Πέτρος Β΄ του Όλντενμπουργκ

Πέτρος Β΄ του Ολδεμβούργου
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	8 Ιουλίου 1827; Όλντενμπουργκ
Θάνατος	13 Ιουνίου 1900; Ράστεντε
Χώρα πολιτογράφησης	Μεγάλο Δουκάτο του Όλντενμπουργκ
Θρησκεία	Λουθηρανισμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Γερμανικά
Σπουδές	Πανεπιστήμιο της Λειψίας (1846–1848)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	μονάρχης; συλλέκτης τέχνης
Αξιοσημείωτο έργο	Augusteum; Grand ducal collection, Oldenburg
Οικογένεια
Σύζυγος	Ελισάβετ της Σαξονίας-Αλτεμβούργου (1852–1896)
Τέκνα	Φρειδερίκος Αύγουστος Β΄ του Όλντενμπουργκ; Γεώργιος-Λουδοβίκος του Χόλσταϊν Γκότοπ, δούκας του Όλντενμπουρκ
Γονείς	Αύγουστος του Όλντενμπουργκ και Ίντα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμπουργκ-Χόιμ
Αδέλφια	Αμαλία της Ελλάδας (αδερφή εξ' αγχιστείας), Φρειδερίκη του Όλντενμπουργκ, Duke Alexander of Oldenburg, Duke Nikolaus of Oldenburg; Έλιμαρ του Όλντενμπουργκ
Συγγενείς	Φρειδερίκος Αύγουστος Β΄ του Όλντενμπουργκ και Γεώργιος-Λουδοβίκος του Χόλσταϊν Γκότοπ, δούκας του Όλντενμπουρκ
Οικογένεια	Οίκος του Όλντενμπουργκ
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός	στρατηγός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	Μέγας δούκας (1853–1900)
Βραβεύσεις	Τάγμα του Αγίου Ανδρέα; Grand cross of the Order of Albert the Bear; Τάγμα του Μαύρου Αετού; Order of St. George; Ιππότης του Τάγματος του Ελέφαντα
	Σχετικά πολυμέσα
	δεδομένα

Ο Πέτρος Β΄ (γερμ. Peter II., 8 Ιουλίου 1827 - 13 Ιουνίου 1900) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν δούκας του Ολδεμβούργου. Ήταν αδελφός της Αμαλίας, συζύγου του Όθωνα της Ελλάδας.

Βιογραφία

Ο Νικόλαος Φρειδερίκος Πέτρος γεννήθηκε στο Ολδεμβούργο και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αύγουστου του Ολδεμβούργου και της Ίντα, κόρης του Βίκτωρα Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμπουργκ-Χόιμ^[1].Η Ίντα ήταν η δεύτερη σύζυγος του πατέρα του, ενώ η πρώτη ήταν η αδελφή της, Αδελαΐδα. Ο Πέτρος Β΄ είχε τρία επιζώντα ετεροθαλή αδέλφια: από τον πρώτο γάμο του Αύγουστου είχε την Αμαλία, σύζυγο του Όθωνα της Ελλάδας, και τη Φρειδερίκη, και από τον τρίτο γάμο του πατέρα του είχε τον Έλιμαρ.

Υπηρέτησε ως στρατηγός του ιππικού στον πρωσικό στρατό και ως στρατηγός του πεζικού στον στρατό του Αννοβέρου^[1]. Το 1853 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε^[2]· κυβερνούσε σε μία χώρα 800.000 κατοίκων^[2]. Ήταν τρίτος εξάδελφος του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας και είχαν πολύ καλές οικογενειακές σχέσεις με τον κλάδο αυτόν του Οίκου. Έτσι στον Πόλεμο της Κριμαίας (1853-56) έλαβε το μέρος της Ρωσίας και εναντιώθηκε στην Αυστρία. Στον Α΄ Πόλεμο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (1848-51) διεκδίκησε περιοχές που κατέλαβε η Πρωσία, αλλά το 1866 παραχώρησε τις διεκδικήσεις που είχε στα δύο δουκάτα^[1]. Το επόμενο έτος συνεργάστηκε στρατιωτικά με την Πρωσία και τα στρατεύματά του ενσωματώθηκαν στα στρατεύματα του Φρειδερίκου Καρόλου της Πρωσίας κατά τον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο^[1].

Από την υπερβολική εργασιακή καταπόνηση απέκτησε καρδιακά προβλήματα και οι φυσιοθεραπευτές του τού συνέστησαν να κάνει ένα ταξίδι στο εξωτερικό^[3]. Απεβίωσε το επόμενο έτος (1900) στη θερινή διαμονή του στο Ράστεντε^[1]. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος Αύγουστος Β΄.