Παύλος Αστραίος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Ο Παύλος Αστραίος γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1925, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως χειρουργός στο Ελληνικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρειας.

Πρώτα Χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1926 η οικογένεια μετοίκησε στην Κύπρο, και ο πατέρας του τελικά διορίστηκε στο ιατρικό τμήμα της κυβέρνησης. Ως κυβερνητικός ιατρός ο πατέρας του υπέκειτο σε μεταθέσεις απο πόλη σε πόλη, ως εκ τούτου για το Δημοτικό πήγε σε τρία διαφορετικά σχολεία. Άρχισε στην Πάφο, μέχρι το ήμισυ της τετάρτης τάξης, μετά στην Κερύνεια, μέχρι το τέλος της πέμπτης τάξης και ολοκλήρωσε την έκτη τάξη στην Λεμεσό.

Σχολείο, Πανεπιστημιακές Σπουδές, Επαγγελματική Κατάρτιση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Την πρώτη και δευτέρα Γυμνασίου τις ολοκλήρωσε στο Κολλέγιο Αθηνών, στο Ψυχικό, στην Ελλάδα. Μετά κυρήχθηκε ο πόλεμος και ο πατέρας του δεν τον άφησε να επιστρέψει στην Ελλάδα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παγκύπριο Γυμνάσιο διότι ο πατέρας του, εν τω μεταξυ μετετέθει στη Λάρνακα στην Κύπρο, όπου δεν υπήρχε Γυμνάσιο. Μετά από έξι μήνες όμως, μετετέθει και πάλι, αυτή τη φορά στο Βαρώσι, από όπου και αποφοίτησε το 1943.

Ο πόλεμος δεν του επέτρεψε να φύγει για σπουδές, μέχρι το τέλος του. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ όπου απεφοίτησε το 1950, με ειδίκευση στην Ηλεκτρονική Μηχανική. Έπειτα από σύντομη απασχόληση στη βιομηχανία και στο BBC, προσελήφθει από την αποικιακή κυβέρνηση στην υπό ίδρυση Κυπριακή Ραδιοφωνική Υπηρεσία (ΡΙΚ). Έφθασε στην Κύπρο και άρχισε δουλειά στις 30 Ιουλίου 1951.

Ο ρόλος του κατά την ΕΟΚΑ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η υπηρεσία υπό την Αγγλική διοίκηση δεν ήταν εύκολη, ιδίως όταν άρχισε ο απελευθερωτικός αγώνας της Εθνκιής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ). Επειδή δε, ήταν υπεύθυνος του τμήματος Πομπών, που επανελημμένα ανετινάσσοντο απο την ΕΟΚΑ, οι Άγγλοι, παρόλο που δεν ειχαν στοιχεία, υποψιάζοντο ότι ήταν ο ιθύνων νους πίσω από τις ανατινάξεις. Έτσι, αντί να τον κλείσουν αμέσως σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως, τον έστειλαν στην Αγγλία για τετράμηνη μετεκπαίδευση στο BBC και στο τέλος της μετεκπαίδευσης του ανακοίνωσαν πως εάν επέστρεφε στην Κύπρο, θα τον έκλειναν σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως. Ήταν πιο εύκολο γι’ αυτούς να αυτοεξοριστεί.

Αυτός όμως πήρε το αεροπλάνο του γυρισμού μέσω Αθηνών. Στο γραφείο της ΒΕΑ στο Σύνταγμα, όταν προσπάθησε να κλείσει θέση για την Κύπρο, του έδωσαν ενα φάκελλο με επιστολή του αποικιακού γραμματεα John Redaway, όπου του ανακοίνωναν ότι απαγορεύετο η είσοδος του στην Κύπρο. Έξι μήνες μετά του έστειλαν και την παύση του. Έμεινε στην Αθήνα ως τον Μάρτη του 1959. Με την Ζυρίχη, φαίνεται ήρθη και η απαγόρευση της εισόδου του στην Κύπρο, και επέστρεψε στη δουλειά του, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Επιστροφή στην Κύπρο μετά την ανεξαρτησία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με την αποχώρηση των Άγγλων από την Κύπρο, ανέλαβε το Τεχνικό Τμήμα του ΡΙΚ και προσέλαβε Κύπριους τεχνικούς. Το έργο όμως ήταν τεράστιο, γιατί οι Κύπριοι τεχνικοί που ήρθαν, είχαν μεν προσόντα, αλλά δεν είχαν εργαστεί ποτέ σε Ραδιοφωνία. Η δε τηλεόραση που εγκατέστησαν οι Άγγλοι ήταν δοκιμαστική, με πολύ μικρό πομπό, μερικών βατ, για να καλύπτει ουσιαστικά, μόνο την Λευκωσιά. Έπρεπε, όσο το δυνατό πιο σύντομα να καλυφθεί όλη η Κύπρος με τα πολύ πενιχρά μέσα της νεοσύστατης Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η δημιουργία το 1963 των σταθμών της Χιονίστρας στο Τρόοδος και της Καντάρας στον Πενταδακτυλο (περιλαμβανομένων των δρόμων και κτηρίων) απο το νεοσύστατο Τεχνικό Τμήμα του ΡΙΚ με ολικό κόστος 180.000 λίρες ήταν μια τεράστια πρόκληση, αλλά και πηγή ικανοποίησης για τον νέο Αρχιμηχανικό. Ως εκ τούτου, για να αποφύγει τα τεράστια έξοδα λειτουργίας για το μικρό Ίδρυμα, οι σταθμοί που εγκατέστησε λειτούργησαν χωρίς προσωπικό, με τηλεκατευθυνόμενα σήματα από την Λευκωσία. Αυτό σε εποχή που δεν υπήρχαν ακόμη τρανζίστορς για πομπούς τηλεόρασης και οι συνήθεις σταθμοί αυτού του μεγέθους δεν λειτουργούσαν με τηλεκατευθυνόμενα σήματα. Χαρακτηριστηκό είναι ότι, μηχανικοί από την Αμερική ήρθαν για να δουν τους νέους σταθμούς και να πάρουν στοιχεία, για να πείσουν το Federal Communications Commission, να τους επιτρέψει να λειτουργήσουν και εκεινοι παρόμοιους.

