Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πιερ Αντόνιο Μικέλι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πιερ Αντόνιο Μικέλι
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Pier Antonio Micheli (Ιταλικά)
Γέννηση11  Δεκεμβρίου 1679
Φλωρεντία
Θάνατος01 Ιανουαρίου 1737 (57 ετών)
Φλωρεντία
Αιτία θανάτουασθένεια των πνευμόνων
Επιστημονική σταδιοδρομία
Ερευνητικός τομέαςβοτανική και μυκητολογία
Ιδιότηταβοτανολόγος και μυκητολόγος

Ο Πιερ Αντόνιο Μικέλι (ιταλ: Pier Antonio Micheli) (11 Δεκεμβρίου 1679 - 1 Ιανουαρίου 1737) ήταν ένας γνωστός Ιταλός βοτανολόγος,[1] καθηγητής βοτανικής στην Πίζα, επιμελητής του Βοτανικού Κήπου της Φλωρεντίας, συγγραφέας του "Νέα γένη φυτών ταξινομημένα σύμφωνα με τη μέθοδο Τουρνεφόρ" (Nova plantarum genera iuxta Tournefortii methodum disposita). Ο Μικέλι θεωρείται ο ιδρυτής της μυκητολογίας. [2]Ανακάλυψε τα σπόρια των μανιταριών, ήταν ηγετική αυθεντία στα κρυπτόγαμα και εισήγαγε πολλά σημαντικά γένη μικρομυκήτων, συμπεριλαμβανομένων των Aspergillus και Botrytis.

Ο Μικέλι γεννήθηκε στη Φλωρεντία το 1679. Ήταν αυτοδίδακτος στα Λατινικά και ξεκίνησε τη μελέτη των φυτών σε νεαρή ηλικία υπό τον Μπρούνο Τότσι. Το 1706 διορίστηκε βοτανολόγος του Κόζιμο Γ' των Μεδίκων, Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης, διευθυντής των κήπων της Φλωρεντίας, και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Πίζας.

Το βιβλίο του "Νέα γένη φυτών" (Nova Plantarum Genera) (1729) ήταν ένα σημαντικό βήμα στη γνώση των μανιταριών.[3] Σε αυτό το έργο, έδωσε περιγραφές 1900 φυτών, εκ των οποίων περίπου 1400 περιεγράφηκαν για πρώτη φορά. Ανάμεσα σ' αυτά ήταν 900 μύκητες και λειχήνες, συνοδευόμενα από 73 πλάκες. Περιλάμβανε πληροφορίες σχετικά με "τη φύτευση, την προέλευση και την ανάπτυξη των μυκήτων, της μούχλας και των συναφών φυτών", και ήταν ο πρώτος που επεσήμανε ότι οι μύκητες έχουν αναπαραγωγικά όργανα ή σπόρια. [4] Το έργο του αντιμετώπισε σκεπτικισμό από άλλους βοτανολόγους της εποχής. [5]

Παρατήρησε ότι όταν τα σπόρια τοποθετούνταν σε κομμάτια πεπονιού, παράγονταν το ίδιο είδος μύκητα από το οποίο προέρχονταν τα σπόρια, και από αυτή την παρατήρηση σημείωσε ότι οι μύκητες δεν προέχονται από αβιογένεση. [6] Επίσης διατύπωσε ένα συστηματικό σύστημα ταξινόμησης με θέσεις για τα γένη και τα είδη. [7]

Άγαλμα του Μικέλι ανάμεσα στην γκαλερί των διάσημων Τοσκάνων στην αυλή του Ουφίτσι, έργο του Βιντσένζο Κοστιανί.

Ήταν συλλέκτης φυτικών και ορυκτών δειγμάτων,[8] και σε ένα από τα ταξίδια συλλογής του, το 1736, προσβλήθηκε από πλευρίτιδα, από την οποία σύντομα πέθανε στη Φλωρεντία.

  • Το 1737, ο Λινναίος ονόμασε το γένος Michelia από αυτόν.
  • Η Via Micheli, στη Φλωρεντία, όπου βρίσκεται ο Βοτανικός Κήπος, πήρε το όνομά του προς τιμήν του.
  1. ↑ Moselio Schaechter (1 Σεπτεμβρίου 2011). Eukaryotic Microbes. Academic Press. σελίδες 19–. ISBN 978-0-12-383877-3. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2012.
  2. ↑ Rodolico 1974, σελ. 368.
  3. ↑ Geeta Sumbali· B. M. Johri (30 Ιουλίου 2005). The Fungi. Alpha Science Int'l Ltd. σελίδες 11–. ISBN 978-1-84265-153-7. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2012.
  4. ↑ Marc Ratcliff (1 Μαΐου 2009). The Quest for the Invisible: Microscopy in the Enlightenment. Ashgate Publishing, Ltd. σελίδες 26–. ISBN 978-0-7546-6150-4. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2012.
  5. ↑ Frank N. Egerton (2 Ιουνίου 2012). Roots of Ecology: Antiquity to Haeckel. University of California Press. σελίδες 106–. ISBN 978-0-520-95363-5. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2012.
  6. ↑ George N. Agrios (2005). Plant Pathology. Academic Press. σελίδες 17–. ISBN 978-0-12-044565-3. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2012.
  7. ↑ R. S. Mehrotra· K. R. Aneja (1 Δεκεμβρίου 1990). An Introduction To Mycology. New Age International. σελίδες 68–. ISBN 978-81-224-0089-2. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2012.
  8. ↑ Dennis Geronimus (31 Ιανουαρίου 2007). Piero di Cosimo: Visions Beautiful and Strange. Yale University Press. σελίδες 160–. ISBN 978-0-300-10911-5. Ανακτήθηκε στις 14 Αυγούστου 2012.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]