Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1946

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
1o Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1946 logo.jpg
Διοργανώτρια πόληFlag of Germany.svg Βερολίνο, Γερμανία
Ημερομηνία(ες)7–8 Σεπτεμβρίου[1][2]
Κύριο στάδιοΟλυμπιακό Στάδιο Βερολίνου[1][2]
ΕπίπεδοΑνώτερο
ΕίδοςΑνοιχτός Στίβος
Μετέχουσες χώρες8[1][3][4]
Αγωνίσματα18[5][1]
Ρεκόρ18 Ρεκόρ πρωταθλήματος


Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 1946 ή Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Συμμαχικών Δυνάμεων ή Δεύτεροι Διασυμμαχικοί Αθλητικοί Αγώνες, ήταν η 1η[6] διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων, που διεξήχθη από το Αθλητικό Συμβούλιο Συμμαχικών Δυνάμεων (AFSC), χρηματοδοτήθηκε από τον Στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών και οργανώθηκε από Αθλητικό Τμήμα του Θεάτρου Επιχειρήσεων των Ειδικών Δυνάμεων (ABTSS).[1] Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο, στο Βερολίνο μεταξύ 7 και 8 Σεπτεμβρίου του 1946.[1][2]

Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 18 αγωνίσματα και έλαβαν μέρος αθλητές από 8 χώρες-μέλη του ΑΣΣΔ.[5][1][3][4] Ωστόσο, δεν συμμετείχαν οι ομάδες της Σοβιετικής Ένωσης, της Πολωνίας, της Νορβηγίας και της Ελλάδας. Ειδικότερα, η απουσία της Ρωσικής ομάδας των 35 αθλητών σχολιάστηκε με διάφορους τρόπους.[7] Οι επιδόσεις που σημειώθηκαν στα αγωνίσματα αυτά έχουν καταγραφεί ως τα πρώτα ρεκόρ πρωταθλήματος.

Τους αγώνες παρακολούθησαν 120.000 θεατές, συμπεριλαμβανομένων περίπου 70.000 Γερμανών και 21 στρατηγών.[1][2][3][8] Ήταν η μοναδική διοργάνωση που έφερε τόσους θεατές στο Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936.[1]

Στον πίνακα των μεταλλίων στην πρώτη θέση κυριάρχησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με 7 χρυσά μετάλλια και 16 συνολικά.[2][1][3][9][8] Η Δανία κέρδισε τη δεύτερη θέση με 3 χρυσά μετάλλια και 9 συνολικά.[2][1][3][9][8] Την τρίτη θέση κατέκτησε το Βέλγιο με 3 χρυσά μετάλλια και 7 συνολικά.[2][1][3][9][8] Στην επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών αναδείχθηκε πρωταθλήτρια με 57 βαθμούς.[8] Τη δεύτερη θέση κατέλαβε η Δανία με 27 βαθμούς και την τρίτη το Βέλγιο με 21 βαθμούς.[8]

Ιστορικό των αγώνων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Ολυμπιακό Στάδιο του Βερολίνου το 1936.

Η συνάντηση ξεκίνησε με τελετή που θύμιζε τους προπολεμικούς Ολυμπιακούς Αγώνες.[1] Η λαμπρή λάμψη πολλών στολών και οι μαζικές εθνικές σημαίες έδωσαν μια υπέροχη πινελιά χρώματος, την ώρα που η μουσική των έξι σαλπιγκτών, που επιλέχθηκε από βελγικές μπάντες, έπαιξε στην τελετή.[1] Οι σαλπιγκτές προανήγγειλαν την άφιξη του Στρατηγού Τζόζεφ Τ. ΜακΝάρνεϊ, Διοικητή των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ στο Ευρωπαϊκό Θέατρο Επιχειρήσεων καθώς συνοδευόταν στον αγωνιστικό χώρο από τον Αρχιστράτηγο Αλεξάντερ Ρ. Μπόλινγκ, Αρχηγό των Ειδικών Υπηρεσιών για το Ευρωπαϊκό Θέατρο Επιχειρήσεων.[1] Μετά την άφιξη του Στρατηγού Τζόζεφ Τ. ΜακΝάρνεϊ και του επιτελείου του, οι σαλπιγκτές προανήγγειλαν την άφιξη του δρομέα που μετέφερε τη δάδα και πυροδότησε την Ολυμπιακή φλόγα.[1] Ο δρομέας που επιλέχθηκε να μεταφέρει τη δάδα ήταν ο Λοχίας Χέρμαν Γουίνκλερ από το Μπρονξ, δεκαεννέα ετών πρωταθλητής κολύμβησης και κάτοχος αρκετών ρεκόρ του Ευρωπαϊκού Θεάτρου Επιχειρήσεων στο πρόσθιο.[1]

Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι αγώνες μεταδόθηκαν από το Δίκτυο Αμερικανικών Δυνάμεων (AFN) σε μια σύνδεση σε όλο το θέατρο επιχειρήσεων, από τον Λι Σούλμαν από το Μόναχο και τον Χάουαρντ Ριντ από το Βερολίνο.[1] Επιπλέον, το Δίκτυο Βρετανικών Δυνάμεων (FBS) αναμετάδωσε την εκπομπή του AFN σε ολόκληρη τη Βρετανική Ζώνη και στη συνέχεια πέρασε τις παροχές από το BBC στους ακροατές του Ηνωμένου Βασιλείου.[1] Το Δίκτυο Αμερικανικών Δυνάμεων με τη σειρά του αναμετάδωσε την εκπομπή με βραχέα κύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες.[1]

Αποτελέσματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1946 | 1947 | 1948

O πρωταθλητής στα 800 μέτρα, Νιλς Χολστ-Σόρενσεν.
O πρωταθλητής στα 5000 μέτρα, Εμίλ Ζάτοπεκ.
Αγώνισμα Χρυσό Αργυρό Χάλκινο
Αγωνίσματα πίστας και δρόμου
100 μέτρα[2][1][8]
λεπτομέρειες
Γιαν Κλέιν
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία
10.9 Τζον Χαρτ
Flag of United Kingdom.svg Μεγάλη Βρετανία
11.0 Πιερ Λόσετερ
Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο
11.0
200 μέτρα[2][1][8]
λεπτομέρειες
Γιαν Κλέιν
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία
22.2 Μόργκαν
Flag of United Kingdom.svg Μεγάλη Βρετανία
22.4 Κλουζ
Flag of France.svg Γαλλία
22.4
400 μέτρα[2][1]
λεπτομέρειες
Τζορτζ Μπέργκερ
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
47.8 Έιβις
Flag of United Kingdom.svg Μεγάλη Βρετανία
Χέρμαν Κούνεν
Flag of Belgium.svg Βέλγιο
800 μέτρα[2][1][9]
λεπτομέρειες
Νιλς Χολστ-Σόρενσεν
Flag of Denmark.svg Δανία
1:53.6 Τζοσί Μπαρτέλ
Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο
1:55.9 Ντασό
Flag of France.svg Γαλλία
1:56.4
1500 μέτρα[2][1]
λεπτομέρειες
Μπιλ Νάνκεβιλ
Flag of United Kingdom.svg Μεγάλη Βρετανία
4:01.5 Μπουσονέτ
Flag of France.svg Γαλλία
Φαν Χαουβερμέιρεν
Flag of Belgium.svg Βέλγιο
5000 μέτρα[2][1]
λεπτομέρειες
Εμίλ Ζάτοπεκ
Flag of Czechoslovakia.svg Τσεχοσλοβακία
14:31.0 Εμλινγκέρ
Flag of France.svg Γαλλία
Στρούνμ
Flag of Belgium.svg Βέλγιο
110 μέτρα εμπόδια[2][1][3][9]
λεπτομέρειες
Ράσελς
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
15.3 Όουεν Κάσιντι
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
15.5 Χανς Μόεσγκαρντ-Κέλντσεν
Flag of Denmark.svg Δανία
400 μέτρα εμπόδια[2][1]
λεπτομέρειες
Εζέν Γκούσενς
Flag of Belgium.svg Βέλγιο
56.1 Όουεν Κάσιντι
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
Μακόρμικ
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία[2][1]
λεπτομέρειες
Flag of the United States (Pantone).svg Ηνωμένες Πολιτείες
43.3 Flag of Belgium.svg Βέλγιο
43.5 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο
44.0
4 × 400 μέτρα σκυταλοδρομία[2][1][9]
λεπτομέρειες
Flag of the United States (Pantone).svg Ηνωμένες Πολιτείες
3:22.3 Flag of Denmark.svg Δανία
Flag of France.svg Γαλλία
Αγωνίσματα αλμάτων και ρίψεων
Άλμα εις ύψος[2][1][3][9]
λεπτομέρειες
Γουέιντ
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
1,85 μ. Μόγκενς Βαλ
Flag of Denmark.svg Δανία
1,85 μ. Ρόου
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
1,75 μ.
Άλμα επί κοντώ[2][1]
λεπτομέρειες
Ζαν Λαβέρνιε
Flag of France.svg Γαλλία
3,70 μ. Ντομπρόφσκι
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
3,60 μ. Μπάρον
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
3,60 μ.
Άλμα εις μήκος[2][1]
λεπτομέρειες
Ρενέ Λίμπερτ
Flag of Belgium.svg Βέλγιο
6,82 μ. Ζοζέφ Σαλά Ντιαλό
Flag of France.svg Γαλλία
6,79 μ. Ρενέ Κρεμέρ
Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο
6,78 μ.
Άλμα εις τριπλούν[1][3][9]
λεπτομέρειες
Χόλγκερ Ντένκερ
Flag of Denmark.svg Δανία
13,65 μ. Ζοζέφ Σαλά Ντιαλό
Flag of France.svg Γαλλία
13,26 μ. Κοξ
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
13,06 μ.
Σφαιροβολία[2][1][8]
λεπτομέρειες
Εντ Κουίρκ
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
15,365 μ. Τούτελ
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
13,490 μ. Π.Κ. Γιοχανίσε
Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία
13,110 μ.
Δισκοβολία[2][1]
λεπτομέρειες
Ρεϊμόν Κίντζιγκερ
Flag of Belgium.svg Βέλγιο
41,556 μ. Ράϊναρσον
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
40,505 μ. Τσάμπαν
Flag of United Kingdom.svg Μεγάλη Βρετανία
39,73 μ.
Ακοντισμός[2][1][3][9]
λεπτομέρειες
Κρίστιαν Κιάερ
Flag of Denmark.svg Δανία
57,17 μ. Ρενέ Κρεμέρ
Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο
55,41 μ. Χανς Μόεσγκαρντ-Κέλντσεν
Flag of Denmark.svg Δανία
54,925 μ.
Σφυροβολία[1]
λεπτομέρειες
Ντομπρόφσκι
Flag of the United States.svg Ηνωμένες Πολιτείες
43,92 μ. Χάνσον
Flag of Denmark.svg Δανία
35,45 μ. Πόουλσεν
Flag of Denmark.svg Δανία
34,14 μ.

