Πέδρο Πάμπλο Ραμίρες

Πέδρο Πάμπλο Ραμίρες
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση	30  Ιανουαρίου 1884 Λα Πας
Θάνατος	11  Ιουνίου 1962 ή 12  Μαΐου 1962 Μπουένος Άιρες
Τόπος ταφής	Κοιμητήριο Λα Τσακαρίτα
Χώρα πολιτογράφησης	Αργεντινή
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Ισπανικά
Σπουδές	Nation Military College
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	στρατιωτικός πολιτικός
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/Κίνημα	ανεξάρτητος/η πολιτικός
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός	μεραρχιακός στρατηγός και στρατιώτης/στρατός ξηράς της Αργεντινής
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα	Πρόεδρος της Αργεντινής (1943–1944)
Βραβεύσεις	Τάγμα του Απελευθερωτή Στρατηγού Σαν Μαρτίν
Υπογραφή
Θυρεός
Σχετικά πολυμέσα

Ο Πέδρο Πάμπλο Ραμίρεζ Μεντσάκα (ισπανικά: Pedro Pablo Ramírez Menchaca‎‎,30 Ιανουαρίου 1884 - 12 Μαΐου 1962) ήταν Πρόεδρος της Αργεντινής από τις 7 Ιουνίου 1943 έως τις 9 Μαρτίου 1944. Ήταν ο ιδρυτής και ηγέτης της Guardia Nacional, της φασιστικής πολιτοφυλακής της Αργεντινής.

Βιογραφία

Αφού αποφοίτησε από το στρατιωτικό κολέγιο της Αργεντινής το 1904 ως ανθυπολοχαγός, ο Ραμίρες προήχθη το 1910 σε πρώτο υπολοχαγό του ιππικού. Το 1911, στάλθηκε στη Γερμανία για εκπαίδευση με το ιππικό του Πέμπτου Ουσάρου στον Πρωσικό Στρατό του Κάιζερ Γουλιέλμου Β'. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1913, με μια Γερμανίδα σύζυγο, πριν από το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Προχωρώντας σε βαθμό ως ειδικός στις τακτικές ιππικού, βοήθησε τον συναδέλφο του στρατηγό Χοσέ Φέλιξ Ουριμπούρου σε ένα αυταρχικό πραξικόπημα που ανέτρεψε τον Ιπόλιτο Ιριγόγιεν το 1930. Ο Ραμίρες στάλθηκε στη Ρώμη για να παρατηρήσει τον στρατό του Μουσολίνι μέχρι την επιστροφή του το 1932.

Όταν ο Ουριμπούρου προκήρυξε ελεύθερες εκλογές και μετά πέθανε, ο στρατηγός Ραμίρες εργάστηκε στο παρασκήνιο για να σχεδιάσει την επιστροφή του φασισμού στην Αργεντινή. Τα επόμενα χρόνια, οργάνωσε την Εθνικοφροσύνη (αργότερα την Guardia) και συνέταξε ένα πρόγραμμα για ένα κράτος που κυβερνιόταν από την πολιτοφυλακή. Το 1942, ο Ραμίρες διορίστηκε Υπουργός Πολέμου από τον Πρόεδρο Ραμόν Καστίγιο και άρχισε να αναδιοργανώνει τον Αργεντίνικο Στρατό. Ταυτόχρονα, η Guardia Nacional ενώθηκε με ένα άλλο κόμμα για να σχηματίσουν την «Recuperacion Nacional», ένα φασιστικό πολιτικό κόμμα. Ο Καστίγιο απέλυσε τον Ραμίρες μετά από συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στις 18 Μαΐου 1943. Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 4 Ιουνίου 1943, ο Ραμίρες βοήθησε τον Αρτούρο Ρόουσον να ανατρέψει την κυβέρνηση του Καστίγιο και διορίστηκε ξανά Υπουργός Πολέμου. Τρεις ημέρες αργότερα, στις 7 Ιουνίου, ο Ραμίρες ανάγκασε τον Ρόουσον σε παραίτηση και διατήρησε την ουδετερότητα της Αργεντινής κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Εξαιτίας αυτού, οι Ηνωμένες Πολιτείες απέρριψαν τα αιτήματα της Αργεντινής για βοήθεια Lend-Lease. Η Αργεντινή κήρυξε τελικά τον πόλεμο στη Γερμανία και την Ιαπωνία κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Εντελμίρο Φάρελ.