Πάουλ Λέπιν
| Πάουλ Λέπιν | |
|---|---|
 Ο Πάουλ Λέπιν το 1910 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 27 Νοεμβρίου 1878[1][2][3] Πράγα[4][5] |
| Θάνατος | 10 Απριλίου 1945[1][2][3] Πράγα[6][5] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αυστροουγγαρία Τσεχοσλοβακία Ναζιστική Γερμανία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ποιητής[5] θεατρικός συγγραφέας[5] μυθιστοριογράφος[5] κυβερνητικός αξιωματούχος[5] |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Paul Leppin[7] |
| Ιστότοπος | |
| www | |
| Υπογραφή | |
 | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Πάουλ Λέπιν (τσεχικά:Paul Leppin) (27 Νοεμβρίου 1878 - 10 Απριλίου 1945) ήταν γερμανόφωνος Τσέχος ποιητής, συγγραφέας, θεατρικός συγγραφέας και εκδότης λογοτεχνικών περιοδικών. Ήταν ένας από τους εκπροσώπους της γερμανικής λογοτεχνίας της Πράγας.[8]
Βιογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Πολ Λέπιν γεννήθηκε το 1878 στην Πράγα, Αυστροουγγαρία, σε γερμανόφωνη οικογένεια Μοραβικής καταγωγής. Το μέτριο εισόδημα των γονιών του δεν του έδωσε την ευκαιρία να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο. Μετά τη βασική του εκπαίδευση εργάσθηκε στο ως λογιστής στο Ταχυδρομείο της Πράγας μέχρι την πρόωρη συνταξιοδότησή του το 1928, όταν αποχώρησε από την υπηρεσία λόγω κακής υγείας. Παράλληλα με την μεσοαστική ζωή του, άρχισε να γράφει σε νεαρή ηλικία.
Σε αντίθεση με την ήρεμη επαγγελματική του ζωή, η λογοτεχνική καριέρα του Λέπιν σημαδεύτηκε από την επιθυμία να «σοκάρει τους αστούς», κάτι που του χάρισε τον ανεπίσημο τίτλο «βασιλιάς των μποέμ της Πράγας». Διάσημος για τα προκλητικά τραγούδια του, τις διασκεδάσεις και τον παρακμιακό τρόπο ζωής του, έγινε η ηγετική φυσιογνωμία μιας νέας γενιάς γερμανόφωνων καλλιτεχνών της Πράγας κατά την πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα. Ο Λέπιν διατηρούσε στενές σχέσεις με Γερμανούς και Τσέχους συγγραφείς, μεταξύ άλλων ήταν φίλος με τους Βίκτορ Χάντβιγκερ, Γκούσταβ Μέιρινκ, Ρίχαρντ Ντέμελ και Έλζε Λάσκερ-Σύλερ και ένας από τους πρωταγωνιστές του λογοτεχνικού κύκλου Νέα Πράγα. Διετέλεσε γραμματέας της Ένωσης Γερμανών Συγγραφέων στην Τσεχοσλοβακία. Ήταν αρχισυντάκτης των περιοδικών Früling (Άνοιξη) και Wir (Εμείς), όπου δημοσίευε λογοτεχνικά έργα, συμπεριλαμβανομένων των Ρίλκε και Τσβάιχ. Ωστόσο, η επίθεση που έκανε στο λογοτεχνικό κατεστημένο της πόλης στις σελίδες του Wir τελικά κατέστρεψε τη μελλοντική του καριέρα και η έκδοση έκλεισε μετά από μόλις δύο τεύχη. [9]
Μετά την κατάληψη της Πράγας από τους Ναζί το 1939, συνελήφθη, ανακρίθηκε από τη Γκεστάπο και πέρασε κάποιο χρονικό διάστημα στη φυλακή. Αυτό επιδείνωσε την ήδη κακή υγεία του. Δεν έμαθε ποτέ τον λόγο, αλλά πιθανότατα είχε καταγγελθεί ως Εβραίος. Μερικοί ιστορικοί της λογοτεχνίας τον θεωρούσαν πράγματι Εβραίο συγγραφέα, και τα σκανδαλώδη βιβλία του και οι καλές σχέσεις του με Τσέχους Εβραίους συγγραφείς παρείχαν πρόσθετη απόδειξη ότι ανήκε σε μια ομάδα που υπονόμευε τις Άριες αξίες. Ένας άλλος λόγος μπορεί να ήταν η άρνηση της Ένωσης Γερμανών Συγγραφέων στην Τσεχοσλοβακία υπό την ηγεσία του να ενταχθεί στην υπό ναζιστική χρηματοδότηση Λογοτεχνική Εταιρεία της Γερμανίας. Η Ένωση Συγγραφέων διαλύθηκε και ο Λέπιν έμεινε χωρίς μέσα υποστήριξης. Η σύζυγός του απελάθηκε στη Γερμανία, όπου σύντομα πέθανε. Ο Λέπιν πέθανε το 1945 από τις συνέπειες της σύφιλης.[10]
