Παναγιώτης Κονδύλης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Παναγιώτης Κονδύλης
Γέννηση
Δρούβα Ηλείας
Θάνατος
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σχολές φοίτησης Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πανεπιστήμιο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε και Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης ()
Ιδιότητα συγγραφέας και φιλόσοφος

Ο Παναγιώτης Κονδύλης (17 Αυγούστου 194311 Ιουλίου 1998)[1], υπήρξε Έλληνας φιλόσοφος, συγγραφέας και μεταφραστής. Έγραψε κυρίως στα γερμανικά και μετέφραζε ο ίδιος τα βιβλία του στα ελληνικά. Το έργο του τον τοποθετεί στη συνέχεια της παράδοσης των Θουκυδίδη, Νικολό Μακιαβέλι και Μαξ Βέμπερ.

Η ζωή του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1943 στο Δρούβα του νομού Ηλείας, κοντά στην Ολυμπία. Σε ηλικία έξι ετών, η οικογένειά του μετοίκησε στην Κηφισιά της Αθήνας, όπου ο Κονδύλης πήγε στο σχολείο. Σπούδασε κλασική φιλολογία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών καθώς και φιλοσοφία της μεσαιωνικής και σύγχρονης ιστορίας και πολιτικής επιστήμης στα Πανεπιστήμια της Φρανκφούρτης και της Χαϊδελβέργης. Το 1977 του απονεμήθηκε ο τίτλος του διδάκτορα από το πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης για την - υπό την επίβλεψη του Ντίτερ Χένριχ - διδακτορική διατριβή του με τίτλο «Η Γένεση της διαλεκτικής: Μία ανάλυση της πνευματικής εξέλιξης των Χαίλντερλιν, Σέλλινγκ και Χέγκελ έως το 1802».[2] Η εργασία θεωρήθηκε πρωτοποριακή για την εποχή της καινοτόμα και ρηξικέλευθη ενώ συνάμα διαφώτισε την προϊστορία του μαρξισμού και των κοσμοθεωρητικών προϋποθέσεων της μαρξιστικής φιλοσοφίας της ιστορίας. Εξαιρετικοί Γερμανοί ιστορικοί όπως ο Βέρνερ Κόνζε και ο Ράινχαρτ Κόσελεκ υπήρξαν σημαντικές καθοδηγητικές επιρροές κατά την περίοδο διαμόρφωσης της σκέψης του στην Χαϊδελβέργη.

Το 1991 του απονεμήθηκε το μετάλλιο Γκαίτε ενώ ως αποδέκτης του Βραβείου Χούμπολτ (Humboldt) το 1994-1995 υπήρξε υπότροφος του Ινστιτούτου ανωτέρων σπουδών Βερολίνου

Απεβίωσε από ιατρικό λάθος στην Αθήνα στο Απολλώνιο Θεραπευτήριο, όπου είχε εισαχθεί για καρδιολογικό πρόβλημα,[εκκρεμεί παραπομπή] σε ηλικία 55 ετών.[3]

Έργα στα Ελληνικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «Κριτική της μεταφυσικής στη νεότερη σκέψη», Αθήνα: Γνώση, 1983
  • «Η Ελλάδα, η Τουρκία και το Ανατολικό Ζήτημα», Αθήνα: Γνώση, 1985
  • «Ο Μαρξ και η αρχαία Ελλάδα», 1984
  • «Ο Νεοελληνικός Διαφωτισμός. Οι φιλοσοφικές ιδέες», Αθήνα: Θεμέλιο, 1988
  • «Θεωρία του πολέμου», Αθήνα: Θεμέλιο, 1997; 1998 (2η έκδοση)
  • «To Αόρατο Χρονολόγιο της Σκέψης», Αθήνα: Νεφέλη, 1998
  • «Ισχύς και Απόφαση» (Macht und Entscheidung), 1991
  • «Η παρακμή του αστικού πολιτισμού», Αθήνα: Θεμέλιο, 1991
  • «Πλανητική Πολιτική μετά τον Ψυχρό Πόλεμο», Θεμέλιο, 1992, πρωτοεκδοθέν στα Γερμανικά ως "Planetarische Politik nach dem kalten Krieg"
  • «Η ηδονή, η ισχύς, η ουτοπία», 1992
  • «Μελαγχολία και Πολεμική», Αθήνα: Θεμέλιο, 2002
  • «Ταυτότητα, Ισχύς, Πολιτισμός», στο Ευ. Γκανάς (Επιμ.), Νέα Εστία, τ. 156ος, Αθήνα, Ιούλιος-Αύγουστος 2004, σσ. 6-19
  • «Το πολιτικό και ο άνθρωπος», Αθήνα: Θεμέλιο, 2007
  • «Πλανητική πολιτική μετά τον ψυχρό πόλεμο», Αθήνα: Θεμέλιο, 2011
  • «Οι αιτίες της παρακμής της σύγχρονης Ελλάδας», Αθήνα: Θεμέλιο, 2011
  • «Η κριτική της μεταφυσικής στη νεότερη σκέψη», Ηράκλειο Κρήτης: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2012
  • «Συντηρητισμός», Ηράκλειο Κρήτης: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2015

