Πεζογέφυρα Σολφερίνο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 48°51′43″N 2°19′29″E / 48.861944°N 2.324722°E / 48.861944; 2.324722

Πεζογέφυρα Σολφερίνο
France Paris Passerelle Solferino 02.JPG
Πεζογέφυρα Σολφερίνο
Διασχίζει Σηκουάνα
Επόμενο ανάντη Pont Royal
Επόμενο κατάντη Pont de la Concorde
Χαρακτηριστικά
Συνολικό μήκος 106 μέτρα
Πλάτος 15 μέτρα
Αρχιτέκτονας Marc Mimram
Σχεδιαστής Μαρκ Μίμραμ
Αρχή κατασκευής 1997
Τέλος κατασκευής 1999
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Είναι πεζογέφυρα στον ποταμό Σηκουάνα στο 7ο διαμέρισμα του Παρισιού και συνδέει το μουσείο Ορσέ με τους κήπους του παλατιού του Κεραμικού. Από τον Οκτώβριο του 2006 η πεζογέφυρα μετονομάστηκε σε πεζογέφυρα "Λεοπόλντ Σεντάρ Σανγκόρ"[1].

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη γέφυρα στο ίδιο σημείο του ποταμού εγκαινιάζεται το 1861 από τον Ναπολέοντα Γ΄. Επρόκειτο για μια γέφυρα με τρία ανοίγματα από χυτοσίδηρο η οποία διευκόλυνε την κίνηση των οχημάτων της εποχής. Ονομάστηκε Σολφερίνο προς τιμή της νίκης των στρατευμάτων το 1859 στην ομώνυμη μάχη. Εξαιτίας της φθοράς του χρόνου και των συχνών συγκρούσεων των φορτηγίδων κατεδαφίζεται το 1961 και αντικαθίσταται με μια απλή προσωρινή πεζογέφυρα. Αυτή με την σειρά της κατεδαφίζεται το 1992.

Η τωρινή γέφυρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

λουκέτα αγάπης στη γέφυρα

Η νέα γέφυρα άρχισε να χτίζεται το 1997 από τον αρχιτέκτονα Μαρκ Μίμραμ και τελείωσε το 1999. Πρόκειται για απλή τοξωτή ατσάλινη πεζογέφυρα με άνοιγμα 106 μέτρα και πλάτος 15 μέτρα. Η κάλυψη του μεταλλικού σκελετού του διαδρόμου από τροπικό ξύλο από δένδρο της Βραζιλίας, η διακόσμηση, η θέα του ποταμού και τα παγκάκια κάνουν την γέφυρα φιλική στους περιπατητές[2]. Δεν είναι τυχαίο ότι θεωρείται στο Παρίσι "η γέφυρα της αγάπης" , εξαιτίας του εθίμου των κλειστών λουκέτων που αφήνουν οι περιπατητές κλειδωμένα στα πλαϊνά κάγκελα της γέφυρας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. The National Geographic Traveler- Παρίσι (1999). «Γέφυρες και προκυμαίες, σελίδα 138». Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, σελ. 272. ISBN 960-7538-71-4. 
  2. Άντζια Σάσι Περίνο, Τζόρτζο Φαρατζάνα (2005). «Πεζογέφυρα Σολφερίνο, σελίδα 158». Γέφυρες. Αθήνα: Καρακωτσόγλου, σελ. 192. 


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]