Λογοτεχνικό έργο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το λογοτεχνικό έργο του Λέπιν περιλαμβάνει μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα και θεατρικά έργα. Τα εκκεντρικά πεζά του έργα σόκαραν το κοινό της Πράγας και σημείωσαν σκανδαλώδη επιτυχία λόγω της ανοιχτής αντιμετώπισης των ερωτικών θεμάτων, συχνά κατηγορήθηκαν ως πορνογραφικά. Οι νεότεροι συγγραφείς (Φραντς Κάφκα, Μαξ Μπροντ) τον έβλεπαν ως έναν παρακμιακό και νοσταλγικό υμνητή της παλιάς Πράγας. Μετέφρασε επίσης τσεχικά βιβλία και έγραψε άρθρα για την τσεχική λογοτεχνία. [11] Στην ύστερη ποίησή του, στην οποία ασχολείται κυρίως με την πόλη καταγωγής του, την Πράγα, ο συγγραφέας βρήκε έναν πιο ισορροπημένο και μελαγχολικό τόνο. Στο μυθιστόρημα Το μονοπάτι του Σεβέριν προς το σκοτάδι (1914) παρουσίασε μια δαιμονοποιημένη εικόνα της Πράγας στο πνεύμα του εξπρεσιονισμού.[12]
Βραβεύσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1934: Βραβείο Μνήμης Σίλερ του Συνδέσμου για την Προστασία των Γερμανών Συγγραφέων στην Τσεχοσλοβακία
- 1938: Τιμητική αναγνώριση από το Υπουργείο Πολιτισμού της Τσεχοσλοβακίας .
Έργα (επιλογή)
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Die Türe des Lebens (Οι πόρτες της ζωής) 1901[13]
- Der Berg der Erlösung. Die sieben Kapitel eines Wunders (Το βουνό της σωτηρίας. Τα επτά κεφάλαια ενός θαύματος) 1908
- Severins Gang in die Finsternis. Ein Prager Gespensterroman (Το ταξίδι του Σεβέριν στο σκοτάδι. Μια ιστορία των φαντασμάτων της Πράγας) 1914[14]
- Hüter der Freude (Φύλακας της Χαράς) 1918
- Das Paradies der Anderen (Ο παράδεισος των άλλων) 1922
- Daniel Jesus, 1905
- Der Enkel des Golem (Ο εγγονός του Γκόλεμ), θεατρικό έργο 1934.
- Blaugast, μεταθανάτια [15]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2014.
- 1 2 (Αγγλικά) ISFDB. 108275. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- 1 2 «Brockhaus Enzyklopädie» (Γερμανικά) F.A. Brockhaus. 1796. leppin-paul.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2014.
- 1 2 3 4 5 6 abART. 124831. Ανακτήθηκε στις 1 Απριλίου 2021.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2014.
- ↑ «Archiv hl. m. Prahy, Soupis pražských obyvatel, list 157 • 1878 • Leppin, Pavel». List of residents in Prague 1830-1910 (1920).
- ↑ . «versalia.de/Biographie.Leppin_Paul.75.html».
- ↑ . «ssi-media.com/leppin/Bio».
- ↑ . «twistedspoon.com/leppin».
- ↑ . «ssi-media.com/leppin/Werkausgabe».
- ↑ . «goodreads.com/author/show/Paul_Leppin».
- ↑ . «goodreads.com/book/Blaugast».
- ↑ . «ssi-media.com/leppin/GespenstJudenstadt.pdf» (PDF).
- ↑ . «projekt-gutenberg.org/leppin/blaugast».