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΟΝΔΥΛΗΣ (1943-1998) -Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ». ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ -η ισχύς, και η τέχνη της στρατηγικής. 2009-09-30. https://internationalaffairs1.wordpress.com/2009/09/30/%cf%80%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%b3%ce%b9%cf%89%cf%84%ce%b7%cf%83-%ce%ba%ce%bf%ce%bd%ce%b4%cf%85%ce%bb%ce%b7%cf%83-1943-1998-%ce%bf-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%b1%ce%bb%cf%85%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%83/. Ανακτήθηκε στις 2016-07-09. 
  2. Die Entstehung der Dialektik: Eine Analyse den geistigen Entwicklung von Holderlin, Schelling und Hegel bis 1802. Klett-Cotta (1979)
  3. Μπακουνάκης, Νίκος (15-05-2011). «tovima.gr - Παναγιώτης Κονδύλης». TO BHMA. http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=400744. Ανακτήθηκε στις 2016-07-09. 

Προτεινόμενη βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μέρτικας, Γιῶργος Ν., «Στὰ ἴχνη τῆς μεταφραστικῆς καὶ ἐκδοτικῆς δραστηριότητας τοῦ Π. Κονδύλη» , Σημειώσεις, 53 (2000), σσ. 39-50
  • Τσινόρεμα Σταυρούλα, «Ισχύς και Απόφαση. Ο ρομαντικός μοντερνισμός του Παναγιώτη Κονδύλη», στο: Παναγιώτης Κονδύλης, Για την «Κοινωνική Οντολογία», Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 2001, 38-71
  • Γεωργία Αποστολοπούλου, «Ο Κονδύλης και το ζήτημα της κοσμοεικόνας», στο: Παναγιώτης Κονδύλης, Για την «Κοινωνική Οντολογία», Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 2001, σελ. 119-132
  • Ρεϋμόνδος Πετρίδης, Ηegel & Κονδύλης: Η εγελιανή γενεαλογία του δυισμού, τα δεσμά της δυστυχισμένης συνείδησης και ο κονδυλικός πεφωτισμένος στωικισμός, εκδόσεις Ευρασία, Αθήνα, 2011.
  • Αντώνης Λαυραντώνης: «Τα Διαμορφωτικά χρόνια του Π. Κονδύλη», Σημειώσεις 54, Δεκέμβριος 2000, σελ. 21-38.
  • Χαράλαμπος Αποστολόπουλος, «Heidegger και Κονδύλης: Ή περί της αστοχίας της 'εξωτερικής', ιστορικής και κοινωνιολογικής προσέγγισης της κοινωνικής οντολογίας του Heidegger». Ελληνική Φιλοσοφική Επιθεώρηση 18 (2001), τεύχος 54, 251-253.
  • Γκέρχαρτ Φόλκερ, «Σκέψη καὶ ἀπόφαση. Δοκίμιο γιὰ τὸν Παναγιώτη Κονδύλη», Νέα Ἑστία, 150, 1736 (2001), σσ. 30-46.
  • Σπύρος Κουτρούλης, «Συνομιλώντας μὲ τὸν Παναγιώτη Κονδύλη», Νέα Κοινωνιολογία, 25 (1998), σσ. 15-17.
  • Μελάς Κώστας, «Μικρή αναφορά στη σκέψη του Παναγιώτη Κονδύλη», Monthly Reviiew-Μηνιαία Επιθεώρηση, νο 48 (113) (Δεκέμβριος 2008), σελ. 120-127
  • Ευαγγελόπουλος Γιώργος, «Παναγιώτης Κονδύλης: ένας ρηξικέλευθος στοχαστής», Monthly Reviiew-Μηνιαία Επιθεώρηση, νο 48 (113) (Δεκέμβριος 2008), σελ. 127-134
  • Θανάσης Πολλάτος, Παρασιτισμός και επίπλαστη ευημερία. Ο Παναγιώτης Κονδύλης και η ελληνική κρίση, εκδ. Επίκεντρο, 2015

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]