Πέτρος Μίχος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Πέτρος Μίχος
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης 17 Φεβρουαρίου 1959 (1959-02-17) (58 ετών)
Τόπος γέννησης Αγρίνιο, Ελλάδα
Ύψος 1,81 m
Θέση Αμυντικός
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1976-1978 Παναιτωλικός 33 (0)
1978-1988 Ολυμπιακός Πειραιώς 241 (5)
1988-1991 Πανιώνιος 80 (3)
1991-1992 Ολυμπιακός Πειραιώς 1 (0)
1992-1993 Ιωνικός Νίκαιας 24 (0)
Σύνολο 379 (8)
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1978-1989 Ελλάδα 51 (0)
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Πέτρος Μίχος (Αγρίνιο, 17 Φεβρουαρίου 1959) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής αμυντικός ποδοσφαιριστής, ο οποίος ξεκίνησε από τον Παναιτωλικό και αγωνίστηκε για πολλά χρόνια στον Ολυμπιακό και τον Πανιώνιο από τα τέλη της δεκαετίας του '70 ως τις αρχές της δεκαετίας του '90. Υπήρξε 51 φορές διεθνής.

Καριέρα ποδοσφαιριστή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε συλλογικό επίπεδο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στο κέντρο της άμυνας και αργότερα ως αμυντικός μέσος. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην ομάδα της γενέτειράς του, τον Παναιτωλικό την περίοδο 1975-76, με τον οποίο έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 7 Δεκεμβρίου 1975, δυο μήνες πριν κλείσει τα 17. Αγωνίστηκε τρεις περιόδους, την τελευταία στη Β΄ Εθνική και κλήθηκε στην εθνική Νέων.

Το 1978 πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό, στον οποίο καταξιώθηκε ως ένας από τους καλύτερους κεντρικούς αμυντικούς, κλήθηκε διαδοχικά στις εθνικές ομάδες Ελπίδων και Ανδρών και έκανε μεγάλη καριέρα επί 10 χρόνια. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, τα τέσσερα συνεχόμενα (1980, 1981, 1982, 1983 και 1987), ένα Κύπελλο (1981) και διετέλεσε αρχηγός της ομάδας.

Το 1988 πήρε μεταγραφή για τον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε σε υψηλό επίπεδο τρεις περιόδους κι έπαιξε για άλλη μια φορά στον τελικό του Κυπέλλου, το 1989.

Το 1991 επέστρεψε στον Ολυμπιακό, με σκοπό να κλείσει την καριέρα του αλλά τελικά την επόμενη χρονιά πήγε στον Ιωνικό Νίκαιας και κατέληξε στον Παναιτωλικό, όπου έκλεισε την καριέρα του ως ποδοσφαιριστής το 1994, συμμετέχοντας συνολικά σε περισσότερους από 400 αγώνες Α΄ εθνικής.

Στις εθνικές ομάδες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πέτρος Μίχος αγωνίστηκε σε όλες τις εθνικές ομάδες ξεκινώντας το 1977 από τη Νέων. Ήταν μέλος της ομάδας που προκρίθηκε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων, που διεξήχθη στο Κατοβίτσε της Πολωνίας από τις 6 έως τις 11 Μαΐου 1978, πετυχαίνοντας κι ένα γκολ στο ισόπαλο 2-2 με την Ολλανδία.

Ως το 1981 αγωνιζόταν με την Ελπίδων και το 1982 κλήθηκε στην Ανδρών, στην οποία αγωνίστηκε 51 φορές και υπήρξε βασικό της στέλεχος ως το 1988. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά στον φιλικό αγώνα προετοιμασίας εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης (0-2), στις 10 Μαρτίου 1982 στη Νέας Φιλαδέλφεια, όταν αντικατέστησε στο 80΄ τον Νίκο Βαμβακούλα. Ήταν βασικό στέλεχος στους αγώνες για τις προκριματικές φάσεις των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων 1984 και 1988, καθώς και στην προκριματική φάση του παγκοσμίου κυπέλλου 1986.

Ο τελευταίος αγώνας του με την εθνική ομάδα ήταν στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Τουρκία (1-3) στην Κωνσταντινούπολη, στις 21 Σεπτεμβρίου 1988, όταν πέρασε ως αλλαγή στο 74΄, στη θέση του Τάσου Μητρόπουλου.

Καριέρα προπονητή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά το τέλος της καριέρας του ο Πέτρος Μίχος εργάστηκε ως προπονητής σε πολλούς συλλόγους, κυρίως κατώτερων κατηγοριών, με αρκετές επιτυχίες. Ξεκίνησε το 1994 από την ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του, τον Παναιτωλικό και κατάφερε την περίοδο 1996-97 να τον προβιβάσει στη Β΄ Εθνική. Στη συνέχεια εργάστηκε σε διάφορα σωματεία, όπως, μεταξύ άλλων, σε: Καλλιθέα, Παναιγιάλειο, Αθηναϊκό, Νίκη Βόλου, ΠΑΣ Γιάννινα, Αιολικό, Ολυμπιακό Λιοσίων, Αστέρα Μαγούλας, Π.Α.Ο. Ρουφ (την περίοδο 2008-09 συνέβαλε καθοριστικά στην άνοδο του συλλόγου στη Γ΄ Εθνική) και Φωκικό Άμφισσας.

Επίσης, έχει εργαστεί ως τηλεοπτικός σχολιαστής ποδοσφαιρικών αγώνων του Ολυμπιακού για το ελληνικό πρωτάθλημα και τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Τίτλοι-Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.
  • Ματιές στα Σπορ, τ. 1977 ως 1982.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]