού ενδιαφέροντος
  4. μπλε με λευκά σύμβολα στους σταθμούς εξυπηρέτησης αυτοκινήτων (Σ.Ε.Α.)
  5. λευκό με κόκκινα ή μαύρα γράμματα στις ρυθμιστικές πινακίδες
  6. κίτρινο με μαύρα γράμματα σε προειδοποιητικά σήματα
  7. πορτοκαλί με μαύρα γράμματα στις περιοχές όπου εκτελούνται έργα[15]
  8. μωβ σε πινακίδες "λωρίδων που χρησιμοποιούνται μόνο από οχήματα με καταχωρημένους λογαριασμούς ηλεκτρονικής είσπραξης διοδίων (ETC)"[16]
  9. μαύρο με άσπρα γράμματα ή βέλη σε πινακίδες που αφορούν λωρίδες κυκλοφορίας

Τα ρυθμιστικά σήματα εμφανίζονται μερικές φορές με λευκά γράμματα σε κόκκινες ή μαύρες πινακίδες. Στο Κεμπέκ, το μπλε χρησιμοποιείται συχνά για δημόσιες υπηρεσίες όπως οι χώροι ανάπαυσης. Πολλά σήματα μαύρου-κίτρινου χρώματος είναι κόκκινα σε λευκό.

Πολλές αμερικανικές πολιτείες και καναδικές επαρχίες χρησιμοποιούν πλέον τεχνολογία πορτοκαλί φθορισμού για σήματα κατασκευής.[17]

Σύμβολα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πινακίδα επαρχιακής οδού στον Καναδά

Κάθε πολιτεία και επαρχία έχει διαφορετικούς δείκτες για τους δικούς του αυτοκινητόδρομους, αλλά χρησιμοποιεί πρότυπα για όλους τους ομοσπονδιακούς αυτοκινητόδρομους. Πολλοί ειδικοί αυτοκινητόδρομοι - όπως η διαδρομή της Βασίλισσας Ελισάβετ (Queen Elizabeth Way), η διακαναδική εθνική οδός, καθώς και διάφορα μονοπάτια αυτοκινήτων στις ΗΠΑ - έχουν χρησιμοποιήσει μοναδικά σήματα. Οι κομητείες στις ΗΠΑ χρησιμοποιούν μερικές φορές ένα πενταγωνικό μπλε σήμα με κίτρινα γράμματα για αριθμημένους επαρχιακούς δρόμους, αν και η χρήση είναι ασυνεπής ακόμη και εντός των πολιτειών.

Μονάδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι αποστάσεις των σημάτων κυκλοφορίας ακολουθούν γενικά το σύστημα μέτρησης που χρησιμοποιείται τοπικά: δηλαδή το μετρικό σύστημα σε όλες τις χώρες του κόσμου εκτός από τη Βιρμανία, τη Λιβερία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρόλο που το μετρικό σύστημα χρησιμοποιείται στο Ηνωμένο Βασίλειο για όλους τους σκοπούς εκτός από την απεικόνιση των οδικών αποστάσεων και τον καθορισμό ορίων ταχύτητας, ενώ στις ΗΠΑ το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Μεταφορών έχει αναπτύξει (όμως χρησιμοποιείται πολύ σπάνια) μετρικά πρότυπα για όλες τις πινακίδες.

Γλώσσες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πολυγλωσσική πινακίδα ΣΤΟΠ στην γλώσσα των Κρι, τα Αγγλικά και τα Γαλλικά.

Όταν οι πινακίδες χρησιμοποιούν μια γλώσσα, συνήθως χρησιμοποιείται η αναγνωρισμένη γλώσσα (ες) της περιοχής. Τα σήματα στο μεγαλύτερο μέρος των ΗΠΑ, τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία είναι στην Αγγλική. Το Κεμπέκ χρησιμοποιεί την Γαλλική, ενώ το Νιου Μπρούνσγουικ και οι γέφυρες Ζακ-Καρτιέ και Σαμπλαίν, στο Μόντρεαλ (καθώς και μερικά τμήματα στο δυτικό νησί) χρησιμοποιούν και την Αγγλική, αλλά και την Γαλλική και αρκετές άλλες επαρχίες και πολιτείες όπως το Οντάριο. Το Βερμόντ χρησιμοποιεί διγλωσσικές γαλλο-αγγλικές πινακίδες σε ορισμένες τοποθεσίες. Το Πουέρτο Ρίκο (έδαφος των ΗΠΑ) και το Μεξικό χρησιμοποιούν την Ισπανική. Σε περιοχές που βρίσκονται κοντά στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού, τα οδικά σήματα είναι συχνά στην Αγγλική και την Ισπανική σε μέρη όπως το Σαν Ντιέγκο, το Γιούμα και το Ελ Πάσο. Οι αυτόχθονες γλώσσες, κυρίως η Ναουάτλ καθώς και ορισμένες γλώσσες των Μάγια, χρησιμοποιούνται επίσης.

