Πανδόλφος Β΄ του Μπενεβέντο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Πάντουλφ Β΄ του Μπενεβέντο
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση10ος αιώνας
Θάνατος1014
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμονάρχης
Οικογένεια
ΤέκναΜαρία του Αμάλφι και της Κάπουα
Λανδούλφος Ε΄ του Μπενεβέντο
Πανδόλφος Δ΄ της Κάπουα
Γκαϊτελγκρίμα του Μπενεβέντο
ΓονείςΛανδούλφος Γ΄ του Μπενεβέντο
ΑδέλφιαΛανδούλφος Ζ΄ της Κάπουα
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαPrince of Benevento (981–1014)

Ο Πανδόλφος Β΄ ο Γηραιός, Pandulf II, (απεβ. τον Αύγουστο του 1014) από τον Οίκο της Κάπουας ήταν πρίγκιπας του Μπενεβέντo από το 981 και πρίγκιπας της Κάπουα (ως Πανδόλφος Γ΄) από το 1008 ή το 1009 μέχρι το τέλος του. Ως γιος του Λανδούλφος Γ΄, ήταν συγκυβερνήτης μεταξύ 959 και 968. Ο Πανδόλφος Β΄ έγινε για πρώτη φορά συγκυβερνήτης (στην Κάπουα) το 977.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το τέλος τού πατέρα του, ο Πανδόλφος Β΄ περιθωριοποιήθηκε από τον θείο του, τον εξουσιάζοντα Πανδόλφος Α΄ τον Σιδηροκέφαλο, ο οποίος κληροδότησε την Κάπουα και το Μπενεβέντο στον μεγαλύτερο γιο του Λανδούλφος Δ΄ με το τέλος εκείνου το 981. Ωστόσο αυτό το έτος ο Λανδούλφος Δ΄ αναγκάστηκε να διαιρέσει το πριγκιπάτο του για πρώτη φορά από το 910. Το Μπενεβέντο δόθηκε στον Πανδόλφος Β΄. Αυτός τον Μάιο του 987 έκανε συγκυβερνήτη τον γιο του Λανδούλφος Ε΄, σύμφωνα με την παράδοση του Οίκου της Κάπουας, που είχε ξεκινήσει από τον Ατενόλφος Α΄.

Το 999, ο Όθων Γ΄ της Γερμανίας επισκέφτηκε το Ιερό του Mόντε Σαντ'Άντζελo στο Mόντε Γκαργκάνο. Κατά την επιστροφή του μέσω Μπενεβέντο, υπέγραψε δίπλωμα υπέρ της μονής της Σάντα Σοφίας στις 11 Μαρτίου. Η Σάντα Σοφία ήταν το οικογενειακό ίδρυμα του Οίκου του Πανδόλφος Β΄ και πιθανότατα λειτουργούσε ως το μαυσωλείο τους. Για άγνωστους λόγους, ο Όθων Γ΄ και ο Πανδόλφος είχαν μία διαμάχη το 1000, πιθανώς για τα λείψανα του Αγίου Βαρθολομαίου προστάτη του Μπενεβέντο, στον οποίο ο Όθων Γ΄ είχε κατασκευάσει μία νέα εκκλησία στη νήσο Τιβερίνα -τη Σαν Μπαρτολομέο αλ'Ίζολα- μόλις πρόσφατα. Σύμφωνα με τα Χρονικά του Μπενεβέντο (Annales Beneventani), "ο βασιλιάς Όθωνας με μεγάλο στρατό πολιόρκησε το Μπενεβέντο" (Otto rex cum magno exercitu obsedit Benevento). Τίποτε, ωστόσο, δεν προέκυψε από αυτό, εκτός ίσως από την παράδοση ορισμένων λειψάνων (πιθανόν το δέρμα τού Βαρθολομαίου).

Επίσης το έτος 1000, οι Καπουανοί έδιωξαν τον υποστηρικτή του βασιλιά πρίγκιπά τους, Αδεμάρος, και κάλεσαν τον Λανδούλφος Ζ΄ κόμη της Σαντ' Άγκατα, τον αδελφό του Πανδόλφος Β΄, να γίνει ο νέος τους πρίγκιπας. Το 1003, μία εξέγερση με επικεφαλής τον Άντελφερ κόμη του Αβελλίνο, έδιωξε τον Πανδόλφος Β΄ και τον γιο του από το Μπενεβέντo. Οι πρίγκιπες δεν έμειναν όμως για πολύ εξόριστοι. Το 1005 τους βρίσκουμε πάλι να κυβερνούν από την πρωτεύουσά τους. Ωστόσο η εξέγερση ήταν ένα κακό σημάδι: οι εμφύλιες αναταραχές αυξάνονταν στο πριγκιπάτο.

Το 1007 ο Λανδούλφος Ζ΄ πρίγκιπας της Κάπουα απεβίωσε και ο Πανδόλφος Β΄ τον διαδέχθηκε μαζί με τον γιο εκείνου, Πανδόλφος Β΄ πρίγκιπα της Κάπουα. Το 1011, το 1012 ή το 1013, ο ομώνυμος εγγονός τού Πανδόλφος Β΄, ο Πανδόλφος Γ΄, ο γιος του Λανδούλφος Ε΄, έγινε συγκυβερνήτης του Μπενεβέντο. Στη συνέχεια, ο Πανδόλφος Β΄ ο πρεσβύτερος απομακρύνεται από τις καταγραφές της ιστορίας, μέχρι που καταγράφεται το τέλος του το 1014.

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

είχε τέκνα:

Βιβλιογραφικές αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Caravale, Mario (επιμ.). Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca – Laterza . Ρώμη, 2004.