Περιφέρεια Σεμιρέτσιε

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Περιφέρεια Σεμιρέτσιε
1854–1924
Coat of Arms of Semirechye Province.png
Έμβλημα
ΧώραΡωσική Αυτοκρατορία, Ρωσική Δημοκρατία, Σοβιετική Ρωσία και Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών
Διοικητική υπαγωγήΓενικό Κυβερνείο του Τουρκεστάν, Γενικό Κυβερνείο των Στεπών και Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Τουρκεστάν
ΠρωτεύουσαΑλμάτι
Έκταση347 910 square versta
Πληθυσμός987 863 (1897)[1]
Γεωγραφικές συντεταγμένες43°15′0″N 76°54′0″E
Το εθνόσημο του Πισπέκ

Η περιφέρεια Σεμιρέτσιε (ρωσικά: Семиреченская область‎, κυριολεκτικά, "Εφτά Ποτάμια της γης") ήταν ένα όμπλαστ (περιφέρεια) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του οτιοανατολικού Καζακστάν και του βορειοανατολικού Κιργιστάν. Δημιουργήθηκε από τα εδάφη του βορείου τμήματος του Χανάτου της Κοκάνδης που αποτελούσε μέρος του Καζακικού Χανάτου. Το διοικητικό κέντρο ήταν το Βέρνι, το σημερινό Αλμάτι. Ιδρύθηκε το 1854 και κυβερνόταν ως μέρος του Κυβερνείου-Στρατηγείας των Στεπών (πριν από το 1882 ήταν γνωστό ως Κυβερνείο-Στρατηγία της Δυτικής Σιβηρίας) μεταξύ 1854 και το 1867 και πάλι μεταξύ του 1882 και 1899 και μέρος του Ρωσικού Τουρκιστάν μεταξύ του 1867 και του 1882 και πάλι μεταξύ του 1899 και του 1917. Η Ρωσία κατέλαβε την περιοχή Ζέτισου το 1854[2] και ο έλεγχος πάνω από την περιοχή αναγνωρίστηκε στην Συνθήκη της Αγίας Πετρούπολης (1881) μεταξύ της Ρωσίας και της Δυναστείας Τσινγκ.

Διοικητική διαίρεση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1897, η περιφέρεια Σεμιρέτσιε χωριζόταν σε 6 ουγιέζντ:

Ουγιέζντ Πόλη του Ουγιέζντ (πληθυσμός)
Έκταση
σε τετραγωνικά βέρστια
Πληθυσμός[3]
Βέρνι Βέρνι (22,744) 58330 223,883
Τζαρκέντ Ντζαρκέντ (16,094) 5160 122,636
Κοπάλ
Κοπάλ (6,183) 69100 136,421
Λεπσίνσκ Λεπσίνσκ (3,230) 87080 180,829
Πισπέκ Πισπέκ (6,615) 80480 176,577
Πρζεβάλσκ Πρζέβαλσκ (8,108) 47760 147,517

Δημογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1897, 987,863 κάτοικοι κατοικούσαν στην περιφέρεια. Οι Καζάκοι αποτελούσαν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Σημαντικές μειονότητες αποτελούνταν από Ρώσους και Ταράντσι. Ο συνολικός αριθμός ομιλητών τουρκικών γλωσσών ήταν 878.209 άτομα (88,9%).

Εθνοτικές ομάδες το 1897[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνολικά Πληθυσμός Ποσοστό επί του συνολικού πληθυσμού
Καζάκοι 794,815 80,5%
Ρώσοι 76,839 7,8%
Ταράντσι
55,999 6,2%
Σαρτ
14,895 1,5%
Κινέζοι
14.130 1,4%

[4]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Ρωσικό Τουρκιστάν
  • Κοζάκοι του Σεμιρέτσιε
  • Ζετισού

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. demoscope.ru/weekly/ssp/rus_gub_97.php?reg=85.
  2. Historical Atlas of the 19th Century World, 1783-1914. Barnes & Noble Books. 1998. σελ. 5.19. ISBN 978-0-7607-3203-8. 
  3. demoscope.ru 1897 census results.
  4. demoscope.ru 1897 census results, languages