Παχυσάνδρα
| Παχυσάνδρα | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Το είδος Pachysandra terminalis | ||||||||||||
| Συστηματική ταξινόμηση | ||||||||||||
|
Η παχυσάνδρα (λατινική και επιστημονική ονομασία Pachysandra) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκουν στην οικογένεια του πυξού, τα πυξοειδή. Οι παχυσάνδρες είναι αειθαλή πολυετή φυτά ή υποθάμνοι, όλα ιθαγενή της ανατολικής Ασίας και της νοτιοανατολικής Βόρειας Αμερικής. Κάποια φθάνουν σε ύψος τα 20 έως 45 εκατοστά, με ασθενώς ξυλώδη στελέχη. Τα φύλλα είναι εναλλασσόμενα, δερματώδη, με χονδρικά οδοντωτή περιφέρεια, και έχουν μήκη από 5 μέχρι 10 εκατοστά. Τα άνθη είναι μικρά, μονόκλινα, λευκά με πρασινωπή απόχρωση, με το φυτό να ανθίζει στα τέλη της ανοίξεως ή στην αρχή του θέρους.[1]
Η ονομασία παχυσάνδρα ετυμολογείται από την αρχαιοελληνική λέξη παχύς και το νεολατινικό συνθετικό -androus (που σημαίνει το αναφερόμενο στους στήμονες). Είναι μία αναφορά στους παχείς στήμονες των φυτών αυτών.[2]
Είδη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σήμερα κατατάσσονται ευρύτερα στο γένος τα εξής 5 είδη:
- Pachysandra axillaris — Κίνα
- Pachysandra coriacea (κάποιοι ταξινομικοί την κατατάσσουν στο γένος Sarcococca) — Ινδία, Νεπάλ, Μιανμάρ
- Pachysandra procumbens — νοτιοανατολικές ΗΠΑ
- Pachysandra stylosa — Κίνα (κάποτε θεωρείται ως απλή ποικιλία του είδους P. axillaris[3])
- Pachysandra terminalis — Κίνα, Ιαπωνία[4][5][6]
Καλλιέργεια και χρήσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οι παχυσάνδρες μπορούν να αναπτύσσονται σε πολύ σκιερά μέρη και έτσι, όντας αειθαλείς, καλλιεργούνται πολύ ως καλλωπιστικά εδαφοκαλυπτικά φυτά σε σκιερούς κήπους. Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες.
- Το συνηθέστερα καλλιεργούμενο είδος είναι το P. terminalis, που παρουσιάζει επιθετική εξάπλωση.
- Η ποικιλία Variegata έχει φύλλα με ελκυστική διαφορά στο χρώμα, που εναλλάσσεται μεταξύ πράσινου και κρεμ, και έχει βραδύτερη ανάπτυξη και εξάπλωση από την P. terminalis.
- Η παχυσάνδρα «Green Sheen» έχει γυαλιστερά σκούρα πράσινα φύλλα και απλώνεται αργά.
- Η παχυσάνδρα «Green Carpet» έχει λιγότερο γυαλιστερά φύλλα, με πιο σκούρο χρώμα από εκείνα της κοινής P. Terminalis, με εμφανέστερη νεύρωση, πιο οδοντωτό χείλος και πιο συνεπτυγμένο σχήμα.[6]
Οι παχυσάνδρες προτιμούν όλες καλά στραγγιζόμενα χουμώδη εδάφη.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ RHS A-Z encyclopedia of garden plants. Ηνωμένο Βασίλειο: Dorling Kindersley. 2008. σελ. 1136. ISBN 978-1405332965.
- ↑ Gledhill, David: The Names of Plants, Cambridge University Press, 2008, σσ. 63, 287
- ↑ 2b. Pachysandra axillaris var. stylosa (Dunn) M. Cheng, Flora of China
- ↑ GRIN Species Records of Pachysandra, GRIN Taxonomy for Plants
- ↑ 3. Pachysandra A. Michaux, Flora of China
- 1 2 «Pachysandra Terminalis Ground Cover». Peekskill Nurseries. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2025.