Πακούβιος Λαβίων
| Πακούβιος Λαβίων | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 90 π.Χ. (περίπου) Αρχαία Ρώμη |
| Θάνατος | 42 π.Χ. ή 42 π.Χ.[1] Φίλιπποι |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | νομικός συγγραφέας[2] Ρωμαίος πολιτικός |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Μάρκος Αντίστιος Λαβέων[3][4] |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Λεγάτος (από 44 π.Χ.) |
Ο Πακούβιος Λαβίων, λατιν.: Pacuvius Labeo (απεβ. το 42 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος νομικός και συγκλητικός, και ένας από τους δολοφόνους του Ιούλιου Καίσαρα. Ήταν πατέρας του πιο επιφανούς νομικού Μάρκου Αντίστιου Λαβέωνα, ο οποίος έζησε υπό τον Αυτοκράτορα Αύγουστο.
Ο Πακούβιος ήταν ένας από τους μαθητές του Σέρβιου Σουλπίκιου Ρούφου, ο οποίος, όπως αναφέρεται από τον Σέξτο Πομπόνιο, έγραψε βιβλία που συνοψίστηκαν από τον Aυφίδιο Ναμούσα.[5] Ο Aύλος Γέλλιος τον ανέφερε ως παραλήπτη μίας επιστολής του Σίνιου Καπίτωνα σε μία συζήτηση για τη γραμματική..[6][7]
Ο Πακούβιος συμμετείχε στη συνωμοσία του Βρούτου για τη δολοφονία του δικτάτορα Ιούλιου Καίσαρα. Πιθανότατα ήταν συγκλητικός τότε, αλλά η σταδιοδρομία του μέχρι τότε δεν έχει καταγραφεί. [8] Ο Πακούβιος ήταν ένας από τους πιο ενθουσιώδεις συνωμότες, και συμμετείχε ενεργά στη διαδικασία στρατολόγησης. [9] Ήταν παρών στη μάχη των Φιλίππων στο πλευρό του Βρούτου. Μετά την ήττα, δεν ήθελε να επιβιώσει από τον Βρούτο, ο οποίος, όπως του είπαν, είχε προφέρει το όνομά του με έναν αναστεναγμό πριν από το τέλος του. Έχοντας σκάψει στη σκηνή του μία τρύπα στο μήκος του σώματός του, τακτοποίησε τις κοσμικές του υποθέσεις, και έστειλε μηνύματα στη γυναίκα και τα παιδιά του. Στη συνέχεια, πιάνοντας το χέρι τού πιο πιστού σκλάβου του, τον γύρισε (όπως συνήθιζε στην τελετή της απελευθέρωσης), και, δίνοντάς του το σπαθί του, παρουσίασε το λαιμό του για να μαχαιρωθεί, και τάφηκε στη σκηνή του, στην τρύπα που είχε σκάψει.[10]
Το όνομά του παλαιότερα πιστευόταν ότι ήταν «Πακούβιος Αντίστιος Λαβέων», αλλά ο Ερνστ Μπάντιαν απέδειξε ότι αυτό είναι ένα απίθανο όνομα για έναν συγκλητικό τής εποχής του, και σημείωσε ότι το όνομα «Αντίστιος» μαρτυρείται μόνο από ένα παραποιημένο απόσπασμα στους Πανδέκτες (Digesta). Ο γιος του Πακούβιου, Αντίστιος Λαβέων, θα έχει αποκτήσει τότε το δικό του όνομα μέσω υιοθεσίας.[11][12] Η καταχώρηση του Πακούβιου στο DGRBM (1849) αναφέρει το όνομά του ως «Κόιντος Αντίστιος Λαβέων», αλλά αυτό δεν επιβεβαιώνεται από καμία άλλη πηγή.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 2778. Ανακτήθηκε στις 29 Ιουνίου 2021.
- ↑ Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2019.
- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 4163. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.
- ↑ «Digital Prosopography of the Roman Republic» (Αγγλικά) 4162. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2021.
- ↑ Pomponius, Dig. 1. tit. 2. s. 2. § 44 (cited by Graves)
- ↑ Aulus Gellius, Attic Nights, 5.21.9
- ↑ Bauman, Richard A. (1985). Lawyers in Roman Transitional Politics: A study of the Roman jurists in their political setting in the Late Republic and Triumvirate. Munich: C.H. Beck. σελ. 110. ISBN 3-406-30485-0.
- ↑ Bauman, σελ. 110.
- ↑ Bauman.
- ↑ Schol. ad Horat. Sat. i. 3. 83; Plut. Brut. 12; Appian, B. C. iv. 135. (cited by Graves)
- ↑ Ernst Badian, "The Attempt to Try Caesar", in J.A.S. Evans (ed.), Polis and Imperium (Toronto 1974), p. 152
- ↑ D. R. Shackleton Bailey, Two Studies in Roman Nomenclature, Atlanta, GA: Scholars Press, p. 103
 |
Αυτό το λήμμα βασίζεται ή περιλαμβάνει κείμενο από λήμμα στo Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας του Ουίλλιαμ Σμιθ (1870) που αποτελεί κοινό κτήμα. |