Η Τουρκική εισβολή το 1974 προκάλεσε νέα προβλήματα εφόσον το ίδιο το ΡΙΚ εγκαταλείφθηκε με αποτέλεσμα την τάχιστη δημιουργία ενός νέου σταθμού στην Δευτερά, για πολύ μικρό διάστημα ωστόσο.

Με την σταθεροποίηση της κατάστασης κοίταξε το μέλλον και την εξασφάλιση συχνοτήτων για την Ραδιοφωνία της Κύπρου.

Ο Παύλος Αστραίος αντιπροσώπευσε την Κυβέρνηση της Κύπρου σε παγκόσμια συνέδρια της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών για Ραδιοφωνία και Τηλεόραση, όπως επίσης και για Τηλεπικοινωνιακούς Δορυφόρους. Όλες οι συχνότητες που έχει σήμερα η Κύπρος για τους σκοπούς αυτούς εξασφαλίσθηκαν σε αυτά τα συνέδρια. Επίσης αντιπροσώπευσε το ΡΙΚ σε συνέδρια της Τεχνικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ραδιοφωνίας όπως και σε συνέδρια της Τεχνικής Επιτροπής της Ένωσης Ραδιοφωνίας της Κοινοπολιτείας.

Για δεκαεπτά χρόνια υπηρέτησε ως μέλος του Συμβουλίου της Αρχής Ηλεκτρισμού.

Η εγκατάσταση πομπών FM, η έγχρωμη τηλεόραση και η κάλυψη μικρών χωριών στα οποία η λήψη παρεμποδίζετο απο τα βουνά, ήταν τα επόμενα μεγάλα έργα που ανέλαβε και έφερε σε πέρας τα επόμενα χρόνια, πριν αφυπηρετήσει το 1985.

Σε όλα αυτά τα χρόνια οι πόροι του Ιδρύματος ήταν πενιχροί. Το τεχνικό τμήμα αναγκάστηκε πολλές φορές να κατασκευάσει μηχανήματα στα εργαστήριά του, γιατί δεν είχε τα χρήματα να αγοράσει απο εργοστάσια. Ο ενθουσιαμός όμως του προσωπικού ήταν μεγάλος.

Επαναλημμένα είπε: «Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που είχα τόσο καλό προσωπικό. Παλιά, προτού εμφανιστεί το θέμα της «υπερωρίας» εργάζοντο χωρίς επιπλέον αμοιβή, εως τις 11 το βράδυ. Απλά από ενθουσιασμό για αυτό που έκαναν. Όλοι ήσαν μεθυσμένοι με το αίσθημα της δημιουργίας. Είχα πολλές φορές, πολύ δύσκολες στιγμές, αλλά γενικά, αισθάνομαι μεγάλη ικανοποίηση που μου δώθηκε η ευκαιρία να ηγηθώ του Τεχνικού Τμήματος του ΡΙΚ, όλα αυτά τα χρόνια.»

Προσφιλείς Ενασχολήσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πάυλος Αστραίος υπηρέτησε για σειρά ετών ως πρόεδρος του Cyprus Bridge Club[1][2], όπου και βραβέυτηκε για την συνεισφορά του τον Δεκέμβριο του 2010[3].

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1. <http://cyprussports.org/en/index.php/federations/federations/100-cyprus-federation-of-bridge%7Cpublisher=Cyprus />

2. <http://158.255.45.213/people/person.asp?qryid=51 />

3. <http://www.sigmalive.com/archive/simerini/sport+time/cyprus/333446 />