ΠΡ παγκόσμιο ρεκόρ | ΡΠΕ ρεκόρ περιοχής (Ασίας, Αφρικής, Βόρειας Αμερικής, Νότιας Αμερικής, Ευρώπης και Ωκεανίας) | ΡΠ ρεκόρ πρωταθλήματος | ΡΑ ρεκόρ αγώνων | ΕΡ εθνικό ρεκόρ | ΟΡ Ολυμπιακό ρεκόρ | ΠΚ προσωπικό καλύτερο | ΚΠ καλύτερο περιόδου | ΕΚΑ ευρωπαίος κορυφαίος αθλητής (σε μια δεδομένη περίοδο) | ΠΚΑ παγκόσμιος κορυφαίος αθλητής (σε μια δεδομένη περίοδο)

Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πίνακας μεταλλίων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση Χώρα Χρυσά Αργυρά Χάλκινα Σύνολο
1 Flag of the United States (Pantone).svg Ηνωμένες Πολιτείες 7 5 4 16
2 Flag of Denmark.svg Δανία 3 3 3 9
3 Flag of Belgium.svg Βέλγιο 3 1 3 7
4 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία 2 0 1 3
5 Flag of France.svg Γαλλία 1 4 3 8
6 Flag of the United Kingdom.svg Μεγάλη Βρετανία 1 3 1 5
7 Flag of Czechoslovakia.svg Τσεχοσλοβακία 1 0 0 1
8 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο 0 2 3 5
Σύνολο (8 χώρες) 18 18 18 54

Βαθμολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η επίσημη βαθμολογία που δημοσιεύθηκε ήταν:[8][4]

Θέση Χώρα Βαθμοί
1 Flag of the United States (Pantone).svg Ηνωμένες Πολιτείες 57
2 Flag of Denmark.svg Δανία 27
3 Flag of Belgium.svg Βέλγιο 21
4 Flag of France.svg Γαλλία 20
5 Flag of the United Kingdom.svg Μεγάλη Βρετανία 12
6 Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία 11
7 Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο 9
8 Flag of Czechoslovakia.svg Τσεχοσλοβακία 5

Μετέχουσες χώρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν αθλητές από 8 χώρες-μέλη του Αθλητικού Συμβουλίου Συμμαχικών Δυνάμεων (AFSC).[1][8][4] Δεν συμμετείχε η Σοβιετική Ένωση, η Πολωνία, η Νορβηγία και η Ελλάδα.[7][4]