Γραμματοσειρά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πινακίδα που προειδοποιεί για διέλευση άλκης στην χερσόνησο Κενάι της Αλάσκας.

Οι γραμματοσειρές που χρησιμοποιούνται κυρίως στις πινακίδες στις Η.Π.Α. και στον Καναδά είναι οι αλφαβητικές σειρές FHWA. Λεπτομέρειες σχετικά με τη μορφή και την απόσταση των γραμμάτων για αυτές τις σειρές δίδονται στο "Τυπικό αλφάβητο για συσκευές ελέγχου της κυκλοφορίας", το οποίο δημοσίευσε για πρώτη φορά το Γραφείο Δημόσιων Δρόμων (BPR) το 1945 και στη συνέχεια ενημερώθηκε από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Οδικής Κυκλοφορίας.

Νέα Ζηλανδία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γενικά, τα οδικά σήματα της Νέας Ζηλανδίας επηρεάζονται τόσο από αμερικανικές όσο και από ευρωπαϊκές πρακτικές.

Τα προειδοποιητικά σήματα έχουν σχήμα ρόμβου με κίτρινο υπόβαθρο για μόνιμες προειδοποιήσεις και πορτοκαλί για προσωρινές προειδοποιήσεις. Είναι κάπως πιο εικονογραφημένα - θα λέγαμε - από τα αντίστοιχα Αμερικανικά. Αυτό ισχύει και για την καναδική προειδοποιητική σήμανση.

Τα ρυθμιστικά σήματα ακολουθούν επίσης την ευρωπαϊκή πρακτική, με έναν λευκό κύκλο με κόκκινο περίγραμμα που υποδεικνύει κάποια απαγόρευση και έναν μπλε κύκλο που υποδεικνύει υποχρεωτικές ενέργειες. Οι λευκές ορθογώνιες πινακίδες με κόκκινο περίγραμμα υποδεικνύουν τις κατευθύνσεις χρήσης της λωρίδας. Οι πινακίδες πληροφοριών και κατεύθυνσης είναι ορθογώνιες. Για τις πινακίδες σε ένα κρατικό αυτοκινητόδρομο χρησιμοποιείται πράσινο φόντο, για όλους τους άλλους δρόμους και όλες τις υπηρεσίες (εκτός από μερικές, όπου η σήμανση κατεύθυνσης είναι άσπρη) χρησιμοποιείται πινακίδα με μπλε φόντο, ενώ οι πινακίδες που κατευθύνουν ή αναφέρονται για τουριστικά αξιοθέατα έχουν καφέ υπόβαθρο.

Πριν από το 1987, τα περισσότερα οδικά σήματα είχαν μαύρο υπόβαθρο. Οι ρόμβοι έδειχναν προειδοποιήσεις και τα ορθογώνια έδειχναν ρυθμιστικές ενέργειες (με εξαίρεση την πινακίδα παραχώρησης προτεραιότητας (η οποία είχε ως σχήμα ένα ανεστραμμένο τραπέζιο) και τα σήματα Stop και ορίου ταχύτητας (τα οποία ήταν τα ίδια με σήμερα)). Οι πινακίδες πληροφοριών ήταν κίτρινες και η σήμανση κατεύθυνσης ήταν πράσινη στους αυτοκινητόδρομους και μαύρη στους άλλους δρόμους.

Νότιος Αμερική, Κεντρική Αμερική και Καραϊβική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα οδικά σήματα στην Καραϊβική, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Ως επί το πλείστον, οι συμβάσεις στην σήμανση τείνουν να μοιάζουν περισσότερο με τις συμβάσεις σηματοδότησης των Ηνωμένων Πολιτειών απ'ότι με τις ευρωπαϊκές και ασιατικές συμβάσεις. Για παράδειγμα, τα προειδοποιητικά σημάδια είναι συνήθως σε σχήμα ρόμβου και κίτρινα και όχι τριγωνικά και λευκά. Σε ορισμένες παραλλαγές περιλαμβάνονται τα σήματα "Χώρος στάθμευσης" και "Απαγόρευση στάθμευσης", τα οποία περιέχουν είτε το γράμμα E είτε το P, ανάλογα με το ποια λέξη χρησιμοποιείται τοπικά για το "Parking" (ισπανικά: estacionamiento ή parqueo, πορτογαλικά: estacionamento), καθώς και το σήμα Stop, η οποία συνήθως είναι η "Pare" ή η "Alto". Οι αξιοσημείωτες εξαιρέσεις περιλαμβάνουν τα σήματα ορίου ταχύτητας, τα οποία ακολουθούν τις ευρωπαϊκές συμβάσεις, και το σήμα "Απαγόρευση εισόδου", το οποίο συχνά αντικαθίσταται με ένα βέλος προς τα πάνω.

