Μετάβαση στο περιεχόμενο

Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2002

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Χάρτης με τις χώρες που κατέκτησαν μετάλλιο κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
Υπόμνημα:
       Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χρυσό μετάλλιο.
       Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα αργυρό μετάλλιο.
       Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χάλκινο μετάλλιο.
       Χώρες που δεν κέρδισαν κανένα μετάλλιο.
       Χώρες που δεν έλαβαν μέρος στους Αγώνες.

Ο πίνακας μεταλλίων των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2002 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002.

Συνολικά, 2.399 αθλητές από 78 χώρες έλαβαν μέρος σε 78 αγωνίσματα των 7 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο Σολτ Λέικ Σίτι των Ηνωμένων Πολιτειών, το διάστημα 8-24 Φεβρουαρίου 2002. Από τις 78 συμμετέχουσες χώρες, οι 24 κέρδισαν μετάλλιο στους Αγώνες, ενώ 18 από αυτές πανηγύρισαν την κατάκτηση έστω ενός χρυσού.[1]

Η Γερμανία πρωτοστάτησε για δεύτερη συνεχόμενη διοργάνωση, έχοντας συνολικά 36 μετάλλια, αριθμός ρεκόρ σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.[2] Ήταν επίσης πρώτη αρχικά στην κατάταξη, καθώς είχε 12 χρυσά μετάλλια. Ωστόσο, δύο χρόνια αργότερα απονεμήθηκαν δύο επιπλέον χρυσά μετάλλια στη Νορβηγία, ανεβάζοντας το σύνολό τους σε 13 και δίνοντάς της την κορυφή στον πίνακα μεταλλίων.[3] Επιπλέον, η Νορβηγία ισοφάρισε την ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης του 1976 για τα περισσότερα χρυσά μετάλλια σε μία Χειμερινή Ολυμπιάδα. Αυτό το ρεκόρ θα σπάσει οκτώ χρόνια αργότερα από τον Καναδά (14) στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010.[4]

Οι διοργανωτές Αμερικανοί έμειναν τρίτοι στην κατάταξη με 34 μετάλλια στο σύνολο. Εσθονία και Κροατία κατέκτησαν τα πρώτα τους μετάλλια σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες,[5][6] ενώ Αυστραλία και Κίνα πανηγύρισαν τα πρώτα τους χρυσά.[7][8]

Πίνακας μεταλλίων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Νορβηγός Όλε Έιναρ Μπιόρνταλεν κατέκτησε στο Σολτ Λέικ Σίτι τέσσερα χρυσά μετάλλια σε αγωνίσματα του διάθλου.

Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ.

      Διοργανώτρια Χώρα

 Θέση  Χώρα Χρυσά Αργυρά Χάλκινα Σύνολο
1 Νορβηγία (NOR)135725
2 Γερμανία (GER)1216836
3 Ηνωμένες Πολιτείες (USA)10131134
4 Καναδάς (CAN)73717
5 Ρωσία (RUS)54413
6 Γαλλία (FRA)45211
7 Ιταλία (ITA)44513
8 Φινλανδία (FIN)4217
9 Ολλανδία (NED)3508
10 Αυστρία (AUT)341017
11Ελβετία Ελβετία (SUI)32611
12 Κροατία (CRO)3104
13 Κίνα (CHN)2248
14Νότια Κορέα Νότια Κορέα (KOR)2204
15 Αυστραλία (AUS)2002
16 Τσεχία (CZE)1203
17 Εσθονία (EST)1113
18 Μεγάλη Βρετανία (GBR)1012
19 Σουηδία (SWE)0257
20 Βουλγαρία (BUL)0123
21 Ιαπωνία (JPN)0112
Πολωνία (POL)0112
23Λευκορωσία Λευκορωσία (BLR)0011
Σλοβενία (SLO)0011
Σύνολο (24 χώρες)807678234
  1. «Salt Lake City 2002». Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2010.
  2. «Nagano 1998». Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2010.
  3. «Drugs pair lose medals». BBC Sport. 28 Φεβρουαρίου 2004. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2008.
  4. Canadian Press (27 Φεβρουαρίου 2010). «Canada sets Olympic gold record». CBC Sports. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2010. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2010.
  5. Caple, Jim (20 Φεβρουαρίου 2002). «Terrible conditions but a great day for Kostelic». ESPN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2008.
  6. Associated Press (12 Φεβρουαρίου 2002). «Day 5 Recap». Washington Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2008.
  7. Keown, Tim (17 Φεβρουαρίου 2002). «Bradbury's strategy of being last had golden payoff». ESPN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2008.
  8. «Ohno crashes yards from finish line». ESPN. 16 Φεβρουαρίου 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2008.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]