Πιερ Βερνιώ
| Πιερ Βερνιώ | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Pierre Victurnien Vergniaud (Γαλλικά) |
| Γέννηση | 31 Μαΐου 1753 Λιμόζ |
| Θάνατος | 31 Οκτωβρίου 1793 Παρίσι |
| Αιτία θανάτου | αποκεφαλισμός |
| Συνθήκες θανάτου | θανατική ποινή |
| Τόπος ταφής | Κοιμητήριο της Μαντλέν |
| Παρατσούκλι | L'Aigle de la Gironde |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Γαλλικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός δικηγόρος νομικός |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Γιρονδίνοι |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | μέλος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης πρόεδρος της Συμβατικής Εθνοσυνέλευσης (10 Ιανουαρίου 1793 – 24 Ιανουαρίου 1793) |
Ο Πιερ Βικτυρνιέν Βερνιώ (γαλλ. Pierre Victurnien Vergniaud, 31 Μαΐου 1753 – 31 Οκτωβρίου 1793) ήταν Γάλλος δικηγόρος και πολιτική μορφή της Γαλλικής Επαναστάσεως. Διακρίθηκε ως βουλευτής στην επαναστατική Νομοθετική Συνέλευση, καθώς ήταν ικανός ρήτορας. Από πολιτικής απόψεως υπεστήριξε τον Ζακ Πιερ Μπρισό και τους Γιρονδίνους.[1]
Ο Βερνιώ γεννήθηκε στη Λιμόζ, σε οικογένεια εύπορου εμπόρου, και φοίτησε στο Ιησουιτικό Κολέγιο της πόλεως, όπου αρίστευσε. Ο τότε έπαρχος Αν Ρομπέρ Ζακ Τυργκό κανόνισε έτσι να γίνει δεκτός στο Κολέγιο ντυ Πλεσί του Πανεπιστημίου των Παρισίων. Επί αρκετά έτη ήταν αβέβαιος για το τι ήθελε να κάνει στη ζωή του, περνώντας την ώρα του με παρέες και συχνάζοντας στα σαλόνια της εποχής. Καλλιέργησε όμως με τις συζητήσεις την πολιτική του ικανότητα και δημιούργησε πολύτιμες φιλίες στα σαλόνια. Ο εύπορος σύζυγος της αδελφής του Μαρί τον στηρίξε οικονομικά και τον ώθησε στη δικηγορία, όπου επίσης διέπρεψε. Η δικαστική υπόθεση Ντυριέ μάλιστα το 1790 είχε και πολιτική διάσταση και τον ενέταξε στην κεντρική πολιτική σκηνή. Εκλεγόμενος στη Νομοθετική Συνέλευση ως εκπρόσωπος του Μπορντώ, ο Βερνιώ έφθασε στο Παρίσι τον Αύγουστο του 1791. Οι εργασίες της Συνελεύσεως άρχισαν την 1η Οκτωβρίου και η ευφράδεια του Βερνιώ ήταν τέτοια, ώστε λίγες ημέρες μετά την πρώτη του ομιλία εκεί εκλέχθηκε Πρόεδρος της Συνελεύσεως (έστω και αν οι προεδρικές θητείες στην πρώτη εκείνη βουλή είχαν ορισθεί σύντομες). Ως βουλευτής των Γιρονδίνων, ψήφισε υπέρ της θανατικής καταδίκης του βασιλιά. Αλλά όταν τάχθηκε κατά των «Ορεινών», ο ίδιος ο Βερνιώ καταδικάσθηκε σε θάνατο στις 24 Οκτωβρίου 1793 και εκτελέσθηκε μια εβδομάδα αργότερα μαζί με άλλους 21 Γιρονδίνους — ήταν η εποχή της «Βασιλείας του Τρόμου».
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Doyle, William: The Oxford History of the French Revolution, Clarendon Press, Οξφόρδη 1989, ISBN 0-19-822781-7, σσ. 238, 276
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Το λήμμα «Βερνιώ Πέτρος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 8, σελ. 341