Κολομβία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πινακίδες οδοσήμανσης στην Κολομβία χωρίζονται στις εξής κατηγορίες:

  1. Προειδοποιητικές
  2. Υποχρεωτικές
  3. Πληροφοριακές[18]

Τα προειδοποιητικά σήματα είναι πολύ παρόμοια με τις προειδοποιητικές πινακίδες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έχουν κίτρινο σχήμα ρόμβου με μαύρο σύμβολο (το κίτρινο χρώμα αλλάζει σε πορτοκαλί χρώμα στις περιοχές υπό κατασκευή). Σε ορισμένες περιπτώσεις, το κίτρινο χρώμα μετατοπίζεται σε φθορίζον κίτρινο (όπως π.χ. στην ένδειξη του σχολικού χώρου).

Οι πινακίδες πληροφοριών έχουν πολλά σχήματα και χρώματα. Κυρίως είναι μπλε με λευκά σύμβολα και σε πολλές περιπτώσεις αυτά τα σύμβολα έχουν ένα πληροφοριακό γράμμα κάτω από το σύμβολο.

Αϊτή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι οδικές πινακίδες στην Αϊτή είναι τυποποιημένες οδικές πινακίδες που ακολουθούν στενά εκείνες που χρησιμοποιούνται στη Γαλλία με ορισμένες διαφορές. Είναι γραμμένες στη γαλλική και στην αϊτινή κρεολική γλώσσα.

Σουρινάμ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι οδικές πινακίδες στο Σουρινάμ βασίζονται ιδιαίτερα στις ολλανδικές οδικές πινακίδες, δεδομένου ότι το Σουρινάμ είναι μια πρώην ολλανδική αποικία, αν και η κίνηση γίνεται στα αριστερά.

Αυτόματη αναγνώριση πινακίδων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα αυτοκίνητα αρχίζουν να διαθέτουν κάμερες με αυτόματη αναγνώριση σημάτων κυκλοφορίας, ξεκινώντας από το Opel Insignia. Αναγνωρίζει κυρίως τα όρια ταχύτητας και τις περιοχές χωρίς προσπέρασμα.[19]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Αναφέρονται έτσι στην Καθομιλουμένη
  2. Traffic Signs Manual Introduction 1982
  3. «σήμανση οδών» (PDF). 
  4. «Where Did the First Road Signs Come From?». Your AAA Network (στα Αγγλικά). 18 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 2020. 
  5. «MMDA defends 'pink' as traffic enforcement standard». GMA News Online. 
  6. «Probe looms over MMDA's pink traffic signs». GMA News Online. 
  7. Saudi highway signs near Makkah (archived)
  8. «Norma 8.1-I.C.» (PDF). Ministerio de Fomento, Gobierno de España. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 9 Μαρτίου 2014. 
  9. Εκτός του όταν τοποθετούνται σε χρυσαφί φόντο που υποδηλώνει έργα επί της οδού.
  10. S.I. No. 55/1926: Road Signs and Traffic Signals Regulations, 1926 Αρχειοθετήθηκε 2006-02-26 στο Wayback Machine. – Irish Statute Book
  11. S.I. No. 284/1956: Traffic Signs Regulations, 1956 Αρχειοθετήθηκε 2006-09-05 στο Wayback Machine. - Irish Statute Book
  12. Στο δημοτικό δίκτυο αναφέρεται η ονομασία της οδού αντί της αρίθμησης.
  13. Teckensnitt på vägmärken / Vägverket Αρχειοθετήθηκε 2006-04-20 στο Wayback Machine.
  14. «The Traffic Signs Regulations and General Directions 2002». opsi.gov.uk. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2010. 
  15. «The Evolution of MUTCD». dot.gov. 
  16. Section 1A.12 Color Code, Manual on Uniform Traffic Control Devices
  17. Section 6F.02 General Characteristics of Signs [Temporary Traffic Control], Manual on Uniform Traffic Control Devices
  18. Colombia traffic signs manual Αρχειοθετήθηκε 2008-06-10 στο Wayback Machine.
  19. «Opel Insignia to feature traffic sign recognition system». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Οκτωβρίου 2010. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Ασία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ευρώπη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βόρεια Αμερική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Καναδάς[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

ΗΠΑ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]