  1. Flag of Belgium.svg Βέλγιο
  2. Flag of France.svg Γαλλία
  3. Flag of Denmark.svg Δανία (29)[9]
  4. Flag of the United States (Pantone).svg Ηνωμένες Πολιτείες
  5. Flag of Luxembourg.svg Λουξεμβούργο (4)
  6. Flag of United Kingdom.svg Μεγάλη Βρετανία
  7. Flag of the Netherlands.svg Ολλανδία (25)
  8. Flag of Czechoslovakia.svg Τσεχοσλοβακία (1)

Άλλα πρωταθλήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Αθλητικό Συμβούλιο Συμμαχικών Δυνάμεων (AFSC) από το 1946 έως το 1947 διοργάνωσε τα εξής πρωταθλήματα:[5][10]

Πρωτάθλημα Ημερομηνία Χρηματοδότηση
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντισφαίρισης Ενόπλων 20–25 Σεπτεμβρίου 1946 Τσεχοσλοβακία
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ενόπλων 19–23 Οκτωβρίου 1946¹ Σοβιετική Ένωση
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ξιφασκίας Ενόπλων 7–12 Ιανουαρίου 1947 Γαλλία
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Παγοδρομίας Ενόπλων 20–22 Φεβρουαρίου 1947 Νορβηγία
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χιονοδρόμιας Ενόπλων 6–9 Μαρτίου 1947 Νορβηγία
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ενόπλων 25–28 Μαρτίου 1947 Βέλγιο
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας Ενόπλων 1–5 Απριλίου 1947 Ηνωμένες Πολιτείες
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανώμαλου Δρόμου Ενόπλων 12 Απριλίου 1947 Ηνωμένο Βασίλειο
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ενόπλων 11–12–13 Απριλίου 1947 Σοβιετική Ένωση
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης Ενόπλων 25–30 Απριλίου 1947 Σοβιετική Ένωση
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντισφαίρισης Ενόπλων 20–24 Αυγούστου 1947 Βέλγιο
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης Ενόπλων 29–31 Αυγούστου 1947 Ηνωμένο Βασίλειο
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Ενόπλων 13–14 Σεπτεμβρίου 1947 Ηνωμένες Πολιτείες
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ενόπλων 23–29 Νοεμβρίου 1947 Σοβιετική Ένωση

¹Αρχικά είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί μεταξύ 4 και 8 Νοεμβρίου του 1946.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 1,18 1,19 1,20 1,21 1,22 1,23 1,24 1,25 1,26 1,27 1,28 1,29 1,30 1,31 1,32 1,33 1,34 1,35 1,36 1,37 1,38 Allied Forces European Track and Field Championships - Final results milsport.one, Ανακτήθηκε 10 Απριλίου 2021
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 2,19 2,20 2,21 2,22 Εφημερίδα Luxemburger Wort, 12/9/1946, σ. 5 eluxemburgensia.lu, Ανακτήθηκε 10 Απριλίου 2021
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 Εφημερίδα Aalborg Amtstidende, 9/9/1946, σ. 5 statsbiblioteket.dk, Ανακτήθηκε 10 Απριλίου 2021
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Εφημερίδα: Nieuwe Apeldoornsche courant, 09-09-1946, Twee eerste prijzen voor Jan Klein, Koninklijke Bibliotheek (1618–1995) (Delpher), Ανακτήθηκε 10 Απριλίου 2021
  5. 5,0 5,1 5,2 Allied Forces European Track and Field Championships - Program milsport.one, Ανακτήθηκε 10 Απριλίου 2021
  6. Armed Forces Sports - About CISM armedforcessports.defense.gov, Ανακτήθηκε 10 Απριλίου 2021
  7. 7,0 7,1 Εφημερίδα D’Unio’n, 9/9/1946, σ. 4 eluxemburgensia.lu, Ανακτήθηκε 10 Απριλίου 2021
  8. 8,00 8,01 8,02 8,03 8,04 8,05 8,06 8,07 8,08 8,09 8,10 Εφημερίδα: Het Parool, 09-09-1946, Onze athleten te Berlijn, Koninklijke Bibliotheek (1618–1995) (Delpher), Ανακτήθηκε 10 Απριλίου 2021
  9. 9,0 9,1 9,2 9,3 9,4 9,5 9,6 9,7 9,8 9,9 Εφημερίδα Social-Demokraten for Randers og Omegn, 9/9/1946, σ. 5 statsbiblioteket.dk, Ανακτήθηκε 10 Απριλίου 2021
  10. Allied Forces Sports Council - Champioship Schedule Ανακτήθηκε 10 Απριλίου 2021