Πιέτρο Αλντομπραντίνι
| Πιέτρο Αλντομπραντίνι | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Pietro Aldobrandini (Ιταλικά) |
| Γέννηση | 31 Μαρτίου 1571 Ρώμη |
| Θάνατος | 10 Φεβρουαρίου 1621 Ρώμη |
| Θρησκεία | Καθολική Εκκλησία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ιταλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | διπλωμάτης καθολικός ιερέας καθολικός επίσκοπος (από 1604) πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Οικογένεια | Aldobrandini family |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | καθολικός αρχιεπίσκοπος (από 1604) καρδινάλιος (από 1593) Καμερλέγκος της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας (1599–1621) Καμερλέγκος του Ιερού Κολλεγίου των Καρδιναλίων (1611–1612) |
Ο Πιέτρο Αλντομπραντίνι, ιταλ.: Pietro Aldobrandini (31 Μαρτίου 1571 – 10 Φεβρουαρίου 1621) ήταν Ιταλός καρδινάλιος και προστάτης των τεχνών.
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Πιέτρο ήτανε εξάδελφος του καρδινάλιου Τσίντσιο Αλντομραντίνι και θείος των καρδιναλίων Σιλβέστρo και Iππολίτo Αλντομπραντίνι.
Καρδινάλιος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Χειροτονήθηκε καρδινάλιος το 1593 από τον θείο του, πάπα Κλήμη Η΄ Αλντομπραντίνι, με τον τίτλο καρδινάλιος-διάκονος του Σαν Νικόλα ιν Κάρσερε. Η εκκλησία αυτή ξανακτίστηκε το 1599, με νέα πρόσοψη από τον Τζάκομο ντελα Πόρτα. Ο Αλντομπραντίνι ανέλαβε το δουκάτο της Φερράρα το 1598, όταν αυτό περιήλθε στα Παπικά Κράτη και η συλλογή των πινάκων του εμπλουτίστηκε με έργα, που είχαν αφαιρεθεί από τη Φερράρα. Υπηρέτησε ως θαλαμηπόλος (camerlengo) της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας, επιφορτισμένος με την οικονομική διαχείριση της Κληρονομιάς του Αγίου Πέτρου (Patrimonium Sancti Petri). Το 1600 ταξίδεψε στη Λυών ως παπικός απεσταλμένος (legatus) για να ευλογήσει τον γάμο τού Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας και της Μαρίας των Μεδίκων.
Στις 17 Οκτωβρίου 1604 χειροτονήθηκε επίσκοπος από τον πάπα Κλήμη Η΄, με τους Φρανσουά Μαρί Ταρουζί, αρχιεπίσκοπο της Σιένα, Aλεσάντρο Οταβιάνo των Μεδίκων καρδινάλιο-επίσκοπο της Παλεστρίνα, και Oτάβιο Μπαντίνι, αρχιεπίσκοπο του Φέρμο, να υπηρετούν ως συν-χειροτονημένοι. Έγινε αρχιεπίσκοπος της Ραβέννας το 1604, και καρδινάλιος-ιερέας του ναού Σαν Παγκράτσιο, αλλά την επόμενη χρονιά επέλεξε τον ναό Σάντι Τζιοβάννι ε Πάολο αλ Τσέλιο. Το 1612 ονομάστηκε Κκρδινάλιος-ιερέας της Σάντα Μαρία ιν Τραστέβερε.
Προστάτης των τεχνών
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 1598, ο πάπας Κλήμης Η΄ έδωσε στον Πιέτρο την παλαιά βίλα Ρουφίνι στο Φρασκάτι ως ανταμοιβή, για τις επιτυχημένες διαπραγματεύσεις που είχε ξεκινήσει με τους Γάλλους. [1] Έμεινε γνωστή ως Βίλα Αλντομπραντίνι. Ο αρχιτέκτονάς του, Τζάκομο ντελα Πόρτα, ξεκίνησε το έργο. Ο Κάρλο Μαντέρνο πρόσθεσε μια ανοικτή στοά (loggia). Ο Τζιοβάνι Φοντάνα εργάστηκε στον κήπο. [2] Ο Ντομενικίνο ζωγράφισε τοιχογραφίες σε ένα κιόσκι κήπου.
Το 1600 ο Κλήμης Η΄ απέκτησε τους Κήπους Βιτέλι στον Κυρηνάλιο λόφο. Την επόμενη χρονιά τούς έδωσε στον ανιψιό του. Τα παλαιά κτίρια κατεδαφίστηκαν, και ξεκίνησε η κατασκευή της νέας βίλας και του παρακείμενου κήπου. Ο ντέλα Πόρτα εξόπλισε το κτίριο με σκάλες και ανοικτές στοές. Οι επάνω όροφοι του Παλάτσο Αλντομπραντίνι φιλοξενούσαν μία πλούσια συλλογή έργων τέχνης, που άφησε στον καρδινάλιο η δούκισσα του Ουρμπίνο Λουκρητία ντ' Έστε, το 1598.
Ήταν προστάτης του Toρκουάτο Τάσo και του Τζιρόλαμο Φρεσκομπάλντι.
Έργα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
- Bandi generali del cardinale Aldobrandino da osservarsi nella città, stato et legatione di Ferrara (στα Ιταλικά). Ferrara: Vittorio Baldini. 1598.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Attlee, Helena (2006). Italian Gardens - A Cultural History. London: Frances Lincoln. σελ. 91. ISBN 978-0-7112-3392-8.
- ↑ Wass, Stephen. Seventeenth-century Water Gardens and the Birth of Modern Scientific thought in Oxford, Windgather Press, 2022, p. 31 (ISBN 9781914427183)
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Asano Guarini, E. F (1960). «Aldobrandini, Pietro», στο: Dizionario Biografico degli italiani, 2, Roma 1960, σσ. 107-112.