Παναγιώτης Ζέπος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Παναγιώτης Ζέπος
Γέννηση 1ιουλ. / 14  Δεκεμβρίου 1908γρηγ.
Αθήνα
Θάνατος 18  Μαΐου 1985
Αθήνα
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σπουδές Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ιδιότητα καθηγητής πανεπιστημίου, πολιτικός, νομικός ιστορικός και δικηγόρος
Εργοδότης Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Γονείς Ιωάννης Ζέπος
Αδέλφια Δημήτριος Ζέπος, Γεώργιος Ζέπος και Διονύσιος Ζέπος
Αξίωμα Υπουργός Εσωτερικών της Ελλάδας, Υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας, Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών

Ο Παναγιώτης Ι. Ζέπος (1908 - 1985) ήταν Έλληνας νομικός και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα τη 1η Δεκεμβρίου 1908 και ήταν γιος του νομομαθούς Ιωάννη Ζέπου. Αδέλφια του ήταν οι Δημήτριος, δικηγόρος και πολιτικός, Γεώργιος, υποναύαρχος και πολιτικός, και Διονύσιος, υποναύαρχος. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου και έλαβε το πτυχίο το 1928-1929 και έγινε διδάκτωρ το 1931, συμπληρώνοντας τις σπουδές του στη Γερμανία. Η διδακτορική του διατριβή τιμήθηκε με το Ράλλειο Βραβείο το 1933.[1] Ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία εκλεγόμενος υφηγητής αστικού δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών το 1934. Το 1939 εξελέγη επίκουρος καθηγητής και το 1940 τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1953 οπότε και εξελέγη τακτικός καθηγητής στη Νομική Σχολή Αθηνών. Το 1974 αποχώρησε από τα πανεπιστημιακά του καθήκοντα με τον τίτλο του ομότιμου καθηγητή.[2] Διετέλεσε κοσμήτορας της Νομικής Σχολής Αθηνών, πρόεδρος της Αρχαιολογικής Εταιρείας[3], διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου[4] ενώ είχε αναγορευθεί και επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ. Το 1970 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών[5], της οποίας χρημάτισε πρόεδρος το 1975[6].

Παράλληλα με την ακαδημαϊκή του δράση διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης (1935), γενικός γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας (1945) καθώς και υπουργός Εσωτερικών και Παιδείας στις κυβερνήσεις Εθνικής Ενότητας[7] και Κωνσταντίνου Καραμανλή[8] (1974 - 1976) αντίστοιχα.[2]

Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 προς 18 Μαΐου 1985[9] και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο στις 20 Μαΐου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Αραβαντινός, Ιωάννης (1 Απριλίου 1970). «Οι νέοι ακαδημαϊκοί - Παναγιώτης Ζέπος». Νέα Εστία (τχ. 1026): σ. 473. http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=114856&code=4634. Ανακτήθηκε στις 02-11-2016. 
  2. 2,0 2,1 Καρακώστας, Ιωάννης (2000). Νομική Σχολή (1837 - 1982), Ιστορικό Αρχείο Πανεπιστημίου Αθηνών. Αθήνα: εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλα, σελ. 75. 
  3. «Εν Αθήναις Αρχαιολογική Εταιρεία - Παναγιώτης Ζέπος». www.archetai.gr. http://www.archetai.gr/site/content.php?artid=1379. Ανακτήθηκε στις 08-08-2016. 
  4. «Η Διεύθυνση - Ελληνικό Ινστιτούτο Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου». www.hiifl.gr. http://www.hiifl.gr/?page_id=46. Ανακτήθηκε στις 08-08-2016. 
  5. «Τακτικά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών κατά σειρά εκλογής». www.academyofathens.gr. http://www.academyofathens.gr/Ordinary-Members. Ανακτήθηκε στις 08-08-2016. 
  6. «Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών από την ίδρυσή της». www.academyofathens.gr. http://www.academyofathens.gr/presidents. Ανακτήθηκε στις 08-08-2016. 
  7. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας Καραμανλή Γ. Κωνσταντίνου (1974)». www.ggk.gov.gr. http://www.ggk.gov.gr/?p=1271. Ανακτήθηκε στις 08-08-2016. 
  8. «Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης | Κυβέρνηση Καραμανλή Γ. Κωνσταντίνου (1974)». www.ggk.gov.gr. http://www.ggk.gov.gr/?p=1274. Ανακτήθηκε στις 08-08-2016. 
  9. Τσάτσος, Κωνσταντίνος; Νουάρος Μιχαηλίδης, Γεώργιος; Μπόνης, Κωνσταντίνος (15 Ιουνίου 1985). «Τα γεγονότα και τα ζητήματα - Παναγιώτης Ζέπος». Νέα Εστία (τχ. 1390): 817-18. http://www.ekebi.gr/magazines/ShowImage.asp?file=142633&code=7630. Ανακτήθηκε στις 02-11-2016. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Αν. Σιφωνιού-Καραπά, «Παναγιώτης Ιω. Ζέπος. Η σταδιοδρομία και το έργο του», Επετηρίς του Κέντρου Ερεύνης της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου, τομ. 27-28 (1980-1981), σελ. IX-XXXV

Εξωτερικοί σύδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]